ایام عزای سالار و سرور شهیدان حضرت حسین بن علی علیهما السلام و تاسوعای حسینی بر شیعیان حضرتش تسلیت باد
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ زِيَادِ بْنِ جَعْفَرٍ الْهَمَذَانِيُّ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ إِبْرَاهِيمَ بْنِ هَاشِمٍ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عِيسَى بْنِ عُبَيْدٍ عَنْ يُونُسَ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ عَنِ ابْنِ أَسْبَاطٍ عَنْ عَلِيِّ بْنِ سَالِمٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ ثَابِتِ بْنِ أَبِي صَفِيَّةَ قَالَ قَالَ عَلِيُّ بْنُ الْحُسَيْنِ علیه السلام رَحِمَ اللَّهُ الْعَبَّاسَ يَعْنِي ابْنَ عَلِيٍّ فَلَقَدْ آثَرَ وَ أَبْلَى وَ فَدَى أَخَاهُ بِنَفْسِهِ حَتَّى قُطِعَتْ يَدَاهُ فَأَبْدَلَهُ اللَّهُ بِهِمَا جَنَاحَيْنِ يَطِيرُ بِهِمَا مَعَ الْمَلَائِكَةِ فِي الْجَنَّةِ كَمَا جَعَلَ لِجَعْفَرِ بْنِ أَبِي طَالِبٍ وَ إِنَّ لِلْعَبَّاسِ عِنْدَ اللَّهِ تَبَارَكَ وَ تَعَالَى لَمَنْزِلَةً يَغْبِطُهُ بِهَا جَمِيعُ الشُّهَدَاءِ يَوْمَ الْقِيَامَةِ.
ثابت بن ابى صفيه از امام سجاد علیه السلام نقل می كند كه فرمود:
خداوند به عمويم عباس بن على علیهما السلام رحمت كند، همانا (برادرش حسين را) بر خود مقدم داشت و امتحان داد و جان خود را فداى برادرش كرد، تا اينكه دستانش جدا شدند و خداوند به جاى آنها به او دو بال داد كه در بهشت با فرشتگان پرواز كند، همان گونه كه به جعفر بن ابى طالب داد، همانا براى عباس نزد خداوند مقامى است كه در روز قيامت همه شهيدان آن را آرزو خواهند كرد.
الخصال / ترجمه جعفرى، ج1، ص: 111
شهادت جانسوز پاره تن رسول الله صلی الله علیه و آله،عزیز دل فاطمه زهرا سلام الله علیها
حضرت سید الشهدا امام حسین علیه السلام و یاران باوفایش، به پیشگاه حضرت ولی عصر عجل الله تعالی فرجه الشریف و شیعیان حضرتش تعزیت و تسلیت باد
قَالَ تَبّاً لَكُمْ أَيَّتُهَا الْجَمَاعَةُ وَ تَرَحاً حِينَ اسْتَصْرَخْتُمُونَا وَالِهِينَ فَأَصْرَخْنَاكُمْ مُوجِفِينَ سَلَلْتُمْ عَلَيْنَا سَيْفاً لَنَا فِي أَيْمَانِكُمْ وَ حَشَشْتُمْ عَلَيْنَا
نَاراً اقْتَدَحْنَاهَا عَلَى عَدُوِّنَا وَ عَدُوِّكُمْ فَأَصْبَحْتُمْ أَلْباً لِأَعْدَائِكُمْ عَلَى أَوْلِيَائِكُمْ بِغَيْرِ عَدْلٍ أَفْشَوْهُ فِيكُمْ وَ لَا أَمَلٍ أَصْبَحَ لَكُمْ فِيهِم...
مرگتان
باد اى گروه كوفيان! و غم و اندوه يارتان، اى شما كه حيرتزده دست فريادرسى به سوى
ما دراز كرديد، و ما با شتاب و آمادگى به يارى شما برخاستيم، ولى شمشيرى را كه طبق
سوگندهايتان می بايست به نفع ما بكشيد به روى ما كشيديد، و آتشى بر ما افروختيد كه آن را براى دشمنان مشتركمان افروخته بوديم؛
و به نفع دشمنانتان، دست بر دوستانتان بالا برديد، آن دشمنانى كه نه عدالتى در ميان شما به اجرا نهاده اند، و نه اميد به آينده بهترى به آنان بسته ايد.
فَاقْتَتَلُوا سَاعَةً مِنَ النَّهَارِ حَمْلَةً وَ حَمْلَةً حَتَّى قُتِلَ مِنْ أَصْحَابِ الْحُسَيْنِ ع جَمَاعَةٌ.
