Niepełnosprawni, edukacja i internet

[cygan-22]

Czy niski wskaźnik wykształcenia wśród niepełnosprawnych spowodowany
jest trudnościami z nauką, czy z dostępem do wiedzy? Proszę o
komentarze

[gosik85]

może przeprowadzimy badania? ;)

[cygan-22]

Chodzi mi bardziej o to,że
szansą na zdobycie wykształcenia i poprawienie warunków życia ludzi
niepełnosprawnych oraz mieszkających w małych miejscowościach może być
nauka w szkołach internetowych.
Co o tym myślici czy jest to dobry pomysł czy może są inne
rozwiązania.

> > komentarze- Ukryj cytowany tekst -
>
> - Pokaż cytowany tekst -

[Iwet]

Jeżeli chodzi o takie szkoły to naprawdę świetny pomysł, uważam że w
naszym Państwie jest słabo rozwiniete kształcenie dla
niepełnosprawnych, powinny być ustawy gwarantujące rozwój tym ludziom
którzy bardzo często są uwięzieni w czterech ścianach. Dobre byłyby
też dofinansowania dla tych osób bo na przykład niepełnosprawni na
zwykłych uczelniach aby sie dostać na wykłady muszą liczyć na pomoc
bliskich, którzy nie zawsze mają czas, dodatkowe pieniadze pozwoliłyby
na dojechanie i powrót np. taksówką w ogóle uważam że Państwo nie
troszczy się o tych ludzi a przecież gdyby zdobyli odpowiednie
wykształcenie to zawsze łatwiej mogliby znaleźć pracę.

> > - Pokaż cytowany tekst -- Ukryj cytowany tekst -

[frida]

Tup,tup ....:)
Po części to dobry pomysł, szkoły internetowe, to wyjście naprzeciw
potrzebom osób niepełnosprawnych ruchowo, niesłyszących, epileptyków,
osób ze schorzeniami uniemożliwiającymi uczestnictwo w stacjonarnych
zajęciach, ludzi zdrowych, niemogących połączyć swojej pracy zawodowej
ze zdobywaniem wykształcenia, mieszkańców wsi i małych miejscowości
oraz matek samotnie wychowującym dzieci.
Ale to nie zwalnia nasze Państwo od tego, aby likwidował bariery
architektoniczne, a nasze społeczeństwo do tego aby przełamywać
bariery psychologiczne...i starać się integrować z osobami
niepełnosprawnymi wkażdej dziedzinie naszego życia..

Pozdrawiam...

[gosik85]

zgadzam się w zupełności

[grelma]

Wydaje mi się, że problemem jest raczej przekonanie osób
niepełnosprawnych (raczej prawdziwe), że nie warto się uczyć , bo i
tak nikt ich nie zatrudni. Pięknie wyglądają te reklamy telewizyjne
propagujące zatrudnianie niepełnosprawnych ale tak naprawdę
rzeczywistość jest zupełni odmienna. Znam wiele osób
niepełnosprawnych które ukończyły studia i są bardzo zniechęcone i
rozczarowane bo nikt nie chce dać im szansy sprawdzenia się w roli
pracownika.

[agus82s]

Nie koniecznie to zależy też głównie od rodziny osoby niepełnosprawnej
od jej kreatywności i zaangażowania w sprawę. Przykładowo dla dziecka
niepełnosprawnego można utworzyć klasę integracyjną w dowolnej szkole
podstawowej. Znalazłam wskazówki jak to zrobić.
Wskazówki , które ułatwią rodzicom tworzenie klas integracyjnych na
swoim terenie:

1. Rodzice mają prawo nie godzić się na umieszczenie dziecka
niepełnosprawnego w szkole specjalnej, jak również mogą nie zgodzić
się na prowadzenie nauczania indywidualnego. Oznacza to, że gmina ma
obowiązek, jeżeli pragną tego rodzice, zapewnić odpowiednia formę
kształcenia: klasy integracyjne lub klasy specjalne na terenie szkoły
masowej.

2. Rodzice maja prawo domagać się rekwalifikacji dziecka ze
szkoły specjalnej do masowej jeżeli są przekonani do słuszności takiej
decyzji.

