14th NOV - MoeMaKa Daily

0 views
Skip to first unread message

Maung Yit

unread,
Nov 14, 2012, 2:27:34 AM11/14/12
to sfbcir...@moemaka.info, moemak...@moemaka.biz, burm...@googlegroups.com, moemaka
Download from above link

ရခိုုင္ျပည္အေရးအခင္း ေဘးသင့္သံဃာေတာ္မ်ားသိုု႔ ေဘးဧရိယာဆရာေတာ္မ်ားက န၀ကမၼလွဴဒါန္း
မိုုးမခအေထာက္ေတာ္ ၀၀၂၊ ႏိုု၀င္ဘာ ၁၄၊ ၂၀၁၂
ရခိုုင္ျပည္နယ္အေရးအခင္းမ်ားအတြင္း ေဘးသင့္သံဃာေတာ္မ်ားအတြက္ န၀ကမၼအလွဴေတာ္ကိုု ဆန္ဖရန္ေဘးဧရိယာရွိ ဆရာေတာ္မ်ားစုုေပါင္း ျပဳလုုပ္ခဲ့သည္။ ဆရာေတာ္မ်ား၏ စုုေပါင္းန၀ကမၼ အလွဴေတာ္ေငြ အေမရိကန္ေဒၚလာ ၃၁၀၀ကိုု နယူးဝပ္ၿမိဳ့ အလုုိေတာ္ျပည့္ ေဗာဓိသုုခဓမၼရိပ္သာေက်ာင္းတြင္ သီတင္းသုုံး လ်က္ရွိေသာ အလုုိေတာ္ျပည့္ဆရာေတာ္ႀကီးထံသိုု႔  ေဟး၀ဒ္ျမိဳ့၊ မုုဒိတာေရႊေက်ာင္းဆရာေတာ္ အရွင္ဥာဏိကာဘိ၀ံသက ႏိုု၀င္ဘာ ၁၂ က ကိုုယ္စားသြားေရာက္ လွဴဒါန္းခဲ့သည္။

အေမရိကန္ႏုုိင္ငံ ဆန္ဖရန္စၥကုုိ ေဗးဧရိယာရွိသံဃာေတာ္မ်ားက စုုေပါင္းလွဴဒါန္းေသာ နဝကမၼအလွဴေတာ္

ဆရာေတာ္မ်ား                          ဓမၼာနႏၵဝိဟာရ               ဟာ့မြန္းေဗးၿမိဳံ                           ေဒၚလာ ၇၀၀
ဆရာေတာ္မ်ား                          ေမတၱာနႏၵဝိဟာရ           ဖရီးေမာင့္ၿမိဳ့                              ေဒၚလာ ၅၀၀
ဆရာေတာ္ႏွင့္တပည့္မ်ား           တထာဂတရိပ္သာ          ဆန္ဟုုိေဆးၿမိဳ႔                           ေဒၚလာ ၅၀၀
ဆရာေတာ္မ်ား                          ေတာင္ပုုလုုကမၻာေအး    ေဘာ္ဒါခရိၿမိဳ့                             ေဒၚလာ ၃၀၀
ဆရာေတာ္                                ရတနာဥာဏ္ေရာင္         ေဒလီစီးတီးၿမိဳ့                            ေဒၚလာ ၂၀၀
ဆရာေတာ္                                မုုဒိတာေရႊေက်ာင္း         ေဟး၀ပ္ၿမိဳ့                                ေဒၚလာ ၃၀၀
ဆရာေတာ္မ်ား                          ဓမၼေအးရိပ္                    ဥကၠလံၿမိဳ့                                  ေဒၚလာ ၄၀၀
ဆရာေတာ္မ်ား                          ကုုသလကာရီေက်ာင္း    ဖရီးေမာင့္ၿမိဳ့                              ေဒၚလာ ၂၀၀
စုုစုုေပါင္း                       ေဒၚလာ ၃၁၀၀

ဦးဝဏၰိတ အလုုိေတာ္ျပည့္ေက်ာင္း နယူးဝပ္ကလည္း ေဒၚလာ ၃၀၀ ျဖည့္စြက္လွဴဒါန္းသျဖင့္ စုုစုုေပါင္း ေဒၚလာ ၃၄၀၀ လွဴဒါန္းႏုုိင္ခဲ့ပါသည္။
Posted by MoeMaKa at 9:56 PM 0 comments  

