Bilgiyle ve sevgiyle paylastim…….sevgiyle…..Nilgun
******************************************************
EVRENESEL VAROLUS IV - Bilgiyle ve Sevgiyle Varolmak
Sonsuz zamanlar sonra, aklimizin degil duslerimizin bile duslemekten yoruldugu, kutsal “Bekleyisimizin” ve “Arayisimizin” Hazinesine henuz dokunamadigimizi sanmanin huzursuzlugu ve hircinligi var uzerimizde.
Aslinda hepimiz hazinemize coktan dokunduk Hatirlamamiz gerekeni hatirladik. Ol’makta Ol’Ani gorduk. Simdi Buradayim. Ben Ben’im.
“Simdi Buradayim ve Ben Ben’im” bilgisi Ol’makta Ol’Andir ve hazinedir. IsIklar yanmistir, gormeyi secmis Ol’Anlar, gorulmesi gerekeni gormustur.
IsIklar yandiktan ve gorulmesi gereken goruldukten sonra; ya isIklar yanik olarak evin icinde oturmaya devam ederiz (Atalet ve eylemsizligimiz bizi simdiye kadar okuyarak aldigimiz ve Ol’dugumuzu sandigimiz bilgilerin obsesyonuna goturebilir) veya disari cikar ve “Simdi Burada Ben Ben’imi; sevginin ve askin hatiri icin Ben’imin icindeki Sonsuz iyiligin bilisinde, hatirlayisin acikliginda ve netliginde sessizce gercek eyleriz.
Degisimlerin en buyuk ozelligi; gerek toplumsal gerekse bireysel kaoslarimizin etrafimizda cilginca donerek aktorleriyle birlikte hasat mevsimine ve kendi liyakatimiza hizmet etmeleridir.
Simdi Burada; Yol’da yuruyen yolcu icin en buyuk sinav (kendinden kendinedir); ayirt etme yeteneginde ne kadar keskinlestigi, Yol’da yurumek icin ne kadar azimli Ol’dugu, simdiye kadar edindigi bilgiyi ici ve disi Bir eylemek icin mi kullandigi, Ol’makta Ol’Ana teslimiyeti, her teslimiyetten sonra bilincli olarak varolusu ( yeni varolusun paradigmalari sevgi ask guzellik iyilik bereket huzur baris ve ozgurluktur) secerek cikisi ve yeni paradigmalari ne kadar Ol’dugudur. (yasaminda yarattigidir) (Her ne kadar sevgi baris ozgurluk uc boyutlu realitede dualistik olarak taninsalarda aslinda Varligin ideasinda Ol’An saf ve net Ol’uslardir. Karsitlari Ol’dugunu sandigimiz yanilsamalari simdi burada farkindaligimizi acmak ve asmamiz icindir.)
Varligimizin guzel hatiri icin artik ataleti bilgiyle kirarak, kapidan (maske ve hapishaneden) sevgiyle disari cikip duslerimizi gercek kilalim.
Basitce Simdi Buradasiniz. “Var’siniz” Ve degisen her seyin icinde ki “Degismeyensiniz”. “Ben Ben’im”
Ve “Degismeyen” (varligimizin farkindaligi) OL’dugumuzda, degismeyen oldugumuzun bilgisiyle ve sevgiyle “Simdi Burada” degistirmek istediklerimizi degistirebiliriz.
Yasamlarimizda; Isigin Sifanin Bereketin Sevginin Askin Guzelligin ve Iyiligin aciga cikmasi icin Bilginin ve Sevginin ancak birlikte kullanimi hizmet edebilir.
Tek basina sevgi yeterli degildir. Var Ol’An sevginin bilgiyle kullanilmasi hayri ortaya cikarir. Bilgi Ol’madan sevgi, sevgi Ol’madan bilgi; tek kanatli kus gibidir. Ucamayiz. Her ucmaya kalktigimizda nefsin batagina saplaniriz. Saniyoruz ki ucuyoruz. Uctugumuz alem illuzyon alemidir. Bilgi ve Sevgi; BIR Ol’dugunda her An’in aydinligina dogabiliriz. Her An’da yeni Ol’abiliriz.
