قایان خامنه ای ،جنتی،خاتمی،احمدی نژاد چهارشنبه سوری سبز می شوم
pouya green
One year ago on this day, Mir Hossein Mouasvi, in a statement
announced that considering the country’s critical situation, after
twenty years of silence, he had entered the tenth presidential
election, which later proved to be a turning point in Iran’s recent
history and started the Green movement of Iranian people to regain
their freedom and forgotten rights
به آن مرد ابری که با بغضش آمد / در این خشکسالی که باران بگیرد
بشوید دوباره وطن دست و رویی / وضو در هوای باران بگیرد
ویکرنگی از نو بیاید به جولان / و از رنگ و نیرنگ میدان بگیرد
به آن مرد صادق که با عزمش آمد / که ایرانمان را ز دیوان بگیرد
بسوزد بساط دروغ و دغا را / و دزد و دغل را گریبان بگیرد
***
نمیخواست آن مرد عاشق که حتی/ بهار انتقام از زمستان بگیرد
و میخواست این باغ پژمرده ، ایران / ز شور امیدی دگر جان بگیرد
و در "راه سبز امید" جوادش/ قدم در قدم را گلستان بگیرد
چه کردند با رای سبزش خدایا/ به جرمی که میخواست باران بگیرد
چه کردند با رای بشکوه مردی / که میخواست این ملک سامان بگیرد
بر آن بود تا سخت ای زندگی را / بر ای نسل سرگشته آسان بگیرد
وبیم قفس را برای همیشه / از این آهوان هراسان بگیرد
***
به آن مرد سوگند ، فرزند ایران/ بمیرد مگر دیو ، ایران بگیرد
نشانی نماند به عالم ز دیوان / اگر لشگر عشق طغیان بگیرد
بشوید زمین را ز لوث پلیدان / اگر موج دریای ایمان ، بگیرد
***
همه با تو هستیم ای مرد ابری/ به امید روزی که باران بگیرد
همه با تو هستیم با بغضهامان / به امید روزی که باران بگیرد
آقایان خامنه ای ،جنتی،خاتمی،احمدی نژاد چهارشنبه سوری سبز می شوم تا بفهمید و بدانید که سبز شدنم هوس نبود بلکه نیاز کشورم بود
پیام بانوی سبز ایران در خصوص چهارشنبه سوری : اگر خشونتی باشد بدانید از سوی خود حاکمیت است.
کسانی از وقوع خشونت در چهارشنبه سوری به شدت نگران اند.راهکار شما برای جلوگیری از خشونت چیست؟
چهارشنبه سوری یکی از روزهای ملی و باستانی ایرانی است. روز شادی هاست روزی که زردی چهره ها می سوزد و دود می شود و سرخی و شادی و حیات و آفرینش بهاری گونه ها را گل رنگ می کند. به پاس نوروز و عمو نوروز مهربان و هدیه های آزادیش در این روز قطعا جنبش سبز شاد و سر فراز خواهد بود . اما جنبش سبز جنبش مهربانی و مقاومت و آرامش است . یاد نداها ،سهراب ها ، سید علی ها ، اشکانها و روح الامینی ها و… را گرامی خواهیم داشت و هیچ گونه تندی و خشونتی نخواهیم ورزید . همه مردم را دوست خواهیم داشت ،چه سبز باشند و چه رنگ دیگر .به نظامی ها هم می گوییم شما را هم دوست داریم ، برادر مردم باشید و به آنها گل تقدیم کنید نه باتوم و گلوله . بنابراین اگر خشونتی باشد بدانید از سوی خود حاکمیت است.
کلمه:ساجده عرب سرخی دختر فیض الله عرب سرخی عضو ارشد سازمان مجاهدین انقلاب اسلامی که بیش از ۹ ماه در زندان است در نامه ای به مصطفی تاجزاده هم بندی پدرش در اوین که چهارشنبه شب آزاد شد نوشته است:هنوز آیه به انتها نرسیده بود که تو اجابت شدی. دانهی تو پیش از نام بابا افتاد. تو برگزیده شدی. تو آمدی. مصطفی آمد. انگار همهی بهار، انگار همهی امید، انگار همهی انتظار سر آمد. زندان و دیوارها کم آوردند .
متن کامل این نامه که در اختیار کلمه قرار گرفت به شرح زیر است:
دلم هزار ماه است پرپر است از بس که نبودی. از بس که نبودید. دلم هر روزش چهار فصل زندگی کرد. مردم بس که در این روزگار سخت، که هر روزش هزار ماه است، روئیدم، برگ ریختم، برف باریدم، دوباره جوانه زدم.
