Ozel Kose Yazilari

[mterci]

Kırık mızrabını gönül mahbesinin sinesine vuruyordu. Vurduğu her
mızrap derinden derine karşılık buluyordu sinelerde. Sanki İslam'ın,
sanki insanlığın bütün dertlerini üzerine yüklenmiş gibiydi.
Başkalarını bilemem ama en azından benim hissettiğim buydu. Rabb'ime
karşı saygısızlık mı ettim bilmiyorum ama o anki hissiyatımı sizlerle
paylaşayım. Şöyle dedim içimden: "Yüksek tepelerde kar, bora, fırtına
hiç eksik olmaz mı Ya Rab! Böylesi insanların hiç nefes almaya hakları
yok mu? Bahar hiç uğramayacak mı bunların semtine?"

Ben bu haleti ruhiye içindeyken o, mütareke yıllarının dertli şairinin
bir şiirinden şu mısraları okumaya başladı:

"Harap iller, serilmiş hanümanlar, başsız ümmetler

Yıkılmış köprüler, çökmüş kanallar, yolcusuz yollar

Bükülmüş beller, incelmiş boyunlar, kaynamaz kanlar

Düşünmez başlar, aldırmaz yürekler, paslı vicdanlar

Tegallübler, esaretler, tahakkümler, mezelletler

Riyalar, türlü iğrenç iptilalar, türlü illetler

Örümcek bağlamış, tütmez ocaklar, yanmış ormanlar

Ekinsiz tarlalar, ot basmış evler, küflü harmanlar

Cemaatsiz imamlar, kirli yüzler, secdesiz başlar

Gaza namiyle dindaş öldüren biçare dindarlar

Ipıssız aşiyanlar, kimsesiz köyler, çökük damlar

Emek mahrumu günler, fikri ferda bilmez akşamlar ..."

Muarefesi olanlar anladı. Akif'ten bahsediyordu Fethullah Gülen
Hocaefendi. Ataullah Bahauddin'in "Odama girdim; kapıyı kapadım;
ağlamaya başladım: O gün akşama kadar İslam'ın garibliğine,
Müslümanların inhitâtına ağladım, ağladım... " sözlerinden hareketle
meşhur "Umar mıydın?" şiirini yazan Akif'ten. "Umar mıydın ki:
Ma'betler, ibadetler yetîm olsun? Ezanlar arkasından ağlasın bir nesl-
i me'yûsun?" diye başlayıp, "Beyinler ürperir, yâ Rab, ne korkunç
inkılâb olmuş: Ne din kalmış, ne iman, din harâb, iman türâb olmuş!"
diye devam eden ve nihayet "İlâhî! Bir müeyyed bir kerim el yok mu,
tutsun da, Çıkarsın Şark'ı zulmetten, götürsün fecr-i maksûda?"
diyerek şiirini bitiren Akif'ten.

Farklı dönemlerde yaşasalar da çekilen dert, duyulan ıstırap, kıvrım
kıvrım insanı kıvrandıran sancıların buluşturduğu iki insan bence M.
Akif ve Hocaefendi. Onun için olsa gerek sık sık sohbet ve yazılarında
Akif'e müracaat eder Hocaefendi. Yeri gelir düşüncelerini onun bihemta
sözleri ile temellendirir. Gün gelir, destek alır ondan duygularına,
hislerine; zaman olur, destek verir ona yaptığı tesbitlerle.

Ahmet Kurucan

[nizamettin aktas]

guzel bir yaziydi tesekkurler

2010/5/29 mterci <mte...@gmail.com>

--
Nizamettin Aktaş
English Teacher
International Computer High School of Bucharest
0 749 199 273
www.ichb.ro