Manuscrito De Voynich Pdf

0 views
Skip to first unread message

Lorriane Nasuti

unread,
Aug 5, 2024, 2:10:52 AM8/5/24
to farcdesoled
Elmanuscrito Voynich es un libro ilustrado, de contenidos desconocidos, escrito por un autor annimo en un alfabeto no identificado y un idioma incomprensible. Su nombre proviene del comerciante de libros antiguos Wilfrid M. Voynich (1865-1930), quien lo adquiri en 1912. Actualmente se conserva en la Biblioteca Beinecke de libros raros y manuscritos de la Universidad de Yale como MS 408.

La datacin por carbono 14 ha determinado que el pergamino en el cual est escrito fue fabricado entre 1404 y 1438. El anlisis estilstico, tanto de la escritura como de las ilustraciones, ha corroborado su origen en el siglo XV y la procedencia de algn pas de Europa Central, posiblemente Alemania o el norte de Italia. Se cree que el emperador Rodolfo II del Sacro Imperio (1555-1612) pag 600 ducados de oro por l, aunque no existe registro de tal operacin, y es seguro que el manuscrito pas a uno de sus consejeros, el mdico y farmacutico Jacobus de Tepenec, cuya firma es dbilmente visible en el primer folio. Desde entonces estuvo en varias manos hasta acabar en la biblioteca del Colegio Romano. All permaneci ms de dos siglos, cuando en 1912 la coleccin que lo inclua fue adquirida por Wilfrid Voynich.


El manuscrito consta actualmente de unas 240 pginas, algunas de ellas hojas plegables de distintos tamaos. Las ilustraciones que pueblan la mayora de las pginas incluyen plantas y hierbas, contenedores farmacuticos, diagramas astronmicos y zodiacales y extraos sistemas de tuberas y baeras poblados por figuras femeninas desnudas. El idioma en que est escrito, llamado voynichs, obedece la Ley de Zipf al igual que otros lenguajes humanos, pero se distingue de la mayora de ellos por una entropa anormalmente baja, efecto de un conjunto de regularidades que hacen que la combinacin entre los caracteres sea muy predecible.


El manuscrito Voynich ha sido estudiado por muchos criptgrafos profesionales, lingistas y aficionados, incluidos descifradores de cdigos estadounidenses y britnicos de la Primera y la Segunda Guerra Mundial. Las hiptesis sugeridas abarcan desde un idioma o dialecto desconocido, algn cifrado sofisticado o un engao sin sentido. Ninguna de las muchas soluciones reclamadas han sido verificadas de forma independiente y el manuscrito contina sin descifrarse. El misterio de su significado y origen ha excitado el imaginario popular, convirtindolo en objeto de estudio y especulacin.


Despus de vender algunos ejemplares, Voynich se llev toda la coleccin a Londres para mostrarla a potenciales compradores interesados. Se mud a Estados Unidos despus de la Primera Guerra Mundial y organiz varias exposiciones mostrando unos 280 de sus libros y manuscritos ms valiosos. El manuscrito cifrado de Roger Bacon, como se lo conoca, fue presentado en 1921 en el Colegio de Mdicos de Filadelfia.


Newbold concluy que el manuscrito haba sido escrito por Roger Bacon utilizando un microscopio de extraordinaria potencia. Su contenido inclua descubrimientos tan sensacionales como la descripcin de un eclipse solar anular, el descubrimiento de los gametos humanos o la forma espiral de la galaxia de Andrmeda, que vio representada en el diagrama circular del f68r.


O manuscrito Voynich un misterioso libro ilustrado de contido hoxe incomprensbel. Crese que foi escrito hai aproximadamente 600 anos por un autor descoecido que se valeu dun sistema de escrita non-identificado e unha linguaxe inintelixbel, as como de ilustracins a cor desconcertantes.


A teora hoxe mis aceptada que o manuscrito se creou como peza de arte no correr do sculo XVI, a modo de fraude. O defraudador sera o mago e astrlogo ingls Edward Kelley contando coa axuda do filsofo John Dee para enganar a Rodolfo II de Xermania (do Sacro Imperio Romano).


Ao longo da sa existencia rexistrada, o manuscrito Voynich ten sido obxecto de intenso estudo por parte de moitos criptgrafos, inclundo algns dos maiores descifradores norteamericanos e britnicos dos tempos da segunda guerra mundial. Ningn eles non deron descifrado ningunha soa palabra, o que transformou o manuscrito Voynich nun tema famoso da historia da criptografa, como tamn a estender a teora de que simplemente un engano moi ben tramado, dicir, unha secuencia arbitraria de smbolos.


Mais que cumpra a lei de Zipf, que di que en todas as linguas coecidas a lonxitude das palabras inversamente proporcional sa frecuencia de aparicin (cantas mis veces aparece unha palabra nun idioma, mis curta ), fai pensar que se trata non s dun texto redactado nunha linguaxe concreta, senn tamn que se trata dunha lingua natural, xa que as linguas artificiais, como os idiomas lficos de Tolkien ou o klingon de Star Trek, non cumpren esta regra. Isto debido economa lingstica: as palabras que mis utilizamos son mis curtas e as requiren menos enerxa, por iso o uso dunha lingua acaba impoendo esta lei, enunciada moitos sculos despois da creacin deste manuscrito, e polo tanto, improbable que o autor a aplicase a unha lingua inventada por el.


