از ماست که بر ماست

[Marzieh Javidi]

مرد فقیری بود که همسرش کره می ساخت .

زن کره ها را به صورت دایره های یک کیلویی می ساخت. مرد آنرا به یکی از
بقالی های شهر می فروخت و مایحتاج خانه را می خرید.

روزی مرد بقال به اندازه کره ها شک کرد و آنها را وزن کرد . اندازه هر
کره ۹۰۰ گرم بود.

او عصبانی شد و به مرد فقیر گفت:

دیگر از تو کره نمی خرم، تو کره را به عنوان یک کیلو به من می فروختی در
حالی که وزن آن ۹۰۰ گرم است.

مرد فقیر سرش را پایین انداخت و گفت:

ما ترازویی نداریم و یک کیلو شکر از شما خریدیم و آن را به عنوان وزنه
قرار می دادیم .