امیر کبیر:هر وقت مردم این سرزمین از فقر و جهل و خرافه دور شوند ایران گلستان است
Mansour Rezaei
امیرکبیر: هر زمان که مردمان این سرزمین از فقر و بیماری و جهل و خرافه دور شوند، میتوانیم بگوییم ایران گلستان شده
در زمان محمد شاه قاجار حقوق و مزایای شاعران درباری و چاپلوس بسیار زیاد بود. یکی از شاعران چاپلوس آن دوره «قاآنی» بود که در تملق و چاپلوسی از دیگران جلو افتاده بود و از اینکه حتی زبونترین افراد روزگار را شجاعترین مردان به حساب آورد، باکی نداشت. پس از مرگ محمد شاه و آغاز سلطنت ناصرالدین شاه و صدارت امیرکبیر، قاآنی به مدح ناصرالدین شاه و امبیرکبیر پرداخت. وی روزی بهترین قصیده خود را در مدح امیر سرود و به امید گرفتن کیسههای زر به نزد او رفت. امیرکبیر گفت: چه میخواهید؟ قاآنی قدمی جلو گذاشت و گفت: اجازه میخواهم قصیدهای را که در مدح شما سرودهام برایتان بخوانم. امیر گفت: من در اثر فشار کارهای مملکتی فرصت بسیار کمی برای شنیدن اشعار دارم. قاآنی گفت: امیر معظم خوب میدانند که گلستان ایران زمین اصولاً با گلهای شعر شاعران جان گرفته است. امیر گفت: هر زمان که مردمان این سرزمین از فقر و بیماری و جهل و خرافه رنج نبرند و برای همه فرصت و مجال علم آموزی و تحصیل رایگان فراهم شود، میتوانیم بگوییم ایران گلستان شده، به هر حال بفرمایید که امروز را به چه علت وقت ملاقات خواستهاید؟ قاآنی با لحنی همراه با چاپلوسی گفت: آمدهام تا قصیدهای را که در مدح شما سرودهام، برایتان بخوانم، قرار است حاج حسین خطاط این اشعار را با خط خوش بنویسد و بعد با چاپ سنگی چاپ شود. بعد شعری در وصف امیر خواند که در آن ضمن تعریف از امیر از میرزا آقاسی با عنوان شقی نام برده شده بود. هنوز چند بیتی نخوانده بود که امیر دستش را بالا برد و قاآنی سکوت کرد. امیر گفت: شما بارها در مدح میرزا آقاسی شعر سرودهاید اما امروز او را ظالم و شقی میخوانید و چه بسا با من نیز همین معامله را بکنید. بعد از آن قاآنی را مرخص و مستمری او را نیز قطع کرد. بعد امیر به اعتضاد السلطنه گفت: آیا قاآنی غیر از شاعری هنر دیگری دارد؟ اعتضادالسلطنه گفت: او قدری فرانسوی میداند. سپس امیر کتابی را درباره کشاورزی به قاآنی سپرد که از زبان فرانسه به فارسی برگرداند و مزد آن را نیز دریافت کند. برگرفته از: داستانهایی از زندگانی امیر کبیر - محمود حکیمی