On Unicode

[Usha Rani]

Namaste

I was searching for GuruChritra by Vasudevananda Sarasvati. It was written originally in Marathi.

It was later translated by this sage into Sanskrit.

An e-book is shown as available in this site. (http://guru-charitra.blogspot.in/)

Link for GuruChritra in Devanagari (Sanskrit) is given here,

http://guru-charitra.blogspot.in/search/label/Sri%20Guru%20Charitra%20Dwisahasri

-but it is deleted from that place.

http://www.scribd.com/deleted/12313487

This is GuruChritra in Kannada script on the same site.

http://guru-charitra.blogspot.in/2009/04/blog-post_18.html

I do not know Kannada script.

I wanted to know if the Unicode Kannada script in the site could be converted to Devanagari Sanskrit.

Is it possible to convert any other language Unicode script into other, for eg. Telugu to Devanagari and vice-versa?

Is GuruCharitra available as an e-book anywhere else? Please let me know.

I request the Parishad scholars to please enlighten me in this regard. 

Yours sincerely

Usha

[shankara]

Namaste!

Ebook of Guru Charitra in Sanskrit and other works of Swami vasudevananda Sarasvati ar available at http://www.shrivasudevanandsaraswati.com/ One needs to register to download books. Registration is free.

 

regards
shankara

---

From: Usha Rani <usha_s...@yahoo.co.in>
To: "bvpar...@googlegroups.com" <bvpar...@googlegroups.com>
Sent: Friday, 22 February 2013 1:44 PM
Subject: {भारतीयविद्वत्परिषत्} On Unicode

--
निराशीर्निर्ममो भूत्वा युध्यस्व विगतज्वरः।। (भ.गी.)
to subscribe go to the link below and put a request
https://groups.google.com/group/bvparishat/subscribe
To unsubscribe from this group, send email to
bvparishat+...@googlegroups.com
 
---
You received this message because you are subscribed to the Google Groups "भारतीयविद्वत्परिषत्" group.
To unsubscribe from this group and stop receiving emails from it, send an email to bvparishat+...@googlegroups.com.
Visit this group at http://groups.google.com/group/bvparishat?hl=en.
For more options, visit https://groups.google.com/groups/opt_out.
 
 

[Nityanand Misra]

Arye Usha Rani Ji

On Friday, February 22, 2013 4:14:22 PM UTC+8, Usha Rani wrote:

I do not know Kannada script.

 

I wanted to know if the Unicode Kannada script in the site could be converted to Devanagari Sanskrit.

It is very easy since both scripts are Indic abugida, a conversion is a simple character replacement. This is not same as converting Devanagari to IAST or ITRANS as the latter format is not abugida. Fastest way to do it is to use sed on a UNIX/Linux/cygwin shell that supports Unicode. I used the following command

I used the following command

cat inputfile.kan.txt | sed -e 's/ಾ/ा/g' -e 's/ಿ/ि/g' -e 's/ೀ/ी/g' -e 's/ು/ु/g' -e 's/ೂ/ू/g' -e 's/ೃ/ृ/g' -e 's/ೄ/ॄ/g' -e 's/ೢ/ॢ/g' -e 's/ೣ/ॣ/g' -e 's/ೆ/े/g' -e 's/ೇ/े/g' -e 's/ೈ/ै/g' -e 's/ೊ/ो/g' -e 's/ೋ/ो/g' -e 's/ೌ/ौ/g' -e 's/ಂ/ं/g' -e 's/ಃ/ः/g' -e 's/ಅಂ/अं/g' -e 's/ಅಃ/अः/g' -e 's/ಅ/अ/g' -e 's/ಆ/आ/g' -e 's/ಇ/इ/g' -e 's/ಈ/ई/g' -e 's/ಉ/उ/g' -e 's/ಊ/ऊ/g' -e 's/ಋ/ऋ/g' -e 's/ೠ/ॠ/g' -e 's/ಌ/ऌ/g' -e 's/ೡ/ॡ/g' -e 's/ಎ/ए/g' -e 's/ಏ/ऎ/g' -e 's/ಐ/ऐ/g' -e 's/ಒ/ओ/g' -e 's/ಓ/ऒ/g' -e 's/ಔ/औ/g' -e 's/ಕ/क/g' -e 's/ಖ/ख/g' -e 's/ಗ/ग/g' -e 's/ಘ/घ/g' -e 's/ಙ/ङ/g' -e 's/ಚ/च/g' -e 's/ಛ/छ/g' -e 's/ಜ/ज/g' -e 's/ಝ/झ/g' -e 's/ಞ/ञ/g' -e 's/ಟ/ट/g' -e 's/ಠ/ठ/g' -e 's/ಡ/ड/g' -e 's/ಢ/ढ/g' -e 's/ಣ/ण/g' -e 's/ತ/त/g' -e 's/ಥ/थ/g' -e 's/ದ/द/g' -e 's/ಧ/ध/g' -e 's/ನ/न/g' -e 's/ಪ/प/g' -e 's/ಫ/फ/g' -e 's/ಬ/ब/g' -e 's/ಭ/भ/g' -e 's/ಮ/म/g' -e 's/ಯ/य/g' -e 's/ರ/र/g' -e 's/ಱ/ಱ/g' -e 's/ಲ/ल/g' -e 's/ವ/व/g' -e 's/ಶ/श/g' -e 's/ಷ/ष/g' -e 's/ಸ/स/g' -e 's/ಹ/ह/g' -e 's/ಳ/ळ/g' -e 's/ೞ/ೞ/g' -e 's/್/्/g' -e 's/೦/०/g' -e 's/೧/१/g' -e 's/೨/२/g' -e 's/೩/३/g' -e 's/೪/४/g' -e 's/೫/५/g' -e 's/೬/६/g' -e 's/೭/७/g' -e 's/೮/८/g' -e 's/೯/९/g' > output.dev.txt

Note that the Kannada text uses the wrong vowel signs and Matras for ए and औ (It uses the Prakritic ए and औ vowels and Matras throughout). I am not sure if that is a convention followed while writing Sanskrit texts in Kannada script but as per the Unicode Kannada chart (http://www.unicode.org/charts/PDF/U0C80.pdf) this is incorrect.
 

Is it possible to convert any other language Unicode script into other, for eg. Telugu to Devanagari and vice-versa?

Only if there exist corresponding sounds. Most Indic scripts can be conevrted to each other, but not Chinese to Indic or vice versa.

The Devanagari text (output of sed command on cygwin) is below - copyleft or copyright I do not care.