3. Istnieją wyjątkowe sytuacje, w których ze względu na bardzo
poważne dysfunkcje w rozwoju dziecka, uzasadnione jest kwalifikowanie
dziecka do np. "szkoły życia", specjalnego ośrodka bądź do nauczania
indywidualnego. Jednak tego rodzaju decyzje, podejmowane we współpracy
i za zgodą rodziców, wymagają rzetelnego uzasadnienia.

4. Decyzję o powołaniu klasy integracyjnej podejmuje dyrekcja
szkoły masowej.

5. Dzieci do klas integracyjnych kwalifikuje Poradnia
Psychologiczno-Pedagogiczna.

6. Do powołania klasy integracyjnej konieczna jest odpowiednia
liczebność klasy oraz odpowiednie proporcje ilości dzieci
niepełnosprawnych do pełnosprawnych (w zasadzie od 3 do 5 dzieci
niepełnosprawnych w klasie liczącej 15 do 20 dzieci).

7. Klasa powinna posiadać, na stałe, dwóch nauczycieli:
prowadzącego oraz drugiego pedagoga, najlepiej specjalnego.

8. Dzieci niepełnosprawne, oprócz uczestnictwa w zajęciach
klasowych, biorą również udział w zajęciach dodatkowych na terenie
szkoły, przyznawanych przez poradnię Psychologiczno-Pedagogiczną w
zależności od indywidualnych potrzeb edukacyjnych (są to zajęcia,
rewalidacyjne, logopedyczne, gimnastyka korekcyjna, rehabilitacja
ruchowa i inne).

9. Jest konieczne by rodzice dzieci otrzymywali od nauczycieli
prowadzących i pracowników Poradni Psychologiczno-Pedagogicznej,
szczegółowe wytyczne do programu wszechstronnego usprawniania
realizowanego w domu.

10. Szkoła prowadząca klasy integracyjne, może otrzymać specjalną
subwencję z Ministerstwa Edukacji Narodowej.

11. Nauczanie integracyjne jest tańsze niż nauczanie indywidualne
oraz zdecydowanie bardziej korzystne dla dzieci - zarówno
niepełnosprawnych jak i sprawnych.

12. Najlepszym rozwiązaniem jest tworzenie ciągu klas, czyli co roku
otwieranie następnej klasy I. Jest to konieczne na przykład w
przypadku konieczności powtórzenia klasy przez dziecko (co samo w
sobie jest ostatecznością - szczególnie w nauczaniu integracyjnym!).

13. Nauczyciele pracujący w klasach integracyjnych powinni
doskonalić swoje umiejętności w oparciu o kursy podyplomowe i inne.

Aby uruchomić taką klasę należy:

1. W pierwszym etapie, osoby dążące do uruchomienia klasy
integracyjnej, powinny skontaktować się z miejscową Poradnią
Psychologiczno-Pedagogiczną w celu uzyskania współpracy oraz
ustalenia:

*

która szkoła w danej miejscowości jest najbardziej otwarta na
problemy dzieci z różnorodnymi zaburzeniami. Chodzi o szkołę, która
byłaby zainteresowana utworzeniem klasy integracyjnej (najlepiej, aby
była to szkoła rejonowa dziecka lub położona najbliżej miejsca
zamieszkania).
*

która szkoła z danej miejscowości zaczyna borykać się z naborem
na nowy rok szkolny (ze względu na niż demograficzny). Aby nie utracić
oddziału w szkole i nie zwalniać nauczycieli - tego rodzaju szkoły
decydują się czasami na otwarcie klasy integracyjnej o mniejszej
liczbie uczniów.
*

należy ustalić czy są inne dzieci niepełnosprawne w rejonie
najbliższym danej szkoły.
2. Po uzyskaniu tych wstępnych informacji byłoby wskazane
zorientowanie się czy któryś z pracowników Poradni Psychologiczno-
Pedagogicznej posiada doświadczenie w sprawach związanych z
kształceniem integracyjnym. Może to być np. osoba szkoląca się w tym
zakresie albo po prostu zainteresowana tą tematyką. Jeśli w miejscowej
Poradni jest taka osoba należy to wykorzystać zwracając się do niej z
prośbą o pomoc i jednocześnie deklarując własny udział w planowanych
działaniach zmierzających do uruchomienia klasy integracyjnej.

