Bir masal vardı küçük bir kızken dinlemekten hiç bıkmadığım…
"
yoksul köylü kızı hayatı boyunca onu tüm kötülüklerden koruyacak her
şeyden çok sevecek biri olduğuna bir gün mutlaka karşılaşacaklarına
inanıyor. Ve kasabaya indiği bir gün O'na rastlıyor. Ne adını biliyor
bu gencin ne de nerede yaşadığını ama hep beklediği kişinin gerçek
aşkının O olduğunu onunla göz göze geldiğinde kalbinin yerinden çıkmaya
çalışırı gibi atışından anlıyor (tıpkı seni gördüğümde olduğu gibi) o
bakışlarda yaşadığı heyecanı unutmuyor ama o genci de bir daha
göremiyor. Tekrar onu bulma görme ümidiyle bekleyerek hayatı son
buluyor…"
Bana öyle güzel sevgi dolu bakıyorsun ki
koskocaman bir dünya gözlerin
O sensin biliyorum
benim masalımın kahramanı…
hayatımın sonuna kadar sadece senin sevgi dolu gözlerindeki dünyayı görebilsem…
Bu da bizim masalımız olsun mu?