Evrenin Yaratilisi

[Psh]

20. yüzyılın ortalarına dek hakim olan görüş, evrenin sonsuz boyutlara
sahip olduğu, sonsuzdan beri var olduğu ve sonsuza kadar da var
olacağı şeklindeydi. "Statik (durağan) evren modeli" adı verilen bu
anlayışa göre, evren için herhangi bir başlangıç veya son söz konusu
değildi.

Materyalist felsefenin de temelini oluşturan bu görüş, evreni sabit,
durağan ve değişmez bir maddeler bütünü olarak kabul ederken, bir
Yaratıcının varlığını da reddediyordu. Oysa 20. yüzyılda gelişen bilim
ve teknoloji, materyalistlere zemin sağlayan durağan evren modeli gibi
ilkel anlayışları kökünden yıkmıştır.

21. yüzyılın başlarında olduğumuz şu dönemde, evrenin bir başlangıcı
olduğu, yok iken bir anda büyük bir patlamayla var olduğu modern fizik
tarafından pek çok deney, gözlem ve hesapla ispatlanmış durumdadır.
Ayrıca, evrenin, materyalistlerin iddia ettikleri gibi sabit ve
durağan olmadığı, tam tersine sürekli bir hareket ve değişim içinde
olduğu, genişlediği de saptanmıştır. Bugün bu gerçekler bütün bilim
dünyası tarafından kabul edilmektedir.

Kuran-ı Kerim'de evrenin ortaya çıkışı şöyle açıklanır:
O gökleri ve yeri yoktan var edendir... (Enam Suresi, 101)

Kuran'da verilen bu bilgi, çağdaş bilimin bulgularıyla tam bir uyum
içindedir. Başta da belirttiğimiz gibi astrofiziğin ulaştığı kesin
sonuç, tüm evrenin madde ve zaman boyutlarıyla birlikte, bir sıfır
anında, büyük bir patlamayla var olduğudur. "Büyük Patlama", orijinal
adıyla "Big Bang" teorisi, tüm evrenin yaklaşık 15 milyar yıl önce tek
bir noktanın patlamasıyla yokluktan meydana geldiğini kanıtlamıştır.

Big Bang'den önce madde diye bir şey yoktur. Maddenin, enerjinin,
hatta zamanın dahi bulunmadığı, tamamen metafizik olarak
tanımlanabilecek bir yokluk ortamında, madde, enerji ve zaman bir anda
yaratılmıştır. Modern fiziğin ortaya koyduğu bu büyük gerçek, Kuran'da
bize 1400 yıl önceden haber verilmektedir.