3. Kolejnym krokiem, najlepiej wykonanym już we współpracy z
Poradnią (lub niezależnie, jeżeli nie uzyskacie Państwo współpracy)
jest podjęcie kontaktu z dyrekcją szkoły podstawowej znajdującej się w
rejonie miejsca zamieszkania lub w pobliżu i uzyskanie współpracy w
tworzeniu klasy integracyjnej.

4. W przypadku gdyby nie powiodła się współpraca z Poradnią
Psychologiczno-Pedagogiczną, lub dyrekcją szkoły, można zwrócić się do
Wydziału Edukacji w Urzędzie Miejskim z wnioskiem o utworzenie klasy
integracyjnej w którejś ze szkół miejskich. Jest to jednak rozwiązanie
najgorsze z możliwych. Odgórne narzucanie danej szkole obowiązku
prowadzenia klasy integracyjnej nie rokuje dobrze dla
niepełnosprawnych uczniów.

5. Dla powodzenia całej sprawy dobrze byłoby aby zainteresowani
rodzice występowali wspólnie: argumentując i przekonując do utworzenia
klasy integracyjnej.

On 23 Lut, 09:27, cygan-22 <cygan...@o2.pl> wrote:

[rak07]

Wita, chciałabym dodać, ze w ramach Projektu Centra Kształcenia na
Odległość na Wsiach nadzorowanego przez Ministerstwo Edukacji
Narodowej, będą znajdować się w budynkach dostosowanych do osób
niepełnosprawnych. Również same pracownie zostaną wyposażone w
specjalistyczny sprzęt do obsługi komputerów przez takie osoby. W
każdym Centrum będzie zatrudniony Opiekun, który zostanie specjalnie
przeszkolony w zakresie współpracy z osobami niepełnosprawnymi, m. in.
ich możliwości edukacyjnych (od gimnazjum po studia wyższe) oraz
kwestii wykorzystania Internetu jako skutecznej platformy kształcenia.
Dzięki temu opiekunowie będą mogli służyć im wszechstronną pomoc,
obejmującą wsparcie w optymalnym wykorzystaniu specjalistycznego
wyposażenia pracowni komputerowych i doradztwo zawodowe uwzględniające
specyfikę ich sytuacji. Uważam, że Centra przyczynią się do promowania
kształcenia na odległość wśród osób niepełnosprawnych. Będzie to
możliwe dzięki zwiększeniu dostępu do nauki na wszystkich poziomach -
od ponadgimnazjalnego do kształcenia ustawicznego dorosłych.

[Kazumi]

Mi się wydaje, że to nie chodzi o to, że niepełnosprawni nie chcą,
może część z nich faktycznie ma wątpliwości etc., ale to głównie
sprawni rówieśnicy 'zniechęcają' do dalszej lub w ogóle do nauki.
Ludzie są mało wyrozumiali, mało wrażliwi na osoby niepełnosprawne,
Co jest inne i odstaje od normy, to jest złe i należy się tego bać. To
chore ale taka jest prawda.

[maniek]

Hej...
oczywiście zgadzam się z iwet, frida, agus82s, rakiem07....powinno być
więcej ustaw, "przywilejów", dofinansowania dla takich osób, bo trudno
żeby siedziały tylko w domu...internet jest alternatywą, mimo to
jednak one podobnie jak osoby zdrowe potrzebują tego kontaku z
otczeniem, wyjść do ludzi i uczestniczyć w codziennym życiu. Tak więc
trzeba przełamywać te bariry architektoniczne i psychologiczne.

[Kazumi]

Dobrze powiedziane 'potrzebują tego kontaku z
otczeniem' ale sprawni (że tak ich nazwę) wcale
tego nie ułatwiają, wręcz zniechęcają do podjęcia
nauki, nie wszyscy, ale znakomita większość,
nie twierdzę, że internet jest wyjściem, ale może
większa empatia?

[anetka408]

Uważam że we współczesnym świcie dużo mówi się o niepełnosprawności i
dużo uwagi poświęca się ludziom chorym, którzy potrzebują opieki.
Obecnie działa mnóstwo fundacji i ludzi, którzy chętnie pomagają, a
oprócz tego powstało wiele publikacji jak radzić sobie i jak wspomagać
czy to dzieci czy ludzi dorosłych niepełnosprawnych. Ja przy pisaniu
pracy licencjackiej natknęłam się na książkę Anny Lechowicz
"Komputerowe wspomaganie procesu komunikacji niewerbalnej dzieci z
wieloraką niepełnosprawnością" (mogę pożyczyć). Autorka pokazuje w
bardzo czytelny sposób jak za pomocą komputera, internetu można
oddziaływać na dzieci i pokazywać im świat, jak pokonywać bariery w
komunikacji, w jaki sposób uczyć samodzielnego działania i wzmacniać
motywację. A według mnie komputer na pewno daje takie możliwości
dlatego powinno się sprawić aby jak największa liczba chorych miała do
niego dostęp i to jest chyba największe zadanie dla obecnej władzy.

