नमो विद्वद्भ्यः
मातुः प्रातिसांवत्सरिकमृताहाख्यान्नश्राद्धे मातृपितामहिप्रपितामहीनां ...गोत्राणां ....... दायीनां वसुरुद्रादित्यरूपाणां (सव्यम्)
पुरूरवार्द्रवसंज्ञिकानां विश्वेषां देवानां च (प्राचीनावीती) मातुः प्रातिसां- वत्सरिकमृताहाख्यान्नश्राद्धं अन्नेन हविषा पार्वणविधानेन युष्मदनुज्ञया सदैवम् अद्य करिष्ये ( कुरुष्व - प्रतिवचनम्) ।
मतृपिता ... मह्यः ...... गोत्राः ..... दाय्यः (सम्बोधनम्) इदं वः पाद्यम् ।
मातृ.... महीः ...गोत्राः .... दायीः ... रूपाः भवत्स्वावाहयिष्ये ।
मातृ...महीभ्यः ... गोत्राभ्यः ....... दायीभ्यः ... रूपाभ्यः इदमिदमन्नं अमृतस्वरूपम् ।
मात्रे ..गोत्रायै ...दाय्यै वसुरूपायै याश्चत्वामनुगच्छन्ति ताभ्यश्चायं पिण्डः तस्मै ते स्वधा नमः ।
अस्मन्मातरं ...गोत्रां ...लक्ष्मीदायीं वसुरूपां स्वधानमस्तर्पयामि तर्पयामि ।
It is suggested better to follow the देशाचार |
As was discussed the दा / दायी etc. may be dropped.
The problem is that neither the यजमानी nor the पुरोहित is bothered about what he says / does .
वक्ता श्रोता च दुर्लभः
धन्यो’स्मि
--
Prof.Korada Subrahmanyam
Professor of Sanskrit,
CALTS,
University of Hyderabad 500046
Ph:09866110741(R),91-40-23010741,040-23133660(O)