Bilgi sevgiyi koruyarak; Sevgi Ol’An kendimizi, her An’da Kosulsuz Ihtiyacsiz ve Zararsiz kilar. Sevgi bilgiye her An’da “Can” katarak, yasami, YASAM, insani INSAN kilar.
Tek basina istenilen guc yani sevgi olmadan kullanilan bilginin gucu; insanogluna simdiye kadar zarar vermistir. Zarar vermeyen tek Guc; Sevgiyle kullanilan Bilginin Gucudur. Bilgiyle kullanilan Sevginin Gucudur. Ve birlikte Bir Tek Guc; KUDRET olarak aciga cikar. Kudret; bilgiden ve sevgiden dogandir.
Bilgi sudur; Insan once “kendine” gelebilmelidir ki Bir Ol’abilsin. Insan Kendini bilmeden ne Bir olabilir ne de Bir’lige gelebilir. “Kendini” bilmeden “bir” Ol’dugunun sanisi, insanin kendisine ve cevresine zarar verir. Buradaki “bir” olsa olsa Super Egodur. Buradaki sozde birlik ve sozde hizmet ise guc ve can tesliminden baska bir sey degildir. Yenidir. Ama yeni bir TUTSAKLIKTIR. Dunyada bundan sonra sergilenecek son kesti oyunu (insanin kendi kendine eyledigi dusmanliklar ve tuzaklarda dahil) yeni TUTSAKLIKLARDIR: Yeniymis gibi ama eski, tazeymis gibi ama bayat.
Simdiye kadar almis oldugumuz bilgiler ve egitimler ile; hala icimizin taslarini sokemiyorsak, yasamlarimizda degisen hic bir sey yoksa ve buna ragmen sarildigimiz her sey ellerimizin arsindan kum tanesi gibi akip gidiyorsa ve canimizin acisini icimizde dusledigimiz yeni dunyanin devlesen sanrilariyla geciriyorsak ve maddesel aleme eskisinden daha cok egilim gosteriyorsak, biraktigimizi sandigimiz yargilarimiz korkularimiz bir bir yine kapimizi calmaya basladiysa, degil bir insani kucaklamak artik kimseyi bile gormek istemiyorsak, ve artik kendimiz icin bir yabanciysak halen ucuncu boyut farkindaliginin liyakatindayiz. Zihnimiz veya kendini butunden ayri goren egomuz; bizi Yeni Enerjiye, Yeni Dunyaya goturdugunu soyluyorsa ve biz icin icin bu sabirsiz sesi ve itiliminin cabanin farkindaysak, -meliler, -malilar, amalar halen dilimizdeyse basitce sunu hatirlayalim -Birakalim gidenlerin hepsi gitsin - Sadece - biz- Simdi Burada Ol’alim yeterli. (Bize aci keder tutsaklik sefalet yokluk ve ic kargasa veren her sey; malimizdan mulkumuze, iliskilerimizden, duygularimiza ve dusuncelerimize, beklentilerimize aklimiza gelen veya gelmeyen her seyi; canimiza can katmayan her seyi birakiriz. Ve canimizin pesine sevgiyle duseriz, yarin ne olacagim diye dusunmeden, kendimizi ego itilimiyle garantiye almadan; hesap kitap yapmadan, Simdi Burada Ol’manin Bilgisinin geregini yerine getiririz.) ( Bu demek degildir ki; dunyasal sorumluluklarimizdan kacacagiz ve vur patlasin cal oynasin her gece bir barda gonlum hovarda olacak. Bilgi; sevgiyle icimizdekini gercek kilmak icin hayatimizda olan digerlerinin de en yuksek potansiyellerinin ve hayirlarinin gerceklesmesi icin birlikte cozumler uretmektir. Ve bizi, birlikte tutsakliga sefalete aciya baglayan ve yillanmis sorunlara cozum Ol’maktir. Care Ol’maktir. Yuregimizin sesini dinledigimizde hic kimse zarar gormez goremez. Eger seciminizden dolayi bir aci olusuyorsa da; istiridyenin icindeki inci Ol’ma acisidir. Yaradan esirgeyecek koruyacak ve sifalandiracaktir. Cunku herkesin yureginde oturan, ve her yerde Ol’An O’dur. Yeter ki biz yuregin kanunlarini gercek kilalim ve kararlarimizi yuregimizden verelim. Endiseyi korkuyu cabayi ve sanriyi birakalim. Yuregimizden konusalim, yasayalim, verelim. Ve yurekte yasanmasina aynalik edelim.
