اشاره ای به برخی انحرافات در زمینه روضه خوانی

3 views
Skip to first unread message

amirhosein bourbour

unread,
Sep 6, 2014, 2:09:45 PM9/6/14
to dard...@googlegroups.com



1.روایت اسقونی شربة من الماء که بسیاری از مادحین اهل بیت با تمسک به این جمله دلها را کباب و دیده ها را گریان و جگرها را می سوزانند...اما آیا به راستی امام حسین طلب آبی داشته اند؟

درکتاب حماسه حسینی که استاد مطهری این سخن را به جد رد میکنند.با اینکه ایشان بشدت تشنگی برشان غلبه کرده طوریکه آسمان بالای سر را سیاه می دیدند اما ابدا طلب آبی نکردند.

نظر استاد جاودان:

اصلا امام طلب آبي نداشتند.و اين روايت هلال بن نافع گويا سنديتي ندارد و فضاي واقعه و موقعيت امام حسين اصلا طوري نبوده كه چنين درخواستي از امام حسين عليه السلام صادر شود.عقلاً هم محال است

استاد رسول جعفریان:

 جمله اسقوني شربة من الماء از امام حسين نيست و از مسلم بن عقيل نقل شده است آن هم وقتی از او پرسيدند چه خواسته اي داري كه گفت قدري آب به من بدهيد

(نظر بنده):اما اینکه چرا به مرور زمان منتسب به حضرت سیدالشهدا شده مشخص نیست.

2. در زیر متن سوال و جواب از استاد جاودان در خصوص حضرت رقیه
برایتان آورده شده است.
امیدوارم مفید باشد انشا الله
----------------------------------------

سلام علیکم با ارزوی سلامتی و توفیقات روز افزون حضرتعالی از خدا سوالی که از محضر مبارک شما استاد عزیزم دارم درباره حضرت رقیه بنت الحسین علیه
السلام است با توجه به اشرافی که شما بر مباحث تاریخ دارید نظر شما را درباره این بزرگوار و منابعی که اسم این امامزاده امده بدانم و درباره توسل به ایشان و مطالبی که در روضه ها درباره این فرزند خردسال ذکر میشود را بفرمایید امیدوارم محبت فرموده وجواب این سوال را مبسوط ذکر فرمایید از شما تقاضای دعای خیر برای این کوچکترین شاگردتان را دارم.

پاسخ استاد جاودان:
حجت الاسلام و المسلمین جاودان فرمودند: سلام علیکم و رحمة الله و برکاته
این فرزند خردسال امام علیه السلام در ماخذ موجود و قدیمی اسم ندارد اماداستان شهادت ایشان با اندک تفصیل آمده است و آن را از آن ماخذ برای شمانقل می کنیم : در کتاب «کامل بهائی» نوشته حسن بن علی بن محمد بن علی بنحسن طبری، معروف به عماد الدین طبری، در ص 179، ج دوم، چاپ اول، قم،
مؤسسه طبع و نشر قم، 1376 شمسی میگوید:در کتاب «حاویة در مثالب معاویة»
آمده است که

 زنان خاندان نبوت در حالت اسیری، حال مردانی را که در کربلاشهید شده بودند، مخفی میداشتند و به پسران و دختران آنان میگفتند: پدرتان
به سفر رفته و برمیگردد. پس از آنکه به دستور یزید زنان و کودکان اسیر رادر جوار خانه یزید جای دادند، در میان آنان دخترکی چهار ساله شبی خوابدید. از خواب بیدار شد و گفت: بابام حسین کجاست؟ همین الآن او را در خواب دیدم و خیلی هم پریشان بود. زنان و کودکان، همه به گریه افتادند. سر وصدای گریه یزید را از خواب بیدار کرد. یزید گفت: چه خبر است؟ گفتند: بچه‏
ای پدرش را میخواهد و برای همین زنان و کودکان گریه میکنند. یزید دستورداد: سر پدرش را ببرید و در کنار او بگذارید. مأموران یزید سر امام حسین را آوردند و در برابر چشمان آن بچه قرار دادند.دختر چهار ساله وقتی نگاهش به آن سر افتاد ترسید و فریادی برآورد و پس از آن بیمار شد و وفات کرد.

--
 نظربنده:لازم به ذکر است این بیان استاد نشان میدهد بسیاری از مادحین مخلص اهل

بیت(ع) بسیاری از عبارات را از خود اضافه میکنند.
مثلا اینکه حضرت رقیه سلام الله علیها با سر امام حسین به سخن گفتن مشغول
است و مثلا میگوید چه کسی صورت ات را به خون خضاب کرده و قص علی هذا.
بهتر است واقعیت را بگوییم نه اینکه از خود چیزهایی به نام مقتل به خورد
مستمعین بدهیم.