Thanks, Nityanand

श्री गुरु चरित्र द्विसाहस्री -वासुदेवानंद सरस्वति यति कृतं
दत्तावतारि श्री नृसिंह सरस्वति महास्वामिगळु-कारंज क्षेत्र गुरु मंदिर
(गुरुगळ जन्म स्थान- Karanja, Washim district, Maharashtra )
श्री गुरु चरित्र द्विसहास्री
श्री गुरुभ्यो नमः हरिः ओं
श्री गणेशाय नमः
श्री सरस्वत्यै नमः
श्री पाद श्री वल्लभ श्री नृसिंह सरस्वति सद्गुरु श्री दत्तात्रेयाय नमः
प्रथमोಽध्यायः
नौम्युदेति यदज्ञानाज्जगद्रज्ज्वहिवत्पुनः
यत्तत्वं मीलति ज्ञानां तं चिदानंदसद्गुरुम् १
भात्यनेकवदेकं सद्धीभेदादेकरूपया
विदास्यैक्यं परं ब्रह्म तत्सत्यं दत्तसंज्ञितम् २
बोद्धुं भूत्वात्रिपुत्रः स्वपदरसपरांदिव्ययोगेन बालान्
दत्ताख्यः कार्तवीर्यं यदुमपि च समान्स्वाश्रितानुद्दधार
भूयोಽन्यान् श्रीपदाख्यः पुनरपि नृहरिः संज्ञया स्वीयभक्तान्
कृष्णाभीमातटस्थो जयति परगुरुः स्मर्तृगाम्येष दत्तः ३
योಽजोಽक्रियोಽस्पृहोಽप्येको बहुः स्यामिति तृष्णया
प्रकृत्या गुणमय्येदं ततानेशो जगत्प्रभुः ४
आब्रह्मस्तम्बपर्यंतं देहबुद्धींद्रियात्मकम्
सृष्टं चराचरं तत्र संवित्पात्रं नरोत्तमः५
इंद्रियार्थे स्थितौ रागद्वेषौ येन जितौ स तु
दैवीसंपल्लभेन्मोक्षं तदर्थं संभवत्यजः ६
गाढं प्रियोಽस्य भगवांस्तस्यायमपि तादृशः
गुप्त्या अवतरत्यस्य लीलाधाम्नाप्यजोಽव्ययः ७
युगे युगेಽवतीर्यापि कार्यांते व्यसृजत्तनूः
एवं ब्राह्मेಽह्नि संप्राप्तो युगाष्टाविंशपर्ययः ८
दारुणेಽस्मिन्कलौ प्राप्ते ज्ञात्वा स्वांशांशजोतयः
दयोना इत्याविरासीद्दत्तस्तु भगवान्स्वयम् ९
स कृष्णामरजातीर-विहारी लोकपावनीः
भिक्ष्वात्मनात्र सल्लीलाः कृत्वाಽदृश्योಽस्ति तत्र हि १०
ओंकारोच्चारणं जातमात्रेण नयनं तथा
स्वर्णतामयसोಽभ्यासमृतेಽपि ब्रह्मपाठनम् ११
तत्त्वोपदेशनं पित्रोर्बाल्ये तीर्थाटनं तथा
योगाख्यापनसंन्यास-वर्त्मसंस्थापनेಽन्यथा १२
कथं भाव्यं द्राग्घरणं प्रतीपाचरणै रुजः
तथाಽवाचोಽपि विद्वत्ता-दानं स्राग्विप्रदुर्गतेः १३
हरणं त्रिस्थलीयात्रा-चरणं मृतजीवनम्
वशागोदोहनं विश्व-रूपाविष्करणं यतौ १४
विद्वद्गर्वापहरणं निंद्यास्याद्वेदवाचनम्
विश्वस्ताया अवैधव्य-दानं कर्मप्रकाशनम् १५
जरदेधःपल्लवतां नयनं निष्कलस्त्रियै
सुप्रजस्त्वार्पणं कुष्ठ-हरणं दृष्टिमात्रतः १६
क्षणेಽष्टग्रामगमनं छिन्नसस्यविवर्धनम्
इत्यादिकं कृतं दिव्यं करोति च करिष्यति १७
भपार्थिवरजोಽम्ब्वंश-गणकाः संतु कुत्रचित्
भूयोಽगणेयोरुगुण-गुणान्गुणयितुं ह्यलम् १८
लीलाप्रादुष्कृतगुण-रूपोಽरूपोಽगुणोप्यरम्
श्रवःसृत्या प्रविश्यांतर्भक्तस्याघं धुनोत्यजः १९
तदेकनिष्ठः पूतात्मा जीवन्मुक्तो भवेत्ततः
निर्द्वंद्वस्यारब्धभुजो देहः पततु वा न वा २०
(क्षेपकः)तत्राज्ञानसमुत्पन्न-द्वंद्वाभावः प्रवर्तते
प्रारब्धांते स यात्येव कैवल्यं पदमुत्तमम्
अयं हि ब्रह्मभूयाप्ति-सत्पथो नाक्षिगोचरः
मोहांधानामसत्संग-विवेकानां कुसंपदाम् २१
कृतस्ववर्णाश्रमदृष्टकर्मा विद्वान् सदिष्टो गुरुदेवभक्तः
इहैव भुक्तिं च लभेत मुक्तिं संन्यासनेनैव पथा स योगी २२
एवं सुवृत्तं महिमानमीशितुः श्रुत्वास्य भीमामरजागमे ययौ
कश्चिद्‌भवभ्रष्टमनाः स्तुवन्गुरुं तप्तः शरण्यं श्रितकल्पशाखिनम्२३
गणेशं शारदां नत्वा श्रीगुरुं नामधारकः
द्विजस्तुष्टाव घोरेಽत्र नृधाम्ना विश्रुतं हरिम् २४
सर्वज्ञ मां न जानीषे विश्वसाक्षिन्न चेक्षसे
विलापो न श्रुतो विष्णो मम श्रुत्वाप्युपेक्षसे २५
चेज्ज्ञातेಽत्र क्व वैक्लव्यं कथं दैन्यं त्वयेक्षिते
श्रुते चेच्छुक्कुतोಽप्यर्हा त्वय्युपेक्षा दयानिधे २६
सर्वदेवेश्वरोಽपि त्वं त्वं नोಽपि कुलदैवतम्
त्वां हित्वा कतमं याचे वेद्मीशंत्वापि वेत्सि माम्२७
सर्वोಽपि वेत्ति भूपं न भूपः सर्वंतथोचितम्
अज्ञे तु त्वयि सर्वज्ञे कथं श्लाघ्यमिदं प्रभो २८
नासेवकायादात्रेಽपि चेद्दास्यस्युचितं न तत्
सेवेच्छुः श्रीश किं दाता तद्वत्प्रत्युपकार्यपि२९
ज्योतिर्द्योतमिहाब्दोम्बु सेवोनेಽर्पयति ध्रुवे
पदं बिभीषणेಽदात्रोर्दत्तं मे देह्यतः प्रियम् ३०
निधयस्तेಽनुगा दास्यः सिद्धयः श्रीस्तु किङ्करी
तत्ते किं भगवंदेयं किं कार्यं परिपूर्ण ते ३१
स्वसेवककुलं भूमौ पालयंति नृपा अपि
कुतो मोपेक्षसे दीनं मत्पूर्वार्चित विश्वभृत्३२
देवेश मेಽपराधैश्चेदायास्यंतर्विषादताम्
पत्ताडितार्भकैः किं नु प्रसू रुष्यति मानुषी ३३
जीवनं पितरौ यत्र भिन्नावन्यतराच्छिशोः
त्वं तूभयं मे किं कार्यं निर्घृणे विश्वभृत्त्वयि३४
साहसं कुरु मेत्युक्त्वा यथा दारु भिनत्ति विः
तथा साहजिकैर्दोषैर्निंदाम्यंहः करोम्यहम् ३५
आघे पुण्यवतः प्रोक्तं प्रायश्चित्तमवेक्ष्य माम्
आरात्पलायते भीत्या शार्दूलमिव शृङ्गिणी ३६
मालिन्यदोषभीत्या तु माषराशेः पृथक्किमु
कार्यं जपो मदङ्गाघात्किं करोति पृथग्घरे ३७
मादृक्पापो हरे नास्ति भवादृङ् नास्ति पापहा
पाह्यनन्याश्रयं दीनं त्यक्त्वौदासीन्यमीश माम् ३८
द्रवंत्यपि शिलाः श्रुत्वा मद्विलापं दयानिधेಽ
