§.77
------------------------------
- ... tanto minus, inquit Didymus clamans, post istum capite damnatum.
- Satis constat, inquit C. Dexter, uos eius rem maturare. Diuortium,
capitalem poenam... Nihil minus certi.
- Ignorasne, inquit Didymus, tu quaestorule, quantum aures Caesaris
habeam et satis in eius comitatu sim ut quod cupio obtineam.
- Ne turbatus sis, inquit uiro suo Petronilla, meum corculum, nam satis
ferox Maniliae ingenium noui ut non sentiam eam, a uiro infido decepi
quin diuortium faciat, omnino pati, cum praesertim omnia bona habeat.
- Oportetne, inquit Liuia, ad diuortium faciendum feroci animo esse uel
bonam mentem habere? Si a Placido decepta, statim diuerto.
- Minime, inquit Petronilla, carissima mea, si decipit, sed si
accipis...
– … et encore moins après une condamnation à mort, rugit Didymus.
– Il me semble que vous allez vite en besogne (Negotium quam maximis
itineribus absoluitis), leur fit remarquer mon maître. Divorce,
condamnation à mort. Rien de moins sûr.
– Ne me dis pas, petit questeur, que tu ignores combien j’ai le bras
long et que j’ai assez d’entregent pour obtenir ce que je veux.
– Ne t’inquiète pas, chéri, fit Petronilla à son mari, je connais assez
la fierté de Manilia pour ne pas l’imaginer supporter un seul instant
d’être trompée par un mari infidèle sans demander le divorce, surtout
qu’elle possède pratiquement tous les biens de leur ménage.
– Faut-il de la fierté pour exiger le divorce ou seulement du bon sens
? demanda Livia. Si Placide me trompe, moi je divorce illico.
– Non s’il te trompe, ma chère, mais si tu l’apprends…
------------------------------
--
Caligula
Pontifex Maximus, Imperator, Pater Patriae.
Son blog:
http://dexter.centerblog.net/