En 2009 investigacins da Universidade de Arizona demostraron, mediante a proba do carbono-14, e cunha fiabilidade do 95 %, que o pergamio do manuscrito poda datarse entre 1404 e 1438.[1][2] Por outra parte, o McCrone Research Institute de Chicago demostrou que a tinta se aplicou non moito despois, confirmando as que o manuscrito un autntico documento medieval.[1]


Sobre o lugar no que se puido escribir, tan s se dispn dunha posible pista. Nunha das sas ilustracins aparece unha cidade amurallada, e son as sas ameas debuxadas as que achegan unha orientacin. A sa forma a das ameas chamadas de cola de andoria, un estilo esttico que mis tarde, no renacemento, se popularizou por toda Europa, pero que no momento no que supostamente se elaborou o manuscrito, segundo os ltimos estudos da Universidade de Arizona, s se poda encontrar no norte de Italia, quizais na ampla rexin que transcorre entre Miln e Venecia.


O libro ten unhas 240 pxinas de pergamio, con baleiros na numeracin nas mesmas (a cal aparentemente posterior ao texto, quizais do sculo XVI), o que suxire que varias pxinas se extraviaron xa antes da sa compra por Voynich. Para evitar extravos posteriores o padre Theodore C. Petersen fotocopiouno en 1931, repartindo as devanditas copias entre varios investigadores interesados no seu estudo e intento de traducin. Empregouse pluma de ave para escribir o texto e debuxar as figuras con pintura de cores; segundo se pode apreciar, o texto posterior s figuras, xa que en numerosas ocasins o texto aparece rozando os bordos das imaxes, algo que non ocorrera se estas fosen engadidas posteriormente.


As ilustracins do manuscrito non aclaran os contidos do texto, pero denotan que o libro consta de seis seccins, con diferente materia e estilo. Exceptuando a ltima seccin, que contn unicamente texto, case a totalidade das pxinas conteen polo menos unha ilustracin. As seccins e os seus nomes convencionais son:


O texto (chamado voynichs) foi claramente escrito de esquerda a dereita, cunha marxe dereita desigual. As seccins mis longas atpanse partidas en pargrafos, a mido con vietas na marxe esquerda. Non hai evidencia de signos de puntuacin.


O texto consiste en mis de 170.000 glifos, normalmente separados uns doutros por pequenos espazos. A maiora dos glifos estn escritos cun ou dous trazos simples. Considerando que existen disputas sobre se certos glifos son distintos ou non, calclase que o alfabeto enteiro consta de entre 20 e 30 glifos totais para case todo o texto, con raras excepcins dalgunhas decenas de caracteres estraos, encontrados unha ou das veces en todo o texto.


Os espazos mis anchos dividen o texto nunhas 35.000 palabras de lonxitude variada. Estas parecen seguir unha certa fontica ou regras ortogrficas de certo tipo; por exemplo, algns caracteres deben aparecer en cada palabra (como as vogais no galego), algns caracteres nunca seguen a outros, algns poden ser dobres pero outros non.


As anlises estatsticas do texto revelaron patrns similares s das linguas naturais. Por exemplo, a frecuencia de palabras segue a Lei de Zipf e a entropa (arredor de 10 bits por palabra) similar de textos en latn. Algunhas palabras aparecen exclusivamente en certas seccins, ou s nalgunhas pxinas; outras son frecuentes en todo o manuscrito. Existen moi poucas repeticins entre as miles de lendas adxuntas s ilustracins. Na seccin herbario, a primeira palabra de cada pxina aparece s nesa pxina, podendo representar o nome da planta.


Por outro lado, o idioma do manuscrito Voynich, o voynichs, distinto dos idiomas europeos en varios aspectos. En particular non existen palabras con mis de 10 letras. Ademais, a distribucin de letras dentro dunha palabra algo peculiar: algns caracteres aparecen s no principio dunha palabra, outros s ao final e algns sempre no medio.


Os primeiros propietarios tericos do manuscrito foron Rodolfo II de Bohemia (1552-1612) (neto de Carlos I de Espaa) e Jacobus Horcicky de Tepenecz (quen o posuu entre 1612 e 1622), quen sa vez llo pasara a Georgius Barschius (quen en teora o tivo entre 1622-1665). Deste ltimo personaxe non se ten noticias mis que por unhas cartas posiblemente escritas por Johannes Marcus Marci (posuidor do libro en 1665), dirixidas a Athanasius Kircher. Quizais emulando ao orientalista Andreas Mueller, quen conseguira estafar a Kircher cun texto fraudulento, e coa colaboracin de Raphael Missowsky, escribira o manuscrito e creara toda a representacin anterior.


O alfabeto do manuscrito Voynich non se parece a ningn tipo de escritura coecida, e a nica evidencia prctica da idade e orixe do libro son as sas ilustracins, en especial os vestiarios e peiteados das figuras humanas e algns castelos vistos nos diagramas. Todo caracteristicamente europeo e, basendose nesta evidencia, a maiora dos expertos datan o libro entre os anos 1450 e 1520, sendo esta estimacin apoiada por outras pistas secundarias.


O primeiro dono confirmado do manuscrito foi un certo Georgius Barschius, un escuro alquimista que viviu en Praga a comezos do sculo XVII. Aparentemente, Barschius encontrbase tan confundido con respecto ao libro coma ns hoxe en da. Tras saber que Athanasius Kircher, un erudito xesuta do Collegio Romano, publicara un dicionario de copto (etope) e ter descifrado os xeroglficos exipcios, enviou unha mostra do manuscrito Voynich a Kircher en das ocasins, pedndolle pistas. A sa carta a Kircher en 1639, recentemente atopada por Ren Zandbergen, a mencin mis antiga do manuscrito encontrada at o de agora.

3a8082e126
Reply all
Reply to author
Forward
0 new messages