[ijka]

Znam pare osób niepełnosprawnych które odbywają studia NIE PRZEZ
INTERNET. Naprawde je podziawiam głównie iż udogodnień
architektonicznych jest mało , a jeśli są to nie wystarczajace i
niestety nie wszedzie niepełnosprawni moga sie dostać. Czasami
błyskawicznie nalezy się przenieśc z jednej sali do drugiej a np. na
wózku nie jest to takie proste. Co z tego ze mamy w jednej czesci
budynku 10 wind jak w drugim nie ma wogóle;/ Jestem pełna szacunku dla
osób niepełnosprawnych ,ze wyszły z domu, udzielaja sie w zyciu
towarzyskim i pragna zdobywać wiedzę. nasze społeczeństwo jest
bezwzgledne jednak nie spotkałam się z sygnałami odżucenia przez grupę
takiej osoby. wrecz przeciwnie ,kazdy jak może stara się jej pomóc.

[hrabinka]

Również mam koleżanke, ktora jest osoba niepelnosprawna...poznalam ja
wlasnie na studiach...i podziwiam do tej pory jej zapal do nauki. Jest
ona osoba, ktora chodzi o kulach,ale rowniez w razie potrzeby musi
usiasc na wozku a i tak nie jest dla niej przeszkoda dojezdzanie na
uczelnie. Kosztuje to ja wiele wysilku i zdrowia ale dla faktu
zdobywania wiedzy i poznawania nowych ludzi mimo wszystko to robi.
Jest juz pania magister, uczy sie teraz na studiach podyplomowych i z
tego co wiem nie zamierza na tym poprzestac...oczywiscie jesli zdrowie
jej na to pozwoli. Wiem rowniez...i niestety zaluje ze tak jest...ze
jej ukryta motywacja do tak zacietej nauki jest fakt, iz dopoki bedzie
sie uczyc bedzie miala dofinansowanie a przy okazji tez jakies srodki
dla siebie. Jedyna mozliwoscia pracy dla niej jest praca w domu lub
wlasnie przez internet gdyz bardzo zly stan jej kosci powoduje to iz
nie powinna ona wstawac z lozka i nie pozwala na to
zeby pracowala w terenie, ale niestety nie znalazla jeszcze takiej
oferty, która bylaby dla niej i jej stanu zdrowia odpowiednia.

[agus82s]

Jeśli chodzi o dofinansowywania osób niepełnosprawnych to są takie
ośrodki jak MOPS PEFRON czy chociażby różnego rodzaju fundacje. Jest
bardzo dużo roboty papierkowej i wszędzie trzeba latać odsyłaj a Cie z
jednego punktu do drugiego. Transport dla osób niepełnosprawnych jest
zapewniony koszt wynosi 6 zł. reszta jest refundowana trzeba zadzwonić
do MPK 92-23. Transport da się załatwić trzeba się poprostu
zainteresować ale nie chodzi tu naprawdę o transport. Nikt tak
naprawdę tych ludzi nie poinformuje gdzie mogą się ufać po pomoc. Sama
mam dziecko niepełnosprawne i wiem że wszystkiego tak dowiadywałam
się od mama dzieci niepełnosprawnych przychodzących do ICZMP na
różnego rodzaju zajęcia. Powinna zostać stworzona strona internetowa z
informacją Co może uzyskać i gdzie osoba niepełnosprawna przy
konkretnej jednostce chorobowej.