Phone Shan (London Vihara) - Help Needed from all Direction


လက္တြဲေခၚယူ ေဖးမကူ
ဘုန္းသွ်ံ (လန္ဒန္ဝိဟာရ)၊ ႏို၀င္ဘာ ၁၄၊ ၂၀၁၂
၁၁.၁၁.၂၀၁၂- တနဂၤေႏြေန႔ နံနက္က လွဳပ္ခတ္သြားတဲ့ ျပင္အား ၆-ဒသမ-၈၊ ရွိ သဘာဝကပ္ဆိုး ငလ်င္ဒဏ္ေၾကာင့္ ဧရာဝတီ ျမစ္ေဘးရွိ မလားေက်းရြာကေလး ဆိုးဆိုးရြားရြား ခံလိုက္ရပါတယ္။
ထိုရြာငယ္ကေလးဟာ ဧရာဝတီျမစ္မႀကီး၏ အေနာက္ဘက္ကမ္းမွာ အိမ္ေျခ (၁၆၀)ေက်ာ္ရွိ၍ လူဦးေရ (၆၆၈) ေနထိုင္လွ်က္ လယ္ယာလုပ္ကိုင္သူ၊ စဥ့္အိုးစဥ့္ခြက္ လုပ္ကိုင္သူ၊ အေရာင္းအဝယ္ လုပ္ကိုင္သူတို႔ႏွင့္ အေတာ္အတန္ စည္ကားေခတ္မွီေသာ ရြာငယ္လို႔ ဆိုရပါမယ္။ ဘာသာတရားကိုလည္း ေလးစားၾက၍ ေခတ္ပညာတတ္ ေပါမ်ားေသာ ရြာလည္း ျဖစ္ပါတယ္။ သာသနာဘက္မွာ ၾကည့္မည္ဆိုလွ်င္လည္း ရဟန္း သံဃာေတာ္မ်ား၊ ရွင္သာမေဏမ်ား၊ ဘုရားပြဲ၊ ေက်ာင္းပြဲ၊ ရွင္ျပဳမဂၤလာ ပြဲမ်ားႏွင့္ အထူးတလည္ စည္ကားေသာ ရြာကေလး ျဖစ္ပါတယ္။
သက္ေတာ္ (၆၁) သိကၡာေတာ္ (၄၁) ရွိေသာ အဂၤလန္ႏိုင္ငံ လန္ဒန္ၿမိဳ႕ လန္ဒန္ဝိဟာရေက်ာင္းမွာ သာသနာျပဳ ေနေတာ္မူေသာ၊ မုဒုံၿမိဳ႕ ၿမိဳ႕မ မဟာစည္သာသနာ့ရိပ္သာႀကီး၏ ပဓာန နာယက၊ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ မဟာစည္ သာသနာ့ရိပ္သာ ဗဟို႒ာနခ်ဳပ္ႏွင့္ အျပည္ျပည္ဆိုင္ရာ မဟာစည္သာသနာ့ ရိပ္သာမ်ား၏ နာယကလည္းျဖစ္ေသာ မုဒုံဆရာေတာ္ ဘဒၵ ႏၱ ကုသလာနႏၵ မဟာေထရ္- ေမြးဖြားရာဇာတိ ခ်က္ျမွဳတ္ ရြာလည္း ျဖစ္ပါတယ္။ ဆရာေတာ္ ငယ္ရြယ္စဥ္မွာ စာေပသင္ ရွင္သမေဏ ျပဳခဲ့သည္မွာလည္း ထိုရြာကေလးပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ ေရြဘို-မႏၱေလး ၿမိဳ႕ႀကီးမ်ားမွာ ေလာကုတၱရာ စာေပသင္၍ အသက္ႏွစ္ဆယ္ ျပည့္ေသာအခါ ျမင့္ျမတ္ေသာ ရဟန္းေဘာင္ တက္ခဲ့သည္မွာလည္း ထိုရြာငယ္ကေလးရွိ ရြာဦးေက်ာင္း ခႏၶသိမ္ေတာ္ မွာပဲ ျဖစ္ပါတယ္။
ဆရာေတာ္၏ ေက်ာင္းသားငယ္ဘဝက ေက်ာ္တက္ေက်ာ္ဆင္း ထင္သလို ေျပးလႊားေဆာ့ကစား ျပဳလုပ္ခဲ့တဲ့ ေက်ာင္းအဝင္မုဒ္ဦးႏွင့္ ဆရာေတာ္ ရဟန္းျဖစ္ခဲ့ရေသာ ေရွးေဟာင္း သိမ္ေတာ္ျမတ္တို႔ ယခုေတာ့ ေျမခလို႔ သြားခဲ့ပါၿပီ။ ငယ္ရြယ္စဥ္က တူတူပုန္း ကစားခဲ့၊ ငရဲႀကီးမွာမေၾကာက္ မသိနားမလည္၊ ေနာက္ကြယ္မွာ ပုန္းခိုရာ ျပဳခဲ့တဲ့ ရုပ္ပြားဆင္းတုေတာ္မ်ား သီတင္းသုံးရာ သမိုင္းဝင္ ဘုရားတိုက္မွာလဲ ထို႔အတူ ျပိဳက်လို႔ ေက်ာင္းေဆာင္ အခ်ိဳ႕႔မွာလည္း ကြဲအက္ ပ်က္စီးသြားခဲ့ရပါၿပီ။
ေက်းရြာမုူလတန္းေက်ာင္းႏွင့္ ေက်းရြာတြင္းရွိ အုတ္ႏွင့္ျပဳလုပ္ထားေသာ လူေနအိမ္ တိုက္ေျခာက္လုံး၊ ပ်ဥ္ေထာင္အိမ္ (၁၁)လုံးကလည္း လုံးဝ ေျမျပင္မွာ အိပ္စက္ အနားယူသြားပါၿပီ။ ေျမသားမွာလည္း ကြဲအက္-ေၾကာင္းႀကီးေတြနဲ႔ ပ်က္စီးသြားလို႔ ရြာမွာအဆန္းတက်ယ္ ျဖစ္လို႔ေနပါၿပီ။ ဧရာဝတီ ျမစ္ေရကလဲ ေမာက္တက္လာၿပီး ရြာကို ေက်ာ္လို႔ လယ္ယာ စိုက္ခင္းမ်ားကို ေရလႊမ္း ဖ်က္ဆီး၊ ေရတက္လာလွ်င္ ကာဆီးၿပီးထားတဲ့ တာရိုးႀကီးေတြကိုပါ ပ်က္စီးေအာင္ လုပ္သြားခဲ့ပါၿပီ။
အသက္ရြယ္ (၈၀)ေက်ာ္ အဘိုးအဘြားမ်ား ေျပာျပခ်က္အရ ဒီလို အျဖစ္အပ်က္မ်ိဳး လြန္ခဲ့တဲ့ ႏွစ္ေပါင္း(၆၀) ေက်ာ္ေလာက္မွာ ပုဂံငလ်င္လွဳပ္ခ်ိန္က တစ္ႀကိမ္ ႀကဳံခဲ့ရဘူးတယ္၊ အဲဒီအခ်ိန္တုန္းက အသံေတြေပးၿပီး တုန္ခါတယ္၊ ဒီထက္လည္း ျပင္းထန္တယ္၊ တိုက္တာ အေဆာက္အဦးေတြ သိပ္မရွိေသးလို႔ အပ်က္အစီး ႀကီးႀကီးမားမား မရွိဘူး။ လူေနအိမ္ေတြေတာ့ အားလုံးနီးပါး ျပားၿပီး ပ်က္စီးသြားတယ္။ အခုလည္း အိမ္ေတြပ်က္စီးမႈ ပိုမ်ားတယ္၊ ေျမလႊာ အက္ေၾကာင္းႀကီးေတြလည္း ပိုႀကီးတယ္၊ ဒါဟာ ဒုတိယဒုကၡပဲလို႔ ၿငီးတြား ေျပာဆို ကုန္ၾကပါၿပီ။
ႏိုဝင္ဘာလ (၁၁)ရက္ေန႔ နံနက္ (၇)နာရီ (၄၅)မိနစ္အခ်ိန္ ငလ်င္ႀကီး လွဳပ္ခတ္ၿပီးသည့္ ေနာက္ပိုင္းမွာ ေန႔လည္ (၂)နာရီခြဲတစ္ႀကိမ္၊ ညေန (၅)နာရီ မိနစ္(၂၀)မွာ တစ္ႀကိမ္ အင္အား ရစ္ခ်္တာစေကး- ၅ ဒသမ ၈-ရွိတဲ့ ေနာက္ဆက္တြဲ ငလ်င္မ်ား ထပ္မံလွဳပ္ခတ္ သြားခဲ့တာေၾကာင့္ စိုးရမ္စိတ္ျဖင့္ လူေတြအားလုံး ေဘာလုံးကြင္းထဲမွာ တဲထိုးေနၾကရတဲ့ အျဖစ္ ေရာက္သြားပါၿပီ။
အဆိုးဝါးဆုံးမွာေတာ့ တည္ေဆာက္ဆဲ ဧရာဝတီ၏ အလွတရားတစ္ခု၊ ေဒသ၏တန္ဖိုး၊ ျမန္မာႏိုင္ငံအတြက္ သမိုင္းဝင္ ျဖစ္လာမည့္္ ေက်းရြာထိပ္က ေအာင္ေဇယ် ျမစ္ကူးတံတားႀကီး  ပ်က္စီးသြားခဲ့ပါၿပီ။ အလွမ္းေဝးလွတဲ့ မႏၱေလးၿမိဳ႕၊ မိုးကုတ္ၿမိဳ႕တ႔ိုကို လြယ္ကူ ေခ်ာေမြ႔စြာ သြားလာႏိုင္ေတာ့မည္ဟု တစ္နယ္လုံးရွိ ျပည္သူလူထုမ်ားက ေမ်ွာ္လင့္ထားခဲ့ၾက၊ ႏွစ္မ်ားစြာက ျဖစ္လာလွ်င္ ေကာင္းမွာလို႔ ေတာင့္တခဲ့တဲ့ ေအာင္ေဇယ်။ ယခုေတာ့ အမ်ားျပည္သူ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ေတြ ပ်က္သုန္းလို႔ တစ္နယ္လုံး ငုိေကြ်းရတဲ့ အျဖစ္ကို ေရာက္ခဲ့ရပါၿပီ။
ေျပာပါရေစ… သဘာဝ ကပ္ဆိုးဟူသည္ မေခၚပဲ လာတတ္ေသာ္လည္း မႏွင္ပဲေတာ့ ျပန္လိမ့္မည္ မဟုတ္ပါဘူး။ အဘယ့္ေၾကာင့္ဆိုေသာ္ ကြ်ႏု္ုပ္တို႔၏ အမိျမန္မာႏိုင္ငံမွာ သစ္ေတာေတြ ျပဳန္းတီး၊ သဘာဝ သယံဇာတေတြ ဖ်က္ဆီးေနၾကလို႔ပါပဲ။ ျမန္မာႏိုင္ငံ၏ အေရွ႕ေျမာက္ႏွင့္ အေနာက္ေျမာက္ပိုင္းမွာ ထူထပ္လွတဲ့ ေတာဆိုးသစ္ပင္ေတြ ရွိပါတယ္၊ ႏိုင္ငံ၏ အေရွ႕ဘက္ျခမ္း၊ အေရွ႕ေတာင္ဘက္ႏွင့္ အေနာက္ေတာင္ အရပ္ေတြမွာလည္း ထို႔အတူပါပဲ၊ ကမၻာက အသိအမွတ္ ျပဳရေလာက္ေအာင္ကို သဘာဝ ေတာေတာင္ေတြ ေပါမ်ားလွပါတယ္။ ယခုေတာ့ တရားမဝင္ေရာ- တရားဝင္ေရာ ထင္သလို ခုတ္လွဲၾက၊ အစားထိုး စုိက္ပ်ိဳးဖို႔ကိုလည္း မရည္ရြယ္၊ လည္သူေတြသာစားလို႔ ေျမယာပါမက်န္ လွန္လိုလွန္ ေမွာက္လိုေမွာက္ လုပ္လာခ့ဲၾကတာ ႏွစ္ေပါင္း ငါးဆယ္ေက်ာ္လာခဲ့ၿပီ မဟုတ္လား၊
ေတာေတာင္ေတြ ပ်က္သုန္းကုန္ပါၿပီ၊ ဧရာဝတီ- ခ်င္းတြင္း ျမစ္ေရေတြလည္း ေနာက္ခဲ့ၾကပါၿပီ။ ဧရာဝတီ- ခ်င္းတြင္းကို အမွီျပဳလို႔ အသက္ေမြးခဲ့သူေတြလည္း လူမသိ သူမသိ မ်က္ရည္သုတ္လို႔ ငိုေကြ်းခဲ့ရတဲ့ ရက္ေတြ မ်ားခဲ့ၾကပါၿပီ။ အရင္းစစ္ေတာ့ အျမစ္က ဆိုတဲ့အတိုင္း အုပ္ခ်ဳပ္သူ လူတန္းစားတစ္ရပ္၏ အေမွ်ာ္အျမင္နည္းမႈ၊ ဉာဏ္မဲ့မႈ၊ ညွာတာ ေထာက္ထား ကိုယ္ခ်င္းစာစိတ္ ကင္းမဲ့မႈ၊ အတၱႀကီး ကုိယ္က်ိဳး ရွာမႈ ေတြေၾကာင့္ပဲလို႔ ဆိုလိုက္ခ်င္ပါတယ္။
သဘာဝကပ္ဆိုးေတြ ဒို႔ေျမမွာ ေနာင္မလာရေအာင္ မက်ေရာက္ေအာင္ လုပ္ဖို႔က ျပည္သူေတြ အသိပညာရွိဖို႔ လိုပါၿပီ၊ ကိုယ့္ေျမ ကိုယ့္ေရကို ခ်စ္တတ္ဖို႔ လိုပါၿပီ၊ ဒါဒို႔ေျပ ဒါဒို႔ေျမ ဒို႔ပိုင္တဲ့ေျမလို႔ ပါးစပ္က ဆိုေနရုံမွ် ၿပီးသြားမည့္ အခ်ိန္အခါ မဟုတ္ေတာ့ပါဘူး။ သစ္တစ္ပင္ခုတ္ သုံးပင္ျပန္စုိက္ရမည္ ဆိုတာကိုလည္း စိတ္ထဲမွာ စြဲထားဖို႔ လိုသလို လက္ေတြ႔ က်င့္သုံးၾကဖို႔ လိုပါၿပီ။ အုပ္ခ်ဳပ္သူမွစ- အုပ္ခ်ဳပ္ခံ လူတန္းစားႏွင့္ ႏိုင္ငံ ဝန္ထမ္းမ်ားပါမက်န္ ကိုယ့္ႏိုင္ငံ ကိုယ့္လူမ်ိဳး ကိုယ့္ဘာသာအတြက္ ကိုယ့္တာသူ႔တာ မခြဲထားပဲ တစ္စိတ္တည္း တစ္ဝမ္းတည္း လက္တြဲလို႔ ေဆာင္ရြက္ၾကပါမွ ျဖစ္ေတာ့မွာပါ။
ကမၻာမွာ သဘာဝ တရားဆိုးေတြက ႏိုင္ငံေပါင္းစုံကို ျမင္သာေအာင္ သိေအာင္ ေျပာလာၾက ျပလာၾကပါၿပီ။ ကမၻာၾကီး ပ်က္စီးေဖာက္ျပန္ေအာင္ လုပ္ေနတာလည္း ကမၻာေပၚေနၾကတဲ့ ကြ်ႏ္ုပ္တို႔၊ ေကာင္းေအာင္ ေစာင့္ေရွာက္ ရမည္မွာလည္း ကြ်ႏ္ုပ္တို႔ပါပဲ ဆိုတာ ဘာသာတရား အဆုံးအမနဲ႔ ေျပာရလွ်င္ အားလုံးအတြက္ ”အပၸမာေဒန သမၼာေဒထ” လို႔ ဆိုလိုက္ပါရေစေတာ့။
သတၱဝါ မွန္သေရြ႕ တရားေတြ႔ ခ်မ္းေျမ့သာယာ ရွိၾကပါေစ…
၁၂. ၁၁. ၂၀၁၂။
အသိေပး ႏိုးေဆာ္ပါသည္…..
မုဒုံဆရာေတာ္၏ ဇာတိ မလားေက်းရြာႏွင့္ ဘုရားေက်ာင္းကန္မ်ား ျပဳုျပင္တည္ေဆာက္ ႏိုင္ရန္- အလွဴေငြေခၚေခၚ၊ ကူညီေငြ ေျပာေျပာ မိမိသေဘာ ဆႏၵအတိုင္း လွဴလိုက ကူညီလုိက ေအာက္ပါ ဖုန္းနံပါတ္ကို ဆက္သြယ္ရန္။ သို႔မဟုတ္- ဆရာေတာ္၏ ဘဏ္အေကာင့္တြင္ ထည့္သြင္းေပး ၾကပါရန္။
မုဒုံဆရာေတာ္= ဖုန္း = 075 3333 6448/ 0044 - 75 3333 6448/
Email- venmu...@gmail.com
အဂၤလန္ႏိုင္ငံ လန္ဒန္ၿမိဳ႕။
လက္ကမ္း မွ်ေဝေပးၾကပါရန္ ေမတၱာရပ္ပါသည္။ မလားေက်းရြာ၏ ပ်က္စီးမႈ အေျခအေနမ်ား…. မလားေက်းရြာမွ သီးျခားဓာတ္ပုံမ်ား မေရာက္ေသးပါ၊ 
Posted by MoeMaKa at 5:04 PM 0 comments  