پرسش شما:

3.با سلام خدمت استاد اخلاق آقای جاودان. حاج آقا لطفا بفرمایید اینکه در بعضی مقاتل هست که: حضرت اباعبدالله علیه السلام خطاب به لشگر دشمن فرمودند:برای چه بامن سرجنگ دارید...مگر من پسر دختر پیغمبر شما نیستم؟مگر من سید جوانان بهشت نیستم ....آنگاه عده ای از لشگریان گفتند: بغضاً لابیک یعنی بواسطه بغض و کینه ای که نسبت به پدرت امام علی داریم به جنگ تو آمده ایم. درحالیکه درتاریخ آمده که دل مردم کوفه با امام حسین بوده.و در دوران حکومت امیرالمومنین با ایشان انس خاصی داشتند هرچند عهدشکن و جفاکار بودند ولی آیا واقعا بغض و کینه علی بن ابی طالب را داشتند؟سست عنصر و دنیاپرست بودند ولی گویا دشمنی با اهل بیت و علی علیه السلام نداشتند.

پاسخ حجت الاسلام و المسلمین استاد جاودان:

حجت الاسلام و المسلمین جاودان فرمودند: سلام علیکم و رحمة الله، در تمام مأخذی که جستجو شد و اینکار را از طریق سی دی احادیث شیعه که همه مأخذ ممکنه را در بردارد وجود نداشت بنابراین براساس آن نمیتوان سخن گفت. البته در میان مردم کوفه شمر و خولی و امثال اینها هم بودند و خوارج نیز مردم همین شهر بودند که با امیرالمؤمنین دشمن بودند. یک شهر چند صد هزار نفری از قبایل مختلف نمیتواند یک دست باشد. پس بهترین دوستان شیعیان امیرالمؤمنین و امام حسین و امثال حضرت حبیب بن مظاهر و بریر از مردم این شهر بودند و هم بدترین انسانها امثال شمر از مردم این شهر بودند. 
در ادامه جستجو این سخن در یک مأخذ متأخر اهل سنت بدست آمد. این سند هم کافی برای نتیجه گیری اساسی نیست. 




پرسش شما:

4.سلام علیکم. لطفا بفرمایید آیا این روایت درست است که وقتی شمر ملعون روی سینه مبارک ابا عبدالله الحسین علیه السلام نشست و قصد بریدن سر مطهر آن امام عزیز و حجت خدارا داشت امام علیه السلام فرمودند: تو این کار را نکن.تو برو کس دیگری این عمل زشت را انجام دهد.برخی از مداح ها میگویند چون شمر یار امام علی علیه السلام در جنگ صفین بود امام حسین از روی رافت و عطوفت این سخن را به او گفته.آیا سندیتی دارد؟عقلاً و منطقاً چطور؟ باتشکر

پاسخ حجت الاسلام و المسلمین استاد جاودان:

حجت الاسلام و المسلمین جاودان فرمودند: سلام علیکم و رحمة الله ،در هیچ مأخذ معتبری چنین چیزی نیامده است. بنابراین اصل سخن چندان پایه ای ندارد. البته مطلب تا این مقدار درست است که امام هرکسی می خواست اینکار را بکند چون بدبختی او با این کار قطعی می شد او را نهی می کرد. اما اینکه چون در صفین در لشگر امام بود چنین چیزی اتفاق افتاده استنباط درستی نمی تواند باشد. او خاندان پیامبر را دوست نداشت او دشمن بود و او جنگ کربلا را باعث شده بود. 

التماس دعا



saiedbashir h

unread,
Sep 6, 2014, 6:05:49 PM9/6/14
to dardmandi
سلام، احترام
سپاسگزار از این ملاحظات تأمل برانگیز
عطش در واقعه عظیم عاشورا، هر چند هست، ولی گویا بیش از آنکه به معنای مادی و اظهار عجز در برابر عطش باشد، به این مقدار و با این شدت و حدت، صحیح نباشد؛
به تعبیر مرحوم علامه طباطبایی(ره): عطش از رموز عاشوراست ولی تقلیل آن به وجه مادی، تحریف عظمت قیام اباعبدالله(ع) است.
اشاره داخل پرانتز: وقتی حضرت عباس(ع) روز تاسوعا و پس از بستن آب بر روی سپاه امام(ع) آب آورده اند، قاعدتاً آن میزان از عطش که مردان جنگاور را بی تاب و بی اراده کند، موضوعیت ندارد؛ هرچند خردسالان و بانوان، از فقر آب، در عذابند.
"وقتی که تشنگی بر امام و یارانشان شدت گرفت حضرت عباس(ع) را فراخواند و از ایشان خواست که برای خیمه ها آب بیاورد و ایشان نیز این کار را کرد." (کتاب روزشمار نهضت اباعبدالله الحسین(ع) ص83 به نقل از الکامل فی التاریخ ج3 ص283 و الارشاد ج2 ص88 و معالم المدرستین ج3 ص102)
قطعاً عطش، از منظر مادی هم در عاشورا، اهل بیت(ع) را تحت فشار قرار داده ولی اغراق و افراط در آن، به تعبیر شهید مطهری(ره)، بیش از آنکه عظمت را نشان دهد، معنای عجز و حقارت دارد؛ تأکید بر عطش مادی، شاید یکی از رهزنهای فهم عمیقتر و دقیقتر آنچه در بطن این معناست، باشد.
والله اعلم
دردمند سربلند