कारुण्यं ते कुतो यातं म्रियमाणं न वेत्सि यत् ३९
एवं विलाप्य मार्गेಽसौ गुरुध्यानैकतानहृत्
तस्थौ प्रायोपवेशेन दैवात्स्वप्नस्तदाभवत्४०
धेनुर्वत्सं यथोपैति भगवान्भक्तवत्सलः
प्राप्यावधूतवेषेण स्वप्नेಽमुं पर्यतोषयत्४१
इति श्रीगुरुचरिते चरितानुसंधानं नाम प्रथमोಽध्यायः
अथ द्वितीयोಽध्यायः
तत उत्थाय नालोक्य स्वप्ने दृष्टं द्विजोभितः
ध्यात्वा व्रजंददर्शाग्रे दयार्द्रं योगिनं समम् १
अभिवाद्य स तं हर्ष-पुलकोद्गमशोभितः
प्रेमगद्गदया वाचा वक्तुं समुपचक्रमे २
माता पितोपदेष्टा भी-हर्ता भर्तापि मे भवान्
क्वायातोಽस्ति कुतो गंता दिष्ट्या मेಽद्याक्षिगोचरः ३
कालेಽनुकूले प्रतीपे ना स्वैः सद्भिश्च युज्यते
निःसंगस्य मुमूर्षोर्मे सर्व एवाद्य वै भवान् ४
नामधारकशर्माहं विप्रस्तप्तोಽत्र सद्गुरुम्
द्रष्टुकामोಽयने क्लेशान्मुमूर्षुरभवं प्रभो ५
इंद्रियोच्छोषणं शोकं कोಽपि हर्तुं न मे प्रभुः
जाने त्वमेव शक्नोषि हृष्टं दृष्ट्यैव हृद्धि मे ६
सिद्ध उवाच
योगिध्येयस्त्रिमूर्त्यात्मा यद्भक्ता भुक्तिमुक्तिगाः
योಽस्ति भीमातटेಽसौ तच्छिष्यः सिद्धो धराचरः ७
नामधारक उवाच
सद्गुरुः सोಽपि भगवानस्माकं कुलदैवतम्
श्रद्धाभक्त्या भजे तं मां कष्टाब्धौ मज्जयत्यहो ८
सिद्ध उवाच
स सद्गुरुस्त्रिमूर्त्यात्मा रुष्टेष्वन्येष्वयं प्रभुः
कोಽपि नास्मिन्लौकिकेಽपि नेष्टोಽस्यासीति भाति मे ९
संशयात्माಽश्रद्दधानः क्वापि कैर्नैव गोप्यते
त्रय्यात्मश्रीगुरुस्त्यक्त-संशयात्मेश्वरोಽत्र कः १०
नामधारक उवाच
रुष्टेಽपि लौकिके नेशः कोಽपीत्युक्तं वदस्व चेत्
प्राग्वृत्तं चैष त्रय्यात्मा कथं मे छिंधि संशयम् ११
सिद्ध उवाच
पुरा निराशिषोಽप्येको बहुस्यामित्यभून्मतिः
या योगनिद्रितस्यैषा विष्णोर्मायाಽनया जगत् १२
सृष्टं प्राङ्नाभिकमलादभवच्चतुराननः
ददौ तस्मै विनीताय वेदांस्तैरसृजज्जगत् १३
कृतं त्रेतां द्वापरं च सधर्मं व्यसृजत्कलिम्
वर्णाश्रमविभागेन मनुष्यस्थितिहेतवे १४
वैराग्यज्ञानवान्सत्यः सत्यवाग्यज्ञसूत्रभृत्
यज्ञसंभारधृक्त्रेता द्वापरस्तु सुशस्त्रभृत् १५
पुण्यपापोग्रताशांति-दयानैष्ठुर्यसंयुतः
कलिस्तु लिङ्गजिह्वाभृत्कच्चरोಽसन्पिशाचवत् १६
एकैकं यतकालं कौ प्रेरयद्विश्वहेतवे
प्रयाणकाले कलये प्रोक्तां गुरुकथां शृणु १७
कलिरुवाच
कथं यास्ये वृषपर-प्रशांतजनसेविताम्
भुवं श्रुत्वापि मे चेतः खिद्यतेಽङ्गं च तप्यते १८
छेत्ताहं धर्मसेतोः शुक्कलहद्वेषतापकृत्
भ्रातान्यस्त्रीस्वहर्ता मे षड्-द्विड्भाक्प्राणवल्लभः १९
क्षतव्रतोಽपि मे प्राणो नास्तिकोಽधार्मिकोಽपि मे
ये स्थिता भारते वर्षे धार्मिकास्ते ममारयः २०
गुर्वीशदेवसद्विप्र-पितृधर्मपरेक्षणात्
बहिर्यांत्यसवो मेಽपि योगिज्ञानीक्षणात्क्षणात् २१
ब्रह्मोवाच
आसुर्या संपदा गच्छ वशा लोका भवंति ते
शतायुर्हि नरः कोಽपि धन्यो भूयान्न तं जहि २२
गुर्वीशदेवसद्विप्र-पितृधर्मपरो नरः
त्वद्दोषैर्लिप्यते नैव गुरुभक्तो विशेषतः २३
नाम्बुनाब्जदलं यद्वल्लिप्यतेಽघैर्गुरुप्रियः
नैव जेतुं गुरोर्भक्तं देवा अपि न शक्नुयुः२४
कलिरुवाच
गुरुर्वरोಽमरेभ्योಽपि कथं वद हि यत्प्रियः
केनाप्यजेय इत्येतत्प्राग्वृत्तं क्वापि चेद्वद २५
ब्रह्मोवाच
ज्ञानं गुरुं विना न स्याद्यस्य कस्यापि निर्जराः
गुरुभक्त्यैव सिद्धार्थाः स्युस्ततोಽप्यधिको गुरुः २६
पुरा गोदावरीतीरे वेदधर्मैकदा मुनिः
बहुशिष्यप्रशिष्यस्तन्निष्ठां ज्ञातुमिदं जगौ २७
तपसा क्षालितं पापं बहु प्रारब्धमस्ति मे
तद्‌भोग्यं व्याधिरूपेण काश्यां कस्तत्र रक्षकः २८
गलत्कुष्ठाभिभूतस्य मम दंशादिवारणैः
क्षालनैरन्नदानैश्च प्रेम्णा कस्तत्र रक्षकः २९
इति तस्य वचः श्रुत्वा तूष्णीं तस्थुर्भियाखिलाः
तत्रैको दीपको नाम शिष्य ऊचेಽभिवाद्य तम् ३०
न शेषयेद्दोषशेषं मोक्षविघ्नं भवत्कृतम्
ममात्मनैव भोक्ष्येಽहमनुज्ञां दातुमर्हसि ३१
गुरुरुवाच
भोक्तव्यं स्वयमेवाघं नान्यद्वारेण तत्क्षयः
अतः कष्टेन तद्भोक्ष्ये काश्यां शक्तोಽसि चेदव ३२
इत्युक्तं गुरुणाश्रुत्य काशीं तेन समं ययौ
कुष्ठी भूत्वापि सोಽंधोಽघं बुभुजे भेज एष तम् ३३
गुरुर्गलद्व्रणत्रस्तः कार्याकार्याज्ञ एव सन्
प्रतीपाचरणैः शिष्यं शश्वद्व्यर्थं व्यताडयत् ३४
स सेवावसरे भिक्षां सेवां भिक्षाक्षणेಽपि तम्
ययाचेಽहनदप्राप्तौ नाखिद्यत सदाप्यसौ ३५
दत्तां याचितकां भिक्षां मुनिस्तद्दोषकीर्तनात्
भूमौ प्रक्षिप्य रुष्टोಽन्नं स्वाद्वानीहीत्युवाच तम् ३६
भिक्षार्थमपि गच्छंतं निवर्त्योचे कृता न मे
विण्मूत्रोत्सर्गसंशुद्धिः क्व यास्यश्नंति मक्षिकाः ३७
यथोक्तं कर्तुमुद्युक्तं निवार्योचे न वेत्सि माम्
क्षुधा कण्ठगतप्राणं देह्यन्नं पाप मे द्रुतम् ३८
भुक्त्वा याचितकान्नं स कदाचित्तात पुत्रक
श्रांतोಽसि मे स्वपेत्युक्त्वा सुप्तेಽस्मिन्क्षुधितोಽब्रवीत् ३९
एवं संछलितोप्येष भेजेಽखेदोಽनिशं गुरुम्
विस्मृतस्वात्मयात्रोಽपि मत्त्वा सर्वामरेश्वरम् ४०
गाङ्गाम्भो गुरुपादाम्भः साक्षाद्विश्वेश्वरं गुरुम्
सर्वानंदनिधिं बुद्ध्वा मनो न क्वाप्यचोदयत् ४१