[agus82s]

Zgadzam się w zupełności z przedmówcą. Że my ludzie zdrowi wcale nie
ułatwiamy życia ludziom niepełnosprawnym.Chociaż by we wtorek byłam na
komisji w przedszkolu ul. Batalionów chłopskich integracyjnym i żeby
dziecko mogło dostać się do przedszkola integracyjnego usłyszałam że
musi samo się załatwiać samo ubierać rozbierać, samo jeść. A żeby
zostawić wózek na którym dziecko się przemieszcza ze względu na swoja
chorobę to jest to niemożliwe trzeba wózek zabierać. I co jest nie do
pomyślenia że według tego czego się uczymy że na klasę integracyjną
muszą być wie panie tak w tym przedszkolu jest tylko jedna pani gdzie
w grupie jest 5 dzieci niepełnosprawnych a 15 zdrowych. Tylko w
najmłodszej grupie 3 latków są dwie panie. Dziecko 5 letnie które ma
orzeczenie o kształceniu integracyjnym nie jest przydzielone do klasy
według wieku tylko 5 latek będzie z tego co mi powiedzieli będzie
przydzielony do grupy 3 latków. Jeszcze jedna ciekawostka że dziecko
niepełnosprawne mimo że zostanie zakwalifikowane otrzymuje umowę tylko
na miesiąc jeśli w ciągu miesiąca nie będzie samo jadło samo
załatwiało się ubierało, chodziło to jego chodzenie kończy się na 1
miesiącu. A jestem ciekawa czy dotacje które dostaje przedszkole na
dziecko niepełnosprawne będą w dalszym ciągu pobierać. I już na
początku kształcenia dzieci niepełnosprawnych są problemy a potem w
przyszłości uczniów kolejnych klas szkół jakie tam napotkamy problemy?
Dlaczego nie ma odpowiednich instytucji które by nadzorowały tego
rodzaju placówki? Dlaczego tak mało jest placówek dla dzieci,
młodzieży, dorosłych niepełnosprawnych dlaczego jeden niepełnosprawny
jest gorszy od drugiego? A podobno wszyscy są równi to jak to jest są
równi i równiejsi?

On 15 Mar, 10:44, Kazumi <gabrysia_...@wp.pl> wrote:

[agus82s]

Ludzie którzy zajmują się ludźmi niepełnosprawnymi powinni mieć
powołanie kochać ta prace a nie patrzeć jak skorzystać na ludziach
niepełnosprawnych. Oni to też ludzie tak jak my maja uczucia.A my
zdrowi i nasza biurokracja zniechęca a tak naprawdę chęć zysku za tym
stoi. Unia daje ogromne pieniądze i gdzie one idą na co one idą?

[anna.m.k...@wp.pl]

Moim zdaniem niski wskaźnik wykształcenia wśród osób niepełnosprawnych
może, być wynikiem niedoinformowania rodziców, bądź osób
niepełnosprawnych z jakich środków pomocniczych mogą korzystać aby się
kształcić.Ja mam bliski kontakt z osobą niepełnosprawną, która jest na
studiach wyższych. Koszysta ona z programu " STUDENT" Program ten jest
realizowany przez Państwowy Fundusz Osób Niepełnosprawnych. Jego celem
jest dofinansowanie nauki osobom niepełnosprawnym. Dzięki temu
programowi osoby te otrzymują zwrot kosztów, czesnego, zakwaterowania,
pomocy naukowych jak również zwrot kosztów dojazdów, oraz książek.
Jednak po rozmowie z tą osobą dowiedziałam się, że bardzo trudno
pomimo wykształcenia wyższego bardzo ciężko znależć pracę. Zwróciła
ona uwagę na to, że kampanie reklamowa " Niepełnosprawni sprawni w
pracy" ma bardzo małe odzwierciedlenie w polskich realiach.Myślę, że
oprócz umożliwienia osobom niepełnosprawnym kształcenia się należałoby
umożliwić im pracę w zawodzie, aby pomimo solidnego wykształcenia nie
byli oni skazani na pracę w Zakładach Pracy Chronionej przy taśmie
produkcyjnej.

