शरीरपातप्रतीक्षा

[विश्वासो वासुकिजः (Vishvas Vasuki)]

श्रीवैष्णवेष्व् एवं दृश्यते -

एवम् अहर् अहर् अनुष्ठीयमान-वर्णाश्रम-धर्मानुगृहीतोपासनाख्याराधन-प्रीतो भगवान्  
प्राप्त-कालम् अनन्त-दुस्तर-कर्म-सञ्चयरूपाविद्यां विनिवर्त्य  
समाधि-सिद्धिं प्रयच्छेत् ।  
एवं निष्प्रत्यूह-समाधेः  
पुंसो मोक्ष-सिद्धये कर्तव्यं  
किम् अपि नावशिष्यते ।  
परं शास्त्रीय-मर्यादाम् अनतिलङ्घयन्,  
भगवत्-कृपैक-नियतः  
केवलं शरीर-पात-समय-प्रतीक्षो वर्तेत ।

तेन केचिद् covid-आदि-रोगवारकौषध्यादिकं तिरस्कुर्वते, धैर्येण च कदाचिन् म्लेच्छनास्तिकादिपन्थानम् अवरुन्धन्ति (यथा श्रीरङ्गगाथायाम्)।

दर्शनान्तरेष्व् अप्य् एवं शरीरपातसमयप्रतीक्षा विहिता वा?

( https://nikhilsd.com/vaxx.pdf इति स्मारयति कस्यचन वेदसंहितामात्रप्रामाण्याग्रहस्य +आगमादिविरोधिनः। )

--

--
Vishvas /विश्वासः

[विश्वासो वासुकिजः (Vishvas Vasuki)]

शाङ्कराद्वैतिषु केचिद् एवम् -

तादृश-तत्त्व-ज्ञाने जाते ऽपि  
दग्ध-पट-न्यायेनाविद्या वासनात्मना कंचित् कालम् अनुवर्तमाना  
ज्ञानिनम् अपि पुरुषम् अमुक्तम् इवावगमयति ।

[विश्वासो वासुकिजः (Vishvas Vasuki)]

स्वीयोऽभिप्रायो मृत्यौ - 

मृत्युर् नाम शरीर-विलयः।
सोऽपि स्वाभाविको, ऽनिवार्यश् च।

स्वाभाविक-प्रवृत्तिम् अनुसृत्य
+उल्लासपूर्णा,
प्रामुख्य-क्रमशो - मानसिकैः शारीरिकैः प्रापञ्चिकैश् च व्याधिभिर् अपराजिताश् च यथा स्याम,
तथा जीवनीयम्।(5)

यदा त्व् एतन् न सम्भवति,
तदा, न च ततः पूर्वम्,
शरीरं यथाशक्ति सुखेन त्याज्यम्।
ततः प्राक्, स्वसम्पत्तिं जगत्-परिस्थितिं चावेक्ष्य,
यद्य् उल्लास–लोक-कल्याणे साध्ये भातः,
परिमितानि शरीरान्तराणि प्रजोत्पत्त्या स्रष्टव्यानि।
एवं ज्ञानिनो जीवनानुवर्तने, तन्-निरोधे च
काम-धर्मौ हेतू।

एतद् एव जनान्तरे ऽभीप्सेत्,
विशिष्य स्वानुरूपेषु स्व-शरीरान्तर-निभेषु स्व-प्रजासु।
तेन, विशिष्ट-सन्दर्भेषु,
तद्-अनुत्पत्तिः, शरीर-त्यागे-साहाय्यं वापि प्रसज्येत।
प्रभुत्व-स्पर्धासु च क्षत्रियादि-सहजेषु पर-मारणम् अप्य् अन्तर्भवति।

सूत्रतः -

जीव-मृत्यु-सूत्राणि

उल्लास-पूर्णाः स्याम,
मानसिकैः शारीरिकैः प्रापञ्चिकैश् च व्याधिभिर् अपराजिताः।
तद्-अभावे वरा मृतिः।
प्रजोत्पत्त्या शरिर-पातेऽपि जीवनानुवृत्तिः।
स्वं, लोक-कल्याणं चावेक्ष्य हि सा।
ज्ञानिना जीवनानुवर्तने काम-धर्मौ हेतू।

युगेऽस्मिन् लोको भ्रष्ट इति विज्ञानादि-लयं प्रति धावतीव।
तेन स्व-शक्ति-परिमाणान्य् अवगत्य
प्रामुख्य-क्रमशः - स्वस्मिन्, प्रजासु, परिवारे, मित्रेषु, लोके च
सद्-उल्लासो वर्धनीयो रक्षणीयश् च।
तद्-अभावे वरं मृत्यौ साहाय्यम्।
क्षात्र-स्पर्धासु तु मारणम् अपि युज्यते।

यत् तु शरीर-लोभेन
प्रजा-सहोदराद्य्-अर्थ-महा-क्षयेण मृत्युं विलम्बयन्ति, तद् अनुचितम्।

[विश्वासो वासुकिजः (Vishvas Vasuki)]

On Wed, 31 May 2023 at 16:56, विश्वासो वासुकिजः (Vishvas Vasuki) <vishvas...@gmail.com> wrote:

स्वीयोऽभिप्रायो मृत्यौ - 

अस्यैव पद्यरूपं [किञ्चन](https://vishvasa.github.io/kAvyam/laxyam/padyam/vishvAsaH/saMyamaH/varA_mRtiH/)

[विश्वासो वासुकिजः (Vishvas Vasuki)]

अविच्छिन्नोल्लासो न शक्यः।

न हि साधारणं जीव-शरीरम् एकतानरीत्या कञ्चन भावम् अनुभवितुं क्षमम्।

उल्लास-क्षण-बाहुल्यं तु कलयितुं शक्यम्।

स्वावस्थासु च सन्तृप्तिः स्यात्।

इति विचिन्त्य परिष्कारः

स्यात् स्वावस्थासु संतृप्तिर्
व्याधिभिश् चापराजितिः।
जीवनोद्देश एवं सन्न्
असाध्यश् चेद् वरा मृतिः॥