गुरुभक्तिसुपूतोಽभूज्ज्ञात्वा विश्वेश्वरोಽप्यमुम्
प्राप्योचे वरदोಽस्मीष्टं वरं वरय तेಽस्तु शम् ४२
दीपकोಽप्याह किं कार्यं वरेण गुरवस्तु मे
रुक्शांत्यै वरमिच्छंति यदि पृष्ट्वा वृणोमि तत् ४३
इत्युक्त्वैत्य शशंसास्मै गुरुस्तप्तोಽब्रवीत्स तम्
भोगादेव क्षयं नेष्ये सेवायां मे बिभेष्यपि ४४
तच्छ्रुत्वा स तथेत्युक्त्वा शिवमेत्याब्रवीद्वरम्
न गुर्वसंमतं काङ्क्षे तच्छ्रुत्वागात्स दुर्मनाः ४५
निर्वाणमंडपं गत्वा प्राह विष्णुमुखामरान्
चंडो मुनिर्वेदधर्मा रुग्णस्तच्छिष्य उत्तमः ४६
गुरुभक्तः कम्बलाश्वतरासन्नोಽस्ति दीपकः
वरं दातुमगां प्रेम्णा नाददे स गुरूद्यतः ४७
इति श्रुत्वेशवाक्यं तं द्रष्टुकामो हरिर्ययौ
विष्णुर्दीपकमाहाङ्ग वरदोಽस्मि वरं वृणु ४८
तपसाष्टाङ्गयोगैश्च सूपायैर्मननादिभिः
उपवासैर्व्रतैर्योगैर्धर्मैर्गम्योಽस्मि नो नृणाम् ४९
गुरुसद्विप्रभक्तस्य मन्मयाभ्यंतरात्मनः
निर्द्वंद्वस्याಽपि साध्व्याश्च विष्णुर्दृश्योಽस्मि सर्वदा ५०
तस्मात्कष्टेन सुभग सद्गुरुः सेवितस्त्वया
तेनैव परितुष्टोಽस्मि वरं वरय मत्प्रिय ५१
दीपक उवाच
श्रीसद्गुरुर्देवदेवो यतो ज्ञानं ततोಽमृतम्
अतोಽधिकं किमस्माकं भवंति त्वादृशा वशाः ५२
चेद्विश्वेशो यथा यातस्तथा गंतुं न रोचते
गुरावेवाचलां भक्तिं देह्यन्यन्न वृणेಽध्रुवम् ५३
विष्णुरुवाच
श्रद्धाभक्तिः सदा तेस्ति दास्येಽप्यन्यदयाचितम्
दत्ता भुक्तिश्च ते मुक्तिः सत्कीर्तिः स्मर्तृतापहृत् ५४
यः स्तौति सद्गुरुं भक्त्या वेदोपनिषदादिभिः
तुष्टिर्मे तेन दास्यैश्च सान्निध्यं तस्य मे सदा ५५
कालादपि भयं नास्ति कुतोन्यस्मात्तु सिद्धयः
स्युस्तद्दास्योಽधिकं नात इत्युक्त्वांतर्दधे हरिः ५६
शिष्योಽपि गुरवे सर्वं शशंस स तु तत्क्षणम्
प्रीतः सुखाकरकरं दधौ तन्मूर्ध्नि सद्गुरुः ५७
तेन सद्योಽभवच्छिष्यो वेदवेदाङ्गपारगः
कुशलः स्मर्तृतापघ्नो जीवन्मुक्तोಽखिलप्रियः ५८
काशीप्रभावमादेष्टुं शिष्यभावं परीक्षितुम्
वेदधर्माಽभवत्कुष्ठी पापशङ्का कुतो मुनेः ५९
इत्याद्या भूरिशो वृत्ताः कले गुरुकथा भुवि
वक्तृश्रोतृमलघ्न्योಽतो भक्तं मा प्रेक्ष्य गां व्रज ६०
इत्यादिष्टः कलिर्धात्रा भुवमेत्य तथाಽकरोत्
महिमा लौकिकस्यायं किं पुनस्त्र्यात्मसद्गुरोः ६१
तत्सात्विकीं धृतिं लब्ध्वा दृढभक्त्यैव सद्गुरुम्
भजंति कृतकृत्यास्ते भवंति न ससंशयाः ६२
तस्माद्यदीच्छसि श्रेयः श्रद्धयाಽसंशयं भज
गुरुं नृधाम्ना क्रीडंतं भवाब्धेः पारमेष्यसि ६३
इति श्रीगुरुचरिते गुरुशिष्यचरितानुकथनं नाम द्वितीयोಽध्यायः
अथ तृतीयोಽध्यायः
नामधारक उवाच
त्रय्यात्मासौ कुतो जातो भूमौ नर इवेश्वरः
यं ब्रवीषि परं ब्रह्म तन्मे शुश्रूषवे वद १
सिद्ध उवाच
धन्योಽस्यनुगृहीतोಽसि यत्ते भक्तिरधोक्षजे
संजाता भवबंधघ्नी हर्षो मेಽतीव वर्धते २
कोಽपि गां पर्यटंतं मां न पृच्छति गुरोः कथाम्
त्वयाद्य भक्तचंद्रेण बोधाब्धिर्मे प्रपूरितः ३
अनंताः संत्यनंतस्य लीलाः प्रश्नमृतेपि ताः
न वक्तुर्यांति निजधी-परिणामावधिं स्मृतिम् ४
कलौ तु नास्तिका मर्त्यास्तत्कथाश्रवणात्मकम्
प्लवं तर्तुं भवाब्धिं नो विदुर्मज्जंत्यतोಽत्र ते ५
यत्राम्ब्ववित्तु तृष्णोर्मिर्ग्रहाः कामादयो ध्वनिः
भोगोಽपारेಽत्र नौस्त्वेषा गुरुर्नेता कृपामरुत् ६
तस्माद्दिष्ट्या साधनानि प्राप्तान्यत्राप्ययत्नतः
तरिष्यसि भवाब्धिं स्रागतो वक्ष्ये कथाः श्रृणु ७
इत्युक्त्वाಽमरजाभीमासङ्गमे ह्युपविश्य सः
गुर्वधिष्ठितकल्पद्रु-मूलेಽस्मै प्राह सत्कथाः ८
मुमुक्षुभेषजं मुक्त-जीवनं विषयीष्टदं
श्रीगुरोश्चरितं वाग्हृद्दूरत्वाद्वच्मि तेಽल्पकम् ९
जगत्येकार्णवीभूते शेषतल्पश्रितोಽस्पृहः
नारायणो जगत्स्रष्टुं मायामुद्भाव्य सो अंडजम् १०
स्रष्टारं व्यसृजत्सृष्ट्यै सप्तर्षीन् सोಽपि मानसान्
तत्रैकोಽत्रिस्तपस्वीशो यस्याभूद्भगवान्सुतः ११
ऋषेरत्रेस्तपोಽर्थस्य पातिव्रत्यविभूषिताಽ आसीद् भार्याಽ-
नसूयाख्या त्रिलोक्यां विश्रुता सती १२
जातोर्वी मृदुलार्काग्नी शीतौ मंदो मरुद्भियाಽ
तस्या देवाः पदापाय-भ्रांत्याಽಽपुः शरणं हरिम् १३
एकदा नारदोಽप्येत्य तद्धर्मान्ब्रह्मविष्ण्वजान्
प्राब्रवीन्नेदृशी साध्वी सर्वदाಽभ्यागतप्रिया १४
इत्यृषेर्वाक्यमाकर्ण्य विषीदंत्य उपस्थिताः
तद्देव्योಽसहमाना द्राग्बभूवुर्मूर्छिता भृशम् १५
पतिव्रतामानिनीस्ताः सावित्रीश्रीश्वरीस्त्रयः
आश्वास्यातिथिवद्भूत्वा रोषाच्छप्तुं सतीं ययुः १६
पतिव्रतापि तांदृष्ट्वा स्वाश्रमाभ्यागतान्सुरान्
प्रत्युद्गत्वा समानीय स्वासने संन्यवेशयत् १७
वीजितान्कृतपच्छौचान्सूपविष्टान्जगौ सती
स्वागतं वोಽद्य किं कार्यं मुनिस्तु तपसे गतः १८
त ऊचुः साध्वि नो विद्मस्तपःसक्तमना मुनिः
कदाಽಽयातीत्यतो देहि क्षुधितेभ्योಽन्नमाश्वलम् १९
इति श्रुत्वा गिरस्तेषां तथेत्युक्त्वा गृहं गता
पात्राण्यासाद्य तेभ्योಽन्नं परिविष्टं न्यवेदयत् २०
त आहुः साध्वि नो देहि नग्ना भूत्वेत्यपेक्षितम्
नेदं चेद्रोचतेಽन्यत्र गच्छामः क्षुधिता इतः २१
