kreşe başladık ama ???

[muzeyye...@kcalik.com]

Merhaba sevgili anneler, 

içimizde mutlaka çocuklarını kreşe gönderenler vardır. şu an bir süreç yaşıyoruz ama çıkmazdayım, lütfen bir fikir....

geçen hafta çarşamba günü iki saat ile başladık, perşembe ve cuma da uyku saatine kadar orada kaldı. herşey o kadar güzeldi ki, hiç böyle beklemiyordum. evde düşünün beyaz peyniri ağzına koymayan, orda kibrit kutusu kadar beyaz peynir yemiş bir sabah. o kadar ki baba cuma sabahı bıraktığında sandaletlerini değiştirirken zor beklemiş içeri girmek için. değiştirir değiştirmez de hemen içeri koşmuş. eşim arkasından oğlum ben gidiyorum biraz sonra almaya geleceğim demiş ve Doruk da tamam baba demiş kopmuş gitmiş. veeeee geçen cuma gecesi ishal+kusma+ateş le uyandık, hafta sonu berbat geçti. Pazartesi ve salıda ishal devam ettiği için göndermedik. Çarşamba günü başladık, başlamaz olaydık. kreşte kıyametler koptuuuuu. babası bekleme salonunda beklemiş ve öğretmeni çok ağladı çok yoruldu diye bugün uyku saatine hiç geçmeyelim demiş. bir de işte dün götürdü. yine bir kıyamet :(((

bu sefer bırakıp çıkmış. gün içerisinde aradığımda ağladığını duydum, uyku vakti aradığımda öğretmeni sessizce yatağında yattığını söyledi. sonra dayanamadım saat 4 gibi işten çıkıp almaya gittik baba ile beraber. zaten yanımıza ağlayarak geldi, bana babasını şikayet etti "beni babam burada bıraktı gitti" diye. bir de benimle çıksın, alışsın diye hadi oğlum bana sınıfını göster, yatağını göster dediğimde bir kıyamet daha koptu. güç bela çıktık ama oğlumu kucağımda zor zaptettim, eve gidelim diye ağladı. 

neyse eve geldik... çok huzursuzdu, hem bütün gün uyumamış hem de ağlaya ağlaya helak olmuştu. bir ara dirseğini sivrilterek "anne ben eve gitcem dedim, öğretmen beni böyle ittirdi" dedi. içime taş oturdu o an. inanmak istemedim tabiki ama işte :(((  uyutmaya niyetlendiğimde de devamlı bir elimi tutma refleksi gösterdi. neyse 23:30 gibi uyutmayı başardım. saat gece 1:00 gibi ağlamaya başladı bir süre sonra gözleri açtı ama hala ağlıyor. yaklaşık 1 saat kadar sürdü. bu süre zarfında oğlum neden ağlıyorsun, kötü bir rüya gördün, bir şey yok. ne gördün hadi anlat, kedi mi kuş mu ne gördün şeklinde vb... konuşmalarım işe yaramadı. sonra uykuya daldı tekrar. gece 2:30-3:00 gibi yine aynı ağlamaya başladı. yine yaklaşık 1 saat sürdü. artık helak oldu. yine uykuya daldı. sonra saat 5:30 gibi de rüyasında mızırdanıyordu bu sefer konuşuyordu " anne beni okula gitmicem, okulu istemiyom" diye. 

offffffffffff işte böyle . evet çocuklar kreşe alışana kadar çok ağlarlar ama gece rüyasına girecek kadar bu kadar helak olacak kadar ağlarlar mı?

çoook uzun oldu buraya kadar okuyup sabrettiğiniz için şimdiden teşekkürler...

şimdi ben ne yapmalıyım? çocuk hazır mı değil acaba? Pazartesi tekrar götürmeli miyim? yoksa başka bir kreş mi denemeliyim? Kafam çok karışık, lütfen akıl verin????