Mudita Shwe Kyaung Ka Htain Pwe


မုဒိတာေရႊေက်ာင္း ကထိန္ပြဲ စည္ကားသိုက္ျမိဳက္
မိုးမခဓာတ္ပုံသတင္း၊ ႏို၀င္ဘာ ၁၃၊ ၂၀၁၂
ႏို၀င္ဘာ ၁၁က ဆန္ဖရန္ေဘးဧရိယာ၊ ေဟး၀ဒ္ျမိဳ႔၊ မုဒိတာေရႊေက်ာင္း ကထိန္ပြဲေတာ္ကို က်င္းပခဲ့ရာ အဟာရအလွဴရွင္မ်ားက ျမန္မာ့ရုိးရာ စားေသာက္ဖြယ္ရာမ်ားျဖင့္ ဧည့္ပရိသတ္ကို ေကၽြးေမြးဧည့္ခံၾကျပီး ဧည့္ပရိသတ္မ်ားက ဆြမ္းအလွဴဒါန၊ ကထိန္သကၤန္းအလွဴဒါနမ်ား ျပဳျခင္းတို႔ ေဆာင္ရြက္ၾကပါတယ္။
ေက်ာင္းထိုင္ဆရာေတာ္ အရွင္ဉာဏိကာဘိ၀ံသက ေျပာၾကားရာမွာ ဆန္ဖရန္ေဘးဧရိယာသို႔ ေျပာင္းေရႊ႔လာၾကသူ ျမန္မာမိသားစုမ်ား တႏွစ္ထက္ တႏွစ္ တိုးတက္မ်ားျပားလာသည္ဟု ထင္ေၾကာင္း၊ ေက်ာင္းသားလူငယ္မ်ား၊ မိသားစုမ်ားအျပင္ လူၾကီးမ်ား၊ ကေလးသူငယ္မ်ား အမ်ားအျပားကို ေတြ႔ရေၾကာင္း၊ ယခုလို ဘာသာေရး လူမႈေရးပြဲမ်ားတြင္ မိတ္ေဟာင္း မိတ္သစ္ ဆုံၾကသည္ကို ေတြ႔ရသည္မွာ မဂၤလာျဖစ္ေၾကာင္း ေျပာၾကားသြားသည္။
Posted by MoeMaKa at 4:44 PM 0 comments  

