Gunaydin

[Melike KOÇAK]

Kadının biri, en büyüklerinden bir kumaş mağazasına girmiş: - Kırmızı bir kumaş istiyorum, demiş.

Kendisine hemen kırmızı bir top açıp göstermişler.

Kadın:

- Yok hayır, demiş; istediğim kırmızı bu değil.

Yine hemen bir başka kırmızı kumaş daha göstermişler kendisine.

Kadın:

- Yok, demiş; bu da çok koyu.

Raflar boşaltılmaya, kumaş topları birbirinin üstüne açılmaya başlanmış.

Kadın, her birine şöyle bir bakıp:

- Yok, diyormuş; bu kırmızı eflatuna fazla çalıyor...

- İstediğim kırmızı bu da değil...

- Bu kırmızı da fazla bayıltıcı...

Mağazanın bütün tezgâhtarları, kadının beğeneceği kırmızı bir kumaşı bulmak için seferber olmuşlar.

1.5 saatlik bir didinme sonunda, top top açılan kumaşlarla neredeyse altı üstüne gelmiş mağazanın.

Sonunda kadın; darmadağınık, üst üste yığılmış kırmızı kumaşlardan birinin altından ucu görünen bir tanesini göstererek:

- İşte tamam, diye bağırmış; istediğim kırmızı bu...

Tezgâhtarlardan biri, alnındaki terleri silerek:

- Nihayet bulduk, demiş; kaç metre istiyorsunuz?

Kadın:

- Baş parmağım kadar bir parça, demiş; küçük kızımın en sevdiği oyuncağı olan ayının dili koptu da, onu tamir edeceğim. 🤣🤣🤣

Tam da dayaklıkmış 😂😂😂