کجائید مردان سرزمین من، در این روزگار سختِ بی مردِ بی مروت، فرزندان بالیدند و پیر شدند از بس روئیدند و بزرگ شدند و مردانه ایستادند. دیشب به اندازهی هزار ماه دلم آسمانِ خدا را دور زد. دور زد. رفت و آمد. و در انتهای راه که تا خدا دو قدم بیشتر نمانده بود دلم لرزید و ایستاد. دلم دلهره داشت. میگفت بهار پیشِ رو چه رنگی خواهد بود. دلم آسمان را پنجره به پنجره عبور کرد. ریشه به ریشه گذشت. شاخه به شاخه پر کشید. ستاره به ستاره خدا را صدا کرد. تسبیح نامتان را به دست گرفتم و گرداندم. به نامِ همهی نام های بلند. به نام همهی بزرگیها. به نام همهی اسمهای اعظم خدا. به نام همهی مردان.
به نام همهی مصطفیها که آئینِ اجابت و تاجدارِ برگزیدگانند. همهی فیضهای الهی که جاریکنندهی احسانِ خدایند. همهی محسنها که آئینهدار زیبائی و جمالند. همهی حسینها که طلایهدار شهامت و شهادت و سردار راستی و درستیاند. همهی سروهای سرسبز که لبریز از بهارند. گفتم شب دارد به انتها میرسد. دلم گفت ایمان بیاور. کم نیاور. امن یجیب بخوان. دلم گفت شب که پر از سیاهی شود صبح میدمد. تسبیح نامتان را به دست گرفتم. با هزار آیهی روشن امن یجیب.
هنوز آیه به انتها نرسیده بود که تو اجابت شدی. دانهی تو پیش از نام بابا افتاد. تو برگزیده شدی. تو آمدی. مصطفی آمد. انگار همهی بهار، انگار همهی امید، انگار همهی انتظار سر آمد. زندان و دیوارها کم آوردند . بهار با رگبار، امید آمدنش را به میهمانی نگاههای خسته آورد. تو نمیدانی چقدر جوانهها همین دیشب به اندازهی هزار ماه دوباره قد کشیدند. تو آمدی بی هیچ تشریفات و مراسمی. تو را با دستان خود آوردند.
بی هیچ ادعائی از سوی تو برای به این سو آمدن. زندان گنجایش بزرگی تو را نداشت. زندان با تو کاری نکرد، که تو کردی با زندان. بی آبرویش کردی. تو در سکوت سرد تاریک و سقفهای کوتاه و بی روزنهی آن زندگی را، امید را، پایداری بر حقی که مال تو نبود و از آن همهی مردمانت بود، در دل مردم سرزمینت رویاندی. زندان تو را کم آورد.زندان تو را ترسید. دست پاچه شد. رهایت کرد. کم مانده بود، زندان نام خود را از یاد ببرد.
زندان ترسید دیگر کسی باور نکند آنجا جائی هراسناک است. زندان آدمهای رها را پس می زند. بزرگی تو جائی فراخ می خواست. به پهنای زمین. به وسعت آسمان. به گستردگی ایمان مردمی که درستی و راستی را فراتر از همهی کجیها و ناراستیها در سرزمین وجود خود چونان امید کاشته اند. بچه ها دیشب در وبلاگ های خود نوشتند مصطفی سرو است. چه این سوی دیوار چه آن سوی زندان. سبز سبز است چه در آشکار روزگار چه نهان کرده در پستوی ذهنهای بستهی شرمسار.
دیشب وقتی سیاهی همه جا را پر کرده بود. وقتی هنوز آیه امن یجیب به انتها نرسیده بود. تو اجابت شدی. ایستاده و سربلند. آزاده و رها. تسبیح نامتان هنوز در دستم دارد می چرخد. به نام همهی نامهای بلند. به نام همهی بزرگی ها. به نام همهی اسمهای اعظم خدا. به نام همهی مردان. نام بعدی محسن است و مهدی و حسین. و شاید روزی فیضالله. من دارم تسبیح می گردانم. چشمهای پر از عشق! آمین بگوئید.
