τάξει
extraga...@gmail.com
Στον εγκέφαλό μου το “Lights-Camera-Action”
όταν γράφει κάποιος είναι
“Επιφώνημα-Βήχας-Ξεκινάμε”. Αϊτς
γκουχ πάμε, λοιπόν, γιά άλλη μια κομψή
παραγώγη του εξτραγκαλάκτικ αυστηρώς
γιά την ελίτ. Γιατί βάζουμε το χέρι στη
καρδιά και το λέμε: Μόνο αυτή υπάρχει.
Αυστηρώς καθορισμένη από εμας, από το
αντίπαλο δέος και από εξωγενείς
παράγοντες που έχουν μεγαλύτερη σχέση
με τον καθορισμό της ελίτ απ'ότι εμείς
και το αντίπαλο δέος, έστω και αν η
πικρή αλήθεια είναι πως συσχετίζονται
μ'αυτό το συνταρακτικό event μέσω του
φαινομένου της πεταλούδας. Μη βγαίνετε
απ'τα κουκούλια σας λοιπόν, γιατί μια
μέρα η πιθανότητα να σας συλλάβει μια
ηθική αστυνομία είναι πραγματικά
μεγάλη. Κλεισμένοι είστε η ελιτ. Επειδή
μας δίνετε τον έλεγχο και σας
βαφτίζουμε εμείς. Κάνετε κλικ!
Διαβάζετε εξτραγκαλάκτικ! Είστε η
ελίτ! Δεν είναι πραγματικά τρομερό;
Είναι.
Τουμπεκί και ακούτε; Λάβλι.
Υπάρχει ένα ψέμα που σας λένε γιά
αλήθεια. Και εσείς το δέχεστε και εμείς
σας λέμε ποιό είναι το ψέμα και ποιά η
αλήθεια. Μην ευχαριστείτε, το καθήκον
μας κάνουμε. Στην επόμενη παράγραφο θα
σας μαστιγώσω σαδοβιασμοειδώς (©)
μ'αυτή. Δεν είστε αυτόνομοι οργανισμοι.
Συντηρήστε από ματαιότητα με μια πρέζα
αλλαζονίας. Συντηρήστε από πράγματα
που μέσα στη βλακεία σας (μας/τους)
πιστεύουμε ότι εμείς τα διεκδικούμε
και ελέγχουμε. Θέλουμε λεφτά. Ε, αυτά
μας θέλουν. Κυνηγάμε lifestyle. Είναι από
πίσω μας με το δίκανο. Ζητάμε status.Το
στάτους μας έχει σε καταλόγους
αναμονής γιά θαλάμους αφροντους και
τζακούζι-cremeατόρια. Πείθουμε τους
εαυτούς μας ότι οι κοινωνικοί
ανταγωνισμοί είναι μάχες τιτάνων του
Ολύμπου (γάμησε;) ενώ δεν αποτελούν
τίποτα παραπάνω από σκυλομαχίες κανίς
σε κωλοχώρια στη μέση του πουθενά.
Κατηγορούμε την αστική εξάπλωση με το
μυστρί στο χέρι. Κατηγορούμε τον
καθρέφτη έχοντάς τον φάτσα-κάρτα. Και
υπερασπιζόμαστε με σθένος τις πράξεις
μας. Είμαστε σωστοί. Είμαστε άνθρωποι.
Δεν.
“χα-χααα, νόμιζες ότι τελείωσε;”
Κατηγοριοποιούμαστε, χωρίς να έχουμε
κατασταλλάξει στο τι ελπίζουμε.
Ευελπιστούμε να ξεχωρίσουμε μέσα σε
ένα σύνολο που θα τους ήθελε όλους να
δρουν με τους κανόνες του; Ή να
νιώσουμε τόσο ζεστά ώστε να αγνοήσουμε
την ανάγκη γιά αναγνώριση; Κι αυτή η
ανάγκη γιά αναγνώριση τι είναι; Ποιός
μας εκβιάζει; Ποιός μας έχει το πιστόλι
στο κρόταφο; Ποιός έβγαλε αυτό το
κλισέ; Ζει ο Βασιλιάς Αλέξανδρος; Μια
πάπια, μα ποιά πάπια, μα ποιά πάπια,
ΠΟΙΑ ΠΑΠΙΑ;
Σας φορτώνω ψέματα. Αλλά είναι οι
αλήθειες του ελιτιστικού ορίζοντα
ονόματι εξτραγκαλάκτικ. Σας καθοδηγώ
γιά το καλό σας. Πάντα και παντού. Δεν
κινδυνεύετε αν τρώτε αυτά που σας λέω,
αν βγαίνετε εκεί που σας λέω, αν
σκέφτεστε όπως λέω και αν είστε ότι
προστάζω. Είστε ασφαλείς. Έχετε
δάσκαλο. Εμένα. Μ'αρέσει να είμαι
δασκαλός σας. Σας αρέσει να είμαι
δασκαλός σας. Μου επιτρέπετε να είμαι
στομφώδης και ηγετικός. Σας επιτρέπω
να είστε στομφώδεις και ηγετικοί. Δεν
θα σας κατηγορήσει κανείς. “Αυτά λένε
και στο εξτραγκαλάκτικ αλλά τους
διαβάζετε, μη με κράζεις”.
“Ω!”.Φαίνετε ωραίο; Θα ρουμπώνετε και
θα ταπώνετε (ποτέ μη το διατυπώσετε
έτσι – σκεφτείτε το, όμως, είναι
αρκούντως διασκεδαστικό). Ισχύς.
Δύναμη. “Ένα φαλλικό σύμβολο να φέρει
τ'όνομά μου”.
Απλή κοσμοθεωρία εξτραγκαλάκτικ:
Είστε ο βασιλιάς στο κουκούλι σας. Ποτέ
δεν θα παίξετε το παιχνίδι του
φαινομένου της πεταλούδας από'κει
μέσα.
Έχετε αυτονομία εκεί μέσα. Μόλις
μετανόησα γιά τα προηγούμενα που είπα.
Μπορώ να το κάνω. Φαίνεται και κουλ.
Κάνει τον αναγνώστη να πιστεύει ότι
δεν είχα συγκροτημένη σκέψη γράφοντας
το κείμενο. Με κάνει πιό ανθρώπινο και
προσιτό στα μάτια του, λίγο πριν το
τέλος. Οφείλω να συνοψίσω.
* Εγώ.
* Ωραία παίζουν οι Cul De Sac.
* Τι κάνετε τόση ώρα εκεί μέσα;