Polecam film pt. "PAN OD MUZYKI".
Akcja tego filmu przenosi się do 1949 roku, gdy do szkoły dla trudnych
dzieci przybywa były dyrygent. Dyrektor ośrodka, p. Rachin, którego
naczelną zasadą jest hasło "Akcja, reakcja!", zgodnie z którym każde
przewinienie jest natychmiastowo i bezlitośnie karane, jest
człowiekiem okrutnym, pozbawionym litości dla chłopców. Nowy
nauczyciel, któremu nie podoba się takie traktowanie dzieci,
postanawia zainteresować swoich uczniów muzyką i zakłada chór. U
jednego z uczniów - Pierre'a Morhange odkrywa wybitny talent muzyczny.
To właśnie dzięki Clément Mathieu chłopiec otrzymuje wykształcenie
muzyczne i zostaje dyrygentem.
Pomimo iż formalnie nie jest to nauczyciel dorosłych tylko dzieci to
może być on również godnym do naśladowania nauczycielem (mentorem)
dorosłych.
Jego podejście do życia jest świadectwem dojrzałości, jaką powinien
posiadać każdy dorosły, a w szczególności pedagog. Udowadnia
dyrektorowi, że rygor i bezsensowne zakazy rodzą u młodych ludzi bunt.
Pokazuje, że w młodych ludziach trzeba zaszczepić coś wartościowego by
potem w dorosłości można było zbierać plony.
Moim zdaniem dla nas młodych pedagogów jest to film godny polecenia.
Ten film skłonił mnie do przemyśleń, w rezultacie, czego doszedłem do
wniosku, że dla pedagoga ważna jest maksyma: "co nas nie zabije to nas
wzmocni", czyli że pomimo niepowodzeń w tym co robimy liczy się nawet
najdrobniejszy sukces.