Hallo NG,
weiß jemand eine überzeugende Erklärung zur syntaktischen Funktion des
"mandare quemquam"?
Es müsste einem Gliedsatz "Si quis cogitationes suas litteris mandat"
entsprechen.
Der Satz war Teil des bayerischen Latein-Abiturs diese Woche.
Gruss, Josef
> Sed mandare quemquam litteris cogitationes suas, qui eas nec disponere nec
> inlustrare possit nec delectatione aliqua allicere lectorem, hominis est
> intemperanter abutentis et otio et litteris.
>
>
> Hallo NG,
> weiß jemand eine überzeugende Erklärung zur syntaktischen Funktion des
> "mandare quemquam"?
> Es müsste einem Gliedsatz "Si quis cogitationes suas litteris mandat"
> entsprechen.
Subjekt im gesamten Satz ist der - um einen Relativsatz erweiterte - aci von
"mandare" bis "lectorem".
Innerhalb dieses Subjektes ist "quemquam" Subjektsakkusativ, "mandare"
Prädikatsinfinitiv, "litteris" Dativobjekt, "cogitationes s."
Objektsakkusativ.
(Wörtliche) Übersetzung, Kontext: Cic. Tusc. 1, 6:
Aber dass IRGENDEINER* seine Überlegungen den Buchstaben ANVERTRAUT (freier:
in schriftlicher Form abfasst), welcher* diese weder ordnen noch erläutern
kann, noch den Leser mit irgendeinem Genuss anlocken/für sich gewinnen
<kann>, ist Zeichen/Ausdruck eines Mannes, der sowohl Musse wie auch
Wissenschaften masslos missbraucht.
Hmmm... wenn ich da an die zahlreichen emails denke, quae litteris mandatae
sunt, tja....
Alles klar?
Simon
NB: Musstest Du diese Satzglieder im Abitur bestimmen?
E.S.
Bleibt die Frage, ob es bei so "gehaltvollen Lateintexten" auf längere Sicht
noch SchülerInnen geben wird, die sich Sätze im Abitur vorsetzen lassen
wollen, die durch die Schulgrammatik nur ansatzweise abgedeckt sind und
jeden Abiturienten einen bis zwei Notenpunkte kosten.....
Aba Hauptsach, mir ham a gscheits Abitur, net so larifari wia bei Preiß'n.
Josef
>"Eberhard Stoeckel" schrieb:
annuntiatum tuum Latinitate intellegibili scriptum sonat:
'Si quis cogitationes suas litteris mandat, qui eas nec disponere nec
illustrare possit nec scit delectatione aliqua allicere lectorem, is homo
est, qui intemperanter lectorum et otio et litteris abutitur.'
Certe tibi displicet me non uerbatim esse secutum illum Ciceronis modum
arcanum obscurum- modum dico, qui etiam grammaticis plenioribus adhibitis
uix explicari potest
Mea sententia ex eis, qui responderunt, certe uix ullus textum, qua
traditus est, vertit, sed omnes primum uersionem theodiscam clam adierunt,
ut magna eloquentia prolata se grammaticos esse simularent.
Certe gaudium tuum, quod huius obscuritatis textus scis uertere, intellego.
Sed annis aliquot praeteritis tibi continget, ut Ciceronis textum non iam
recognoscas, i.e. margaritae (= Latinitatis facultates tuae nunc feliciter
acquisitae) pro dolor suibus sunt proiectae - textum autem, quem hic tibi
praebui, semper recognoces, erit tibi pro uita possessio et eius
argumentum te gaudio afficet.
Non de textus argumento sum locutus, sed de quaestione, utrum esset operae
pretium tot annos adhibere, ut tandem tantum talemque uerborum abyssum
enodare scires
Nicolaus (Coloniae Agripinensium oriundus, i.e. Borussus stultus =damischer
SauPreiss)
Adnotatio:
Menda libenter corrigantur commentariis non adiunctis.
Responsa nulla nisi Latine dentur.