نام كتاب : ده گفتار شهيد استاد مرتضي مطهري صفحه ي 24

[روح الله محمّدزاده به نیابت از شهید مرتضی مطهّری‎]

پيدايش ملكه تقوا بعد از يك سلسله ممارست و تمرينهای منفی است كه‏ 
صورت می‏گيرد . اما حقيقت تقوا غير از اين كارها است . حقيقت تقوا 
همان روحيه قوی و مقدس عالی است كه خود حافظ و نگهدارنده انسان است . 
بايد مجاهدت كرد تا آن معنا و حقيقت پيدا شود . 

تقوا در نهج‏البلاغه 

در آثار دينی خصوصا در نهج‏البلاغه كه فوق‏العاده روی كلمه تقوا تكيه شده‏ 
است ، همه جا تقوا به معنای آن ملكه مقدس كه در روح پيدا می‏شود و به‏ 
روح قوت و قدرت و نيرو می‏دهد ونفس اماره و احساسات سركش را رام و 
مطيع می‏سازد به كار رفته . در خطبه 112 می‏فرمايد : « إن تقوی الله حمت‏ 
اولياء الله محارمة ، و الزمت قلوبهم مخافته ، حتی اسهرت لياليهم ، و 
اظمأت هواجرهم » . يعنی تقوای خدا ، دوستان خدا را در حمايت خود قرار 
داده و آنها را از تجاوز به حريم محرمات الهی نگهداشته است و خوف خدا 
را ملازم دلهای آنها قرار داده است تا آنجا كه شبهای آنها را زنده و 
بيدار نگهداشته و روزهای آنها را قرين تشنگی ( تشنگی روزه ) كرده است . 
در اين جمله‏ها با صراحت كامل تقوا را به معنای آن حالت معنوی و 
روحانی ذكر كرده كه حافظ و نگهبان از گناه است ، و ترس از خدا را به‏ 
عنوان يك اثر از آثار تقوا ذكر كرده . از همين جا می‏توان دانست كه تقوا 
به معنای ترس نيست ، بلكه يكی از آثار تقوا اينست كه خوف خدا را ملازم‏ 
دل قرار می‏دهد . در آغاز سخن عرض كردم كه معنای اتقوا الله اين نيست كه‏ 
از خدا بترسيد .