La bruna de la sembla-terrassa

[Eole]

Lo dissabte vr�spe, que s�li anar t� un o aute centre comerciau,
mescl��m a la horr�ra, observar la gent e lo lor anar, con�isher mi�lher
lo monde on vivi, dont ne m�arriban pas que reclams amatigats per�mor de
no�n rec�ber que lo son e non los imatges.

A b�ths c�ps, que i crompi lo jornau, lo jornau locau per�mor que�m
servir� de sostre ent� la cauja deus aus�ths. Que n�i aja pas guaires de
causas interessanras dess�s, aqu� rai, que�m tieni au hiu de �� qui�s
passa capvath lo monde dab la r�dio e l�Internet, e que�m va atau.

Aqueth dissabte, qu��ri hart de fatiga e decidint de m�acontentar d�ua
observacion superficiau deu monde qui, per�mor d�estar esvagats, o
d�aver crompas a har, e�s trobavan amassats dens aqueth l�c de consum e
de passei, que cromp�i lo jornau e hasent-la t� la � terrassa � �
mani�ra de parlar t� un endret cob�rt � deu caf� d�aqueth centre
comerciau, que�m causii ua pla�a en ua petita taula en un corn�r on
estimavi de poder estar tranquille.

Que m�ass�di, e prum�r de�m hicar a paginavirar lo jornau e l�ger los
p�cs articles qui m�i inter�ssan, que dau ua guinhada suus qui son
aquiu, v�der quina traca de monde e i a uei, quina traca de hemnas
sustot. E lo men espiar qu�ei de tira aperat per ua hemna bruna au dret
de jo, qui m�espia los uelhs dens los uelhs. Que sostieni lo son espiar,
era que continua quauques segondas, puish que vira lo cap de costat.

Ad aquera taula que i son quate : perpendicularament per rap�rt a jo, un
�mi qui deu aver enter vint-e-cinc e trenta ans ; au dret de jo la hemna
qui m�a espiat, e pla�adas a la soa esqu�rra ua drolleta saura d�uns
ueit a d�tz ans, e ua hemna saura tanben, la soa mair mei que probable,
trenta cinc ans avant �a. L��mi que deu estar l�amist�i de la bruna, mes
e me�n poish quauquarren se la soa hemna ei exactament lo tipe de bruna
incendi�ria qui m�agrada, e, digatz-me aun�stament, e me�n poish arren
se m�a espiat d�aquera fai�on, aquera bruna dotada deu poder d�estirar
los aranhons ?

Que�m meti a l�ger lo jornau entant qui arribe un gojat de sala prene�m
la comanda. Duas o tres minutas que passan, n�arriba pas. Vertat que ne
cau pas estar pressats ac�, quan la sembla-terrassa ei conhida de monde
e que i a tauladas de tres o quate personas, plan solide que prenen
prum�r las lors comandas. Mes per tant qui ensagi de l�ger, ne me n�i
dau pas de m�i encarar de cap. Que lh�vi los uelhs en direccion de la
bruna, qu�ei enq��ra a m�espiar, un c�p de mei que�m planta los uelhs
suus uelhs. Aqueste c�p, au l�c de sosti�ner lo son espiar, que viri lo
cap a dreta e a esqu�rra, cercant on ei lo gojat de sala, que
l�apercebi, puish que�m torni dar t� l�ger lo jornau, que h�i com
s�anavi virar la pagina, que premi, que demori a la medisha pagina.

Ua votz que m�arriba, que deu estar la de la huegosa bruna, ne n�enteni
pas qu�un mot, � Canad� �. Qu��m au ras d�Espanha ac�. L��mi de la bruna
que s�ei devut avisar deu men espiar. Que supausi que dens las medishas
circonst�ncias, las hemnas de Proven�a que disen quauquarren com �
farniente �.

Lo gojat de sala que�m p�rta la comanda : un caf� e un cookie. De non
pas cr�der quin podetz, dab un caf� e un cookie, exprimir l�inter�s qui
avetz ent� ua estiraira d�aranhons bruna asseduda quauques m�tres au
dret de vos.

Au cap de drin, que torni lhevar los uelhs en direccion de la deliciosa
bruna, ara que�s tr�ba pla�ada en retr�it, darr�r lo son �mi. Ad aqueste
que comen�a de i aver hum qui�u s�rt deu cap e qu�ei estat bahida pro
con ent� aver h�it b�th comentari a prepaus d� � aceth capd�th qui
l�esn�rvia �. Que pausi lo men espiar sus la drolleta blonda asseduda a
la soa esqu�rra, puish sus la mair d�aquesta, e au darr�r d�aqu� que�m
torni dar a l�ger.

Uas trenta segondas que passan e un mot que m�arriba a las aurelhas : �
tranquilles �. Que sembla qu�aja parlat la saura aqueste c�p. Qu�imagini
ua frasa com � Ne i a pas mani�ra d�estar cinc minutas tranquilles �
dont sol lo darr�r mot e�m ser� audible. Eh donc, ensagem d�estar drin
mei tranquilles. Per exemple, ne i a pas arren de mi�lher ent� passar un
moment tranquilles que de har mots crotzats, e que s�escad que vieni
de�us v�der suu jornau, aquiu tanben que�us tr�bi passionants. Ua
votzada feminina que m�arriba per darr�r, que m�arreviri, vertat qu�ei
berogina, mes pas ent� que �marreviri un aute c�p deu moment qui �i ua
vision tan requista quauques m�tres davant. Tant i a, tranquille que
soi, e que soi tranquillament sus fenir lo men caf� dab cookie. Qu�espii
la drolleta, puish la soa mair. Aqueste c�p l��mi de la meravilhosa
bruna ne se�n p�t pas mei, qu�ei sus desbond��s de mal�cia. La mair de
la drolleta que m�espia tanben e que�m ditz : � Non. Qu�ei un sist�ma de
familha. � Aqu� qu�ei interessant. N�ei pas t� d�ser � Non � suu ton qui
v�u d�ser � T� del� �. Ja que vueitar la harga agi a har, ent� que lo
capd�th ne�ns hasca pas un big bang. Haut, que hali (dab ua gran mesa en
sc�na deu gestuau deu capd�th qui s�ei h�it rasonable c�p sec, qui n�ei
pas mei interessat ara) e que m�esdeburi d�anar pagar lo consum au taul�r.

Las probabilitats de�ns tornar v�der, dab aquera bruna ncendi�ria, que
son infimas, mes qu��ra h�ra amusant. Peu capd�th, ne me�n parletz pas,
aqueth esgarrussar qui n�a pas compr�s la mieitat de �� qui s�ei passat
ne�m h� pas paur, que�m da meil�u enveja d�arr�der.