Είμαι ένας παλιός θαμώνας των grk.*, που λόγω στρατού σας εγκατέλειψα
πριν 2-3 χρόνια. Χαίρομαι που βλέπω ξανά όλη την παρέα των "παλιών" αλλά
και μερικά καινούρια μέλη. Θα ήθελα να μοιραστώ μαζί σας την ιστορία
μου. Είναι ένα θρίλερ ελληνικής παραγωγής.
Πριν 2 χρόνια, και ενώ υπηρετούσα την θητεία μου στον μαγευτικό Έβρο, οι
γονείς μου νοίκιασαν το πατρικό της μητέρας μου σε ένα ζευγάρι με 3
παιδιά. Tο νοίκι το πλήρωναν πάντα με καθυστέρηση 2-3 εβδομάδων ως και 2
μήνες. Τους λογαριασμούς νερού και ρεύματος τους αφήσαμε στο όνομά μας,
με φυσικό επακόλουθο να μένουν απλήρωτοι. Όταν μετά από μεγάλη
ταλαιπωρία σε αστυνομία, εισαγγελείς και ΔΕΗ, η τελευταία τους έκοψε το
ρεύμα, αυτοί το επανασύνδεσαν παράνομα.
Από τον Νοέμβριο του 2007 σταμάτησαν να πληρώνουν νοίκι. Φοβούμενοι τα
νομικά έξοδα υπομέναμε καρτερικά τις ψευτικές υποσχέσεις, τις απειλές,
την ταπείνωση και τον ψυχολογικό πόλεμο. Τελικά, 4 μήνες πριν την λήξη
του συμβολαίου (τον Απρίλιο) αποφασίσαμε να τους κάνουμε έξωση. Ο
δικηγόρος μας καθησύχασε λέγοντάς μας ότι με το εξώδικο θα
συμμορφώνονταν. Φυσικά αυτό δεν συνέβει, οπότε προχωρίσαμε σε έξωση. Η
διορία λήγει στο τέλος του μήνα, αλλά ο ενοικιαστής μου έδωσε να
καταλάβω ότι δεν πρόκειται να φύγει χωρίς την επέμβαση κλητήρα (τον
οποίο θα πληρώσουμε έως και 700 € για την καταγραφή, μεταφορά και
αποθήκευση των περιουσιακών στοιχείων).
Είμαι 31 χρονών και έχω βιώσει πολλές αδικίες, χωρίς ποτέ όμως να χάσω
την ψυχραιμία μου. Νομίζω υπάρχει επιστημονικός όρος για αυτη την
συμπεριφορά, αλλά αυτή τη στιγμή μου διαφεύγει (κάτι σε μακάκας ή
λακαμάς νομίζω). Ωστόσο, επειδή ακόμη και η μαλακία έχει τα όριά της,
δεν άντεξα πλέον και προέβηκα σε μια αποτρόπαια πράξη: τον σκούντηξα
(...απαλά...) στον ώμο και του είπα "ποιος νομίζεις ότι είσαι ρε". Μετά
από αυτήν την αποτυχημένη απόπειρα κατά της ζωής του, το άθλιο αυτό
υποκείμενο έτρεξε μες στο σπίτι του και επέστρεψε κραδένοντας ένα
κυνηγετικό μαχαίρι 30 πόντων ουρλιάζοντας ότι θα με ξεκοιλιάσει. Υπο την
απειλή όπλου λοιπόν και με τον Έλληνα Ράμπο να σημαδεύει συνεχώς το
στομάχι μου, ο 75χρονος πατέρας μου και εγώ, βγήκαμε κακήν-κακώς από το
"Σπίτι ΤΟΥ"...
THE END
Εδώ λοιπόν τελειώνει το πρώτο μέρος της σειράς, με μερικούς θεατές σε
στάση "OMGWTF!!?!" (cliffhanger γαρ) και τους υπόλοιπους σε στάση
ZZzzzzz.
Και σας ερωτώ: τι κάνουμε σε αυτή την περίπτωση. Για να έχετε μια
καλύτερη εικόνα της κατάστασης σκεφτείτε και τα εξής:
- από τον Φεβρουάριο του 2008 τα νοίκια είναι απλήρωτα (260 € έκαστο)
- το σπίτι βρίσκεται σε άθλια κατάσταση, με σπασμένα τζάμια,
κατεστραμμένους τοίχους, τρυπημμένες πόρτες (!), ξεχαρβαλωμένα ντουλάπια
και άπλυτο από το 2006
- έχουμε ήδη πληρώσει 500 €
- ο κλητήρας ενδέχεται να πάρει μέχρι 700 €
- νερό και ρεύμα απλήρωτα ένας θεός ξέρει πόσο (συν ότι μπήκαμε σε μαύρη
λίστα επειδή οι λογαριασμοί είναι στο όνομά μας)
- ο συγκεκριμένος ενοικιαστής έχει καθιερώσει ως πάγια τακτική να τρώει
5-10 ενοίκια. "15 χρόνια τώρα στο νοίκι, έχω μάθει τα κόλπα" - αυτά ήταν
τα λόγια του σε μια παλιά μας συζήτηση.
- μας απειλεί ότι πριν φύγει θα προκαλέσει και άλλες φθορές στο σπίτι
και θα ισχυριστεί ότι έτσι το παρέλαβε
Ένας λόγος που τα γράφω όλα αυτά είναι μπας και ανοίξω τα μάτια των
ιδιοκτητών (αν υπάρχουν ιδιοκτήτες τόσο "μαλακοί" όπως εμείς...). Μέχρι
σήμερα, αστυνομία, δικηγόροι, γνωστοί και συγγενείς μας λένε απλά να
"τον πάρουμε με το μαλακό, μπας και φύγει μόνος του"! Καμιά άλλη
συμβουλή; Αύριο θα πάω να κάνω μήνυση για το περιστατικό με το μαχαίρι.
Επιπλέον, όταν φύγει, θα κάνω εκχώρηση μισθωμάτων στην εφορία, γιατί δεν
νομίζω ότι υπάρχει περίπτωση με αγωγή να πάρω τα ενοίκια και αποζημίωση
για τις φθορές και την ψυχική οδύνη. Είμαι άνεργος, μένω με τους γονείς
μου και τα μόνα εισοδήματά μας είναι μια μικρή σύνταξη και αυτό το
καταραμένο ενοίκιο. Γιατί να μπορεί ένα καθίκι να μας καταστρέψει τις
οικονομίες μιας ζωής;
Συγγνώμη αν σας κούρασα, αλλά νοιώθω μόνος. Μικρός και μόνος.
Ηλίας
Me mia volta sta "gnwsta" stekia ths A8hnas kai me kostos
oxi parapanw apo 400-500euro sou ton kanoun mayro kai lyneis
to 8ema yshxa kai wraia.
Καταρχήν, welcome back!
Κατά δεύτερον, κακώς τον έσπρωξες.. Πριν κάνεις τη μήνυση για το
μαχαίρι, σκέψουν την εκδοχή να σου ανταποδώσει κι αυτός με
μήνυμση για το σπρώξιμο (μεγεθυμένο βέβαια). Επίσης, αν δεν έχεις
γερές μαρτυρίες, μην μπεις στον κόπο να κάνεις μήνυση..
