Epikur Software

[Solana Axton]

Lorem ipsum dolor sit amet, consecter adipiscing elit, sed diam nonummy nibh euismod tincidunt" "Duis aute irure dolor in reprehenderit in voluptate velit esse cillum dolore eu fugiat nulla pariatur" "Excepteur sint occaecat cupidatat non proident, sunt in culpa qui officia deserunt mollit anim esse cillum dolore eu fugiat nulla pariatur"

Epikur urodził się na wyspie Samos w 341 roku p.n.e.. Jego matką była Chaerestrate a ojcem Neocles, oboje pochodzili z Aten. Epikur zajmował się filozofią od 14 roku życia. Będąc młodym chłopcem, przez okres czterech lat miał możliwość studiowania filozofii pod opieką Pamfilusa uczonego w naukach Platona. Kiedy Epikur miał 18 lat udał się do Aten, podejmując tam służbę wojskową trwającą dwa lata. Interesował go wtedy system atomistyczny Demokryta i hedonizm Arystypa. Po zakończeniu swojej służby wojskowej, dołączył do rodziny. Studiował pźniej u zwolennika nauk Demokryta - Nauzyfanesa. Na przełomie 311/310 roku p.n.e. zaczął nauczać w Mytilenie, jednak jego wystąpienia wywołały zamieszki, przez co zmuszony został do opuszczenia owego miasta. Założył szkołę w Lampsakos, gdzie przez jakiś czas nauczał, a ok. 307 r. p.n.e. osiadł na stałe w Atenach. Założył tam szkołę filozoficzną, zwaną ,,ogrodem Epikura''. Nazwę swoją zawdzięczała ogrodowi, ktry był siedzibą i miejscem spotkań myśliciela z uczniami na wsplnych dyskusjach. Słuchacze wykładw Epikura darzyli go ogromnym szacunkiem - uważali, że ich nauczyciel wskazał im sposb na szczęśliwe życie bez strachu i blu. Epikur sam o sobie mawiał, że jest filozoficznym ,,samoukiem'', dla ktrego najważniejsze są cnota i rozum. Epikur zmarł w wieku ok. 70 lat poprzez publiczne popełnienie samobjstwa, kiedy uznał, że nie może już cieszyć się życiem.

Epikur podzielił filozofię na trzy działy: - fizykę (teoria przyrody), w ktrej przyjął koncepcję Demokryta o świecie zbudowanym z atomw. Zdaniem Epikura, człowiek jest zbudowany z dwch układw atomw: tworzący ciało oraz tworzący duszę - etykę, będącą dla niego podstawowym przedmiotem myślenia, zajmującą się stwierdzeniami o cechach dobrego życia i sposobach osiągania szczęścia - kanonikę (teoria poznania), ktrą oparł na założeniu, że wrażenia zmysłowe są źrdłem informacji o bytach zewnętrznych dla ludzkiego rozumu.

Epikurejska szkoła liczyła niewielu, ale jej uczniowie byli bardzo oddani. Była jedną z pierwszych greckich szkł filozoficznych, uznających przyjmowanie kobiet za regułę, a nie wyjątek. Napis widniejący na bramie Ogrodu głosił ,,Gościu, tutaj będzie ci dobrze, tutaj dobrem najwyższym jest rozkosz''. Szkoła przypominała wsplnotę przyjacił, mieszkających pod jednym dachem, zgodnie z tym, że dla Epikura przyjaźń pełniła ważną rolę jako składnik szczęścia.

Epikur twierdził, że człowiek to istota materialna, a jedynymi dostępnymi mu doświadczeniami są te zmysłowe, w wyniku czego dobro i zło w jego życiu muszą mieć charakter materialny. Oznaczało to, że złe jest to, co przynosi cierpienie, a dobre to, co daje przyjemność. Dla Epikura to właśnie osiąganie przyjemności było celem ludzkiego istnienia. Myśliciel dokonał krytycznego namysłu nad rozkoszą i zadowoleniem, w wyniku czego wyrżnił trzy rodzaje przyjemności: - przyjemności naturalne i konieczne, niezbędne do szczęśliwego życia - przyjemności naturalne i niekonieczne, wzmacniające pozytywne doznania - przyjemności nienaturalne i niekonieczne, przed ktrymi przestrzegał, gdyż wywołują niepokj duszy. Epikur wskazywał unikanie blu i cierpienia za cel nadrzędny, gdyż było to dla niego fundamentem w drodze do szczęśliwego życia. Filozof nie uważał przyjemności jako cel sam w sobie, a nawet wyrżniał z nich te prowadzące do cierpienia. Podstawowym warunkiem szczęścia mianował praktykowanie najwyższej cnoty duchowej - mądrości praktycznej, czyli zdolności do racjonalnej refleksji nad własnym życiem. Nauczał, że należy oceniać przyjemności z uwzględnieniem przyczyn i skutkw. Stawiał przyjemności duchowe ponad tymi cielesnymi, gdyż uważał je za o wiele trwalsze, dłużej chroniące przed cierpieniem. Dla Epikura źrdłem cierpienia jest strach, a dokładniej cztery lęki: - przed bogami i życiem po śmierci, - przed nieosiągalnością szczęścia, - przed śmiercią, - przed cierpieniem fizycznym. Według epikureizmu to właśnie człowiek odpowiedzialny jest za własne szczęście, a przyjemnością jest brak cierpienia (eudajmonia).

Epikureizm atakowany był najczęściej przez stoikw i sceptykw, a w czasach rozwoju chrześcijaństwa publicznie wyklęto epikureizm i samego Epikura, ktrego dzieła niszczono. Oskarżono go o siejącego zgorszenie moralne.

Co do epikureizmu, w pełni zgadzam się ze stwierdzeniem, że należy czerpać z życia garściami i myśleć o szczęściu podczas naszego życia na ziemi, gdyż tak naprawdę nie wiemy, co czeka nas po nim. Popieram rwnież przywiązanie uwagi do roli przyjaźni w życiu człowieka, ktra jest ważną więzią, pomagającą ludziom w wielu sytuacjach. Podziwiam Epikura za to, że mimo czasw, jakie panowały za jego życia przyjmował kobiety i niewolnikw do swojej szkoły oraz wprowadził koncepcję podstawowych praw człowieka. Mimo że zerwał z bogobojną tradycją, ciągle zachowywał się w sposb moralny i nie wpadał w skrajności - nie bał się bogw, ale też nie postępował tak, żeby zasługiwać na jakąkolwiek karę od nich. Wybrałam Epikura przez fakt, że bardzo kojarzy mi się z filmem ,,Stowarzyszenie Umarłych Poetw'', ktry uważam za bardzo wartościowy. Lubię też hasło ,,carpe diem''(chwytaj dzień), ktre było myślą przewodnią epikurejczykw.

3a8082e126