Basitce eylemlerimizden duygularimiza ve dusuncelerimize kadar tum boyutlarimizda izin verelim ve Ol’alim. Ve Ol’mak hissetmek ile baslar. Degisim ve Gecis hissetmeden olabilecek bir sey degildir. Gecisi ve yeniyi -hissetmek- gercek kilacaktir.
Yeninin malzemesi ve kozmik maddesi “Hissetmektir”. Sevgiyi hissetmek ve sevmek icin kendimize izin verdigimizde, yuregimizde bir sizi olusmaya baslar. Cunku sevmek incinmeye acik hale gelmektir. Sevmek varligini Ol’makta Ol’Ana oldugu gibi acmaktir. Sevmek basimiza deneyim olarak ne gelirse gelsin, karsimiza kim ve ne cikarsa ciksin Hak’tan geldigini bilerek ve sevebildigimiz icin sukrederek, inci Ol’maya baslamaktir.
Farkindalik Bilgidir. Hissetmek Sevgidir. Farkindalikla hissederiz Hissederek ayirt ederiz Yeni dunyanin; tum fiziksel duyularin karsiligi Ol’An duyu organi( benzetme) Hissetmektir. Hissetmemiz; bizi eyleme gecirebiliyorsa degisimimizi atesleyebiliyorsa hissetmektir. Hareket gecirmeyen, degisim yaratmayan hissedis olamaz. Bu Farkindaliktir. Fark etmek tek basina yeterli degildir. Hissetmeyi ( degisimi baslatan ates) farkindaligin ustune ortebilme yetenegi kazanmamiz hayrimizadir.
Kendimizin, diger insan kardeslerimizin kalplerinin derinliginde erimek, manalarda birlikte demlenmek hissetmektir. Cogalmak ve genislemektir. Cogalmak ve genislemek cozumdur. Baska bir dunya yaratmaktir. Yeni Dunyayi yaratmaktir. Yeni Dunya hissederek, cogalarak genisleyerek kapsayarak ve boylelikle ucuncu boyutun “dert sanrilarina” care olarak gercek Ol’acak her birimizin yureginde. Dertler, kederler sanri olmasina ragmen , yinede onlara care olarak, cozum ureterek Yeni Dunyayi gercek kilacagiz ve Yeni Enerjiyi; sevgiyi aski bereketi barisi ozgurlugu huzuru yasli dunyamiza ve yorgun yasamlarimiza demirleyebilecegiz.
Ne daha once ne daha sonra. Bizi kendimizden baska hic kimse kurtaramayacak, ne ilahi Alem, ne Galaktik Alem ne de baska dostlar. Insanin ipi kendi elindedir. Ister varligini tuketir, isterse de yokluktan varligini uretir.
Secim insana kalmistir. Hepsi de pekaladir. Ve kutsaldir.
Insan Ol’arak birbirimizi sevdikce, birbirimizi maddi manevi anlayabildikce ve kucaklayabildikce, hadi Dostum diyerek sevgiyle yan yana yuruyebildikce cikabiliriz karanliklarin icinden.
Liyakatimiz; sevgiyle askla ihtiyacimiz Ol’madan yansimak, kosulsuzca paylasmak, zararsizca kucaklasmak ve bir digerinin varliginda -Kendi varligimiza- sukrederek yan yana yuruyebilmek ve “iyi ki varsin” diyebilmektir.
Yazan Nilgun Nart 28.08.2008 Istanbul / Turkiye
Orjinalini buradan okuyabilirsiniz… http://evrenselinsan.blogspot.com/
Bozuk gorunen Turkce harfleri okunur hale getiren site.
|