> Και σας ερωτώ: τι κάνουμε σε αυτή την περίπτωση. Για να έχετε μια
> καλύτερη εικόνα της κατάστασης σκεφτείτε και τα εξής:
>
> - από τον Φεβρουάριο του 2008 τα νοίκια είναι απλήρωτα (260 € έκαστο)
>
> - το σπίτι βρίσκεται σε άθλια κατάσταση, με σπασμένα τζάμια,
> κατεστραμμένους τοίχους, τρυπημμένες πόρτες (!), ξεχαρβαλωμένα ντουλάπια
> και άπλυτο από το 2006
>
> - έχουμε ήδη πληρώσει 500 €
>
> - ο κλητήρας ενδέχεται να πάρει μέχρι 700 €
>
> - νερό και ρεύμα απλήρωτα ένας θεός ξέρει πόσο (συν ότι μπήκαμε σε μαύρη
> λίστα επειδή οι λογαριασμοί είναι στο όνομά μας)
Μπορείς να μάθεις αν ο τύπος έχει περιουσία στο όνομά του?
Ακίνητη κατά προτίμηση. Τι δουλειά κάνει?
Αν δεν έχει τίποτα στο όνομά του από περιουσιακά στοιχεία, την
έκατσες τη βάρκα. Μπορείς βέβαια να εκχωρήσεις τα ενοίκια στην
εφορία, έχοντας τη βεβαιότητα ότι η εφορία δεν ξεχνάει ποτέ
τίποτα και αργά ή γρήγορα θα του πάρει.
Αν έχει στο όνομά του περιουσιακά στοιχεία, τότε μπορείς να τον
κυνηγήσεις μέχρι τέλους. Αργά ή γρήγορα θα τα πάρεις τα χρήματά
σου και μάλιστα γερά τοκισμένα.
Για την κακή κατάσταση του σπιτιού: δεν αναφέρεις πουθενά στο
συμβόλαιο ότι το σπίτι ήταν σε καλή κατάσταση και είναι
υποχρεωμένος να το επιστρέψει έτσι? Πάντως, με τόσο μεγάλες
ζημιές (τις οποίες θα τις τεκμηριώσετε με φωτογραφίες και
μάρτυρες όταν βγει ο τυπάς) δεν νομίζω να έχετε πρόβλημα στο
δικαστήριο να αποδείξετε τις ευθύνες τους και να απαιτήσετε
αποζημίωση.
Νερό και ρεύμα φυσικά κόψτε τα μέχρι να βγει. Φυσικά κάντε του
μήνυση για την επανασύνδεση που έκανε στο όνομά σας.
Τα παραπάνω στα λέω όχι σαν δικηγόρος (επαγγελματικά είμαι
άσχετος με νομική), αλλά με τη μικρή μου πείρα με ένα καθίκι που
νοικίαζε ένα μαγαζί του παπού μου. Στο τέλος, μετά από υπομονή
και μία παραλίγο νύχτα στο αυτόφωρο, πήραμε όλα τα χρήματα, μέχρι
δεκάρας και με γερό τόκο. Κάποια χρήματα έφαγαν όντως οι
δικηγόροι, αλλά χίλιες φορές καλύτερα αυτοί, παρά να τα φάει αυτός..
> Συγγνώμη αν σας κούρασα, αλλά νοιώθω μόνος. Μικρός και μόνος.
Όντως, πολύ εκνευριστικές είναι αυτές οι καταστάσεις. Θυμάμαι
κάποια παρόμοια στιγμιότυπα που έζησα και μου γυρνάν τα μυαλά..
Υπομονή και επιμονή..
--
acinetobacter@linux
bas...@DELETETHISacinetobacter.gr
ή ζάχαρη στο ντεπόζιτο. Ωραίο ήταν και εκείνο του Δημήτρη με τα αβγά
στους αεραγωγούς
> αδελφίστικα πράγματα. Αν δεν το κάνεις μόνος σου χάνεις τη μισή χαρά.
H xara einai olh dikh sou otan ka8esai apenanti me frapedaki
sto xeri kai apolamvaneis to 8eama ! :-D
η Α team ποια ήταν μήπως αυτή με το μαύρο το καραφλό τον mister Τ?
Ο "acinetobacter" <bas...@koko.gr> έγραψε στο μήνυμα
news:g3end6$5ac$1...@volcano1.grnet.gr...
Ο "stelios" <stelio...@gmail.com> έγραψε στο μήνυμα
news:f50e7056-4653-47f6...@s50g2000hsb.googlegroups.com...
> Ωστόσο, επειδή ακόμη και η μαλακία έχει τα όριά της,
> δεν άντεξα πλέον και προέβηκα σε μια αποτρόπαια πράξη: τον σκούντηξα
> (...απαλά...) στον ώμο και του είπα "ποιος νομίζεις ότι είσαι ρε". Μετά
> από αυτήν την αποτυχημένη απόπειρα κατά της ζωής του, το άθλιο αυτό
> υποκείμενο έτρεξε μες στο σπίτι του και επέστρεψε κραδένοντας ένα
> κυνηγετικό μαχαίρι 30 πόντων ουρλιάζοντας ότι θα με ξεκοιλιάσει. Υπο την
> απειλή όπλου λοιπόν και με τον Έλληνα Ράμπο να σημαδεύει συνεχώς το
> στομάχι μου, ο 75χρονος πατέρας μου και εγώ, βγήκαμε κακήν-κακώς από το
> "Σπίτι ΤΟΥ"...
Γενικά συμφωνώ με γιατρό και Δημήτρη. Αλλά έχω μια απορία επιπλέον. Υποθέτω
ότι δεν κάλεσες την αστυνομία μετά το περιστατικό. Γιατί; Φοβήθηκες; Κακώς,
γιατί έτσι αποθρασύνονται οι χιμπατζήδες. Αν την είχες καλέσει και είχε
καταγραφεί στο βιβλίο συμβάντων κατά πάσα πιθανότητα θα ήταν πιο προσεκτικός
στο μέλλον. Τώρα νομίζω ότι δεν έχει νόημα ούτε μήνυση να του κάνεις. Απλώς
κατάπιε την αδικία και τον άθλιο τσαμπουκά και προχώρα την υπόθεση με τον
κλητήρα. Αλλά αν επαναληφθεί στο μεταξύ το επεισόδιο πρέπει οπωσδήποτε να
κληθεί η αστυνομία και να φροντίσεις να έχεις μάρτυρες.
Επαναλαμβάνω, αν την καλούσες και ήσουν τυχερός, δηλαδή έρχονταν γρήγορα
(συμβαίνει καμιά φορά) και ήταν σοβαροί άνθρωποι οι αστυνομικοί (αυτό
συμβαίνει σπανιότερα), το αδίκημα νομίζω είναι αυτόφωρο, και αν δεν είχε
φροντίσει να εξαφανιστεί ο μάγκας θα έμπλεκε άσχημα. Ακόμη κι αν σου δίνει
την εντύπωση ότι περιφρονεί νόμους κι αστυνομία μην το πιστεύεις. Ένα
φτωχαδάκι με οικογένεια και 3 παιδιά δεν τον παίρνει να είναι τόσο μαφιόζος.
Κάφρος ναι, μαφιόζος όχι.
--
Yes but boards don't hit back
Ο "The Freak" <sp...@otenet.gr> έγραψε στο μήνυμα
news:x26le12iwevg.v4fgmdpfvue9$.dlg@40tude.net...