قَالَ: فَعِنْدَهَا ضَرَبَ الْحُسَيْنُ ع بِيَدِهِ إِلَى لِحْيَتِهِ وَ جَعَلَ يَقُولُ اشْتَدَّ غَضَبُ اللَّهِ تَعَالَى عَلَى الْيَهُودِ إِذْ جَعَلُوا لَهُ وَلَداً وَ اشْتَدَّ غَضَبُ اللَّهِ عَلَى النَّصَارَى إِذْ جَعَلُوهُ ثَالِثَ ثَلَاثَةٍ وَ اشْتَدَّ غَضَبُهُ عَلَى الْمَجُوسِ إِذْ عَبَدُوا الشَّمْسَ وَ الْقَمَرَ دُونَهُ وَ اشْتَدَّ غَضَبُهُ عَلَى قَوْمٍ اتَّفَقَتْ كَلِمَتُهُمْ عَلَى قَتْلِ ابْنِ بِنْتِ نَبِيِّهِمْ أَمَا وَ اللَّهِ لَا أُجِيبُهُمْ إِلَى شَيْءٍ مِمَّا يُرِيدُونَ حَتَّى أَلْقَى اللَّهَ وَ أَنَا مُخَضَّبٌ بِدَمِيسپاه امام عليه السّلام با سپاه دشمن ساعتى، گروه گروه و با حمله هاى مكرّر با هم جنگيدند، به طورى كه جماعتى از اصحاب امام حسين عليه السّلام به شهادت رسيدند.
در اين هنگام امام حسين عليه السّلام دست بر محاسن خود زد، در حالى كه می گفت: «غضب و خشم خدا بر يهود هنگامى سخت شد كه براى خدا فرزند قرار دادند، و بر نصارى هنگامى شديد شد كه خداوند را سومينِ سه خدا (كه در هم حلول نمودند) خواندند، و غضب خدا بر مجوسيان آنگاه شدّت يافت كه به جاى خدا، خورشيد پرست و ماه پرست شدند، اينك خداوند بر گروهى سخت خشمگين شده است، كه همه براى كشتن پسر دختر پيامبرشان همدست شده اند...
آگاه باشيد! سوگند به خدا به هيچ يك از خواسته هاى آنها (دشمنان) جواب نمی دهم (و تسليم اهداف شوم آنها نمی شوم) تا خداوند را در حالى كه به خون خود رنگين هستم ملاقات نمايم.
غم نامه كربلا / ترجمه االهوف على قتلى الطفوف، ص: 126
«اَلحَياءُ مِنَ اللّه يَمحو كَثيرا مِنَ الخَطايا»
حيا از خدا بسيارى از گناهان را پاك مى كند.
عيادت مریض
امام صادق عليهالسلام:
«مَن عادَ مَريضا شَيَّعَهُ سَبعونَ أَلفَ مَلَكٍ يَستَغفِرونَ لَهُ حَتّى يَرجِعَ إِلى مَنزِلِهِ»
هر كس به عيادت بيمار برود، هفتاد هزار فرشته او را مشايعت مىكنند و برايش آمرزش مىطلبند تا آن گاه كه به منزل خود برگردد.
كافى، ج3، ص120، ح2
· امام حسین (ع)
·
· امام صادق عليه السلام:
·
· «فى فَضلِ زِيارَةِ الحُسَينِ بنِ عَلىٍّ عليه السلام وَلَقَد حَدَّثَنى أَبى عليه السلام أَنَّهُ لَم يَخلُ
·
· مَكانُهُ مُنذُ قُتِلَ مِن مُصَلٍّ يُصَلّى عَلَيهِ مِنَ المَلائِكَةِ أَو مِنَ الجِنِّ أَومِنَ النسِ أَو مِنَ الوَحشِ وَما
·
· مِن شَىْءٍ إِلاّ وَهُوَ يَغبِطُ زائِرَهُ وَيَتَمَسَّحُ بِهِ وَيَرجو فِى النَّظَرِ إِلَيهِ الخَيرَ لِنَظَرِهِ إِلى قَبرِهِ»
·
· پدرم در فضيلت زيارت حسين بن على عليه السلام فرمودند جايگاه آن حضرت از آن زمان كه
·
· كشته شده، از فرشته يا جن يا حيوان وحشى كه بر آن حضرت درود مىفرستد خالى نيست
·
· و هر چيزى غبطه زائر آن حضرت را مىخورد و خود را به او مىمالد و در نگاه كردن به زائر
·
· امام حسين عليه السلام اميد خير دارد زيرا او به قبر امام حسين عليه السلام نگاه كرده
·
· است.
·
·
· مستدرك الوسايل، ج10، ص252، ح11952
مشورت
امام جواد علیه السلام:
«ثَلاثٌ مَن کُنَّ فِیهِ لَم یَندَم تَرکُ العَجَلة ، وَ المَشوِرَة ،
· وَ التَّوَکُلُ عَلَی اللهِ عِندَ العَزمِ»
سه چیز است که هر کس آن را مراعات کند، پشمیان نگردد :
· 1- اجتناب از عجله ،
· 2 - مشورت کردن ،
· 3 - و توکل بر خدا در هنگام تصمیم گیری .
مسند الامام الجواد، ص 247