[Özlem (Doruk'un annesi)]

Ben olsam bu aşamada zorlamazdım. Bir süre götürmez ama sorunu anlamaya çalışırdım. Çocuklar oyunlarda gündelik hayattaki sıkıntılarını daha iyi anlatıyorlar. Arabalarını uçaklarını kullanarak dramatize etmeyi deneyin. Arabaları kreşe götürelim hadiyle başlayın mesela. Ve istemedigi sürece o kreşe gitmeyeceğini söylemelisiniz ki kendini güvende hissetsin. Öğretmenleri, bakıcıları yada arkadaşları tarafından kötü davranılmış olabilir. Ittirdi diyorsa biraz daha irdeleyerek ama çokta onu korkutmadan ve şımartmadan yapmak lazım tabi konuyu tam ögrenmek gerek.

Birde hasta olduğu zaman siz konuşmalarınızda onun yanında çok fazla kreşi suçlamış olabilir misiniz? Oda hastalığı ile kreşi bağdaştırmış olabilir mi diye aklıma geliyor.

Kolay gelsin. Çabucak geçsin bu dönem.

Özlem (Doruk 3,5 yaş)

 

30 Ağustos 2013 Cuma 09:23:09 UTC+3 tarihinde muzeyye...@kcalik.com yazdı:

[gulderen yalcin]

Sizin kadar değil ama biz de benzer bir süreci yaşadık. okula başlamadan önce okula gitmek için çılgınca ağlayan kızım, okula başladıktan bir hafta sonra fena arıza yaptı. Okuldan bunun normal olduğunu hatta bu ağlamaların başta olmasının daha kolay atlatıldığını, şimdi sıkıntı olmayıp 3-4 ay sonra problem oluşursa bunu daha zor aşabildiklerini söylediler. Ne kadar doğru bilemiyorum. Ama İpek'in bana kurduğu itiraz cümlelerini, çocuğu daha önce okula başlayan arkadaşlarıma sorduğumda bizimki de aynılarını söylüyordu yanıtı aldım hep. O yüzden de mümkün mertebe kızımın karşısında kararlı durdum. Ama çok zor oldu. içim gitti. Bizdeki durum sizden farklı olarak okula gittiğinde çok eğlenmesi, bizi aramamasıydı. Eğer çalışmıyorsanız belki bir süre daha bekleyebilirsiniz. Alıştırmaya devam edecekseniz de okulun yaptığı farklı aktiviteler varsa o günlerde götürmek iyi gelebilir. Mesela kızımın okulu iki haftada bir at binmeye götürüyor çocukları. İpek bayılıyor. Bir de hava sıcak olduğunda bahçedeki havuza sokuyorlar. Bu etkinlikler olduğunda okula göndermek daha kolay oluyor.

Ama bizim asıl dönüm noktamız okulda doğum günü partisi yapmak oldu. Dandik bir partinin bu kadar işe yarayacağı aklıma gelmezdi. o günden beri sabahları büyük arızalar olmuyor. Yine de uyandığında ilk sorduğu soru "okula gidecek miyim" oluyor.

Dün gece ben de adaptasyon sürecimizi yazmıştım bloga. Uzun bir yazı oldu ve özeti yukarıdaki gibi ama okumak isterseniz linki şu: http://derenden.com/anaokuluna-baslangic-bolum-2-adaptasyon/

sevgiler,

Gülderen Yalçın Murteza

www.derenden.com

www.internetanneleri.com

 

 

 

30 Ağustos 2013 15:12 tarihinde Özlem (Doruk'un annesi) <kar...@gmail.com> yazdı:

--
Bu e-postayı Google Grupları'ndaki "emzirenanneleroyungrubu" adlı gruba abone olduğunuz için aldınız.
Bu grubun aboneliğinden çıkmak ve bu gruptan artık e-posta almamak için emzirenanneleroyu...@googlegroups.com adresine e-posta gönderin.
Daha fazla seçenek için, https://groups.google.com/groups/opt_out adresiniz ziyaret edin.