> On Fri, 20 Jun 2008 17:29:23 +0300, maganas wrote:
>
>> η Α team ποια ήταν μήπως αυτή με το μαύρο το καραφλό τον mister Τ?
>
> I pity the fool pou den 8ymatai thn A-Team...
>
αυτή που λέω δεν είναι μόλις έκανα ένα search και μου έβγαλε τον Mr T ρπώτη
μούρη.
Το μόνο καλό σε αυτές τις περιπτώσεις είναι ότι ανοίγουν τα μάτια των
ανθρώπων. Μερικές φορές πρέπει να πάθουμε για να μάθουμε.
> Και πάλι σου επαναλαμβάνω κάνε οτι λέει ο γιατρός.
Για να δούμε... Ο δικηγόρος λέει να περιμένουμε να γίνει η έξωση και
μετά βλέπουμε για αγωγή.
Όταν πήρα την αστυνομία μου είπαν ότι το μόνο που μπορούσα να κάνω ήταν
μήνυση. Πηγαίνοντας στο τμήμα ο αξιωματικός υπηρεσίας είπε ότι μια
μήνυση δεν θα οφελούσε σε τίποτα, εφόσον το θέμα το έχει ήδη αναλάβει
δικηγόρος. Όπως καταλαβαίνεις δεν έχω εμπειρία σε τέτοια θέματα και οι
άνθρωποι αυτό το εκμεταλλεύονται.
Ο μόνος μάρτυρας είναι ο πατέρας μου. Μας κυνήγησε μέχρι την εξώπορτα,
μην τυχόν και τον δουν οι γείτονες. Τον τράβηξα με το κινητό, αλλά το
μαχαίρι πρόλαβε και το έκρυψε πίσω από την πλάτη του.
> Μπορείς να μάθεις αν ο τύπος έχει περιουσία στο όνομά του? Ακίνητη
> κατά προτίμηση. Τι δουλειά κάνει?
Ο δικηγόρος μας είπε ότι θα ψάξει, αν και δεν νομίζω να βρει κάτι. Όσο
για δουλειά, κάνει δουλειές του ποδαριού και συνεχώς τις αλλάζει γιατί
λέει πως είναι επιληπτικός και παθαίνει "ατυχήματα".
> Για την κακή κατάσταση του σπιτιού: δεν αναφέρεις πουθενά στο
> συμβόλαιο ότι το σπίτι ήταν σε καλή κατάσταση και είναι υποχρεωμένος
> να το επιστρέψει έτσι?
Φυσικά, αλλά αυτός λέει ότι το παρέλαβε όπως είναι τώρα. Γενικά έχει
καταπατήσει τους μισούς όρους του συμβολαίου.
> Νερό και ρεύμα φυσικά κόψτε τα μέχρι να βγει. Φυσικά κάντε του μήνυση
> για την επανασύνδεση που έκανε στο όνομά σας.
Για να τα κόψουμε, έπρεπε, όπως μας είπαν, πρώτα να τα εξοφλήσουμε και
επιπλέον να πληρώσουμε και πρόστιμο. Άσε που πολλοί μας έλεγαν ότι αυτό
θα ήταν παράνομο! Από παντού ακούω συνέχεια ότι ο νόμος είναι με το
μέρος του ενοικιαστή.
Ξέχασα επίσης να αναφέρω ότι βρήκαμε τους ιδιοκτήτες του προηγούμενου
σπιτιού που νοίκιαζε και μας είπαν ακριβώς τα ίδια. Τους έφαγε 5-6
νοίκια, έκανε ζημιές και άφησε απλήρωτους λογαριασμούς. Ήταν βλέπεις και
αυτοί δυο ηλικιωμένοι άνθρωποι που δεν είχαν ούτε λεφτά για δικηγόρους
ούτε κάποιον να τους βοηθήσει. Έφυγε μόνο όταν τον απείλησαν ότι θα τον
σκοτώσουν. Η μαλακία είναι ότι το περιστατικό το γνώριζαν στη γειτονιά,
γιατί το προηγούμενο σπίτι ήταν 10 μέτρα από το δικό μας, αλλά κανεις
δεν μας ειδοποίησε. Ούτε καν οι συγγενείς μας που μένουν στη δίπλα
πόρτα. Πάρε και κατάλαβε...
Tα λεγόμενά μου σαφώς και δεν έχουν καθολική ισχύ. Βασίζονται
στην προσωπική μου πείρα, η οποία είναι εξαιρετικά μικρή και
μπορεί να αποτελεί την εξαίρεση και όχι τον κανόνα.
Εγώ θα ήμουν επιφυλακτικός με τις μυνήσεις, καθότι μπορεί και να
γυρίσουν μπούμερανκ. Όταν είχα μπλέξει εγώ με τους κρεμανταλάδες
που είχαν νοικιάσει το μαγαζί του παπού μου, έπαθα χοντρή πλάκα.
Ύστερα από ενά σερί ετών, που δεν πλήρωναν το νοίκι στην ώρα τους
(μιλάμε για καθυστερημένα νοίκια ενός και πλέον έτους) και που
τελικά τα πλήρωναν κάθε φορά ύστερα από δικαστήριο προσαυξημένο
γερά κατά τα νόμιμα (ήταν και κάφροι συν τοις άλλοις, γιατί
πλήρωναν στο πολλαπλάσιο πάντα), με τα πολλά καταφέραμε και τους
βγάλαμε. Τη μέρα που παρέδωσαν τα κλειδιά στο δικηγόρο μας, εγώ
ήμουν στη θάσο (όπου βρίσκεται το μαγαζί) και ο δικηγόρος μου
στέλνει επιτόπου τα κλειδιά με δελφίνι (από Καβάλα). 08:30 το
πρωί όλα αυτά. Την προηγούμενη μέρα με είχαν απειλήσει ότι
φεύγοντας θα σπάσουν το μαγαζί (ξύλινες επενδύσεις στους τοίχους
κτλ), οπότε εγώ ήμουν με τα λουκέτα στο χέρι, για να τα αλλάξω
όλα. Όντως, έτσι και έγινε. Αλλάζω με τη μία όλες τις κλειδαριές
και τα λουκέτα. Μέσα στο μαγαζί οι κρεμανταλάδες είχαν αφήσει
κάτι τραπέζια και καρέκλες και κάποια (5-6) μικρά ξύλινα
φωτιστικά, ενώ ρητώς είχαμε συνεννοηθεί ότι θα είχαν αδειάσει το
μαγαζί και ενώ παραδίδοντας τα κλειδιά στο δικηγόρο του είπαν ότι
είχαν αδειάσει το μαγαζί και δεν είχαν μέσα τίποτα πλέον για να
πάρουν. Μάλιστα συνετάχθη και "πρωτόκολο" παράδοσης των κλειδιών
και του μισθίου εν γένει.