[mariano italiano]

Witam, chciałbym dodać kilka słów na temat kształcenia osób
niepełnosprawnych. Uważam że obecnie stoimy przed wymagającą
olbrzymiej pracy reformą edukacji. System kształcenia
niepełnosprawnych, jako integralna część systemu edukacji, musi w
procesie reformy w coraz szerszym stopniu przechodzić od modelu
segregacyjnego w stronę modelu integracyjnego
i w tym kierunku powinny zmierzać rozwiązania prawne. Fundamentalną
sprawą jest upowszechnianie wiedzy, która umożliwi nauczycielom,
rodzicom i władzom samorządowym tworzenie warunków dla realizacji
potrzeb edukacyjnych dzieci niepełnosprawnych. Termin
"niepełnosprawność" może być wielorako rozumiany i definiowany, a do
grupy niepełnosprawnych zalicza się osoby o bardzo różnych
zaburzeniach i stopniu upośledzenia funkcji biopsychospołecznych.
Podkreśla się także, że niewiele państw na świecie posiada dokładne
dane na temat liczby osób niepełnosprawnych i rozmiaru
niepełnosprawności.
Dzieci niepełnosprawne uczące się zarówno w szkołach specjalnych, jak
i masowych są oczywiście mniejszością, ale problem specyficznych
potrzeb edukacyjnych wynikających ze stanu zdrowia nie jest w
szkolnictwie problemem marginalnym.

[bursztynek]

Zgadzam się z przedmówcą! Niepełnosprawność w szkolnictwie traktowana
jest zbyt marginalnie i w wielu miejscach problem specyficznych
potrzeb edukacyjnych nie jest rozwiązany!
Po praktykach studenckich w szkole specjalnej mogę powiedzieć, że
problem tkwi nie tyle w samych szkołach, co w systemie.
Mimo starań nauczycieli trudno o znalezienie"złotego środka", dzięki
któremu można w taki sam, dobry sposób przekazać wiedzę w klasie do
której należą zarówno dzieci z zaburzeniami w zachowaniu
przystosowawczym, z zespołem Downa, upośledzone w stopniu lekkim i np
niedosłyszące. To tylko przykład ale takie są realia!

Osoby niepełnosprawne intelektualnie mają dodatkowe trudności w nauce,
które jednak dzięki odpowiedniej stymulacji i nauczaniu można
zmniejszyć, a niekiedy zlikwidować. Jednak uważam, że tutaj
kształcenie na odległość nie przynosi tak dobrych rezultatów jak
stosowanie innych metod, działaność praktyczna i co najwazniejsze:
spotkanie z nauczycielem - wychowawcą! Trzeba pamietać, że dzieci te
nierzadko pochodzą z rodzin patologicznych, są zanidbywane.
W zasadzie większość pedagogów specjalnych zwraca uwagę na trudności w
nauce. Jednym z nich jest Kazimierz Kirejczyk, który mówi:
"Upośledzenie umysłowe określa jako istotnie niższy od przeciętnego w
danym środowisku ( o co najmniej dwa odchylenia standardowe) globalny
rozwój umysłowy jednostki, z nasilonymi równocześnie trudnościami w
zakresie uczenia się i przystosowania." (K. Kirejczyk, 1981, str. 65)
Obecnie na całym świecie funkcjonuje najnowsza definicja upośledzenia
umysłowego, która posiada 3 kryteria. Pierwsze z nich mówi o
funkcjonowaniu intelektualnym, co jest przeciez ściśle związane ze
zdolnością uczenia się. Brzmi ona: " Podstawową cechą upośledzenia
umysłowego jest istotnie niższy ogólny poziom funkcjonowania
intelektualnego (kryterium A), który współwystępuje przy znacznych
ograniczeniach w zachowaniu przystosowawczym przynajmniej w dwóch
następujących obszarach zdolności:
- porozumiewanie się
- troska o siebie
- tryb życia domowego
- sprawności społeczno - interpersonalne
- korzystanie ze środków zabezpieczenia społecznego
- kierowanie sobą
- troska o zdrowie i bezpieczeństwo
- zdolności szkolne
- sposób organizowania czasu wolnego i pracy (kryterium B).
Niedorozwój umysłowy ujawnia się przed 18 rokiem życia (kryterium
C)."
Trudno tutaj mówić więc o nauczaniu internetowym jako lepszej metodzie
niż nauczanie klasyczne.

Osobom niepełnosprawnym fizycznie można polecić kształcenie w szkole
internetowej, chociażby ze względu na łatwiejszy dostęp do nauki i
zlikwidowanie problemu związanego z przemieszczaniem się. Choć
oczywiście istnieją obawy związane z wykluczeniem społecznym, jeszcze
większym poczuciem osamotnienia, brakiem kontaktów interpersonalnych..
Jest to bardzo ogólny podział, jedynie zarys problemów z jakimi
spotykają sie poszczególne grupy.
Myśle, że każdy czlowiek jest jednostką tak indywidualną, tak różne
mogą być warunki w jakich żyje, doświadczenia, zdolności i potrzeby,
że w kwestii doboru odpowiedniej szkoły należy być bardzo ostrożnym.
Jednak wierzę, że są osoby dla których nauka za pośrednictwem szkoły
internetowej jest bardzo dobrym rozwiązaniem.

