Tito Livio Ab Urbe Condita

1 view
Skip to first unread message

Spencer Prather

unread,
Aug 5, 2024, 9:23:36 AM8/5/24
to detempsthetad
Aburbe condita (literalmente, Desde la fundacin de la ciudad) es una obra monumental escrita por Tito Livio que narra la historia de Roma desde su fundacin, fechada en el 753 a. C. por Marco Terencio Varrn y algunos investigadores modernos. El libro fue escrito por Tito Livio (59 a. C.-17 d. C.) y frecuentemente se cita como Historia de Roma o Historia de Roma desde su fundacin. Los primeros cinco libros se publicaron entre los aos 27 a. C. y 25 a. C.

Originalmente escrito en 142 libros, solo 35 han sobrevivido hasta nuestros das. El primer libro comienza con el desembarco de Eneas en la pennsula itlica y la fundacin de Roma por Rmulo y Remo y termina con la eleccin de Lucio Junio Bruto y Lucio Tarquinio Colatino como cnsules en el ao 502 a. C. (segn la cronologa de Tito Livio; Varrn lo data en el ao 509 a. C.). Los libros II a X cuentan la historia de la Repblica romana hasta las guerras samnitas y los libros XXI a XLV narran la segunda guerra pnica y el final de la guerra contra Perseo de Macedonia.


Los restantes libros estn preservados por un ndice sumario del siglo IV, llamado Periochae, salvo los libros CXXXVI y CXXXVII. Sin embargo, ese ndice no parti del texto original de Tito Livio, sino de una edicin posterior que se ha perdido. Hay un ndice similar en un papiro encontrado en la ciudad egipcia de Oxirrinco (que hoy se encuentra en el Museo Britnico), que recoge el contenido de los libros XXXVII a XL y XLVIII a LV. Sin embargo, se trata de un documento daado e incompleto.


Los libros XLVI a LXX tratan la poca hasta la Guerra Social de 91 a. C. El libro LXXXIX incluye la dictadura de Sila en 81 a. C. y el libro CIII contiene una descripcin del primer consulado de Julio Csar. El libro CXLII termina con la muerte de Druso el Mayor en 9 a. C.


La coleccin es vital para muchas descripciones, retratos, historias y otros proyectos referentes al Reino y a la Repblica de Roma. Aunque se trata de una obra con un cierto sesgo, contiene muchas referencias a fuentes y presenta una historia general de Roma en un buen estilo literario que facilita su comprensin y su lectura. Sin embargo, se ha cuestionado a menudo la fiabilidad de la obra, puesto que Tito Livio era un romano y sus relatos muchas veces parecen tender a glorificar a su propio pueblo. A pesar de ello, los libros son de un incalculable valor, puesto que reflejan las reacciones de los propios habitantes de la antigua Roma ante los acontecimientos histricos, sus intereses y sus diversas costumbres y tradiciones. Otras fuentes, como Las vidas de los doce csares de Suetonio, suelen coincidir con Tito Livio cuando tratan periodos de tiempo que estuvieron cubiertos por la Historia de Roma.


[1] Facturusne operae pretium sim 1 si a primordio urbis res populi Romani perscripserim nec satis scio nec, si sciam, dicere ausim 2, [2] quippe qui 3 cum veterem tum volgatam esse rem videam, dum novi semper scriptores 4 aut in rebus certius aliquid allaturos se aut scribendi arte rudem vetustatem superaturos 5 credunt. [3] Utcumque erit, iuvabit tamen rerum gestarum memoriae principis terrarum populi pro virili parte et ipsum consuluisse; et si in tanta scriptorum turba mea fama in obscuro sit, nobilitate ac magnitudine eorum me qui nomini officient meo consoler. [4] Res est praeterea et immensi operis 6, ut quae 7 supra septingentesimum annum repetatur et quae ab exiguis profecta initiis eo creverit ut iam magnitudine laboret sua; et legentium plerisque haud dubito quin 8 primae origines proximaque originibus minus praebitura voluptatis 9 sint, festinantibus ad haec nova 10 quibus iam pridem praevalentis populi vires se ipsae conficiunt. [5] Ego contra hoc quoque laboris praemium petam, ut 11 me a conspectu malorum quae nostra tot per annos vidit aetas, tantisper certe dum prisca tota illa mente repeto, avertam, omnis expers curae quae scribentis animum, etsi non flectere a vero, sollicitum tamen efficere posset. [6] Quae ante conditam condendamve urbem 12 poeticis magis decora 13 fabulis quam incorruptis rerum gestarum monumentis traduntur, ea 14nec adfirmare nec refellere in animo est. [7] Datur haec venia antiquitati, ut miscendo humana divinis primordia urbium augustiora 15 faciat; et si cui 16 populo licere oportet consecrare origines suas et ad deos referre auctores, ea belli gloria est populo Romano ut 17 cum suum conditorisque sui parentem Martem 18 potissimum ferat, tam et hoc gentes humanae patiantur aequo animo quam imperium patiuntur 19. [8] Sed haec et his similia utcumque animadversa aut existimata erunt haud in magno equidem ponam discrimine: [9] ad illa mihi 20 pro se quisque acriter intendat animum, quae vita, qui mores fuerint, per quos viros quibusque artibus domi militiaeque et partum et auctum imperium 21 sit; labente deinde paulatim disciplina velut desidentes primo mores sequatur animo, deinde ut magis magisque lapsi sint, tum ire coeperint praecipites 22, donec ad haec tempora quibus nec vitia nostra nec remedia pati possumus perventum est. [10] Hoc illud est praecipue in cognitione rerum salubre ac frugiferum, omnis te exempli documenta in inlustri posita monumento intueri; inde tibi tuaeque rei publicae quod imitere 23 capias, inde foedum inceptu, foedum exitu 24quod vites 25. [11] Ceterum aut me amor negotii suscepti fallit, aut nulla unquam res publica nec maior nec sanctior nec bonis exemplis ditior 26 fuit, nec in quam civitatem tam serae 27 avaritia luxuriaque immigraverint, nec ubi tantus ac tam diu paupertati 28ac parsimoniae honos fuerit. Adeo quanto rerum minus, tanto minus cupiditatis 29 erat. [12] Nuper divitiae avaritiam et abundantes voluptates desiderium per luxum atque libidinem pereundi perdendique omnia invexere 30. Sed querellae, ne tum quidem gratae futurae cum forsitan necessariae erunt, ab initio certe tantae ordiendae rei absint: [13] cum bonis potius ominibus votisque et precationibus deorum dearumque, si, ut poetis, nobis quoque mos esset, libentius inciperemus, ut orsis 31 tantum operis successus prosperos darent 32.