तच्छ्रुत्वापि प्रहस्यैषा ऋषेः सङ्गात्तपस्विनः
पूताया मम कामेन किं भवेच्चेत्तथाಽकृते २२
शप्त्वा गच्छंति विमुखा महांतोಽमी ममात्मजाः
इति स्वगतमुद्भाव्य तथेत्युक्त्वांशुकं जहौ २३
तदैव तेಽभवन्बाला निर्विकारा अपीश्वराः
जगत्सृडीश्वरहराः पातिव्रत्यप्रभावतः २४
तान्सा तथाविधान्प्रेक्ष्य सचित्राभूद्धृतांशुका
पयः प्रसूत्या इवास्यास्तदालं स्तनतोಽस्रवत् २५
सपद्येवाद्भुताविष्टा प्रेम्णा हृष्टतनूरुहा
प्रत्येकं पाययामास क्षीरं तेಽपि पपुर्मुदा २६
जगदुत्पत्तिकरण-सुश्रांत इव विश्वसृट्
पीत्वा पतिव्रतास्तन्यं परमां शांतिमाययौ २७
विश्वम्भरो विश्वरक्षा-क्रियात्रस्त इवामलम्
पतिव्रतापयः प्राश्य पीनां विश्रांतिमाविशत् २८
हरस्तु विश्वसंहार-कर्मतष्ट इव क्षणात्
सत्यौधस्याशनात्तृप्तः पुष्टिवर्धनतां ययौ २९
स्वधर्मज्ञाततत्सत्त्वा पाययित्वाಽपि तान्पयः
सा जगौ तत्कथोद्घातं प्रेम्णा विन्यस्य पालके ३०
अत्रांतरे वनादेत्य श्रुतगीतः सतीमुखात्
सर्वं श्रुत्वेश्वरान्ज्ञात्वा ध्यानान्नत्वाಽस्तुवन्मुनिः ३१
विश्वसर्गस्थितिप्रांत-निदानं विश्वसाक्षिणम्
विष्णुं विश्वमयं वंदे विश्वाद्यं विश्वसंग्रहम् ३२
तपस्तप्तं यदर्थं स त्वमेकोಽपीश लीलया
त्रिधा भूत्वात्मनात्मानं स्वैर्गुणै रमयस्युत ३३
अध्यारोपापवादाभ्यां समुद्भूतं जगत्ततः
अहंममाभिमानेन पार्थक्यं तस्य नापरम् ३४
इति स्तुवति तस्मिंस्ते पालके बालरूपतः
स्थिता अप्याद्यरूपैः स्वैः स्थित्वोचुस्तं वरं वृणु ३५
स प्राह साध्वीं सुभगे ब्रह्मविष्णुमहेश्वराः
त्वद्भक्त्याप्ता मनोदूरा अतोಽभीष्टं वरं वृणु ३६
साಽप्याह सुतपः सृष्ट्यै त्रिधाभूतेन वै भवान्
सृष्टोಽमुनामुमेवातः पुत्रत्वेन वृणोत्वजम् ३७
ऋषिः सोಽपीदमेवेष्टं मत्वा वव्रे तदेव हि
विष्णुः सर्वात्मनाಽहं ते मया दत्तः किलाब्रवीत् ३८
पतिव्रताप्रभावोಽयं बाला भूत्वेश्वराः स्थिताः
स्वस्वप्राग्रूपतोಽप्येते स्वं स्वं स्थानं ययुस्त्रयः ३९
पृथङ्नामानि बालेभ्यो ददौ तेभ्योಽर्थविन्मुनिः
पूर्णत्वेन मयाಽहं ते दत्त इत्युक्तवान् स्वयम् ४०
भगवानिति नाम्नैनं मुनिर्दत्तं चकार सः
ब्रह्मांशं चंदनाच्चंद्रमौग्रं दुर्वाससंतथा ४१
त्रयाणामप्ययं साक्षाद्दत्तस्तु भगवान्स्वयम्
श्रुत्यन्विष्टाङ्घ्र्यब्जरेणुः सच्चिदानंदविग्रहः ४२
सदेष्टयोगसंविद्दः स्मर्तृगामी क्षणे क्षणे
चंडोಽप्यन्योಽनुग्रहाशीश्चंद्रो जननवर्धनः ४३
दुर्वासःशापमाश्रुत्य भूदेवार्थमनंतशः
धृत्वावतारान्कार्यांते लीलाकायान्जहात्यजः ४४
परानुग्रहकार्यार्थमवतीर्णः स्वयं किल
दत्तरूपेण कार्यस्य नित्यत्वान्नामुमत्यजत् ४५
नामधारक उवाच
कुतो दुर्वाससा शप्तः शापोಽव्यक्ते कथं वद
लग्नः परावरेಽमुं मे संशयं छेत्तुमर्हसि ४६
सिद्ध उवाच
भक्ताधीनतया त्वेष भगवान् भक्तिभावनः
अव्यक्तोಽप्यस्ति सुव्यक्तः पूर्णाಽतोಽत्र सहिष्णुता ४७
पुराम्बरीषनामैको भक्तो भागवतोत्तमः
एकादशीव्रतपर आसीदभ्यागतार्चकः ४८
एकदा व्रतभङ्गाय पारणाहे तदालयम्
चंडः प्राप्याह दुर्वासा भोजनं मेಽर्पयेति च ४९
दास्यामीत्युक्तवत्यस्मिन्गत्वा स्नातुं नदीमरम्
छिद्रान्वेषी तत्र तस्थौ तरितुं पारणाक्षणम् ५०
सोಽप्यभुक्ते मुनौ भोज्यं नान्यथा व्रतभङ्गभीः
तीर्थात्तूभयसिद्धिर्म इति मत्वा पपौ जलम् ५१
तदैत्याह मुनिः पीतं हित्वा मां क्षुधितं यतः
दुर्भगानेन दोषेण भ्रमिष्यसि भवे भवे ५२
इत्युक्तः सोಽप्यजं भीतो दध्यौ स्वकुलदैवतम्
स्वदासजीवनं विष्णुं सोप्यागत्याह तं मुनिम् ५३
मुने मोघं न ते वाक्यं शापं देहि तमेव मेಽ
नायं सोढुं प्रभुर्भक्त-वात्सल्यान्मे सहिष्णुता ५४
इत्याकर्ण्य मुनिर्मत्वा भुव्ययं दुर्लभो नृणाम्
अम्बरीषप्रभावेण शापसम्बंधकारणात् ५५
भविष्यत्यत्र सुलभस्तच्छपाम्येनमित्यसौ
तं शशापाप्यजः शापाद् बहुधावतरत्यजः ५६
अस्यावतारा मत्स्याद्याः पुराणोक्ता हि विश्रुताः
द्विवारमाविरासीत्स दीनान् त्रातुं जनान् कलौ ५७
अद्यापि तौ कामदौ स्तः पामरागोचरौ कलौ
यतकालकलौ द्राक्शं सिद्ध्येन्नान्यदतोಽवितः ५८
इति श्रीगुरुचरिते ज्ञानयोगे दत्तावतारकथनं नाम तृतीयोಽध्यायः३
अथ चतुर्थोಽध्यायः
यदुरुवाच
श्र्यायुःकीर्त्यृद्धिहेतुर्ना न्रर्थसक्तोಽन्यथा भवान्
कल्पः स्वङ्गो ज्ञोಽप्यकर्ता कुतोಽत्रातृट् समुत्विति १
श्रीदत्तो यदुना पृष्टस्तं पुंसां श्रेयसेಽब्रवीत्
परं ध्युपाश्रितगुरु-शिक्षितज्ञानमात्मनः २
न दैवानुगभूतार्तः क्ष्मेव धीरः सृतेश्चलेत्
सदा परार्थोद्भवेहो नगाच्छिक्षेत्परात्मताम् ३
प्राणवृत्त्याक्षिप्तहृद्वाग्विद्भृत्तुष्येन्न गोप्रियैः
तद्भुग्दोषगुणास्पृग्वि-धर्मासक्तश्च देहगः ४
गुणाश्रयो गुणैर्युज्येन्न गंधैर्वायुवत्स्वदृक्
कालोत्थगुणतेजोಽब्भू-मयभावास्पृगित्पुमान् ५
वायूत्थाब्दास्पृक्खवच्चांतःस्थेनाभिदसङ्गती
भाव्ये सर्वान्वयव्याप्त्या ब्रह्मात्मत्वात्ततात्मनः ६
रस्यः स्निग्धः प्रकृत्याच्छो ज्ञोಽब्वद्धाम्ना पुनाति नॄन्
छन्नः स्पष्टोಽपि काम्यर्च्यः प्रागुदग्दात्रघं दहन्७