قط پاکی آتش میتوانند این ننگ سی ساله را از میهنمان بزداید
وبلاگ مهران مکی
چهارشنبه سوری امسال حال و هوائی دیگر دارد و میتواند در پایان
کشیدن کرکره حکومت ملایان میلیاردر گامی بزرگ بردارد و ما را به خواسته
های بحق و یکصدساله مان یاری رساند
چهارشنبه سوری از جهت گسترده بودن با دیگر روز های برجسته در تقویم میهنمان قابل قیاس نیست
اولا که این روز اساسا اسلامی نیست ضمن اینکه در تضاد با اسلام هم نیست بنابراین میتواند تعداد بسیاری از ایرانیان را به میدان بکشاند و جمهوری اسلامی نمیتواند اینبار از انها به عنوان سیاهی لشکر استفاده نماید
دوما با توجه به گسترده بودن محدوده جغرافیائی ( کل ایران) مزدوران حکومت را پخش میکند و لذا از هماهنگی و تعدد انها در محدوده ای خاص جلوگیری میکند و در یک جمله قادر به سازماندهی برای سرکوب نخواهند بود
تاریکی هوا نیز از قدرت مانورشان میکاهد ضمن اینکه صدا های ( اینبار روح پرور) ترقه غیره از نظر روانی روحیه شان را تضعیف میکند هر چه شدید تر بهتر
و اما زرتشت این پیامبر مهر و انسانیت اتش را به عنوان نماد کیش خود انتخاب نمود به دلایل زیر
آتش درخشنده و پاک است
شعله های سرکش آتش همواره به سوی بالا میروند یعنی ترقی و تعالی را در معنویت و انسانیت عروج میدهد
آتش با هرچه برخورد نماید ان را همانند خودش درخشنده میکند و از ناپاکی ها و پلیدی ها میزداید
اتش منبع نور و زیبائی است و اساس حیات و هستی است
روشنائی آتش در جنگ با تاریکی و پلیدی است
اتش هیچگاه به سمت پائین میلی ندارند آتش همواره بدنبال آمال بزرگ است
پاکی اتش در چهارشنبه اخر سال میتوانند این ننگ سی ساله حکومت اسلامی را از میهنمان بزداید
شایعه مرگ لاریجانی دروغ بود
پس از انتشار فیلم جنایات هولناک نیروهای حکومتی در کوی دانشگاه، سکوت مرگبار مسئولین نظام سبب شد تا شایعه مرگ آنها قوت گرفته و سکوت گورستانی ایشان بنوعی توجیه گردد. گرچه بدلیل اینکه فرمان حمله به کوی دانشگاه توسط شخص خامنه ای صادر گردیده و مسئولین حکومتی بهمین دلیل از ورود به حیطه آن وحشت دارند و فاجعه کوی دانشگاه جزو خطوط قرمز نظام محسوب می گردد، ولی حداقل در چنین مواردی مسئولین حکومتی اظهار نظری از خود بروز می دادند و با اظهارات مشعشع خود موجب انبساط خاطر مردم می شدند. در خصوص جنایت کوی دانشگاه انگار نه انگار که این دانشجویان، جوانان این مملکت بوده اند و چنین وحشیگری هایی در قلب پایتخت حکومت اسلامی اتفاق افتاده است.
ولی اظهارات یک مقام خارجی که جمهوری اسلامی را به حکومت اوباش تشبیه نموده بود سبب گردید تا نگرانی خاطر مردم ایران از مرگ مسئولین نظام و خاموش شدن ابدی آنها پایان یافته و یکی از لاریجانی ها که بر مسند قوه مقننه کودتا تکیه زده است به سخن آمده و اوباش بودن خودش و سایر مسئولین حکومتی را تکذیب نماید. گرچه فرقی نمی کند که کدامیک از لاریجانی ها دهانش را باز کند، بارش دُر و گوهر از دهان مبارکشان یکسان و با ادبیاتی مشابه است.
ریشه تحلیل این مقام خارجی برای اوباش خواندن آقایان چندان روشن نیست ولی بنظر می رسد یکی از دلایل آن این است که این نظام محترم، کشورهای دنیا را از پیشرفتهای تکنولوژیک و صنعتی خود محروم نموده و بهمین دلیل شایسته لقب اوباش شده باشد. توجه داشته باشید نظامی که با یک دست هواپیمای رادارگریز و موشک قاره پیما و ماهواره و زیردریایی و جمارانوف و بمب لیزری و اژدر مافوق صوت می سازد و با دست دیگر، سانتریفیوژ پی دو و اورانیوم بیست درصد تولید می کند، قطعاً در قله های تکنولوژی ایستاده است. هواپیمای جنگنده محصول تکنولوژیک یک صنعت مدرن و پیشرفته در زمینه های بالستیک، برق و الکترونیک، مکانیک، متالوژی و مواد، هوافضا و دهها رشته فنی مهندسی دیگر است. زیردریایی و رزمناو و موشک و اژدر، هر کدام عصاره دهها رشته مهندسی و فنی هستند.
