Zehmete Aid Insa
Franziska Alcini
Xədicə Vəlizadə: Bakı Mühəndislik Universitetində Beynəlxalq münasibətlər ixtisasında təhsil alıram. İxtisasıma uyğun işdə işləməsəm də, ixtisasımın mənə qazandırdığı bilik və bacarıqlar sayəsində işləmişəm. İlk işim YUNESCO-da olub, həmin işdə laızm olan bacarıqları da ixtisasımda qazanmışdım. Sonrakı işlərimdə də ixtisasımdan qazandığım bilik və bacarıqların sayəsində işləmişəm. İlk vaxtlarda işləmə səbəbim təcrübə qazanmaq üçün idi. İndi isə daha çox maddi baxımdan ehtiyacım olduğu üçün işləyirəm. Doğrudur, işləyərək həm də öyrənirəm, amma hazırda işləməyim üçün maddi ehtiyac daha çox rol oyanır, çünki pandemiya və karantin rejiminin yaşatdığı iqtisadi problemlər səbəbindən universitetin ödənişində çətinliklərlə qarşılaşmışam, əslində universiteti bitirməli idim, amma ödəniş gecikdiyinə görə qalıb. Tələbə ikən işləməyin mənfi və müsbət cəhətlərinə qaldıqda isə ilk olaraq onu deyim ki, tələbəlik illəri elə bir mərhələdir ki, bu illərdə hər kəs özünə yatırım etməli, daha çox oxumalı, öyrənməli, kurslara getməli, ixtisası üzrə ixtisaslaşmağa çalışmalı, növbəti mərhələdə magistratura oxumaq fikri olanlar imtahanlara hazırlaşmalıdırlar. İşlədiyində isə bir çox hallarda bunlardan məhrum olursan, eyni zamanda da dostlarınla vaxt keçirmək, özünə zaman ayırmaq üçün imkanın ya olmur, ya da çox az olur. Bu da təbiidir, çünki çox yorulursan. Yorğunluqdan dərslərinə ayırmağa vaxtın qalmır, o da qalsın özün üçün. Həm təhsil, həm iş ikisi birarada insanı fiziki və mənəvi olaraq çox yorur. İmtahan ərəfəsində də daha çox yorulursan. Oxuyaraq işləməyin müsbət tərəfinə qaldıqda isə, ağır zamanədə yaşayırıq, bu, həm gənclər üçün belədir, həm də yaşlı nəsil üçün. Həyatımız sürətlə dəyişir, haradasa uğurlu olmaq çox çətindir. Bu vəziyyətdə əgər, sən tələbə vaxtından işləməyə başlayırsansa, elə o vaxtdan yavaş-yavaş məsuliyyət götürməyi, zamanı idarə etməyi öyrənirsən, lakin hər kəs məsələn, məni kimi şanslı olmaya bilər.