مردمک -
مهديه محمدي، همسر احمدي زيدآبادي، تاکيد کرد که يکي از اتهامهاي جديد احمد زيدآبادي نامهاي است که به رهبري نوشته و در سايتها منتشر شده بود.
احمد زيدآبادي، دبيرکل سازمان دانش آموختگان ايران اسلامي که از نامزدي مهدي کروبي در انتخابات رياست جمهوري حمايت کرده بود، روز 23 خرداد بازداشت شد.
به گفته خانم محمدي، احمد زيدآبادي را تحت فشار قرار دادهاند که چرا کلمه «معظم» را در نامه خود به کار نبرده است و بازجويان از زيدآبادي خواستهاند که بايد از رهبري بابت اينکه مقابل اسمش کلمه معظم را ننوشته است، عذرخواهي کند.
نامهاي که خانم محمدي به آن اشاره کرده است، نامه احمد زيدآبادي خطاب به آيتالله خامنهاي است که در فروردين 86 منتشر شد واز آن تاريخ دو سال و نيم گذشته است.
خانم محمدي اعلام کرد که همسرش در زندان زير شديدترين فشارها است تا قرائت متن نوشته شده توسط بازجويش را به جاي دفاعيات خود در دادگاه بپذيرد.
براساس گزارش ادوار نيوز، وابسته به سازمان دانش آموختگان ايران اسلامي (ادوار تحکيم وحدت)، خانم محمدي روز دوشنبه براي ملاقات با همسرش به زندان اوين مراجعه کرده و موفق به ملاقات نشده بود.
به گفته خانم محمدي، بازجو به آقاي زيدآبادي گفته است «دستور داريم تو را له کنيم و اگر همکاري نکني هر کاري دلمان خواست با تو ميکنيم و اگر اين کاغذهاي بازجويي را ننويسي همين کاغذها را به خوردت خواهيم داد.»
نامه زيدآبادي
احمد زيدآبادي در نامه دوسال پيش خود خطاب به آيتالله خامنهاي، سوال کرده بود «به چه علت شرعي، عقلي، قانوني و يا عرفي و بر اساس کدام مصلحت عمومي، پرسش علني از رهبري و يا نقد گفتهها و عملکرد وي، عملا در جامعه ايران ممنوع است.»
اين روزنامهنگار برجسته در اين نامه تاکيد کرده بود: مصونيت رهبري از طرح پرسش و انتقاد در جامعه ما، نه فقط سابقهاي در شرع ندارد، بلکه بدعتي بيسابقه در تفکر اسلامي به شمار ميرود.
زيدآبادي نوشته بود که در دوران حيات آيتالله خميني، بنيانگزار جمهوري اسلامي، «آيتالله خامنهاي خود يکي از معدود منتقدان صريح نسبت به نحوه اداره کشور و پارهاي از اظهارنظرهاي مرحوم آيتالله خميني بود.»
اين فعال سياسي در اين نامه تاکيد کرده بود «در دوره رهبري آيتالله خامنهاي صداهاي ضعيفي هم که در دوران حيات آقاي خميني در نقد ايشان بلند بود، خاموش شد و يا هزينه سياسي و امنيتي در پي داشت.»
وي در اين نامه موضوع انرژي هستهاي را زيرسوال برده و گفته بود «اگر قرار باشد دستيابي به يک دستاورد اقتصادي يا علمي، موجوديت يا امنيت يا سرمايههاي ملي آن را بهخطر اندازد، چه توجيه منطقي براي اصرار بر آن دستاورد وجود دارد.»
زيدآبادي موضوع هستهاي را به تمام مردم ايران مربوط دانسته و از رهبري خواسته بود که اجازه دهد ارزيابيهاي متفاوت در فضايي امن و آزاد مطرح شود.