oyun

[deniz kilic]

Herkese merhaba,

 

Elimden geldiğince herkesin yorumlarını toparlamaya çalışacağım. Öncelikle herkes inanılmaz mutlu olmuş, oyunu da genel olarak çok beğenmişler. Herkesin bugün bile baya boğazı düğümlenmiş durumdaydı iş hayatıyla ilgili. Bir de bizim ofiste herkesin işle ilgili özel sıkıntıları var ofise özel olarak, dolayısıyla insanlara epey dokunmuş.

 

Çok özel şeyler söylemediler belki ama ben yine de paylaşmak istedim.

 

Mekan kullanımını ve rejiyi genel olarak çok beğendiklerini söylediler. Oyunculukları da öyle. İş hayatıyla ilgili bir hikayeyi böyle bir mekan kullanımının sıradanlaştırmaktan çıkardığını ve izlenir kıldığını söylüyorlar. İlgilerinin hiç dağılmadığını ve 5 hikayeyi bir anda dinlemenin "tokat üstüne tokat attığını" söylediler. İlginç biçimde herkesin kendini özdeşleştirdiği karakter değişik. Hepinizin adını ayrı ayrı söyleyenler oldu. Bu da benim çok hoşuma gitti. Herkes beyaz yakalı ama farklı insanlarla özdeşleştirmişler kendilerini.

 

Sahnelerle ilgili de ; market sahnesini de masa başında toplanıp akşam üzeri yemek yediğiniz sahneyi de, hepinizin ayrı ayrı büroda evinde olan sahnelerini de "kendilerine dokunan" bölümler olarak ifade edenler oldu. (Market sahnesinde hepinizin aldığı ürünlerin karakterlerinizle örtüşmesine vs. bile dikkat etmişler, bu anlamda çok özenli bulmuşlar)

Dans sahnesiyle ilgili değişik fikirler vardı, onu paylaşmak isterim. Bazıları neden dans ettiğinizi ve o sahnenin neden olduğunu anlamadığını söyledi. Bazıları da tam tersi hayatlarındaki saçmalığın yansıması olarak bir renk gibi düşündüğünü söyledi. Bu da ilginç, bu sahne kişiden kişiye göre epey değişiyor sanırım.

 

Bu arada gelenler arasında daha önce yıllarca amatör ya da üniversite tiyatrosuyla uğraşmış insanlar da vardı, çok iyi izleyici olmadığını söyleyenler de. Karakterler arasında daha fazla interaksyon ve hatta seyirciyi daha içine alan bir yapıyı da görmeyi arzu ettiklerini söylediler. Biz gerçekten bu durumu her gün yaşayan insanlar olarak oyunun daha fazla içinde olmak istedik ama seyirci olarak kaldık dediler.

 

Aralarında Plaza eylem platformundan olan arkadaslar da varmış, ben de dün öğrendim. Uzun uzun sohbet etmek istediklerini oyun ve konuyla ilgili, üstüne düşündürdüğünü söylediler. Ben de çok mutlu oldum. Kısaca Oyunbaz'ı da sevmişler.

 

İş dünyasında kişinin dramıyla ilgili daha milyon tane sorun olduğunu, oyunu bu anlamda eksik bile bulduklarını (bunu iyi bir şey olarak söylediler bu arada), oyunun kimini toparlayıp sunan güzel bir oyun olduğunu, izlemekten de çok keyif aldıklarını söylediler kısacası.

 

Hepinize teker teker teşekkür ettiler, hatta hemen içeriye kaçmasalar küçük bir sohbet de yapsaydık bile dediler. Hiç aklıma gelmedi benim. Artık bir dahaki sefere.

 

Böyle Ekmek,

 

Ben de kendi adıma teşekkür ederim, yine dün geldim, hepinizi gördüm, oyunun yeni halini izledim, belki 30. kez izliyorum ama hala sıkılmadım. Bence güzel oyun oynuyorsunuz, son oyunların keyfini çıkarın, hepinizi çok öpüyorum:)))

 

Görüşürüz!!

 

Deniz