Σκέφτηκα να πετάξω τα πράματά τους έξω, αλλά συγκρατήθηκα (και
τελικά ίσως έκανα και καλά έτσι). Πήρα τηλέφωνο το δικεόρο, ο
οποίος με διαβεβαίωσε ότι οι τύποι του είπαν ότι είχαν αδειάσει
το μαγαζί και ότι δεν είχαν τίποτα να πάρουν πλέον από μέσα. Μου
είπε ότι είχαν συντάξει και χαρτί για την παράδοση των κλειδιών
και ότι είμαι καθόλα νομιμότατος να αλλάξω κλειδαριές και
λουκέτα. Εν πάσει περιπτώσει, παίρνω τους κρεμανταλάδες 4-5
τηλέφωνα, για να τους ρωτήσω τι θα κάνουν με τα πράματα (είχα
φρικιάσει από το κακό μου, στη σκέψη ότι μου άφησαν και πράματα
μέσα, τα οποία θα έπρεπε να τα μεταφέρω εγώ στα σκουπίδια), αλλά
δεν απαντούσαν. Ύστερα λοιπόν από όλα αυτά, και αφού περίμενα από
τις 08:30 το πρωί μέχρι τις 2-3 το μεσημέρι (όποτε και δεν είχαν
εμφανιστεί), αποφασίζω να φύγω πίσω θεσσαλονίκη (η όλη ιστορία
διαδραματίζεται θάσο) έχοντας πάρει φωτογραφίες και έχοντας
τραβήξει βίντεο και το εξωτερικό και το εσωτερικό του μαγαζιού.
50 μέτρα παραπέρα από το μαγαζί είναι ένα περίπτερο -
συνεννοούμαι με τον περιπτερά και με έναν ξάδερφό μου που έμενε
παραπέρα, αν ο τυπάκος σκάσει μύτη, να του πουν να με πάρει
τηλέφωνο και να με πάρουν τηλέφωνο οι ίδιοι.
Την κοπανάω λοιπόν για θεσσαλονίκη. Περνάω απέναντι από κεραμωτή
και λίγο έξω από την καβάλα (καμιά ώρα δηλαδή από τη στιγμή που
έφυγα), με παίρνουν τηλέφωνο ο περιπτεράς και ο ξάδερφός μου και
μου λένε ότι οι τύποι έσκασαν μύτη με ένα φορτηγό (συνολικά 4-5
άτομα, ήτοι ο νοικάρης, ένας γιος του και 2-3 κουβαλητές ακόμα),
*παραβίασαν* τη μία πόρτα του μαγαζιού προκαλώντας φθορά σε αυτήν
και μάζευαν τα πράματά τους. Παίρνω επιτόπου το δικεόρο, ο οποίος
μου λέει να πάρω τηλέφωνο στην αστυνομία της θάσου καταγγέλοντας
διάρρηξη. Όπερ και έπραξα. Οι μπάτσοι μου λένε ότι σπεύδουν στο
μαγαζί και εγώ, με την τρίχα όρθια πλέον, κάνω αναστροφή για
θάσο. Γενικώς τρέχω με το αμάξι - ήταν η πρώτη φορά όμως που
έκανα 50-60 χιλιόμετρα συνεχώς τέζα, 240-260 στην εθνική και στο
επαρχιακό κομμάτι με τα όσα..
Με τα πολλά φτάνω θάσο, πηγαίνω πρώτα στο μαγαζί όπου φωτογραφίζω
την πόρτα που παραβιάστηκε (μεγεθυμένη η κλειδαριά που έσπασαν
αλλά συνολικά φωτογραφημένη και όλη η πόρτα) και πηγαίνω γραμμή
στην μπατσού, όπου οι τύποι ήταν μέσα ήδη, γιατί η διάρρηξη είναι
αυτόφωρο αδίκημα. Η διαδικασία έλεγε ότι πρέπει να καταθέσω
μήνυση, όπερ και ξεκινάω να κάνω (έχει κάποια χαρτούρα). Με
πλησιάζουν διαδοχικά ο ενοικιαστής, ο γιος του και μετά οι
υπόλοιποι κουβαλητάδες. Μου ζητάνε συγνώμη, μου λένε ότι κακώς
έγινε ό,τι έγινε αλλά να μην επιμείνω στο αυτόφωρο, ότι θα
πληρώσουν επιτόπου για τη ζημιά στην πόρτα και γενικώς αρχίζουν
τα παρακάλια, αναγνωρίζοντας φυσικά το αυτονόητο, ότι δηλαδή ό,τι
έκαναν ήταν λάθος τους. Φυσικά εγώ με τη σύγχιση που έχω φάει
είμαι ανένδοτος και ολοκληρώνω τη μήνυση.
Πάω να φύγω και οι μπάτσοι με σταματάν, λέγοντάς μου ότι ο τέως
νοικάρης καταθέτει εκείνη τη στιγμή μήνυση εναντίον μου (με τη
σειρά του) για ψευδή καταμήνυση, ισχυριζόμενος ότι όσα λέω είναι
αρλούμπες, ότι δεν έχουν παραδώσει το μαγαζί και ότι όλα όσα λέω
για διάρρηξη είναι αρλούμπες. Έρχεται επίτοπου από καβάλα το
"πρωτόκολο" παράδοσης του μαγαζιού (με φαξ), για να αποδείξω ότι
το μαγαζί έχει παραδοθεί και δείχνω στους μπάτσους φωτογραφίες
της παραβιασμένης πόρτας (πριν και μετά την παραβίαση, με
ημερομηνία και ώρα επάνω στη φωτογραφία) που έδειχναν τη φθορά
της παραβίασης στην πόρτα του μαγαζιού. Δείχνω επίσης και τα
κλειδιά που είχαν παραδώσει οι τέως νοικάρηδες στο δικεόρο και το
συνοδευτικό έγγραφο των κλειδιών (του δελφινιού καβάλας - θάσου)
και έρχονται από το χωριό που είναι το μαγαζί 3-4 άτομα που ήταν
μάρτυρες της διάρρηξης. Παρόλα αυτά όμως, οι μπάτσοι δεν
πείθονται, μου λένε ότι δεν είναι δικαστές, για να κρίνουν. Λένε
ότι ο καθένας έχει δικαίωμα να κάνει μήνυση για ό,τι θέλει, το
αδίκημα της ψευδούς καταμήνυσης (για το οποίο μου κάνουν μήνυση)
είναι αυτόφωρο αδίκημα, οπότε είμαι υποχρεωμένος και εγώ να μείνω
μέσα στο αυτόφωρο!!!
Πώς δεν το έπαθα το εγκεφαλικό σ εκείνη τη φάση πραγματικά δεν το
ξέρω. Εν τω μεταξύ οι τέως νοικάρηδες προσπαθούσαν να με
εκβιάσουν με μοχλό πίεσης το αυτόφωρο και την προοπτική να τη
βγάλουμε μέσα στην μπουζού όλη νύχτα, ζητώντας μου να αποσύρω τη
μήνυση και αυτοί με τη σειρά τους θα απέσυραν τη δική τους. Έτσι,
όλοι μας θα φεύγαμε σπίτια μας αλλά εγώ πλέον δεν θα μπορούσα να
τους κυνηγήσω παραπέρα. Φυσικά εγώ άφριζα από το κακό μου
σκεπτόμενος την εκδοχή να την πατήσω άλλη μία φορά από αυτούς..
Οπότε δεν έκανα καμία κίνηση να αποσύρω τη μήνυσή μου, και απλά
σκεφτόμουν σε ποια γωνιά στο κρατητήριο θα την έπεφτα.. Με τα
πολλά, μετά από κάνα 5ωρο, προς μεγάλη μου απογοήτευση, παίρνει
τηλέφωνο ο εισαγγελέας υπηρεσίας, λέει ότι δεν θα γίνει
δικαστήριο επιτόπου και μας παραπέμπει σε τακτικό δικαστήριο
(μετά από κάνα 15μηνο).
