There is a correction - the quoted भाष्यम् is under गुप्तिज्किद्भ्यः सन् (पा 3-1-5) and not मान्बध (as quoted by माधव )।
’to understand why उपमा in विगतं मानम् उपमा अस्य वा ’ - Profs Amba and Nagaraj --
Here it is मानम् = उपमानम् । There is no simile (among vehicles) to विमानम् ।
Please note one thing - Panini did not assign any meaning to any root . It was done by भीमसेन et al . The meanings are just a सूचना ।
मृषः तितिक्षायाम् (पा सू) etc suggest धातूनामनेकार्थत्वम् ।
धातूनामनेकार्थत्वम्, अभिधानलक्षणा हि कृत्तद्धितसमासाः etc. - आचार्य हरिनारायणभट्टः
-- these are the सिद्धान्तs stated by Patanjali in महाभाष्यम् ।
What is the problem ?
There are two पक्षs - व्युत्पत्तिपक्षः and अव्युत्पत्तिपक्षः
Nouns are generated from verbal roots - सर्वं नाम धातुजम् - hold some नैरुक्ताः and शाकटायन (discussed by Patanjali under उणादयो बहुलम्) ।
Nagesa under आयनेयीनीयियः... (पा सू) says पाणिनेस्तु अव्युत्पत्तिपक्ष एव इति शब्देन्दुशेखरे निरूपितम् ( we cannot agree with him as there is evidence for both in Panini).
How गोशब्द denotes the अर्थ - गौः ?
औक्थिक्य and some other आचार्यs held - since it is गोशब्द it denotes the अर्थ - गौः , that's all , i.e. no further enquiry is required - गोपदस्वरूपमेव गवार्थबोधने प्रवृत्तिनिमित्तम् , व्युत्पत्त्यादिकम् अनावश्यकम् - अयम् अव्युत्पत्तिपक्षः ।
Others held - पदेन पदार्थबोधे शब्दस्वरूपम् , वाच्यः द्वयमपि निमित्तम् । तस्मात् व्युत्पत्तिप्रदर्शने न कश्चन दोषः।
गौरित्येव स्वरूपाद्वा गोशब्दो गोषु वर्तते ।
व्युत्पाद्यते न वा , कैश्चिच्चोभयमिष्यते ॥ वाक्यपदीयम् , 2-175
The व्युत्पत्ति for a single word can be in many ways , ie not नियत -
वैरम् - वीरस्य कर्म , वीरस्य वीराया वा इदम् , वीरेषु भवम् ।
वासिष्ठम् - वसिस्ठेन दृष्टं वा , प्रोक्तं वा , वसिष्ठशब्दो’स्मिन् वर्तते इति वा ।
गिरिशः - गिरौ शेते , गिरिं श्यति , गिरौ शिरः यस्य सः ।
वैरवासिष्ठगिरिशास्तथैकागारिकादयः।
कैश्चित् कथञ्चिदाख्याता निमित्तावधिसङ्करैः ॥ ibid 171
While directing way to a stranger some trees , bushes and hills are taken - there is no any specific rule for that . Similarly a word may have different व्युत्पत्तिs -
यथा पथः समाख्यानं वृक्षवल्मीकपर्वतैः ।
अविरुद्धं गवादीनां भिन्नैश्च सहकारिभिः॥ ibid 172
Different वैयाकरणs offered different धातुs for the word गौः -
गॄञ् निगरणे (to swallow) , गर्ज शब्दे , गम्ल् गतौ , गुङ् अव्यक्ते शब्दे , गद व्यक्तायां वाचि --
कैश्चिन्निर्वचनं भिन्नं गिरतेर्गर्जतेर्गमेः ।
गवतेर्गदतेर्वापि गौरित्यत्रानुदर्शितम् ॥ 174
Actually , the धातु and उपसर्ग separation is artificial - the धातु itself renders the meaning , for अडागम etc in शास्त्रम् the separation is required -
अडादीनां व्यवस्थार्थं पृथक्त्वेन प्रकल्पनम् ।
धातूपसर्गयोः शास्त्रे धातुरेव तु तादृशः॥ ibid 180
In a पदम् there are no parts (पदस्फोटः) - a group of letters may or may not be meaningful - घटः - कर्चटः -
अनर्थकानां सङ्घातः सार्थको’नर्थकस्तथा ।
वर्नानां पदमर्थेन युक्तं नावयवाः पदे ॥ ibid 205
In शास्त्रम् only the प्रकृति , प्रत्यय , धातु etc are meaningful but not in लोक -
शास्त्रार्थ एव वर्णानाम् अर्थवत्त्वे प्रदर्शितः ।
धात्वादीनां विशुद्धानां लौकिको’र्थो न विद्यते ॥ ibid 210
The कृत्s and तद्धितs also do not have any independent अर्थ -
कृत्तद्धितानामर्थश्च केवलानामलौकिकः।
प्राग्विभक्तेः तदन्तस्य तथैवार्थो न विद्यते ॥ ibid 211
It is अविद्या that is being preached in शास्त्रs (including वेदान्त - सृष्टि etc). पदम् etc without any प्रकृति / प्रत्यय is विद्या that remains -
शास्त्रेषु प्रक्रियाभेदैः अविद्यैवोपवर्ण्यते ।
अनागमविकल्पा तु स्वयं विद्योपवर्ण्यते ॥ 233
These are devices invented by Panini etc - cheating meant to reach people the सत्यम् = ब्रह्म = मोक्षः -
उपायाः शिक्षमाणानां बालानाम् अपलालनाः।
असत्ये वर्त्मनि स्थित्वा ततः सत्यं समीहते ॥ 238
पाणिनिना असत्यभूतवैखरीशब्दान्वाख्यानाय असत्यमार्गः स्वीकृतः इति अविचारितरमणीयम् व्याकरणम् ।
शब्दजालं महारण्यम् - विवेकचूडामणिः
अप्रत्यक्षाणि शास्राणि
धन्यो’स्मि