Pann Thee and His Show on YouTube


လူရႊင္ေတာ္ပန္းသီးႏွင့္ ပေဒသာကပြဲ စည္ကား
ရုပ္သံ၊ ကမာရြတ္မီဒီယာတီဗီ (YouTube)၊ ႏို၀င္ဘာ ၁၃၊ ၂၀၁၂

ႏို၀င္ဘာ ၅၊ ရန္ကုန္အမ်ဳိးသားျပဇာတ္ရုံမွာ က်င္းပတဲ့ လူရႊင္ေတာ္ပန္းသီး ဦးေဆာင္စီစဥ္တဲ့ ပေဒသာကပြဲျမင္ကြင္းကို တင္ဆက္ထားတာကို ေတြ႔ရပါတယ္။

Posted by MoeMaKa at 3:52 PM 0 comments  
Labels: MoeMaKa VDO

Quake death toll up to 26

ငလ်င္ႀကီးေၾကာင့္ ေသဆုံးသူ အနည္းဆုံး ၂၆ ဦးရိွ
 မုိးမခအေထာက္ေတာ္ အမွတ္ ၀၀၂
နုိ၀င္ဘာ ၁၃၊ ၂၀၁၂

ေရႊဘုိအနီး ဆုိးဆုိးရြားရြား ပ်က္စီးေနေသာ ေက်းလက္ေဒသ ျမင္ကြင္း (ဓာတ္ပုံ - Reuters)
တနဂၤေႏြေန႔က လႈပ္ခတ္သြားသည့္ ငလ်င္ႀကီးေၾကာင့္ ေသဆုံးသူ အနည္းဆုံး ၂၆ ဦးရိွေနေၾကာင္း နုိင္ငံတကာ ၾကက္ေျခနီ ႏွင့္ လျခမ္းနီ အသင္းက သတင္းထုတ္ျပန္ထားသည္ဟု ရန္ကုန္ျမိဳ႕ေတာ္မွ လာသည့္ ေအဂ်င္စီသတင္းတုိ႔က ဆုိသည္။ 

ေပ်ာက္ဆုံးေနသူအေရအတြက္မွာ ၁၂ ဦး ရိွသည္ဟု ျမန္မာနုိင္ငံၾကက္ေျခနီအသင္း တဲြဘက္ အေထြေထြအတြင္းေရးမွဴး ဦးေအာင္ေက်ာ္ထြတ္က AFP သတင္းဌာနကုိ ေျပာသည္။

ဒဏ္ရာရသူ ၂၃၁ ဦးရိွသည္ဟု သိရိွရသည္။

ေဆးရုံ ၂၂ ခု
ဘာသာေရး အေဆာက္အအုံ ၁၃၇ ခု
အိမ္ ၂၅၁ လုံး
အစုိးရရုံး ၄၈ ရုံး ပ်က္စီးထိခုိက္သည္ဟု AFP သတင္းတစ္ပုဒ္က ၾကက္ေျခနီအဖဲြ႔ထုတ္ျပန္ခ်က္ကုိ ကုိးကားျပီး ေရးသားထားသည္။

----------------

ျပီးခ့ဲေသာႏွစ္ လြယ္ေမြျမိဳ႕ငလ်င္ႏွင့္ ယခင္က ျမန္မာျပည္ကုိ ကုိင္လႈပ္ခ့ဲသည့္ ငလ်င္ႀကီးမ်ားအေၾကာင္း ဖတ္ရႈရန္ ေအာက္ပါ လင့္ တစ္ခုခုကုိ ႏွိပ္ပါ။

http://moemaka.blogspot.com/2011/03/quakes-in-burma.html

http://moemaka.com/?p=17989
Posted by Moemaka at 7:37 AM 0 comments  

Letter to Moemaka

သမတႀကီး သိေစလုိ (မုိးမခေပးစာ)
ျပည္သူတဦး 
ႏုိ၀င္ဘာ ၁၃၊ ၂၀၁၂

ယခုအခါ ႏုိင္ငံေတာ္အစုိးရမွ (GSM  2.75 G) မိုဘိုင္းမ်ားအား ၿမိဳ႕နယ္ႏွင့္ ေက်းရြာမ်ားတြင္ ေဒသခံအုပ္ခ်ဳပ္ေရးအဖြဲ႔ အစည္းမ်ား၏ အကူ အညီကုိရယူကာ အရစ္က်ေငြေခ်စနစ္ျဖင့္ ေရာင္းခ်ေရာင္းခ်ရာတြင္ အမွန္တကယ္သံုးစြဲမည့္ ေက်းလက္ေနျပည္သူမ်ား၏လက္၀ယ္သို႔ သက္သက္သာသာႏႈန္းထားျဖင့္ေရာက္ရွိေစရန္အတြက္ မလိုလားအပ္ေသာ ေငြေက်းေကာက္ခံမႈမ်ား မျပဳလုပ္ရန္၊ သတ္မွတ္ႏႈန္းထားမွအပ အပိုေငြေက်းေကာက္ခံမႈမရွိေစရန္ညႊန္ၾကားထားေၾကာင္း သိရွိရသည္။ ညႊန္ၾကားခ်က္တြင္ စစ္ေဆးေတြ႔ရွိပါကလည္း ထိေရာက္စြာ အေရး ယူမည္ဟုပါရွိေၾကာင္းလည္း သိရွိရပါတယ္။ 

ညႊန္ၾကားခ်က္ကုိ အတိအက်ထုတ္ထားေသာ္လည္း တကယ္လက္ေတြ႔တြင္ အိတ္ခ်ိန္း၀န္ထမ္းမ်ားမွ ေငြေက်းေကာက္ခံမႈမ်ားရွိေနသည္ဟု သိရပါတယ္။ သမၼတႀကီီးမွ ဆင္းရဲမႈပေပ်ာက္ေစေရးဟုေျပာၾကားေနေသာ္လည္း ေအာက္ေျခ၀န္ထမ္းမ်ားမွလိုက္နာမႈမရွိဘဲ အက်င္႔ပ်က္ျခ စားေနဆဲျဖစ္ပါတယ္။

ပဲခူးတိုင္းေဒသၾကီးအတြင္းရွိ ေရႊေတာင္၊ ပန္းေတာင္း ႀကိ႕ပင္ေကာက္ၿမိဳ႕နယ္တုိ႔တြင္ ေလွ်ာက္လႊာခဆုိၿပီး က်ပ္ ၁၀၀၀ ႏွင့္ အုတ္ဖုိၿမိဳ႕နယ္တုိ႔ တြင္ က်ပ္ ၁၅၀၀ တုိ႔ကုိ ေကာက္ခံလွ်က္ရွိေၾကာင္း သိရပါတယ္။ ထုိ႔အျပင္ ျပည္ခ႐ုိင္ႏွင့္ သာယာ၀တီခ႐ုိင္မ်ားသုိ႔ ဆက္သြယ္ေရးလုပ္ငန္း မ်ားမွ အမ်ားျပည္သူႏွင့္သက္ဆုိင္သည့္ လုပ္ငန္းမ်ားမွာသုံးစြဲရန္အတြက္ လစဥ္ထုတ္ေပးေနတဲ့ ဒီဇယ္ဆီမ်ားကုိလည္း ကုိယ္က်ဳိးအတြက္ သုံးစြဲေနမႈေတြ ရွိေနတယ္လုိ႔ သိရပါတယ္။

ယခုလုိ ႏုိင္ငံေတာ္သမတႀကီးႏွင့္ တာ၀န္ရွိသူမ်ားက ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲႏုိင္ရန္ႀကိဳးစားေနေသာ္လည္း ေအာက္ေျခအာဏာပုိင္တုိ႔ရဲ႕ အက်င့္ ပ်က္ ျခစားေနမႈမ်ားကုိ သိျမင္ေစရန္အတြက္ ေဖာ္ထုတ္တင္ျပလုိက္ရပါတယ္။ 
Posted by Aung Htet at 6:31 AM 0 comments  