क्वापि भुङ्क्ते तपस्तेजो-दीप्तोಽक्षोभ्योಽपरिग्रहः
मलास्पृक्सर्वभक्षोಽपि ज्ञोಽग्निवच्चेंधसीयते ८
तत्तद्रूपः स्वमायोत्थोच्चासत्स्थेशोಽग्निहेतिवत्
कालान्नित्येಽपि दृश्येते नात्मभूतोद्भवक्षती ९
देहः कलावद्विकारी कालेनात्माब्जवद् ध्रुवः
भात्यात्मा तत्स्थवद्व्यक्तौ न स्वस्थो बुध्यतेಽर्कवत् १०
स्थूलबुद्ध्याಽर्कवद्गोभिर्-गा यथास्वं गुणैर्गुणान्
आदत्ते विसृजत्यत्र सदा योगी न युज्यते ११
नाಽतिस्नेहप्रसङ्गाक्तो नश्येद्दीनः कपोतवत्
कश्चित्कपोतः कपोती क्रीडादौ चेरतुर्वने १२
प्रेम्णाಽशङ्कं मिथोबद्धध्यक्षङ्गौ पाति स श्रमात्
तर्पयंती साಽसूतार्भांस्-तांस्तौ पुपुषतुर्मुदा १३
कदाचिल्लुब्धको नीडाद् बहिःस्थांस्ताञ्छिचाददेಽ
क्रोशंतीं पतितां दुःखात्-तां तं चापस्मृतिं तथाಽಽ१४
द्वंद्वारामः प्रियाಽशांतो गृहासक्तो विवन्नरः
क्रांतापावृतमुक्तिद्वार्-नृजन्मच्युत एव सः १५
क्वाप्यस्त्यैंद्रियसौख्यं तन्-नैच्छेदाजगरोಽक्रियः
यदृच्छयाप्तं महांतं ग्रासं वाल्पं रसारसम् १६
भक्षेच्चेन्नाप्तोಽनशनो दैवभुक्सर्पवत्स्वपन्
विनिद्रोಽक्रियबल्यङ्ग-धृग्गोमानपि नेहते १७
पूर्णो हीनोಽप्यजपरो न सर्पति न शुष्यति
ज्ञोಽब्धिवत्सिंधुभिर्निम्नोಽनंतपारो दुरत्ययः १८
सदाಽक्षोभ्यो दुर्विगाह्यः प्रसन्नः स्तिमिताब्धिवत्
नाಽवशोಽग्नौ विवन्नश्येत् स्त्रीलीलारूपमोहतः १९
गृण्हीयात्सर्वतः सारं रमेन्नैकत्र चाल्पभुक्
संग्रहे नाशबीजेಽपि मधुकृद्वन्मुनिः सदा २०
बध्येत नाङ्गनास्पर्शाच्-छूरैर्हन्येत वेभवत्
अन्योಽकात्सञ्चितं लुब्धैर्न भुक्तं नार्पितं धनम् २१
भुङ्क्तेಽकार्जितगृह्यन्नं प्राग्भिक्षुर्मधुहेव च
ना बध्येतैणवद्गीतान्-नृत्याद्वाप्यृष्यश्रृङ्गवत् २२
प्रमाथिजिह्वया नैति बडिशैर्मत्स्यवल्लयम्
जय्याल्पभुज्या साಽसक्त्या जितं सर्वं जिते रसे २३
वेश्यैकार्थदकांताशा-ध्वस्तनिद्रा सुखावहं
चिंताहेतुं हि निर्वेदं गत्वाಽत्मस्थं रतार्थदम् २४
रामं हित्वा कुवृत्त्यान्यं भीशुङ्मोहदमध्रुवम्
काङ्क्षे धिङ्मात्मनात्मानं रमे क्रीत्वाಽमुनेति सा २५
मत्वा तथाಽभूत्ध्याशाಽकं नैराश्यं परमं सुखम्
परिग्रहोಽकाय तज्ज्ञोಽस्वोಽप्यनंतसुखायते २६
सामिषं कुररं हंति शूरोಽतो व्यामिषः सुखी
मानावमानचिंतोनः स्वक्रीडः स्वरतिः सुखी २७
बालवद्धि जडोಽज्ञोಽर्भश्-चात्मानंदो गुणातिगः
भङ्क्त्वैकैकं महारावान् रणंतौ द्वौ कुमार्यपि २८
पाण्योर्धृत्वैकैकशङ्खं रहःकृत्येಽलभत्सुखम्
कलिर्भूम्नि द्वयोर्वार्ता ह्येकतस्तच्छङ्खवच्चरेत् २९
एकचार्यप्रमत्तोಽल्प-वाग्गुहास्थोಽगृहो मुनिः
एकोಽहिवद्गत्यलक्ष्यो गृहारम्भोಽध्रुवात्मनः ३०
विफलोಽकाय सर्पोಽन्य-कृतधाम्न्येधते सुखम्
जितश्वासासनेनेशे वैराग्याभ्यासबद्धहृत् ३१
संयुक्तं वासनां मुक्त्वा सत्त्ववृद्ध्यैत्यनिंधनम्
निर्वाणं वेत्त्यतो नांतर्-बहिःस्थं मुनिरात्मदृक् ३२
यथेष्वितात्मेषुकृन्नो वेदेनं यांतमग्रतः
प्रेम्णाप्यचलहृद्ध्यानाद्-विष्णोः सारूप्यमेति ना ३३
प्राग्रूपमुत्सृजन्पेशस्कृद्ध्यानात्कीटवद्द्रुतम्
यथोर्णनाभिस्ततोर्णां विहार्यांतेಽत्ति तां तथा ३४
प्राक्स्वमायासृष्टमेकः संहृत्याभूत् क्षयेಽद्वयः
शक्त्याखिलाश्रयः सर्वेट् कालेनात्मानुभावतः ३५
साम्येतसत्त्वादिशक्तिः प्रधानपुरुषेडजः
व्युपाधिः परमानंदो मोक्षाख्यः सपरावरः ३६
गुणत्मिकां स्वमायां स क्षोभयन्स्वानुभावतः
तया सृजति सूत्रं सा त्रिगुणा शक्तिरासृजत् ३७
विश्वं यस्मिन्प्रोतमेतद् येन संसरते पुमान्
देहात्स्तो बोधवैराग्ये पारक्यात्सोद्भवक्षयात् ३८
आत्मेष्टभृत्सृष्टबीजः प्रियेच्छुर्नश्यति द्रुवत्
गावः स्वार्थे सपत्नीवत्तं लुनंति हि दुर्लभम् ३९
मत्वा नृजन्मात्तवित्क्ष्मां चरे मुक्तोಽनहंकृतिः
तच्छ्रुत्वा समचित्तोಽभून् मुक्तसङ्गो यदुर्द्रुतम् ४०
कष्टसंसारादिहेतु-प्राणार्थेहापनुत्तये
वैराग्यतोषदमधुकृन् महाहिसुशिक्षितम्४१
प्रर‍्हादायाप्यात्मतत्त्वं प्राहेदं भगवान् परम्
स्वरूपं सुखमीहोप-रतिस्तनुरशाश्वतान् ४२
दृष्ट्वा भोगान्संविशन्सन् स्वपेन्नेतः परं हितम्
हुनेद्विकल्पं चित्तौ तां मनस्यर्थभ्रमे तु तत् ४३
वैकारिके तं मायायां तां स्वस्मिन्विरमेत्ततः
इत्युक्त्वा विररामाजः प्रर‍्हादोಽप्यभवत्तथा ४४
देवोಽर्जुनायापि योगं प्राहाष्टाङ्गं निवृत्तये
सद्वाच्याविद्याशबल-ब्रह्मातोಽव्यक्तकं महत् ४५
ततस्ततोಽहङ्कारोಽस्मात् पञ्चतन्मात्रखाद्यतः
जगत्सकार्यविकृत-भूतान्युर्वात्मवर्ष्म तत् ४६
जागृतिर्गोभिरर्थाप्तिर् विश्वस्तदभिमानवान्
सकार्यशुद्धभूतानि लैङ्गात्मात्मा स भौतिकः ४७
हिरण्यगर्भः स्वप्नः स्यात् करणोपरमेಽर्थयुक्
प्राक्संस्कारोत्थानुभूतिस् तैजसोಽत्राभिमानवान् ४८
द्विहेत्वात्मावित्साभासा-व्याकृतं ज्ञानसंहृतिः
धीहेत्वात्मस्थितिः सुप्तिर्मानी प्राज्ञोಽत्र तत्परम् ४९
शुद्धादिलक्ष्मचिन्मात्रं ब्रह्म वाक्येन लक्ष्यतेಽ
यमादिवान्पीठवित्सद्-गुरूक्त्यापूर्य चेडया ५०
प्राणं कुम्भितमन्यातो रेचयेदन्यमन्यथा
जिते प्राणेಽर्थतो गाश्च मनसोपाहरेन्मनः ५१
