حدیث

[tala]

امیرالمومنین علی علیه السلام : من سمع بفاحشه فابداها کان کمن اتاها

آنکه سخن زشتی بشنود و بازگویش کند مانند کسی است که آن را گقته

شرح نهج البلاغه ج 20 ص 27
 

[Homan Rad]

 

      قال علی عليه السلام : مَنْ أَصْبَحَ عَلَى الدُّنْيَا حَزِيناً فَقَدْ أَصْبَحَ لِقَضَاءِ اللهِ سَاخِطاً، وَمَنْ أَصْبَحَ يَشَكُو مُصِيبَةً نَزَلَتْ بِهِ فَقَدْ أَصْبَحَ يَشْكُو رَبَّهُ، وَمَنْ أَتى غَنِيَّاً فَتَوَاضَعَ لِغِنَاهُ ذَهَبَ ثُلُثَا دِينِهِ، وَمَنْ قَرَأَ الْقُرْآنَ فَمَاتَ فَدَخَلَ النَّارَ فَهُوَ مِمَّنْ كَانَ يَتَّخِذُ آيَاتِ اللهِ هُزُواً، وَمَنْ لَهِجَ قَلْبُهُ بِحُبِّ الدُّنْيَا الْتَاطَقَلْبُهُ مِنْهَا بِثَلاَثٍ: هَمٍّ لاَ يُغِبُّهُ، وَحِرْصٍ لاَ يَتْرُكُه، وَأَمَلٍ لاَ يُدْرِكُهُ

 

     امیر دلها ، صاحب عالم ، علی(ع) ، که سلام خداوند بر او باد میفرمایند

 

     كسيكه بخاطر دنيا محزون باشد.از قضاى الهى ناخشنود است.

و آن كس كه از مصيبتى كه به او رسيده شكايت كند.شكايت پروردگارش راكرده،كسيكه نزد ثروتمندى رود و به خاطر ثروتش در برابر او تواضع كند دوسوم دينش از دست رفته كسيكه قرآن بخواند و پس از مرك وارد آتش گردد ازكسانى بوده كه آيات خدا را استهزاء مى‏كرده.و آن كس كه قلبش سخت‏باحب‏دنيا پيوند خورده باشد اين سه حالت او را رها نخواهند كرد: اندوه دائم،حرصيكه هرگز او را ترك نگويد،و آرزويى كه به آن نخواهد رسيد.

 

     حکمت 228 نهج البلاغه

[Homan Rad]

وقال علی علیه اسلام 

 

وهو فصل من الخطبة التي أولها: «الحمد لله غير مقنوط من رحمته» وفيه أحد عشر تنبيهاً:] 

أَمَّا بَعْدُ، فَإِنَّ الدُّنْيَا قَدْ أَدْبَرَتْ، وَآذَنَتْبِوَدَاعٍ، وَإِنَّ الاَْخِرَةَ قَدْ أَقْبَلَتْ، وَأَشْرَفَتْ بِاطِّلاَعٍ أَلاَ وَإِنَّ اليَوْمَ المِضْمارَ وَغَداً السِّبَاقَ، وَالسَّبَقَةُ _الجَنَّةُ ،وَالغَايَةُ النَّارُ؛ أَفَلاَ تَائِبٌ مِنْ خَطِيئَتِهِ قَبْلَ مَنِيَّتِهِ أَلاَ عَامِلٌ لِنَفْسِهِ قَبْلَ يَوْمِ بُؤْسِهِ أَلاَ وَإِنَّكُمْ في أَيَّامِ أَمَلٍ مِنْ وَرَائِهِ أَجَلٌ، فَمَنْ عَمِلَ في أَيَّامِ أَمَلهِ قَبْلَ حُضُورِ أَجَلِهِ فَقَدْ نَفَعَهُ عَمَلُهُ، وَلَمْ يَضرُرْهُ أَجَلُهُ؛ وَمَنْ قَصَّرَ في أَيَّامِ أَمَلِهِ قَبْلَ حُضُورِ أَجَلِهِ، فَقَدْ خَسِرَ عَمَلَهُ، وَضَرَّهُ أَجَلُهُ،

 

امروز روز تمرين و آمادگى است!

اما بعد،دنيا روى بازگردانده و وداع خويش را اعلام داشته است،آخرت روى آورشده و طلايه آن آشكار گرديده است‏آگاه باشيد!امروز،روز تمرين و آمادگى،و فردا روز مسابقه است،جائزه برندگان،بهشت،و سرانجام عقب ماندگان آتش خواهد بودآيا كسى يافت مى‏شود كه‏پيش از فرا رسيدن مرگش از خطاهايش توبه كند؟و آيا انسانى پيدا مى‏شود كه قبل از رسيدن‏آن روز،عمل نيكى براى خود انجام دهد؟ 

 

 بخشی از خطبه 28 نهج البلاغه