Η μέγιστη πλάκα όμως ήταν ότι το τακτικό αυτό δικαστήριο μόνο
περίπατος δεν ήταν (όπως φανταζόμουν στην αρχή ότι θα ήταν). Αν
μάλιστα το έχανα, δεν ήταν ότι θα αθωόνονταν οι τύποι, αλλά θα
έβγαινα ένοχος εγώ για ψευδή καταμήνυση με ό,τι αυτό συνεπάγεται
(ποινικό μητρώο κτλ). Σε αυτό συνετέλεσε και ο δικηγόρος μου
(μέγιστος μαλάκας), ο οποίος από δικό του σφάλμα και τελευταία
στιγμή δεν παρέστη στη δίκη (ούτε σαν δικηγόρος ούτε σαν
μάρτυρας), οπότε εγώ βρέθηκα μόνος μου, χωρίς δικηγόρο, απέναντι
σε 5 άτομα και τους δικηγόρους τους. Οι οποίοι δικηγόροι τους
ισχυρίζονταν διάφορα απίθανα πράγματα (ό,τι κουφό μπορείτε να
φανταστείτε). Ευτυχώς κράτησα την ψυχραιμία μου, ευτυχώς οι
μάρτυρες μου ήταν επίσης ψύχραιμοι και είπαν την ιστορία όμως
έγινε (μετά από 1,5 χρόνο εύκολα ξεχνάς λεπτομέρειες και πέφτεις
βορά στο ανακριτικό στυλ των δικηγόρων), ευτυχώς είχα φωτογραφίες
της παραβίασης και τελικά οι τυπάδες καταδικάστηκαν.
Τι θέλω να πω με την παραπάνω ιστορία? Ότι σε μία φάση που είχα
το δίκιο καραμπινάτα με το μέρος μου, με μάρτυρες, φωτογραφίες
και έγγραφα, με τους νοικάρηδες να έχουν κάνει καραμπινάτη
παρανομία, αντί να τους παρω χαλαρά τα σώβρακα (όπως νόμιζα),
έφαγα στη μάπα το αυτόφωρο και όλο το άγχος ότι τελικά θα έβγαινα
χαμένος από την όλη ιστορία. Οι δε μπάτσοι, αν και μιλάμε για μία
καραμπινάτη περίπτωση, πήγαν με το γράμμα του νόμου
επιδεικνύοντας μία παράλογη (για τον κοινό νου) συμπεριφορά. Ίσως
να μην είναι δικό τους σφάλμα, ίσως τελικά ορθώς γίνονται έτσι οι
διαδικασίες (για να προστατεύονται όλοι οι πολίτες), αλλά εγώ
αισθάνθηκα κατάφωρα αδικημένος από το όλο συμβάν.
Γι αυτό το λόγο συνιστώ προσοχή στις μηνύσεις. Μπορούν χαλαρά να
γυρίσουν μπούμερανγκ σε αυτόν που τις ξεκινάει, όσο δίκαιο και να
έχει με το μέρος του..
--
acinetobacter@linux
bas...@DELETETHISacinetobacter.gr
Εντυπωσιακή η εμπειρία σου γιατρέ. Συμφωνώ απόλυτα μαζί σου.
Και προσοχή: Οποιαδήποτε εκδίκηση ή εκδικητική ενέργεια ξεκινάει ένα πόλεμο,
που δεν ξέρεις που θα φτάσει. Ξέρω περιπτώσεις που άνθρωποι ενεπλάκησαν
άσχημα. Εγώ το μόνο που τους κάνω είναι να παραιτηθώ των ενοικίων υπερ του
δημοσίου. Αν δεν τα πληρώσουν δεν μπορούν να πάρουν ποτέ φορολογική
ενημερότητα και δεν μπορούν να πουν οτι τους φέρθηκα "σκάρτα" όσο
σκατόμυαλοι κι αν είναι αφού είναι λογικό και έντιμο να μην πληρώσω εφορία
για έσοδα που δεν είχα.
Πριν 3 χρόνια είχα έναν νοικάρη σε μαγαζί που με κόλπα και κλάψες έφτασε να
χρωστάει 1,5 χρόνο ενοίκια μέχρι να βγει η απόφαση της έξωσης. Η πλάκα είναι
οτι μετά την απόφαση της έξωσης δεν παρέδιδε τα κλειδιά αλλα ζήταγε να του
πληρώσω "αέρα". Αν δεν είσαι εμπλεκόμενος, η ιστορία είναι γραφικότατη.
Αναγκάστηκα να πληρώσω 500 ή 700 ευρώ σε κλειδαρά και κλητήρα για να
καταγράψει μια ολόκληρη μέρα τα σκουπίδια που είχε αφήσει μέσα και μετά
φορτηγό να τα μεταφέρει σε αποθήκη μου ώστε να περάσει ένα νόμιμο διάστημα
αν τα ζητούσε. Ο δικός μου εκτός απο κακός άνθρωπος ήταν και βλάκας,
συνδυασμός που σκοτώνει.
Σε αυτές τις περιπτώσεις το ζητούμενο είναι η ταχύτερη αποδέσμευση με τις
ελάχιστες ηθικές και υλικές απώλειες. Η εκδίκηση, όσο και αν είναι
δελεαστική είναι εκτός θέματος και επικίνδυνη.
φοβερή ιστορία αλλά ρε γιατρέ είσαι σίγουρος ότι η κατάθεση και μόνο
μήνυσης για ψευδή καταμήνυση είναι αυτόφωρο; Κάτι μου λέει ότι οι
μπάτσοι ήταν μιλημένοι γιατί αν ίσχυε κάτι τέτοιο κάθε κλέφτης που τον
έπιαναν επ'αυτοφώρο να κλέβει θα έκανε μήνυση για ψευδή καταμήνυση και
θα έκλεινε τους νοικοκυραίους μέσα. Που είναι ο δικηγόρος του newsgroup
να κάνει μια παρέμβαση να μας κατατοπίσει;
> Σε αυτές τις περιπτώσεις το ζητούμενο είναι η ταχύτερη αποδέσμευση με τις
> ελάχιστες ηθικές και υλικές απώλειες. Η εκδίκηση, όσο και αν είναι
> δελεαστική είναι εκτός θέματος και επικίνδυνη.
pragmati, yparxoyn kai xeirotera..
http://news.ert.gr/c/6/401266.asp
--
...always on the road....
(remove kaka plzzz)
Όπως λένε κι οι ινδιάνοι για το μπλέξιμο,
εννιά φορές στις δέκα είναι για κακό...
Γιάννης (aka skwlix)
Ο "maganas" <alec...@freemail.gr> έγραψε στο μήνυμα
news:g3o0pv$l2r$1...@volcano1.grnet.gr...
Τι να πω ρε παιδιά, ειλικρινά δεν έχω ιδέα. Κι εμένα όταν μου
είπαν για ψευδή καταμήνυση και αυτόφωρο μου ήρθε ο ουρανός
σφονδύλι. Σε εκείνην τη φάση πήρα επιτόπου τηλέφωνο και το
δικηγόρο μου στην καβάλα και μία δικηγόρο συγγενή μου (που ήξεραν
αμφότεροι λίγο - πολύ τα γεγονότα) και οι οποίοι δεν έδειξαν και
ιδιαίτερη έκπληξη..