News and Media

ေရႊညဝါဆရာေတာ္ရဲ့ ကေနဒါဓမၼခရီးႏႈတ္ဆက္ပြဲ ဗန္ကူးဗားမွာက်င္းပ
ေက်ာ္ဟုန္း
ႏုိ၀င္ဘာ ၁၃၊ ၂၀၁၂

ေရႊညဝါဆရာေတာ္ဟာ ဗန္ကူးဗား၊ တိုရန္တို၊ ကယ္လ္ဂါရီ၊ စက္စကာတြန္းၿမိဳ ့မ်ားကို ဓမၼဒူတခရီးလွည့္လည္ခဲ့ပါတယ္။ (ႏိုဝင္ဘာ၊  ၁၂ ၊ ၂၀၁၂) နံနက္(၈)နာရီခြဲမွာ ေရႊညဝါဆရာေတာ္၊ ဦးသူရိယ၊ ဗုဒၶရံသီ ဦးေဂါသက၊ ထိုင္ဝမ္ဆရာေတာ္ ဦးနႏၵဝံသ တို ့ဟာကယ္လ္ဂါရီ၊ စက္စကာတြန္းမွ ကထိန္သကၤန္းကပ္၊ ဒုလႅဘရဟန္းခံရွင္ျပဳနဲ ့တရားပြဲအၿပီး ဗန္ကူးဗား အျပည္ျပည္ဆိုင္ရာေလဆိပ္ကို ေရာက္လာၾကပါ တယ္။
 

ဗန္ကူးဗား ဗုဒၶရံသီေက်ာင္းမွ ေဂါပကမ်ားျဖစ္ၾကတဲ့ ကိုစိန္ထြန္း၊ ကိုကိုေလး၊ ကိုတင္ႏြယ္နဲ ့မိတ္ေဆြမ်ားအျပင္ ကပၸိယ-ကိုမိုး၊ ကိုေမာင္ေမာင္ သိန္း၊ ကိုသန္းဝင္း၊ ေက်ာ္ဟုန္း(မီဒီယာ) တို ့လဲ သြားေရာက္ႀကိဳဆိုခဲ့ၾကပါတယ္။ ႏိုဝင္ဘာ (၁၂)ရက္ေန ့တြင္ ေရႊညဝါဆရာေတာ္ဟာ ဗန္ ကူးဗား ဗုဒၶရံသီေက်ာင္းမွာ ေန ့ဆြမ္းအၿပီး ပထမတရားပြဲနဲ ့ ဒုတိယတရားပြဲကို  ည(၆)နာရီမွ (၈) နာရီခြဲထိ ၾကြေရာက္လာတဲ့ပိရိသတ္မ်ားကို ႏႈတ္ဆက္တရား(၂)ပြဲ ေဟာေျပာေတာ္မူပါတယ္။ ပထမတရားပြဲမွာ “ျပည္ပေရာက္ေရာက္ေနေပမယ့္ အမ်ိဳးဘာသာ၊ သာသနာအက်ိဳးေဆာင္ရြက္ႏိုင္ျခင္းမွာ ေရွးကုသိုလ္ကံ၊ပါရမီေၾကာင့္ျဖစ္ေၾကာင္း၊ မိမိႏိုင္ငံရဲ့အက်ိဳးကိုလဲ အခြင့္အခါသင့္လွ်င္ ျပန္ေဆာင္ရြက္သင့္ေၾကာင္း” မ်ားကို တရားအတြင္း ထည့္သြင္း ဆုံးမၾသဝါဒေပးခဲ့ပါတယ္။


ညပိုင္းတရားပြဲမွာလဲ “ဗုဒၶဘုရားရွင္ေဟာၾကားေတာ္မူခဲ့သည့္အတိုင္း သံဃာေတာ္မ်ားဟာ သာသနာ တိုးတက္ျပန္ ့ပြားေရး၊သာသနာဖ်က္မ်ားရန္မွကာကြယ္ေရး၊ ကိုးကြယ္သည့္ ဒကာမ်ားအက်ိဳးမ်ားအားေရွ ့ရႈေဆာင္ရြက္ေရးတို ့ကိုေဆာင္ရြက္ႏိုင္မွသာသနာ့ဝန္ထမ္းျဖစ္ႏိုင္ေၾကာင္း၊  ထို ့အတူ ျမန္မာျပည္သူမ်ား တခ်ိဳ ့က ျပည္သူ ့ဝန္ထမ္းကို အစိုးရဝန္ထမ္းဟု အမွတ္မွားေနၾကေၾကာင္း၊ ျပည္သူမ်ားထံမွ ရရွိသည့္ အခြန္မ်ားျဖင့္ ႏိုင္ငံ့ဝန္ထမ္းမ်ားအား လစာေငြေပးရသျဖင့္ ျပည္သူ ့ဝန္ထမ္းဟုသာေခၚထိုက္ေၾကာင္း၊ အစိုးရသည္ပင္ျပည္သူ ့ဝန္ထမ္းျဖစ္၍ ျပည္သူမ်ားေကာင္းက်ိဳးေဆာင္ရြက္ႏိုင္မွသာတာဝန္ေၾကၿပီး လူခ်စ္ၾကမည္ျဖစ္ေၾကာင္း၊ မ်ိဳးဆက္သစ္တို ့အေပၚ တာဝန္ေၾကရန္ ျပည္သူလုထု လူႀကီးတိုင္းတြင္ တာဝန္ရွိေၾကာင္း၊ ကိုယ္တိုင္ႀကီးက်ယ္ဖို ့ထက္ တိုင္းျပည္ႀကီးက်ယ္ေအာင္ ေဆာင္ရြက္ႏိုင္ဖို ့ ပို အေရးႀကီးေၾကာင္း” မွတ္သားဖြယ္စကားမ်ားလဲ တရားထဲမွာ ထည့္သြင္းေဟာၾကားခဲ့ပါတယ္။


ေရႊညဝါဆရာေတာ္ကို ျပည္ပေရာက္ ျမန္မာျပည္သားမ်ားက တိုင္းျပည္ႏွင့္လူမ်ိဳးကိုခ်စ္တဲ့ဆရာေတာ္၊ သာသနာ့အက်ိဳးတိုးပြားရန္ ေဆာင္ရြက္ေနတဲ့ဆရာေတာ္အျဖစ္ ၾကည္ညိဳသဒၶါပြားၾကတာကို ေတြ ့ျမင္ရပါတယ္။ ဆရာေတာ္ဟာ ကေနဒါႏိုင္ငံမွာ (၂)ပတ္ၾကာေရာက္ရွိ ေနခ်ိန္အတြင္း ဗန္ကူးဗား၊ တိုရန္တို၊ ကယ္ဂါရီ၊ စက္စကာတြန္းၿမိဳ ့မ်ားမွာ  ဒကာမ်ားရဲ့ဆႏၵကို  ျဖည့္ဆီးၿပီး တရားမ်ား မေနမ နား ေဟာခဲ့ပါတယ္။ ၄င္းၿမိဳ ့(၄)ၿမိဳ ့မွ ဆရာေတာ္အား လွဴဒါန္းေငြစုစုေပါင္း ကေနဒါေဒၚလာ (၁၅,၀၀၀) ရရွိခဲ့ေၾကာင္း သိရပါတယ္။