धारयेदात्मन्यचलं विक्षिप्तं शश्वदात्मनि
स्थिरीकुर्वन्छ्रुतं ध्यायेच्छ्रुतियुक्त्या निरासतः ५२
विजातिप्रत्ययस्यान्य-प्रवाहीकरणं भजेत्
गुरूक्तं षड्‌लिङ्गवित्तं तं भागत्यागलक्षितम् ५३
तत्त्वमस्यादिवाक्यार्थं सोಽहमात्मेत्यभेदतः
नादेयं नश्वरं चित्तं लये सम्बोधयेत्पुनः ५४
विक्षिप्तं शमयेज्जह्यात् सकषायं समं वरम्
नास्वादयेद्रसं तत्र निःसङ्गः प्रज्ञया भवेत्५५
निवातदीपवच्चित्तो ब्रह्मात्मा शून्यवृत्तिकः
कृतकृत्यः क्षीणकर्मा भिन्नहृद्ग्रंथिसंशयः ५६
प्रारब्धभोक्तात्मारामो जीवन्मुक्तो भवेद्ध्रुवम्
इत्युक्त्वोपररामेशः कार्तवीर्यस्तथाभजत् ५७
इति श्रीगुरुचरिते ज्ञानयोगे दत्तलीलाकथनं नाम चतुर्थोಽध्यायः
पंचमोಽध्यायः
नामधारक उवाच
पुराणोक्तावतारास्तु श्रुता यद्भवतोच्यते
तन्मे शुश्रूषवे व्यासाच्छंस त्वन्याश्च तत्कथाः १
सिद्ध उवाच
साधु पृष्टं त्वया वत्स श्रृणुष्वाಽवहितोಽमलाः
तत्कथा याः पुनंत्यत्र श्रोतॄन्वक्तारमप्यघात् २
धर्मं गोप्तुं सतस्त्रातुं दुष्टान्हंतुं युगे युगे
लीलाधाम्नाಽवतरति नाಽन्यत्किञ्चित्प्रयोजनम् ३
दीनान्हीनमतीन्ज्ञात्वा दुर्बलान्नॄन्स कच्चरे
आविरासीत्समुद्धर्तुं प्रेम्णा भक्तिविधित्सया ४
पीठापुरे पूर्वदेशे राजा नाम द्विजो वधूः
सुमतिस्तावुभौ नित्यं श्रीदत्तार्चनतत्परौ ५
एकदैत्यास्य वेश्मार्थि-वेषेणान्नं स्म याचते
दत्तः श्राद्धेಽकृतेप्यस्मै श्राद्धाहेಽन्नं ददौ सती ६
तदा ज्ञात्वा स तद्भावं सर्वात्मा भगवान्विभुः
प्रीतः स्वरूपं साध्व्यै तत्करं धृत्वा व्यदर्शयत् ७
स्रक्कुंडीडमरूच्छूल-शङ्खचक्रधरोಽब्रवीत्
व्याघ्रचर्मावृतस्त्र्यास्यो जटिलो भस्मभूषितः ८
मातर्द्विजेष्वभुक्तेषु श्राद्धाहेಽन्नं त्वयार्पितम्
हव्यकव्यादबुद्ध्या मे तत्तुष्टोस्मि वरं वद ९
ब्राह्मण्युवाच
धन्यास्मि सर्वे पितरोಽपि धन्या यद्यो भवान्योगिमनोविदूरः
भूत्वाद्य मे दृग्विषयोಽपि पित्र्यं स्वाद्वाददेಽन्नं किमुताधिकं सत् १०
सृष्ट्यादिहेतो जगतोಽसि भक्त-पुमर्थकल्पद्रुरतोಽर्पयाशु
मे सुप्रजस्त्वं जनसेवि मातरित्युक्तसम्बोधनसिद्धिपूर्वम् ११
एवं श्रुत्वात्रिवद्याच्ञां प्राह भूयात्तथैव ते
पुत्रस्ते भविता मादृक्तदुक्तिं मा तिरस्कुरु १२
इत्युक्त्वाಽंतर्दधे दत्तः सापि वेश्मैत्य हर्षिता
पत्ये शशंस तत्सर्वमुभावपि ननंदतुः १३
ब्राह्मण्युवाच
मयापराद्धमद्यान्नं दत्तं श्राद्धेಽकृतेप्यहो
दत्तात्रेयाय तन्नाथ क्षंतुमर्हस्यशेषतः १४
विप्र उवाच
पित्रर्थं भोजयित्वान्नैर्यैर्द्विजान्विष्णवेಽर्प्यते
कर्माभूत्स स्वयं तद्भुक्तत्कृतं सत्सुदुष्करम् १५
रूपांतरेण मध्याह्ने दत्तोಽटत्यर्थिवत्स्वकान्
उद्धर्तुं भगवांस्तस्मात्तदार्च्यो नान्यथाप्यते १६
तस्माद्भद्रे कृतं भद्रं धन्ये नः पावितं कुलम्
वरोಽपि दुर्लभो लब्धो लोकस्यापि हितं यतः १७
इत्युक्त्वा लौकिकं श्राद्धं शेषान्नेनाकरोद् द्विजः
साप्यथो गर्भिणी भूत्वा कालेಽसूतामुमप्यजम् १८
मर्त्याकृतिं तदोद्वीक्ष्य तं दैवज्ञा जगुर्द्विज
ततपुण्यौघकल्पद्रु-फलं लब्धं सुदुर्लभम् १९
अयं हि साक्षाद्भगवांदत्तात्रेय इवार्चितः
अवतीर्णोಽत्र भक्त्यर्थमित्युक्त्वा ते मुदं ययुः २०
श्रीपादः स्वङ्किताङ्घ्रित्वान्नाम्नोक्तः पितृलौल्यतः
स्वङ्गैर्‌ऋद्धिं पुपोषारं सौरांश्वाप्तेः शशीव सः २१
संस्कृतेनोपनीतेन स्वयं त्रय्यपि पाठिता
स्वोद्वाहार्थं समुद्युक्तः पितानेन निवारितः २२
श्रीपाद उवाच
मया प्रव्रजतोद्वाह्या योगश्रीरेव नापरा
ममैव सुलभा सा तु यतः श्रीवल्लभोಽस्म्यहम् २३
इत्युक्त्वा प्रव्रजंतं तं दृष्ट्वोभौ साश्रुलोचनौ
ऊचतुस्त्वयि याते क्व जीवावोಽब्जा इवाम्बुनि २४
त्वं साक्षाद्भगवान्विष्णुः पुत्रत्वेनाप्यतींद्रियः
प्राक्पुण्यैर्गोचरीभूतः कुतोಽकाब्धौ जहासि नौ २५
पङ्ग्वंधार्भेक्षणान्नित्यं भवपाशविमोचनी
स्मृतिः प्रवयसोर्नौ ते हरे दूरतरा भवेत् २६
इति वाक्यं सकारुण्यं श्रुत्वारं भ्रातृमस्तके
सुखाकरं निजकरं तद्वात्सल्याद्दधौ हरिः २७
तदैव सहसा तौ तु स्वङ्गौ ज्ञौ च बभूवतुः
लीलाविहारिणीदन्नो चित्रं भगवतीश्वरे २८
माताप्यदृष्टपूर्वं तद्रूपमाश्चर्यवत्तदा
दृष्ट्वा दत्तोदितं स्मृत्वा प्राह गद्गदया गिरा २९
माया दुरत्यया दैवी तव तन्मोहिता भृशम्
सत्वं रूपं न जानेಽतस्त्वयि मे पुत्रकल्पना ३०
ब्रह्मांडलेखा यत्कुक्षौ स मत्कुक्षिज इत्यदः
जगद्विडम्बनं दत्त माया मां नावृणोतु ते ३१
श्रीपाद उवाच
अदो रूपं त्वया दृष्टं नित्यं हृद्यवधारय
मायासिंधुं द्रुतं तीर्त्वा मत्सायुज्यं गमिष्यसि ३२
शतायुषौ सुतौ तेಽपि पितृशुश्रूषणोत्सुकौ
विद्याश्रीपुत्रपौत्राढ्यौ मातर्मंक्षु भविष्यतः ३३
स्तुतोಽपि भ्रातरौ प्राह प्रव्रजाम्यधुना सदा
संसेव्यौ पितरौ तौ हि गृहिसत्पुत्रदैवतम् ३४
इत्युक्त्वा त्रिः परिक्रम्य प्रणम्य पितरौ स तु
जगाम तदनुज्ञातः काशीं च बदरीवनम् ३५
साधूनुद्धर्तुकामोಽथ गोकर्णं सज्जनाश्रयम्
ययौ यत्र गणेशेन शैवं लिङ्गं प्रतिष्ठितम् ३६
इति श्रीगुरुचरिते श्रीपादावतारो नाम पंचमोध्यायः५