[arrata]

Witam
Kształcenie na odległość alternatywą dla osób niepełnosprawnych? Jest
to na pewno jakieś rozwiązanie, czy dobre? to pewnie jak wszystko
"wyszło by w praniu". Zapewne osoba niepełnosprawna mogła by w końcu
bez żadnych przeszkód wybrać kierunek, szkołę która jej odpowiada nie
ta która jest przystosowana dla uczniów niepełnosprawnych. Osoba taka
nie miała by problemów z dojazdami itp. Jednak zastanawiam się czy pod
względem kontaktów i innymi osobami ogólnie ze społeczeństwem jest to
dobre rozwiązanie. Uważam,iż wystarczająco niektóre niepełnosprawne
osoby mają ten kontakt ograniczony, zmniejszony. Niepełnosprawni
uczęszczający do tradycyjnej szkoły ten kontakt mają dużo większy niż
ci którzy kształcili by się na odległość.

[dominikaz]

Witam,
Z całą pewnością można stwierdzić, że mimo tworzenia klas
integracyjnych w szkołach, zdobywanie kolejnych szczebli wykształcenia
przez niepełnosprawnych, jest dla nich dużo trudniejsze i wymaga od
nich większego samozaparcia i determinacji niż w przypadku osób
pełnosprawnych. W takiej sytuacji, dużym ułatwieniem w zdobywaniu
wiedzy i nawiązywaniu kontaktów międzypersonalnych staje się Internet.
To właśnie dzięki niemu skracają się odległości, zwiększa się
dostępność informacji, wiedzy i możliwości, a brak udogodnień typu:
podjazdy dla wózków, nierówne chodniki, problemy komunikacyjne,
nieznajomość języka migowego przez nauczycieli, nie są aż tak
dokuczliwe. Ze względu na brak konieczności cotygodniowych dojazdów na
zajęcia, nauka w szkole internetowej znacznie mniej obciąża budżet
rodzinny, co jest bardzo istotne zwłaszcza dla osób mających małe
dochody miesięczne, co z kolei zwykle idzie w parze z niskim
wykształceniem.
Podsumowując, szkoła internetowa, to wyjście naprzeciw potrzebom osób

niepełnosprawnych ruchowo, niesłyszących, epileptyków, osób ze
schorzeniami uniemożliwiającymi uczestnictwo w stacjonarnych
zajęciach, ludzi zdrowych, niemogących połączyć swojej pracy zawodowej
ze zdobywaniem wykształcenia, mieszkańców wsi i małych miejscowości

oraz matek samotnie wychowującym dzieci. To także powiew świeżości,
nowoczesności, wymogu czasu oraz przyszłościowy trend do jeszcze
większego wykorzystania możliwości Internetu i nauczania na odległość
w celu polepszenia i ułatwienia życia tym, którzy zawsze "mieli pod
górkę".

[just07]

Witam,
Zgadzam się po części z Kazumi, iż w pewnym stopniu to osoby sprawne
zniechęcają niepełnosprawnych do podjęcia dalszych kroków
edukacyjnych. Oczywiście nie nalezy również zapomnieć o wszelkich
barierach tektonicznych, które w XXI wieku wydają się być nieco
śmieszne. Niemniej jednka uważam, iż to właśnie kształcenie na
odległość jest najlepszym sposobem dającym możliwości podjęcia dalszej
edukacji osobom niepołnosprawnym. Aby jednak przyniosło oczekiwane
rezultaty owo kształcenie musi się opierać na odpowiednim systemie
organizacji kształcenia dla niepełnopsrawnych, sieci doradców i
punktów konsultacyjnych, a przede wszystkim na pakietach
multimedilanych dostosowanych do potrzeb tych osób, ich właściwym
przygotowaniu i dystrybucji. Wówczas warunkiem niezbędnym są jedynie
chęci i dostęp do nowoczesnych technik telekomunikacyjnych.
Pozdrawiam