32 Proprio nel momento in cui Livio rimarca ancora una volta la distanza con i generi poetici, il tono si fa pi aulico e il lessico si arricchisce di termini legati alla sfera della religione.


Ab urbe condita libri sunt opus monumentale historiae Romanae Latine scriptum, quod inceptum est ferme anno 27 vel 25 a.C.n. a Tito Livio. Continet res gestas Latinae gentis ex tempore Aeneae, quem proavum populi Romani fuisse fama est, usque ad tempora recentiora regnante Augusto dum vivebat Livius. Ultimus annus a Livio commemoratus est 745 AUC vel 9 a.C.n. quo enim anno defunctus est Drusus. Circa quarta pars operis adversos casus temporum supervixit.


Palimpsestus fragmentatus 91. libri anno 1772 in Bibliotheca Apostolica Vaticana inventus est, qui 2000 ferme verba continuit. Praeterea nonnulli papyri aliquot breviores ca. annum 1900 in Aegypto inventi sunt.


Livius in opere conficiendo utroque stilo chronologiae atque narrationis usus est quare saepe ad interpellandam narrationem coactus est consules certi anni nominandi causa, quare opus eius etiam ut supplementum fastorum exstistimari potest, calendarii publici urbis Romae.


Tito Livio es el nico de los grandes historiadores de Roma que se mantuvo alejado de la vida pblica. Eso le permiti dedicarse varias dcadas a escribir su gran obra Historia de Roma (Ab urbe condita). Este monumental proyecto constaba de ciento cuarenta y dos libros, de los cuales solo se conservan treinta y cinco. La parte que ha llegado hasta nosotros refleja los mejores momentos de la Roma heroica con una prosa de innegable encanto en la que se exaltan las virtudes republicanas y el amor por la libertad.


Este primer volumen de Historia de Roma presenta una exhaustiva introduccin general a Tito Livio, realizada por ngel Sierra y actualizada por l mismo para la nueva Biblioteca Clsica, y recoge los tres primeros libros de la obra, que exploran los orgenes mticos de la ciudad, el perodo monrquico y los primeros aos de la historia civil y militar de la Repblica.


Tito Livio (59 a. C.-17 d. C.) es uno de los grandes cronistas de la Antigedad. Nacido en Patavium (Padua), probablemente pas la mayor parte de su vida all. Ferviente republicano, a pesar de mantener una buena relacin con el emperador Augusto, consagr muchos aos a escribir una ambiciosa historia de Roma dividida en ciento cuarenta y dos libros, la mayora de los cuales se ha perdido.


Ab urbe condita estas verko de la romia verkisto Tito Livio. Restas tridek kvin libroj (el kiuj pluraj estas nekompletaj) traktantaj la periodon ekde fondo de la urbo ĝis 292 a.K. kaj ekde 219 a.K. ĝis 168 a.K.. Krom malmultaj fragmentoj, la aliaj libroj tute perdiĝis. Tamen lia historio estas grava fonto por modernaj historiistoj.


Tito Livio ne pretendis fari originalajn esplorojn, sed bazis sian verkon sur antaŭaj historioj kaj kronikoj. Rilate la fruan historion de Romo, li ne klopodis distingi fakton de legendo. Li verkis en relative simpla latina stilo. Kiel aliaj antikvaj historiistoj, li inkluzivigis fikciajn paroladojn.


Ab urbe condita Tito Livio historialari erromatarrak idatzitako urte-liburuak dira. Izenburua "hiriaren sorreratik", hau da, "Erromaren sorreratik" esan nahi duen latinezko esaera da. Obra monumentala izan zen: Erromako historia bere hasieratik K.a. 753an azaltzen du. Liburua epe luze batean idatzi zen, K.a. 59. urtetik K.o. 17. urte arte.[1] Askotan beste izenburuekin ezagutu da, esaterako Erromako historia eta Erromako historia bere sorreratik. Lehen bost liburuki K.a. 26 urtetik 25era agertu ziren. Doro greziarrak editatu zituen.[2]

3a8082e126
Reply all
Reply to author
Forward
0 new messages