!yasam yoruyor

[1. Tekir Şahıs]

Yaşam yoruyor derler ya hani...artık o kadar çok duyar oldum ki ben diyemez oldum. Neden yorar yaşam? Nedir bitmek bilmeyen bu koşturu? Yoksa yaşam içindeki koşturu değilde başka yaşanmışlıklar mı yorar yürekleri?
Şimdi bakışlarım boşlukta asılı sadece anlamsızlıklara ağıt yakıyor yüreğim.Yaşam demek anlam demekken bu kadar mı uzak düşeriz anlamdan, bu kadar mı unuturuz asıl olmamız gereken şekli?
Belki de bu anlamdan kopup gitmek yoruyor yürekleri kim bilir? Şimdi ellerimi uzatsam ve desem ki artık yeter ben ben olmak istiyorum! Ben benden uzaga düşmek istemiyorum! Ben yüreğimle barışık yaşamak istiyorum! Ben karşılıksız sevmek ve sevdamı Allah'a bağlamak istiyorum...Yaradandan ötürü sevmek istiyorum insanları! Çok mu zor dürüstçe haykırmak ve mücadele etmek, yoksa kolay ama bir başınalık mı korkutuyor insanı? Bir başınalık, kimsesizlik, anlaşılmazlık, kesişmeyen yollar, affedilmeyen sevdalar, boşa dökülen gözyaşları...
Anladım şimdi insanı boşa yaşanmış bir ömür yoruyor.Anlamsızlıklar yoruyor...Bitmeyen öfkeler, tuzaklar, yalanlar, ihanetler,gecenin içindeki koyu karanlıklar,uykusuz geceler...
Yok ben tüm bunlara baş kaldırmam.Neden mi? Çok basit çünkü bunların hepsi benim dışımda yaşanıyor ve ben bunlarla baş edecek kadar güçlü değilim henüz...Demekki biraz daha yorulacağım günü gelene kadar...

--
İyi Kızımdır Vesselam