Τα γεγονότα πάντως είναι ακριβώς όπως σας τα εξιστόρησα.
--
acinetobacter@linux
bas...@DELETETHISacinetobacter.gr
> Γι αυτό το λόγο συνιστώ προσοχή στις μηνύσεις. Μπορούν χαλαρά να γυρίσουν
> μπούμερανγκ σε αυτόν που τις ξεκινάει, όσο δίκαιο και να έχει με το μέρος
> του..
Βρήκα χρόνο και διάβασα με προσοχή το ενδιαφέρον ... σεντονάκι σου. Ξαναλέω
ότι γενικά συμφωνώ. Συμφωνώ επίσης με τις ενστάσεις που σημείωσαν οι
συγκρουπίτες. Θα σημείωνα κι εγώ επιπλέον ότι όταν έχεις απόλυτο δίκιο δε
σημαίνει ότι χαλαρώνεις στη διεκδίκησή του. Αν μπεις στον πόλεμο πρέπει να
'χεις το νου σου. Πχ σε άφησε αμανάτι ο δικηγόρος και πήγες μόνος σου στο
δικαστήριο; Χωρίς μάρτυρες; Και δεν βρέθηκε τρόπος να πάρεις ούτε αναβολή;;;
Τέλος πάντων το αποτέλεσμα σε δικαίωσε. Και αυτό θέλω να τονίσω. Να κάνουμε
το κορόιδο ναι, όταν όμως ξεχειλίζει το ποτήρι με την αντικοινωνική
συμπεριφορά κάποιων ανθρωποειδών αξίζει να το παλέψουμε με νόμιμα μέσα κι ας
στοιχίσει και κάτι παραπάνω σε χρήμα και χρόνο. Το πότε ξεχειλίζει το ποτήρι
το κρίνει ο καθένας μόνος του.
Κι εγώ είχα ανάλογες εμπειρίες, όχι με νοίκια, αλλά με οικονομικές διαφορές.
Υπήρξε μία περίπτωση πραγματικού μπιστολέρο που όταν στριμώχτηκε πραγματικά
από μένα κι άλλους δέκα φεσωμένους έφυγε για το εξωτερικό και ξαναγύρισε
μετά από καιρό στην Ελλάδα με άλλο όνομα (!). Όπως είναι φυσικό κατάπια την
αδικία, γιατί είδα ότι αυτά τα πράγματα δεν ήταν για μένα όση τρέλα κι αν
κουβάλαγα εκείνα τα χρόνια που ήμουν νεότερος.
Τελευταία περίπτωση που μου 'τυχε εδώ στην Αθήνα ήταν -με τι άλλο;- με το
παρκάρισμα, τη γνωστή πατέντα των κρετίνων με τον ντενεκέ στο οδόστρωμα έξω
από το σπίτι τους. Κατέβηκα για να τον βγάλω και σκάνε μύτη έξαλλοι πατέρας
(γύρω στα 60) και γιος (γύρω στα 20) να μου ζητήσουν το λόγο. Σε 2 λεπτά να
'σου κι ο γαμπρός με το αυτοκίνητο, γι' αυτόν φυλάγανε τη θέση, με τον οποίο
δεν προλάβαμε να ανταλλάξουμε 2 κουβέντες -στη θέση του οδηγού αυτός, όρθιος
στο μπροστινό φτερό εγώ- και βάζει πρώτη, σπινιάρει και περνάει πάνω από τα
δάχτυλα του ποδιού μου. Και να σκεφτείς ότι τραβήχτηκα κιόλας, αν δεν το
έκανα είμαι σίγουρος ότι θα με χτύπαγε σοβαρά. Τα χοντρά παπούτσια και το
μικρό βάρος του σαράβαλού του με σώσανε. Εκεί πραγματικά θα σκότωνα ... Η
ψυχραιμία και η σχετική εμπειρία από τέτοιες καταστάσεις μου επέβαλε
καλύτερη λύση. Κάθισα στο πεζοδρόμιο και πήρα το 100, λέγοντάς τους ψύχραιμα
τι συνέβη και ότι απειλείθηκε και απειλείται ακόμη η ζωή μου. Οι κρετίνοι
εξεπλάγησαν από αυτό που είδαν κι άκουσαν (η αλήθεια είναι ότι κλείνοντας το
τηλέφωνο στράφηκα σ'αυτούς και τους απείλησα με έναν πολύ πειστικό τρόπο),
παράτησαν το αμάξι όπως ήταν και μπήκαν σπίτι τους. Έμεινα 40 λεπτά εκεί,
που πέρασαν ευχάριστα ακούγοντας μουσική στο αμάξι και μιλώντας στο τηλέφωνο
με δικηγόρο, φίλους κλπ, και στο τέλος η αστυνομία ήρθε. Εξήγησα της
μπατσίνας, οδηγού του περιπολικού με συνοδηγό έναν αμίλητο τύπο, τι έγινε
και τους χτύπησε το κουδούνι. Κατέβηκαν κι οι τρεις κάτω και άρχισαν να λένε
μαλακίες, ότι τους έβρισα, ότι λέω ψέματα για το πόδι μου κλπ. Μόνο που το
αμάξι τους ήταν παρατημένο διαγώνια με τη μούρη προς το πεζοδρόμιο στη θέση
πάρκινγ και μπροστά το δικό μου στη μέση του δρόμου. Η λεβέντισα λοιπόν -
καλή της ώρας της κοπέλας, ποιος είπε ότι οι γυναίκες δεν κάνουν για
αστυνομικίνες - τους ξηγιέται ως εξής: να κληθεί ασθενοφόρο για τον κύριο
και ο οδηγός του οχήματος να έρθει μαζί μου για τα νόμιμα!!! Και ο δρόμος
δεν είναι χωράφι σας και όποιος γουστάρει παρκάρει!!! Από κει και πέρα το
θέαμα ήταν απολαυστικό. Τρεις κρεμανταλάδες χεσμένοι να παρακαλάνε:
τι πράγματα είναι αυτά και εμείς είμαστε νοικοκύρηδες άνθρωποι και δεν είχε
πρόθεση το παιδί... Να μην τα πολυλογώ, επεκράτησε διαλλακτική διάθεση από
όλους στην οποία προσχώρησε και η πανέξυπνη αστυνομικός, μου ζητήσανε στο
τέλος συγνώμη, παρκάρισα στη θέση και μπορώ να σου πω ότι τώρα πια με
χαιρετάνε κιόλας όποτε ξαναβρίσκομαι στη γειτονιά αυτή που μένει συγγενικό
μου πρόσωπο!
Για πες μου τώρα τι επιλογές είχα;
α. Να φύγω και να επιστρέψω με όπλο για να σκοτώσω το κτήνος, που με μια
αδέξια κίνηση θα με είχε αφήσει τουλάχιστον ανάπηρο.
β. Να χειροδικήσω με σοβαρές πιθανότητες να τις φάω κιόλας, γιατί κι οι
τρεις ήταν ψωμωμένοι και τις πολεμικές τέχνες δεν τις κατέχω.
