ทำไมต้องอุทิศบุญกุศลให้เจ้ากรรมนายเวร

[Torsak Viravanichai]

ทำไมต้องอุทิศบุญกุศลให้เจ้ากรรมนายเวร
อาจเคยได้ยินได้ฟังกฎแห่งกรรมที่ว่า ทำดีได้ดี ทำชั่วได้ชั่ว เมื่อมีเจตนากรรมในการสร้างบาปอกุศล ก็ถือว่าเป็นการสร้างเหตุเอาไว้ เมื่อมีปัจจัยมาประจวบเหมาะ(ได้แก่ การที่กำลังอยู่ในสถานการณ์ที่เอื้อให้เกิดการชดใช้หนี้กรรมที่ตรงกับ กรณีกรรมนั้นๆ) เจ้ากรรมนายเวรก็จะสามารถทวงหนี้กรรมหนี้เวร ได้แก่ การทำให้เกิดอุบัติเหตุ เจ็บไข้ได้ป่วย หรือเสียทรัพย์สิน หรือเสียเกียรติยศชื่อเสียง อำนาจวาสนา เป็นต้น

การสร้างกรรมดีนั้น ไม่อาจจะลบล้างกรรมชั่วที่ได้เคยกระทำเอาไว้ได้โดยตรง เพราะว่าเป็นคนละขณะจิตกัน กรรมดีกรรมชั่วจึงเข้าคิวคอยให้ผล ขึ้นกับว่ากรณีกรรมใดแรงกว่ากันก็จะให้ผลก่อน แต่ถ้าน้ำหนักกรรมดีกรรมชั่วแรงพอๆ กัน กรรมดีหรือกุศลกรรมก็จะให้ผลก่อน (กุศล แปลว่า ฉลาด)

อย่างไรก็ตาม เราสามารถอุทิศบุญกุศล อุทิศบารมีที่เคยมีมา เพื่อชดเชยชดใช้ในบาปอกุศลที่เคยทำเอาไว้ได้ เมื่อเจ้ากรรมนายเวรได้รับแล้ว ก็จะคลายความอาฆาตพยาบาทลง สามารถผ่อนหนักให้เป็นเบา หรืออาจอโหสิกรรมให้เลยก็ได้

แต่ถ้าไม่มีการน้อมอุทิศบุญกุศล อุทิศบารมีเพื่อชดเชยชดใช้หนี้กรรมหนี้เวรแล้ว บาปอกุศลที่ได้สร้างไว้ก็จะยังอยู่และรอเวลา รอเหตุปัจจัยเพื่อให้ได้รับการชดใช้คืน (เช่นเดียวกัน บุญกุศลที่เคยสร้างไว้ก็ยังอยู่เช่นกัน และรอเวลาที่จะให้ผลเช่นกัน) ผู้ที่ฉลาดย่อมไม่สร้างอกุศลกรรม จะได้ไม่ลำบากเพราะบาปอกุศลนั้น แต่เมื่อได้เคยสร้างเคยทำไว้แล้ว ก็ย่อมต้องชดใช้ในผลแห่งกรรมนั้นๆ ถ้าไม่อยากจะเอากายเอาจิตเข้าไปลำบากชดใช้ ก็ควรอุทิศบุญกุศล อุทิศบารมีไปชดใช้แทน

ทำไมต้องประกาศชดเชยชดใช้หนี้กรรมบ่อยๆไปก่อน
เบื้องหลังของแต่ละจิตวิญญาณ เบื้องหลังของแต่ละคน มันไม่ได้สวยงามอะไร มันมีแต่กรรมกับผลของกรรมเป็นเงาตามมาตลอด กรรมที่ยังไม่ได้ชดเชยชดใช้ กรรมที่ยังตามไม่ทันก็มากมาย
อย่ารอให้จะเป็นจะตายขึ้นมา แล้ว(จึง)ตาลีตาลานขวนขวายสร้างบุญกุศลอุทิศให้เจ้ากรรมนายเวร… อย่างนั้นมันไม่ฉลาด

ทำไมจึงต้องใช้น้ำเป็นสื่อ
เพราะ ภูมิชั้นต่ำภูมิชั้นล่างไม่สามารถรับรู้วาระจิต ถ้าคิดด้วยใจ ภูมิชั้นสูงจะสามารถรับรู้ได้ สำหรับภูมิชั้นกลางก็สามารถรับรู้ได้บ้างรับรู้ไม่ได้บ้าง สำหรับภูมิชั้นต่ำจะไม่สามารถรับรู้ ซึ่งเจ้ากรรมนายเวรของแต่ละรูปแต่ละนามก็มีอยู่ในทั้งภูมิชั้นสูง(ได้แก่ เทพเทวา) ภูมิชั้นกลาง และภูมิชั้นต่ำ(ได้แก่ อบายภูมิ)