--
‏این پیام را به خاطر این دریافت کردید که برای مبحثی در گروه «تربیت و خلاقیت» در Google Group ثبت‌نام شده‌اید.
جهت لغو اشتراک از این گروه و قطع دریافت ایمیل از آن، ایمیلی به dardmandi+...@googlegroups.com ارسال کنید.
برای گزینه‌های بیشتر از https://groups.google.com/d/optout بازدید کنید.

m. javad t

unread,
Sep 6, 2014, 6:14:28 PM9/6/14
to dard...@googlegroups.com
لایک به دومی 

Morteza alavi

unread,
Sep 7, 2014, 7:14:18 AM9/7/14
to dard...@googlegroups.com
عرض سلام محضر همه اعزه:
با کمال احترام برای همه ی اساتید از جمله استاد گرامی شهید مطهری و آقای جاودان باید عرض کنم به استناد تاریخ هم حضور حضرت رقیه سلام الله علیها در کربلا و شام قطعی است و هم ماجراهای مرتبط با خرابه.
لازم به توجه است از آن جایی که حکومت بنی امیه سعی در تحریف تاریخ و از یادبردن حادثه عاشورا داشته است، هر جایی که توانسته سانسور اعمال کرده است این سانسور در معرکه کربلا جوابگو نبوده چرا که عده ی زیادی مقتل نویس و 30000نفر جمعیت ناظر وقایع بوده اند اما اتفاقات خرابه ای در شام کار سانسور را راحت تر میکند اما با این وجود منابعی هستند که وقایع آن شب را منعکس نموده اند.
این عبارات  ساخته و پرداخته مداحان نیست و حقیر متن و سند آن را در ذیل ارائه میکنم.( با عرض پوزش به دلیل مرثیه ای بودن عبارات)

یا ابتاه من الذی خضبک بدمائک
یا ابتاه من الذی قطع وریدک
یا ابتاه من الذی ایتمنی علی صغر سنی
یا ابتاه من بقی بعدک لنا نرجوه
یا ابتاه من للیتیمه حتی تکبر
یا ابتاه من للضایعات الغریبات
یا ابتاه من للارامل المسبیات
یا ابتاه من للعیون الباکیات
یا ابتاه من للشعور المنشورات
یا ابتاه من بعدک واخیبتاه
یا ابتاه بعدک واغریباه
یا ابتاه من بعدک وامصیبتاه
یا ابتاه لیتنی لک الفدا
یا ابتاه لیتنی قبل هذاالیوم عمیا
یا ابتاه لیتنی توسدت التراب و لا اری شیبک مخضبا بالدما
یا ابه اذا اظلم اللیل فمن یحمی حمای
یا ابتاه یعز علینا اذا دعوناک فلا تجیبنا

این عبارات به صورت پراکنده در این کتب موجود است:
نفس المهموم ص456
عمده المصائب ج2 ص362
کامل بهائی ج1 ص178
مصائب المعصومین ص 404
بحر المصائب ج4 ص396

در باب اسم حضرت رقیه در منابع معتبر قدیم و جدید و بحث تشنگی حضرت هم مطالبی هست که اطاله کلام ممکن است خسته کننده باشد اما فقط چند منبعی که اسم حضرت رقیه در آن یاد شده است را در ذیل میاورم:
مقتل ابی مخنف ص171
لباب الانساب و الالقاب(ابن فندق): و لم یبق من اولاده الا زین العابدین و فاطمه و سکینه و « رقیه» ج1 ص355
لهوف (سید بن طاووس): به هنگام وداع حضرت: یا اختاه یا ام کلثوم و انت یا زینب و انت یا رقیه و انت یا فاطمه و انت یا رباب....
کامل بهائی جزء 2 باب 25 فصل 3 ص179
تظلم الزهرا ص334
مهیج الاحزان ص244
کنز المصائب ص355
و................ دیگر منابع که بیان آن از حوصله خارج است 


Mohammad TL

unread,
Sep 7, 2014, 9:22:27 AM9/7/14
to dard...@googlegroups.com
سلام علیکم جناب علوی
در کتاب زیر نویسنده تحقیق بسیار مفصلی پیرامون وجود یا عدم وجود حضرت رقیه س انجام داده و تقریباً تمامی منابع و مقاتلی را در همین زمینه بررسی کرده.
پیشنهاد می کنم مطالعه بفرمائید.
هم شما هم سایر دوستان
1391729564.pdf
Reply all
Reply to author
Forward
0 new messages