γ. Να κάνω το κορόιδο, να καταπιώ την αντικοινωνική και πρόστυχη συμπεριφορά
και να συνεχίσουν να θεωρούν οι κρετίνοι ότι ο ντενεκές και η ψευτομαγκιά
τους εξασφαλίζουν ισόβια θέση πάρκινγκ έξω από το σπίτι τους. Έτσι
αποθρασύνονται ακόμη περισσότερο και αυτός είναι ο λόγος που βλέπουμε αυτά
που βλέπουμε καθημερινά γύρω μας.
Νομίζω ότι έκανα το καλύτερο. Ήμουν τυχερός δε λέω, αλλά ποιος είπε ότι στη
διεκδίκηση του δίκιου σου δεν χρειάζεται και τύχη;
> Σε αυτές τις περιπτώσεις το ζητούμενο είναι η ταχύτερη αποδέσμευση με τις
> ελάχιστες ηθικές και υλικές απώλειες.
Σωστό.
> Η εκδίκηση, όσο και αν είναι δελεαστική είναι εκτός θέματος και
> επικίνδυνη.
Αποκατάσταση της δικαιοσύνης δε σημαίνει εκδίκηση κατ' ανάγκη. Το να πάρεις
τα λεφτά σου, έστω με κόπους και βάσανα και μετά από χρόνια, είναι
αποκατάσταση της δικαιοσύνης, δεν είναι εκδίκηση. Θέλω να πω, δε νιώθεις
ικανοποίηση ότι τιμώρησες αυτόν που σε αδίκησε. Αλλά αποκαθίσταται μια
κάποιου είδους ισορροπία, απαραίτητη για να λέμε ότι ζούμε σε ευνομούμενη
κοινωνία. Τονίζω το "για να λέμε", τουλάχιστον να το λέμε στα παιδιά μας αν
μη τι άλλο.
Ατυχία. Εδώ πάει αυτό που λέγανε "του φευγάτου η μάνα ποτέ δεν κλαίει"...
Μιας κι ακόμα δεν έχει παρέμβει συνγκρουπόσκυλο δικηγόρος,
εγώ ο πτωχός αγρότης εξ επαρχίας να πλάσω το σενάριο
"αγωγή στον κακοπληρωτή - πάμε τσαμπουκά στο
δικαστήριο να βρούμε το ολοφάνερο δίκιο μας".
Τονίζω πως το σενάριο έχει τις παραδοχές:
α) έχουμε ΟΛΟ το δίκιο με το μέρος μας
β) έχουν ΟΛΟ το άδικο
γ) βρίσκουμε το α) στο δικαστήριο
Έχουμε και λέμε
- 06/2008 -> Καταθέτεις αγωγή, ορίζεται δικάσιμος τον 10/2009
- 10/2009 -> Εμφανίζεται ο δικηγόρος τους, ζητάει αναβολή (δια
ασήμαντον αφορμή). Ορίζεται νέα δικάσιμος, 06/2010.
- 06/2010 -> Έχουν απεργία οι δικηγόροι (οι δικαστικοί υπάλληλοι,
οι καθαρίστριες, κάποιος από όλους τέσπα...) Ορίζεται νέα
δικάσιμος,
02/2011.
- 02/2011 -> Εκδικάζεται η αγωγή!!!! Θριαμβεύεις!!! Πλήρης δικαίωση!!!
Περιμένεις να καθαρογραφεί η απόφαση, να την πάρεις στα χέρια σου
και να προχωρήσεις σε διαταγές πληρωμής.
- 09/2011 -> Επιτέλους, καθαρογράφτηκε η απόφαση! ΤΩΡΑ ΞΕΚΙΝΑΣ ΝΑ
ΔΙΕΚΔΙΚΕΙΣ ΤΑ ΛΕΦΤΑ ΣΟΥ (αν ζούνε όλοι, αν έχει τίποτα ο παίκτης, αν
δεν είναι μπροστά από σένα 10 τράπεζες, αν η γιαγιά του έχει
ρουλεμάν κλπ κλπ).
Και φυσικά, αν ΔΕΝ εφεσιβάλλεται η απόφαση. Γιατί αν ναι, ξεκίνα από
την
αρχή της λίστας πάλι...
Έχεις κουράγιο?
Γιάννης (aka skwlix)
--
Vgalta ola re paidi mou :)
>> Τι να πω ρε παιδιά, ειλικρινά δεν έχω ιδέα. Κι εμένα όταν μου είπαν για
>> ψευδή καταμήνυση και αυτόφωρο μου ήρθε ο ουρανός σφονδύλι. Σε εκείνην τη
>> φάση πήρα επιτόπου τηλέφωνο και το δικηγόρο μου στην καβάλα και μία
>> δικηγόρο συγγενή μου (που ήξεραν αμφότεροι λίγο - πολύ τα γεγονότα) και
>> οι οποίοι δεν έδειξαν και ιδιαίτερη έκπληξη..
>>
>> Τα γεγονότα πάντως είναι ακριβώς όπως σας τα εξιστόρησα.
>>
> Τώρα εγώ γιατί νομίζω ότι "η ψευδής καταμήνυση" αποφασίζεται από την έδρα;
> Δηλαδή πρέπει να είναι δικαστής αυτός που θα αποφανθεί για το ψευδές ή όχι
> της μήνυσης και όχι μπάτσος.
Re sy Mano to diabases to sentoni toy giatroy, h monon thn teleytaia
paragrafo?
O antidikos toy ekane mhnysh gia pseydh katamhnysh kai oxi o mpatsos.
Η απόδοση δικαιοσύνης δεν είναι εκδίκηση, ήμουν σαφής. Αυτά που λες δεν
είναι πουθενά αντίθετα με αυτό που λέω εγώ, αν και το εμφανίζεις έτσι.
>>> δελεαστική είναι εκτός θέματος και επικίνδυνη.
>>
>> pragmati, yparxoyn kai xeirotera..
>>
>> http://news.ert.gr/c/6/401266.asp
>>
>
> Ατυχία. Εδώ πάει αυτό που λέγανε "του φευγάτου η μάνα ποτέ δεν κλαίει"...
Mwre klaei kai paraklaiei, alla den einai ayto to 8ema mas.
To 8ema einai oti h rhmada h "kakia h wra" xtypaei perissotero toys polites
xwrwn me "xalara 8esmika plaisia" kai kata boylhsh "elastikoys nomoys" ;-)
An ftiaxnane OLOI kanonika symbolaia kai kobane PRAGMATIKES apodei3eis stoys
noikarhdes me to ALH8INO poso toy enoikioy, tote kai oi 8rasydeiloi magkes
stoys opoioys anafereste 8a htan shmantika ligoteroi..
BTW, εγώ το διασκεδάζω, ιδιαίτερα στη Γλυφάδα που κάποιες ταβέρνες και καφέ
κρατάνε θέσεις για τους πελάτες τους. Ετσι βρίσκω πάντα θέση να παρκάρω και
δεν τολμάνε να πούνε τίποτα.
--
Dimitris M dio...@ath.forthnet.gr
αφαιρέστε τα δύο ταφ πριν το παπάκι απο την διεύθυνση
Ο "Panayotis" <pana-...@oteDELnet.gr> έγραψε στο μήνυμα
news:g3qo6j$cv5$1...@volcano1.grnet.gr...