ทำไมต้องขอขมากรรม
การขอขมากรรม ก็คือ การขออภัย ขออโหสิกรรม แก่บาปอกุศลที่ได้เคยสร้างเคยทำไว้
เมื่อเจ้ากรรมนายเวรได้รับการขออภัย ขออโหสิกรรมแล้ว ประกอบกับได้รับการชดเชยชดใช้ด้วยบุญกุศล บุญบารมี ก็จะคลายความอาฆาตพยาบาทลง และให้อโหสิกรรมในที่สุดเอง (การให้อภัย ก็จัดเป็นอภัยทาน ผู้ที่ให้อภัยให้อโหสิกรรม ก็ย่อมได้รับการให้อภัยให้อโหสิกรรมจากบุคคลอื่นเช่นกัน ตามกฎแห่งกรรม – ผู้ที่ฉลาดย่อมไม่ผูกพยาบาทอาฆาตผู้อื่น เพราะย่อมจะถูกบุคคลอื่นๆ อาฆาตพยาบาทไม่ย่อมอโหสิกรรมให้ง่ายๆ เช่นกัน)

ทำไมต้องประกาศสละ ประกาศถอนการหลงตั้งเอา
คนจำนวนมากเคยได้ยินได้ฟังกฎแห่งกรรม ทราบว่าทำดีได้ดี ทำชั่วได้ชั่ว แต่กลับยังหลงมุ่งหวังตั้งเอาในทรัพย์สินเงินทอง เกียรติยศชื่อเสียง ทั้งที่สิ่งเหล่านั้นล้วนแล้วแต่เป็นผลแห่งกรรมทั้งสิ้น เป็นผลจากการที่ได้เสียสละเอาไว้ (เคยช่วยเหลือ เคยให้ทานไว้ จึงมีผลทำให้ได้รับการช่วยเหลือ ได้รับสิ่งของจากผู้อื่น) ยิ่งไปกว่านั้นสิ่งทั้งหมดนั้นล้วนแล้วแต่เป็นสิ่งชั่วคราว มีอันต้องเสื่อมลงเป็นธรรมดา (เพราะเป็นผลของกรรม ซึ่งก็หมดอายุกรรมเป็น) ไม่ควรหลงเอาจริงเอาจัง หลงยึดติดว่าเป็นเราเป็นของเราทั้งสิ้น ถ้าหลงจริงจังมาก ก็จะทุกข์เพราะสิ่งนั้นมาก ถ้าจริงจังน้อยก็จะทุกข์น้อย

ผู้ที่ไม่แจ้งในสัจธรรมความเป็นจริงที่ว่าทุกสิ่งนั้นล้วนไม่เที่ยง(อนิจจัง) อาจจะหลงผิด หลงมุ่งหวังตั้งเอา หลงปรารถนาเอาในสรรพสิ่งทั้งหลายเอาไว้ ซึ่งอาจหลงมุ่งหวังตั้งเอามาต่อภพต่อชาติ เกิดมาใหม่ก็ปรารถนาอยากได้ในสิ่งนั้นๆ อีก แม้ภายหลังได้ฟังสัจธรรมแล้ว ถึงอยากจะออก อยากจะเลิก ก็ไม่อาจจะเลิกได้ง่ายๆ เพราะเป็นแรงปรารถนามาแต่อดีตชาติ จึงต้องน้อมองค์คุณเบื้องสูงเป็นประธานในการประกาศสละ ประกาศถอนการหลงตั้งเอา และความหลงยึดติด จึงจะมีอานุภาพในการทวนกระแสแรงปรารถนา แรงตัณหา ที่ได้เคยหลงมีมาได้ อย่างไรก็ตามก็อาจต้องประกาศบ่อยๆ เพราะความปรารถนาในบางเรื่องนั้นแรง และอาจเคยตั้งจิตอธิษฐานขอเอาไว้หลายครั้ง หลายภพหลายชาติ

ตราบใดที่ความหลงผิด การหลงมุ่งหวังตั้งเอานี้ยังอยู่ มันก็จะเป็นแรงขับดัน ทำให้เกิดความดิ้นรนขวนขวาย ที่จะสร้างกรรม ที่จะไขว่คว้าให้ได้มาซึ่งสิ่งที่ตนปรารถนา สิ่งที่หลงตั้งเอาไว้ และเมื่อไม่ได้ตามที่หวัง ที่ตั้งความปรารถนาเอาไว้ ก็จะทุกข์เพราะสิ่งนั้นไปมิรู้จักจบสิ้น มีแต่เบื่อๆ อยากๆ ซ้ำๆ อยู่อย่างนั้น

บทประกาศสละ ประกาศชดเชยชดใช้และขอขมากรรม

ธรรมะหลวงพ่อโพธิศรีสุริยะ เขมรโต: หนี้กรรม หนี้บุญคุณ
ธรรมะหลวงพ่อโพธิศรีสุริยะ เขมรโต: พุทธประสงค์
ธรรมะหลวงพ่อโพธิศรีสุริยะ เขมรโต: แค่อาศัย ไม่ใช่เพื่อยึด

เจริญพร
พระต่อศักดิ์ วชิรญาโณ
วัดร่มโพธิธรรม ต.หนองหิน อ.หนองหิน จ.เลย 42190
หน้าแรก :: วัดร่มโพธิธรรม ต.หนองหิน จ.เลย 42190