Cennetin bir adı da şuguldür, yani meşguliyet.

[Kalemi Nur]

Birini ne kadar çok sevdiğiniz, meşguliyet anında bile en azından arada sırada ne yapıyor diye bakmanızdan belli olur.

Meşguliyet anında gereksiz herşey dışarıda kalır, boş söz sarf edilmez. Cennetin bir adı da şuguldür, yani meşguliyet.

Bu da demektir ki cennette ne öylesinde hayatımızda bulundurup gerçekten sevmediğimiz kimse, ne öylesine söz ettiğimiz hiçbirşey olmayacak.

Bizim cennetimizde. Orada çok meşgul olacağız, şuunat-ı ilahiyeyi seyretmekle meşgul.

Bu yüzden dünyada da insanın hayırlı meşguliyetlerinin tümünde zahmet olsa da cennetten bir lezzet de vardır.

Ne diyordu Üstad "Rahat zahmette zahmet rahattadır", sadakte Ya Üstad.

Zahmette dahi rahmet ve lezzet yaratan her tür övgüye layıktır. Elhamdülillah.

---------

Zikir bizi var kılar. Biz Onu zikrederiz, O da bizi zikreder. O bizi zikredince var oluruz. Varlık Onun bizi zikrinden başka ne ki?

Gerçi bizim Onu zikrimiz de Onun bizi zikrindendir ya...Var olmasak nasıl zikredeceğiz? Demek önce O bizi zikreder.

O bize "ol" der. Zikreder. Biz ise olur olmaz "Elhamdülillah" der ve Onu zikrederiz.

Her bir elhamdülillah ardından bize yeni bir varlık kategorisi bahşeder.Elhamdülillah.

Herkes var olmak için birşeylere tutunur. Tutunabileceklerinizin en sağlamı zikrullahtır.

Yalnız Onun sizi hatırlaması sizi var kılmaya yeter, Onun sizi bilmesi sizi var kılar, O sizi biliyordu, vardınız, bilecek, var olacaksınız.

Onun sizi anmasını, bilmesini salt tenzih makamında anlamayın, tüm zişuurun sizi anması, bilmesi, Onun tezahüründen başka değildir.

Biz anılmamaya bilinmemeye anlaşılmamaya dayanamayız. Çünkü O da anılmak, bilinmek, anlaşılmak ister. Biz Onun yansımasıyız.

Bazıları insana ilişkin her durumu çözebilecek bir tek anahtar kavram peşindedir. Bazıları bu kavramı zanlarınca bulmuştur.

Her nedenselliğe bu joker kavramı göstererek cevap bulduklarını sanırlar, bu onların aklından değil, o kavrama ilişkin tutkularındandır.

Gerçekten akıllarıyla hareket etselerdi, insani her duruma kaşı bulunabilecek "aşk", "ölüm", "acz" gibi tek bir kavram olmadığını bilirlerdi

Çünkü vahye tabi akıl bize şunu söyler, madem ki insana tüm isimler verilmiştir, her durumu bir kavramla açıklamaya çalışmak beyhudedir.

Her insanın, her durumunu açıklayan başka bir isim vardır. İlla bir üstçatı kavram arıyorsanız o ancak Allah'tır.

Çünkü sadece Allah kelimesi insan kelimesinin tüm nedenselliklerini açıklamak için yeterince geniştir.

Aksi taktirde her şeye bir karamla cevap veren adamlar yalnızca kendilerini tatmin eder, o kavramın taraftarı olmaktan öteye gidemezler.

Hareketleri bütünüyle duygusaldır, hikmetten uzaktır.Kolaycılığa sapmaktadırlar her sebepliye ayrı bir sebep bulmak zor gelir onlara.

Bir de bakışları asla tenzihten teşbihe gelemeyen, bu ikisini dengeleyemeyen adamlar vardır. İnsanın tüm azaları, latifeleri ile mutlaka

soyuta, tenzihe yönelemeyeceğini, bazı latifelerin teşbihi istediğini anlayamazlar. Bu Allah isminden kaynaklanır,Allah kendine gelen yolu

tenzihle teşbih arasına koymuştur. Gerçek tevhid mahlukatı ayrı Allahı ayrı görmekle değil, doğrudan ya da dolaylı tasarruf edenin hep O

olduğunu görmekle olur.Ah keşke anlasalar.

Üstçatı kavram olarak Allah kavramını kullanmak da kullanıcısına bağlı olarak işlevseldir, kullanıcı bu kavramın ne demek olduğunu bilmezse

onu kullanamaz ki, mesela "Allah bize yeter" der, ama ya Onun zatı bize yeter demek ister, ki bu yanlıştır, biz Onun zatına muhatap değiliz

Onun zatı kendine dönüktür, alemden müstağnidir, alemden yani senden, senle ilgisi yoktur.

Ya da bunu bir isim için söylerler mesela Rahim ismi "şefkat" bize yeter derler aslında, Allah bize yeter derken, ama bu da doğru olmaz

çünkü tüm isimlerle isimlendirilmiş insana bir isim yetmez, insan sürekli olarak "daha yok mu(hel min mezid) diyerek gezer.

Bu sebeple onu sadece Allah mutmain eder, ona sadece Allah yeter. Sadece bu kelime tüm isimler, tüm tezahürler, tüm tecelliler, tüm haller,

tüm varlıklar demektir.Allah kelimesini alemden ayrı düşünmek, kelimeyi anlamamaktır, alem o kelimenin zuhurudur.

Mona Islam