> BTW, εγώ το διασκεδάζω, ιδιαίτερα στη Γλυφάδα που κάποιες ταβέρνες και
> καφέ κρατάνε θέσεις για τους πελάτες τους.
anarwtiemai ti 8a ginotane an tolmoyse na to kanei ayto magazatoras sthn
Kypselh ;-)
> Η απόδοση δικαιοσύνης δεν είναι εκδίκηση, ήμουν σαφής
Συγγνώμη, δεν είδα πουθενά να το γράφεις με σαφήνεια. Απεναντίας διάβασα ότι
"οποιαδήποτε εκδίκηση ή εκδικητική ενέργεια ξεκινάει ένα πόλεμο,
που δεν ξέρεις που θα φτάσει". Δεν διευκρινίζεις αν εκδίκηση θεωρείς την
προσφυγή στις αρχές (αστυνομία ή/και δικαστήρια), η οποία προσπάθησα να
εξηγήσω ότι υπό ορισμένες προϋποθέσεις είναι και αναπόφευκτη και
επιβεβλημένη.
> Αυτά που λες δεν είναι πουθενά αντίθετα με αυτό που λέω εγώ, αν και το
> εμφανίζεις έτσι.
Όπως το βλέπω εγώ, αν συμφωνείς με τα παραπάνω έχεις δίκιο.
Το θέμα μας είναι "Ο ενοικιαστής προσπάθησε να με σκοτώσει". Για μένα το
βάρος πέφτει στο "να με σκοτώσει" που είναι έτσι κι αλλιώς το μείζον.
Συμφωνώ ότι οι σχέσεις ιδιοκτητών ενοικιαστών έχουν ιδιαιτερότητες, αλλά έχω
την εντύπωση ότι όλοι αυτοί οι τύποι συμπεριφέρονται παρόμοια σε κάθε τους
κοινωνική συναναστροφή και η αντιμετώπισή τους δε διαφέρει αν τύχει και τους
έχεις απέναντί σου είτε ως νοικάρηδες είτε ως συνεπιβάτες στο τρόλλεϋ. Τέλος
πάντων, με αφορμή την εμπειρία ενός ανθρώπου που απειλήθηκε με μαχαίρι μετά
από διαπληκτισμό εγώ ανακάλεσα τη δική μου εμπειρία, που πήγε κάποιος
σκόπιμα να με σακατέψει με το αυτοκίνητό του. Το μεγάλο μας πρόβλημά μας εδώ
είναι πώς θα προστατέψουμε τη ζωή μας, την αξιοπρέπειά μας και την ψυχική
μας υγεία από τον κάθε τσουρόμαγκα. Τα νοίκια και η έξωση έπονται. Αν αυτός
που είχε προσπαθήσει να σκοτώσει εμένα ήταν νοικάρης μου θα ήταν πιο σχετικό
το παράδειγμά μου;
> Mwre klaei kai paraklaiei, alla den einai ayto to 8ema mas.
> To 8ema einai oti h rhmada h "kakia h wra" xtypaei perissotero toys
> polites xwrwn me "xalara 8esmika plaisia" kai kata boylhsh "elastikoys
> nomoys" ;-)
> An ftiaxnane OLOI kanonika symbolaia kai kobane PRAGMATIKES apodei3eis
> stoys noikarhdes me to ALH8INO poso toy enoikioy, tote kai oi 8rasydeiloi
> magkes stoys opoioys anafereste 8a htan shmantika ligoteroi..
Μπα, το να υποδέχεται κάποιος τις αρχές με την καραμπίνα και ενίοτε να τη
χρησιμοποιεί κιόλας το 'χουμε δει και σε χώρες που δεν υπάρχουν χαλαρά
θεσμικά πλαίσια και κατά βούληση ελαστικοί νόμοι. Ούτε νομίζω ότι η τήρηση
των τύπων στις μισθώσεις θα απέτρεπε αυτούς που έχουν γαλουχηθεί στη βία να
την ασκήσουν όποτε τους κάνει κέφι. Τι πα' να πει με συμβόλαιο ή χωρίς
συμβόλαιο; Κάποια στιγμή το συμβόλαιο θα λήξει και ο χιμπατζής θα χτυπήσει
έτσι κι αλλιώς.
Ανεπαίσθητα λιγότεροι, πίστεψέ με. Και το ποσοστό των εικονικών συμβολαίων
και μικρότερων δηλώσεων στην εφορία είναι πολύ μικρό. Και δεν κρίνω μόνο εξ
ιδίων, αλλα και απο γνωστούς. Ο λόγος είναι απλός. Οχι μόνο δεν θα μπορέσει
ο ιδιοκτήτης να διεκδικήσεις τα μη καταβληθέντα στο σωστό τους μέγεθος, αλλα
οποιοσδήποτε απατεωνίσκος τύχει να βρεθεί στη θέση του ενοικιαστή, τον έχει
στο χέρι και μπορεί να τον εκβιάσει ότι κάνει ψευδή δήλωση. Γι αυτό κανένας
ιδιοκτήτης από όσους ξέρω δεν δέχεται εικονικά συμβόλαια.
Η μόνη «απάτη» που έχουν δημιουργήσει οι ιδιοκτήτες καταστημάτων είναι ο
«αέρας» που στην πραγματικότητα είναι «μαύρο εφ άπαξ ενοίκιο». Κάποτε ο
αέρας ήταν αποζημίωση για τη αποχωρούσα επιχείρηση. Σήμερα είναι κυρίως
μαύρο έσοδο. Πρακτικά για κάθε 10.000 ευρώ αέρα μπορούμε να λογαριάζουμε ότι
ισοδυναμεί με 100+ ευρώ τον μήνα στο ενοίκιο. Αλλα αν είναι μαύρα και δεν
φαίνονται σαν δαπάνη του ενοικιαστή, το ποσό αυτό μπορεί να ισοδυναμεί μέχρι
και με το διπλάσιο σχεδόν.
Δηλ ένα κατάστημα που ζητάει 3.000 ευρώ/μήνα + 100.000 αέρα ισοδυναμεί με
ενοίκιο 4.000 ευρώ χωρίς αέρα. Το σκεπτικό είναι ότι ο αέρας ισοδυναμεί με
προπληρωμή ενοικίου για τα πρώτα 12 χρόνια με επιτόκιο περι το 7%. Σαν να
πάρει ο ενοικιαστής ένα δάνειο 100.000 ευρώ για προπληρωμή ενοικίου και να
το αποπληρώνει με ισόποσες δόσεις σε 12 χρόνια με επιτόκιο 7%. Είναι δικό
μου σκεπτικό και είναι σωστό στη βάση αν εξαντληθεί η 12ετία τουλάχιστον,
διαφωνία μπορεί να υπάρξει ως προς το επιτόκιο και την διάρκεια. Επι πλέον
ο αέρας έχει και την έννοια της ασφάλειας για τον ιδιοκτήτη γιατί αν κάποιος
του το κάνει γιαπί και φύγει σε 3 χρόνια (πέσει έξω) θα έχει φασαρίες και
έξοδα αποκατάστασης που δεν καλύπτει η εγγύηση. Επι πλέον η πείρα δείχνει
ότι μια στις 4 ενοικιάσεις καταστημάτων καταλήγουν σε έξωση με σημαντικό
φέσι. Ο αέρας τότε είναι μια πρόσθετη ασφάλεια.