(ႏိုဝင္ဘာ၊ ၁၃ ၊၂၀၁၂) နၤနက္ (၁၁)နာရီ မွာ ဗန္ကူးဗား၊ ကေနဒါႏိုင္ငံမွ ထိုင္းႏိုင္ငံကို ေလယာဥ္ျဖင့္ ၾကြခ်ီသြားပါတယ္။  ထိုင္း ႏိုင္ငံမွာလဲ ေရႊညဝါဆရာေတာ္ဟာ တရားပြဲမ်ားက်င္းပဦးမွာျဖစ္ေၾကာင္း သိရပါတယ္။ ေရႊညဝါဆရာေတာ္ဟာ သံဃာ့ဝိနည္းအတိုင္း က်င့္ႀကံေနထိုင္ၿပီး သာသနာ့ေတာ္တည္တံ့ျပန္ ့ပြားေရးလုပ္ေဆာင္ေနတဲ့ ရဟန္းျဖစ္တဲ့အျပင္ မိမိတိုင္းျပည္နဲ ့လူမ်ိဳးအက်ိဳးကို လိုအပ္လာရင္ေနာက္မတြန္ ့ဘဲ ကိုယ္က်ိဳးစြန္ ့ေဆာင္ရြက္တတ္သည့္ရဟန္းေတာ္ျမတ္ျဖစ္သျဖင့္ ျပည္တြင္းျပည္ပျမန္မာျပည္သားအမ်ားစုက ေလးစားၾကည္ညိဳမႈအရရွိဆုံး ဆရာေတာ္တပါးလဲ ျဖစ္ပါတယ္။       
Posted by Aung Htet at 5:38 AM 0 comments  

Saw Ngo - Cartoon

ေနညဳိေတာ့ ေရႊဘုိမွာ ေျမၿပိဳသတဲ့ ..ဒုကၡပါပဲ ...
မုိးမခ 
ႏုိ၀င္ဘာ ၁၃၊ ၂၀၁၂

Posted by Aung Htet at 5:08 AM 0 comments  

Kyaw Thu - FFSS Yangon Activity,

ေပခံ၍ အေသခံၾကေတာ့မွာလား
ေက်ာ္သူ (နာေရးကူညီမႈအသင္း - ရန္ကုန္)
ႏုိ၀င္ဘာ ၁၃၊ ၂၀၁၂

 နာေရးကူညီမႈအသင္း(ရန္ကုန္)သည္ ေန႔စဥ္ေန႔တိုင္း နာေရးကူညီမႈေပါင္း (၄၅)မွ(၅၀)ဦးခန္႔ ပ်မ္းမွ်အခမဲ့သၿဂိဳလ္ေပးေနရသလို သုခကုသိုလ္ျဖစ္ေဆးခန္းတြင္လည္း ေရာဂါေဝဒနာသည္ က်န္းမာေရး ခ်ိဳ႕တဲ့သူ လူဦးေရ(၂၀၀)ေက်ာ္ခန္႔တို႔ကို အခမဲ့ေဆးဝါး ကုသေပးလွ်က္႐ိွရာ ၈.၁၁.၂ဝ၁၂ ရက္ေန႔ နံနက္ (၇း၃ဝ) နာရီအခ်ိန္ခန္႔တြင္ နာေရးကူညီမႈအသင္း(ရန္ကုန္) ႐ံုးခ်ဳပ္႐ွိ အမွတ္ (၁၃/က) ဗိုလ္မွဴးဗထူးလမ္း၊ ၄၂ ရပ္ကြက္၊ ေျမာက္ဒဂံုၿမိဳ႕နယ္သို႔ လူနာတင္ယာဥ္ အကူအညီ ေတာင္းခံရန္ အမ်ိဳးသားတစ္ဦး ေရာက္႐ိွလာခဲ့သည္။ ၄င္းအမ်ိဳးသားျဖစ္သူ ဦးသူရကို၏ အစ္ကိုေတာ္စပ္သူ ဦးေက်ာ္ေက်ာ္ထြန္းအား သဃၤန္းကၽြန္းၿမိဳ႕နယ္ေနအိမ္မွ ေျမာက္ဥကၠလာပေဆး႐ံုသို႔ သြားေရာက္ရန္ လူနာတင္ယာဥ္ အကူအညီ ေတာင္းခံျခင္းျဖစ္သည္။ ထို႔ေၾကာင့္ နာေရးကူညီမႈအသင္း(ရန္ကုန္)မွ အေရးေပၚ ကယ္ဆယ္ေရး အဖြဲ႔ဝင္မ်ားသည္ ဦးေက်ာ္ေက်ာ္ထြန္းအား ေဆး႐ံုသို႔ ကူညီပို႔ေဆာင္ႏိုင္ရန္ နာေရးကူညီမႈ အသင္း (ရန္ကုန္)မွ သဃၤန္းကၽြန္းၿမိဳ႕နယ္ ေနအိမ္သို႔ ထြက္ခြာခဲ့ၾကသည္။ လူနာျဖစ္သူ ဦးေက်ာ္ေက်ာ္ထြန္း ၏ေနအိမ္သည္ အထပ္ျမင့္ (၆) လႊာတြင္ေနထိုင္ၿပီး ခါး႐ိုးတန္းမႀကီး ခြဲစိတ္မႈ ခံယူထားရသူျဖစ္သည္။ အိပ္ယာထပ္တြင္ လွဲေလ်ာင္းေနရသည္မွာ (၇) လခန္႔ ၾကာျမင့္ခဲ့ၿပီျဖစ္သည္။ ထို႔အျပင္ ဦးေက်ာ္ေက်ာ္ ထြန္းအား နာေရးကူညီမႈအသင္း(ရန္ကုန္)မွာ သြားေရာက္ကူညီခဲ့သည္မွာ ယခုတစ္ႀကိမ္သည္ (၅) ႀကိမ္ ကူညီေပးျခင္းျဖစ္သည္။ အေရးေပၚကယ္ဆယ္ေရး အဖြဲ႔ဝင္မ်ားသည္ လူနာအားခက္ခဲစြာ အထပ္ျမင့္မွ သယ္ခ်ခဲ့ရၿပီး ေျမာက္ဥကၠလာပေဆး႐ံုသို႔ ပို႔ေဆာင္ကာ ေဆး႐ံုမွတဖန္ ေနအိမ္သို႔ ျပန္လည္၍ ပို႔ေဆာင္ ေပးခဲ့ၾကသည္။ ထိုသို႔ ခက္ခက္ခဲခဲ ကူညီၿပီးခ်ိန္တြင္ လူနာ၏ညီျဖစ္သူ ဦးသူရကို၏ မိခင္ႏွင့္ ညီအစ္ကို ေမာင္ႏွမမ်ားမွ ေက်းဇူးတင္႐ိွပါေၾကာင္းႏွင့္ နာေရးကူညီမႈအသင္း(ရန္ကုန္)သို႔ လူနာတင္ယာဥ္အႀကိမ္ ႀကိမ္ အကူအညီေတာင္းခံရျခင္းအား အားနာ၍ ျပင္ပပုဂၢလိကေဆးခန္းမ်ားမွ လူနာတင္ယာဥ္ေခၚယူခဲ့ရာ (၆) လႊာမွ လူနာအားသယ္ယူခ်ရာတြင္ ဝန္ထမ္းမ်ား၏ ကၽြမ္းက်င္မႈအားနည္းျခင္း အဆင္မေျပမႈမ်ား ေၾကာင့္ နာေရးကူညီမႈအသင္း(ရန္ကုန္)ကို ယခုကဲ့သို႔ ထပ္မံအကူအညီ ေတာင္းခံရျခင္းျဖစ္ေၾကာင္း ႐ွင္းျပ ခဲ့ၾကပါသည္။