از آنجائی که حکومت ولایت فقیه اهل دروغ و جعل نیست و همه اینهایی را که ادعا می کند صددرصد توسط متخصصین داخلی ساخته، راست می گوید، لذا وقتی فلان مقام خارجی ادعاهای صادره حکومت را دربست قبول می کند و از اینهمه پیشرفت تکنولوژیک شگفت زده می شود، مسلم است که بلافاصله سراغ سایت «اطاق بازرگانی و صنایع و معادن» می رود تا اطلاعات مربوط به کشورهای وارد کننده محصولات صنعتی از ایران را استخراج نماید. اطلاعات مندرج در مورد صادرات غیرنفتی حکایت از این دارد که عراق، امارات، چین و هند به ترتیب 4 کشور عمده ای هستند که جمهوری اسلامی به آنها صادرات غیرنفتی دارد. در جدول مربوط به عراق، بعنوان کشور هدف اول صادرات ایران، سیب تازه، خیار و خیارترشی، ا نواع بستنی، سیب زمینی و رب گوجه فرنگی، در رأس جدول کالاهای صادره قرار دارند.
امارات دومین کشور هدف صادرات و کالاهای صادره غیرنفتی عبارتند از پسته، فرش و گوسفند زنده، چین در مقام سوم و
کالاهای صادره غیرنفتی مشتمل بر سنگ آهن، سنگ مرمر و ریشه شیرین بیان، و به هند بعنوان چهارمین کشور، پوست دباغی شده، پسته و بادام صادر می گردد.
کشوری که چنین توان صنعتی و تکنولوژیکی دارد که پیشرفته ترین ماهواره ها و موشکها و زیردریایی ها و هواپیماها و موشکها را شخصاً خودش تولید می کند، و قطعاً در شاخه های مختلف فنی و مهندسی و علمی دارای توانی فوق العاده است که برآیند آنها، محصولات تکنولوژیک ادعایی می باشد، چرا و به چه دلیل کشورهای دنیا و ملل دیگر را از دستاوردهای علمی و فنی خود محروم نموده و بجای صدور فرآورده های صنعتی، خیارشور و گوسفند زنده و بادام به آنها صادر می کند؟ آیا این رفتار یک حکومت «روحانی» و صددرصد راستگو است یا رفتار عده ای «اوباش»؟
لاریجانی، که از بی غیرتی نسبت به فاجعه کوی دانشگاه خود را به مرگ زده بود، با دهان کف کرده به این مقام خارجی و اظهارات وی در اوباش خواندن حکومتیان تاخته و حتی نمایندگان خفته مجلس نیز همگی از صندلی های خود برخاسته و شعار «مرگ بر ...» سر دادند. ولی توقع این سردار لاریجانی و برادران بیشرم و گستاخ قدرت پرستشان از کشورهای دنیا چیست؟
حکومتی که از رهبرش گرفته تا پائین ترین مقامش، دروغ را رسالت خود دانسته و آنرا واجب شرعی می دانند و در هر زمینه ای فقط و فقط با توسل به جعل و دروغ کار خود را پیش می برند، حکومتی که همه دنیا را احمق فرض کرده و توقع دارد خزعبلاتش را دیگران باور کنند، حکومتی که بر روی مردم خوش شمشیر کشیده و قصد نابودی آنها را دارد، براستی شایسته چه لقبی است؟ حکومتی که رهبرش ادعای جانشینی خدا را داشته، ولی در خفا به مزدورانش فرمان حمله به کوی دانشگاه و زهرچشم گرفتن و جنایت می دهد و چشم در چشم مردم، بدون ذره ای شرم و حیا، ادعا می کند که «نیروهای ناشناس» به کوی دانشگاه حمله کرده اند، ولی فقیهی که بر فراز منبر دم از پیگیری فاجعه کوی دانشگاه و مجازات مسببین آن می زند و در پس پرده، به احدی اجازه رسیدگی به این پرونده را نمی دهد، «اوباش» نیست؟