--
Nityānanda Miśra
Vice President, Equity Markets, Citigroup, Hong Kong SAR
Member, Advisory Council, JRHU, Chitrakoot, Uttar Pradesh, India
http://nmisra.googlepages.com

[Shrisha Rao]

El feb 23, 2013, a las 6:06 a.m., Nityanand Misra <nmi...@gmail.com> escribió:

> Arye Usha Rani Ji
>
> On Friday, February 22, 2013 4:14:22 PM UTC+8, Usha Rani wrote:
>
> I do not know Kannada script.
>
>
> I wanted to know if the Unicode Kannada script in the site could be converted to Devanagari Sanskrit.
>
> It is very easy since both scripts are Indic abugida, a conversion is a simple character replacement. This is not same as converting Devanagari to IAST or ITRANS as the latter format is not abugida. Fastest way to do it is to use sed on a UNIX/Linux/cygwin shell that supports Unicode. I used the following command

I beg your pardon, but I do not believe it is that trivial because Devanagari spellings are quite a bit more complicated; e.g., अङ्ग, कम्पन, कञ्चन, परन्तप are all written the same way in Kannada as ಅಂಗ, ಕಂಪನ, ಕಂಚನ, ಪರಂತಪ. The suggested way would thus render in Devanagari as अंग, कंपन, कंचन, परंतप which is the *Hindi* style but probably not acceptable to most Sanskritists. I believe a similar issue arises with the Telugu script also.

This can still be addressed by separate replacement rules that look at the context of the अनुस्वार (as is done in the RomDev mapping for XeLaTeX), but some further issues may arise with ligatures and other special characters (चन्द्र-बिन्दु, etc.). There is also a bug in the Unicode spec for Kannada itself.

Regards,

Shrisha Rao

[Nityanand Misra]

On Saturday, February 23, 2013 9:31:19 AM UTC+8, Shrisha Rao wrote:

El feb 23, 2013, a las 6:06 a.m., Nityanand Misra <nmi...@gmail.com> escribió:

> Arye Usha Rani Ji
>
> On Friday, February 22, 2013 4:14:22 PM UTC+8, Usha Rani wrote:
>
> I do not know Kannada script.
>
>  
> I wanted to know if the Unicode Kannada script in the site could be converted to Devanagari Sanskrit.
>
> It is very easy since both scripts are Indic abugida, a conversion is a simple character replacement. This is not same as converting Devanagari to IAST or ITRANS as the latter format is not abugida. Fastest way to do it is to use sed on a UNIX/Linux/cygwin shell that supports Unicode. I used the following command

I beg your pardon, but I do not believe it is that trivial because Devanagari spellings are quite a bit more complicated; e.g., अङ्ग, कम्पन, कञ्चन, परन्तप are all written the same way in Kannada as ಅಂಗ, ಕಂಪನ, ಕಂಚನ, ಪರಂತಪ.  The suggested way would thus render in Devanagari as अंग, कंपन, कंचन, परंतप which is the *Hindi* style but probably not acceptable to most Sanskritists.  I believe a similar issue arises with the Telugu script also.

Dr. Rao, I beg your pardon that you have missed a crucial point here. Please be reminded that neither ಅಂಗ (the *Kannada* style) nor अंग (the *Hindi* style) is true Sanskrit style, and neither would be acceptable to Sanskritists like you or me. Both Kannada and Hindi speakers claim that their scripts are completely phonetic but this practice of replacing all five पञ्चमवर्ण in संयुक्तs by ಂ or ं is non-phonetic and unscientific, quite unlike how Sanskrit texts are written in Devanagari or IAST.

Most online Devanagari to ITRANS/IAST/Howard Kyoto transliterators render अंग as aṃga and not aṅga. "Garbage in garbage out."

 

This can still be addressed by separate replacement rules that look at the context of the अनुस्वार (as is done in the RomDev mapping for XeLaTeX), but some further issues may arise with ligatures and other special characters (चन्द्र-बिन्दु, etc.).  There is also a bug in the Unicode spec for Kannada itself.

This is also easy and can be achieved by adding a few more regular expressions or better still by writing a simple lexer in lex/flex.
 

Regards,

Shrisha Rao

[Sivasenani Nori]

There is a tool called Bhasha IME (https://sites.google.com/site/bhashaime/) which converts from multiple scripts / conventions to multiple scripts / conventions. For those who do not know / like coding, this is quite useful.

The result is not suitable for printing straight away, but it is still very useful nonetheless. Most of the oddities can be fixed in a single parse of reading (hopefully one converts text and also reads it) and correcting. For best results, the correction may be done through the ''find and replace'' feature of a text editor.

Regards

N. Siva Senani

[Nityanand Misra]

On Sat, Feb 23, 2013 at 9:31 AM, Shrisha Rao <sh...@dvaita.org> wrote:

El feb 23, 2013, a las 6:06 a.m., Nityanand Misra <nmi...@gmail.com> escribió:
This can still be addressed by separate replacement rules that look at the context of the अनुस्वार (as is done in the RomDev mapping for XeLaTeX), but some further issues may arise with ligatures and other special characters (चन्द्र-बिन्दु, etc.).  There is also a bug in the Unicode spec for Kannada itself.

Regarding ligatures, can you give examples of ligatures that may cause problems?
 

--

[Nityanand Misra]

On Sat, Feb 23, 2013 at 9:53 AM, Nityanand Misra <nmi...@gmail.com> wrote:

Dr. Rao, I beg your pardon that you have missed a crucial point here. Please be reminded that neither ಅಂಗ (the *Kannada* style) nor अंग (the *Hindi* style) is true Sanskrit style, and neither would be acceptable to Sanskritists like you or me. Both Kannada and Hindi speakers claim that their scripts are completely phonetic but this practice of replacing all five पञ्चमवर्ण in संयुक्तs by ಂ or ं is non-phonetic and unscientific, quite unlike how Sanskrit texts are written in Devanagari or IAST.

Google search for Samskrita words अङ्क, पञ्च, काण्ड, अन्त and सम्पूर्ण correctly transliterated as ಅಙ್ಕ, ಪಞ್ಚ, ಕಾಣ್ಡ, ಅನ್ತ, ಸಮ್ಪೂರ್ಣ et cetera do show results (several hundreds including some Kannada blogs), so I guess there are some bloggers/writers using the संयुक्तपञ्चम form. The renderings ಅಂಕ, ಪಂಚ, ಕಾಂಡ, ಅಂತ and ಸಂಪೂರ್ಣ show many more Google hits.

I am not aware of the convention followed by publishers of Samskrita Vedic, Puranic or epic literature in Kannada script.