ထို႔အျပင္ ၉.၁၁.၂ဝ၁၂ ရက္ေန႔ ေန႔လည္တြင္လည္း ပုလဲၿမိဳ႕နယ္မွ အမ်ိဳးသမီးတဦး၏ အကူအညီ ေတာင္းခံမႈေၾကာင့္ အေရးေပၚကယ္ဆယ္ေရး အဖြဲ႔သားမ်ားသည္ လူနာ၏ေနအိမ္ ၂၃ လမ္း၊ ေ႐ႊနံ႔သာ စံျပ ရပ္ကြက္၊ ပုလဲၿမိဳ႕သစ္သို႔ သြားေရာက္၍ ကူညီေပးခဲ့ၾကသည္။ လူနာျဖစ္သူ ဦးနန္းႏြယ္ အသက္ (၆၄) ႏွစ္ ျဖစ္ၿပီး အ႐ိုး TB ေဝဒနာျဖင့္ အိပ္ယာတြင္ (၄) လခန္႔လဲေလ်ာင္းလ်က္႐ိွကာ ေဆြမ်ိဳးမိသားစုမ်ား မ႐ွိသည့္ အတြက္ တစ္ဦးတည္း ေနထိုင္သူျဖစ္သည္။ ဦးနန္းႏြယ္အား အကူအညီေပးႏိုင္ရန္ အနီးပတ္ဝန္းက်င္မွ အမ်ိဳးသမီးတစ္ဦး၏ ကူညီဆက္သြယ္ေပးမႈေၾကာင့္ နာေရးကူညီမႈအသင္း(ရန္ကုန္)မွ လူနာတင္ယာဥ္ျဖင့္ ေနအိမ္မွ ၾကည့္ျမင္တိုင္အ႐ိုးေဆး႐ံုသို႔ ပို႔ေဆာင္ကူညီေပးခဲ့ၾကသည္။ ဦးနန္းႏြယ္မွ ယခုကဲ့သို႔ အကူအညီ ေပးသည့္အတြက္ ဦးေက်ာ္သူ၏ နာေရးကူညီမႈအသင္း(ရန္ကုန္)မွ အဖြဲ႔သားမ်ားကို ေက်းဇူးတင္႐ိွပါ ေၾကာင္း ေနာင္တြင္လည္း ဆထက္တဘိုး တိုးတက္ကူညီႏိုင္ၾကပါေစေၾကာင္း ဆုေတာင္းစကားဆိုခဲ့သည္။

နာေရးကူညီမႈအသင္း(ရန္ကုန္)သည္ အမ်ားျပည္သူတို႔၏ လူမႈဒုကၡမ်ားထဲ၌ က်င္လည္ေနၾက ရသူတို႔အတြက္ ဆက္လက္ကူညီ ကြက္လပ္ျဖည့္ေနရဦးမည္ ျဖစ္ရာေဝဒနာ႐ွင္ မိဘျပည္သူအေပါင္းတို႔ သည္လည္း ေဆး႐ံု၊ ေဆးခန္းမ်ားသို႔ သြားလာရန္မတတ္ႏိုင္သည္႔ မိမိတို႔၏ ခံစားေနရေသာ ေဝဒနာဆိုး မ်ားအတြက္ လည္းေကာင္း၊ ယခုကဲ့သို႔ေသာ လမ္းေလွ်ာက္ဖို႔ေနေနသာသာ မိမိတို႔ လဲေလ်ာင္းေနရေသာ ေနရာအခင္းအက်င္းမွ မတ္တပ္ပင္မထႏိုင္ေသာ ေဝဒနာ႐ွင္မ်ားအေနျဖင့္ မိမိတို႔၏ ေဝဒနာဆိုးမ်ားအား ႀကိတ္မွိတ္ခံစားျခင္း၊ ေပ၍ ခံစားျခင္းမ်ားျပဳလုပ္ကာ မိမိတို႔ ေသဆံုးမည္႔ေန႔ရက္ကို မေစာင့္ဆိုင္းၾကဘဲ နာေရးကူညီမႈအသင္း(ရန္ကုန္)႐ိွ သုခကုသိုလ္ျဖစ္ေဆးခန္း မွတဆင့္ အကူအညီေတာင္းခံကာ ေဆးဝါး ကုသျခင္း၊ လူနာတင္ယာဥ္ေတာင္းဆိုျခင္းတို႔အား ျပဳလုပ္ၾကပါက မိမိတို႔၏ ႀကံဳေတြ႔ခံစား ေနရေသာ ေရာဂါေဝဒနာမ်ား ေပ်ာက္ကင္းမႈကိုရ႐ိွေစမည္ျဖစ္သလို နာေရးကူညီမႈအသင္း(ရန္ကုန္)သည္ လည္း အဓိကရည္႐ြယ္ခ်က္ျဖစ္ေသာ “အမ်ားျပည္သူအတြက္ အမ်ားျပည္သူေကာင္းမႈ” ဟူေသာ ကုသိုလ္ ေကာင္းမႈႀကီးတစ္ရပ္ကို စြမ္းေဆာင္၊ ေဖးမ၊ ကူညီ၊ ေပဆပ္ျခင္း တည္းဟူေသာ မြန္ျမတ္ေသာ လူသားခ်င္း စာနာေထာက္ထားမႈ တစ္ရပ္ကို လုပ္ေဆာင္ေပးရာေရာက္ေတာ့မည္ျဖစ္ေပေတာ့သည္။

Posted by Aung Htet at 4:38 AM 0 comments  

Ashin Awwthada - Articles

ကြၽႏ္ုပ္တုိ႔က်တဲ့ မ်က္ရည္
အရွင္ၾသသဓ (ဟပ္မြန္းေဘး)
ႏုိ၀င္ဘာ ၁၃၊ ၂၀၁၂


ေလာကမွာ လူေတြဟာ ဘဝကုိ မ်က္ရည္နဲ႕ စခဲ့ၾကပါတယ္။ အသက္ရွင္သန္ လႈပ္ရွားေနစဥ္မွာလည္း မ်က္ရည္ေတြနဲ႕ ေနၾကရတယ္။ ဘဝကုိ အဆုံးသတ္သြားၾကျပန္ေတာ့လဲ မ်က္ရည္နဲ႕ဘဲ အဆုံးသတ္ သြားၾကရတယ္။ ဒီလုိ သုံးပုိင္းရွိရာမွာ အလယ္ပုိင္း အသက္ရွင္သန္ လႈပ္ရွားေနစဥ္မွာ က်တဲ့မ်က္ရည္ေတြကေတာ့ တစ္ေယာက္နဲ႕တစ္ေယာက္ အေၾကာင္းရင္း မတူတတ္ၾကပါဘူး။ ေလာကမွာ လူေတြဟာ ဝမ္းနည္းရင္လည္း မ်က္ရည္က်တယ္။ ဝမ္းသာရင္လည္း မ်က္ရည္က်တယ္။ ေရာဂါ ရွိရင္လဲ မ်က္ရည္က်တယ္။ အျခား အျခားေသာ အေၾကာင္းေတြေၾကာင့္လည္း မ်က္ရည္က်တယ္။ ဒီလုိ မတူကြဲျပားေနတာကုိ ေတြ႕ရပါတယ္။

ၿပီးခဲ့တဲ့ ေအာက္တုိဘာလ ၂၁-ရက္ေန႕က ျမန္မာႏုိင္ငံမွာ ႏုိင္ငံေတာ္သမၼတႀကီး ဦသိန္းစိန္ဟာ သမၼတအိမ္ေတာ္မွာ သတင္းေထာက္ေတြနဲ႕ ေတြ႕ဆံုၿပီး သူတုိ႕ေမးတဲ့ ေမးခြန္းေတြကုိလည္း ျပန္လည္ေျဖၾကားခဲ့ပါတယ္။ ပြဲစၿပီး မၾကာမီ ေမးခြန္းသုံးခု ေလာက္ ေျဖဆုိၿပီးခ်ိန္က စလုိ႕ သမၼႀကီးဦးသိန္းစိန္ဟာ ေဇာေခၽြးမ်ားျပန္လာတယ္လုိ႕ ဆုိပါတယ္။ စိတ္လက္မအီမသာျဖစ္ေနတဲ့ ပုံေတြလည္း ေတြ႕ရပါတယ္။ ေနာက္ဆုံး တပ္မေတာ္ကာကြယ္ေရးဦးစီးခ်ဳပ္အား ကာကြယ္ေရးဝန္ႀကီးမွ ခန္႕အပ္ႏုိင္မႈ အေနအထားႏွင့္ ပတ္သက္ၿပီး Favourite Journal ေမးျမန္းခ်က္ အေရာက္မွာေတာ့ မ်က္စိမ်က္ႏွာမ်ား ပ်က္လာကာ အသံမ်ားတုန္လႈပ္လာၿပီး မ်က္ရည္ မ်ားပါ က်ဆင္းလာခဲ့တယ္လုိ႕ ဆုိပါတယ္။ သမၼတႀကီးက်တဲ့မ်က္ရည္ကေတာ့ အက်ဥ္းအၾကပ္ထဲမွာ ဘယ္လုိေျဖရမွန္းမသိလုိ႕ က်တဲ့မ်က္ရည္ပါ။

တခါက ျမန္မာျပည္မွာ ရာတန္ေတြသိမ္းေတာ့ ဒကာတစ္ေယာက္ဟာ လက္ထဲမွာရွိတဲ့ေငြ အကုန္ဆုံး၊ စီးပြားေတြလဲ အကုန္ ပ်က္လုိ႕ ေနမထိ ထုိင္မသာျဖစ္ကာ တငိုငို တမႈိင္မႈိင္နဲ႕ ရူးမတတ္ျဖစ္ေနလုိ႕ ေနာက္ဆုံး ေက်ာင္းေရာက္လာပါတယ္။ ေရာက္လာတာက ေတာ့ ေယာဆရာေတာ္ေက်ာင္းပါ။ စာေရးသူလဲ ေရာက္ေနခ်ိန္မုိ႕ သူ႕အပူေသာကမ်က္ရည္ေတြနဲ႕ ေယာဆရာေတာ္ကုိ ေလွ်ာက္ထားခဲ့ တာ ၾကားရေတာ့ အေတာ့္ကုိ ဝမ္းနည္းစရာပါ။ သူ႕မ်က္ရည္ေတြကေတာ့ စီးပြားဆုံးလုိ႕က်တဲ့ မ်က္ရည္လုိ႕ဆုိရမွာပါ။

ေနာက္တစ္ေယာက္က စာေရးသူငယ္စဥ္က သူငယ္ခ်င္းပါ။ သူ႕မွာ သမီးေလးတစ္ေယာက္၊ သားေလးတစ္ေယာက္ ရွိပါတယ္။ ေနာက္ထပ္ သားသမီး မယူၾကေတာ့ပါဘူး။ မိဘအိမ္ကေန ခြဲခဲ့ၾကေတာ့ သမီးေလးကုိ သူ႕မိဘေတြအေဖၚရေအာင္ အဖုိးအဖြားနဲ႕ ထားခဲ့ ပါတယ္။ သားငယ္ေလးကေတာ့ သူတုိ႕နဲ႕ေနပါတယ္။ သားဆုိလုိ႕ ဒီေျမးေလးတစ္ေယာက္သာပါလုိ႕ အဖုိးအဖြားေတြက ခ်စ္လုိက္တာလဲ မေျပာပါနဲ႕ေတာ့။ အဲဒိအခ်ိန္မွာ ကေလးဟာရုတ္တရက္ အဖ်ားဝင္ၿပီး ေသဆုံးသြားပါတယ္။ အဖုိးအဖြား မိဘေဆြမ်ိဳး အကုန္လုံး ခ်ဳံးပြဲခ် ငုိလုိ႕ ဘယ္သူမွ ေဖ်ာင့္ဖ်မရလုိ႕ ေနာက္ဆုံး ကၽြႏု္ပ္ဆီေခၚလာပါတယ္။ တရားသေဘာေလးေပါက္ေအာင္ အမ်ားတကာ ျဖစ္တာေတြနဲ႕ ဥပမာေပး ေဟာျပလုိက္လုိ႕ ေသာကသက္သာရာ ရသြားပါတယ္။ သူတုိ႕က်တဲ့မ်က္ရည္ေတြကေတာ့ တစ္ဦးတည္းေသာသားေလး ဆုံးရႈံးသြားလုိ႕ က်တဲ့မ်က္ရည္ပါ။

ေနာက္ၿပီး စာေရးသူရဲ႕ ခမည္းေတာ္ႀကီးဟာ ၁၉၈၇-ခုႏွစ္၊ ဇြန္လေလာက္က ေလတျခမ္းျဖတ္ပါတယ္။ စာေရးသူ မႏၱေလးမွာ ရွိေနလုိ႕ ေၾကးနန္းရုိက္အေၾကာင္းၾကားပါတယ္။ ဒီေတာ့ ေလယာဥ္လက္မွတ္ေစာင့္မေနဘဲ ရရာကားနဲ႕ဘဲ ေမြးရပ္ေျမ ကေလးၿမိဳ႕ကုိ သြားခဲ့ပါတယ္။ ကားဂိတ္က ဆင္းတာနဲ႕ ေဆးရုံကုိ တန္းသြားခဲ့ပါတယ္။ ခမည္းေတာ္ႀကီးဟာ စာေရးသူကုိေတြ႕ေတာ့ သူ႕မ်က္ႏွာက အရမ္းေပ်ာ္ၿပီး ဝမ္းသာေနပုံ ေပါက္ပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ မ်က္လုံးက မ်က္ရည္ေတြက်ေနတယ္။ ဒီေတာ့ စာေရးသူက “ဘာလုိ႕မ်က္ရည္ေတြ က်ေနတာတုန္းလုိ႕” ေမးေတာ့၊ သူက ငိုလုိ႕ က်တာမဟုတ္ဘူးတဲ့၊ သူ႕ဖာသာသူ လူေတြလာတုိင္း ဒီလုိျဖစ္တယ္လုိ႕ ဆုိပါတယ္။ ဒီေတာ့ ခမည္းေတာ္ႀကီးက်တဲ့ မ်က္ရည္ဟာ ေလျဖတ္ေရာဂါေၾကာင့္က်တဲ့ မ်က္ရည္ျဖစ္မယ္လုိ႕ စာေရးသူ သေဘာေပါက္လုိက္မိပါတယ္။

မႏွစ္က ၂၀၁၁-ခု၊ ဒီဇင္ဘာလမွာ စာေရးသူ အေရွ႕မေလးရွားက ကိတကူနဘလုဆုိတဲ့ ၿမိဳ႕ကုိ သြားၿပီးတရားျပခဲ့ပါတယ္။ ေယာဂီထဲမွာ ခရစ္ယာန္ဘာသာဝင္ ဒကာမႀကီးတစ္ေယာက္လဲ ပါပါတယ္။ အစပိုင္း တစ္ရက္ႏွစ္ရက္မွာ သူ႕မ်က္ႏွာေတြ မေကာင္းပါ ဘူး။ ငုိေနသလုိျဖစ္လုိ႕ သူ႕ကုိ ေမးၾကည့္မိပါတယ္။ ဒီေတာ့ သူကေျပာတယ္။ ဒီမွာ သီလယူေတာ့ ပါဏာတိပါတအေၾကာင္းေတြ၊ အကုသုိလ္အေၾကာင္းေတြ ၾကားရေတာ့ သူလုပ္ခဲ့တဲ့ အမွားေတြကုိ သတိရၿပီး ငုိတာျဖစ္ေၾကာင္း ေလွ်ာက္ပါတယ္။ သူဟာ အရင္က ကေလးႏွစ္ေယာက္ ကုိယ္ဝန္ဖ်က္ခ်ခဲ့ဖူးေၾကာင္း၊ အခုေတာ့ သူ႕မွာ မွားမွန္းသိၿပီး သူဟာ မိခင္စိတ္မရွိတဲ့ မိန္းမရုိင္းႀကီးပါလားလုိ႕ ကုိယ့္ကုိယ္ကုိ ေနာင္တ ပူပန္မႈေတြျဖစ္ေနေၾကာင္း မ်က္ရည္မ်ား စုိရႊဲလ်က္ ေျပာရွာပါတယ္။ ဒီေတာ့ အျပစ္ကုိ အျပစ္မွန္းသိကာ ေနာင္ကုိေရွာင္ၾကဥ္လွ်င္ ဘဝအသစ္ျဖင့္ ကုသုိလ္ေကာင္းမႈမ်ား လုပ္ႏုိင္ေၾကာင္း၊ တရားအသိဉာဏ္ေတြလဲ ရနုိင္ေၾကာင္း ေျပာျပလုိက္ လုိ႕ သူ႕မ်က္ႏွာလဲ ခ်က္ခ်င္းေျပာင္းသြားၿပီး စိတ္သက္သာရာ ရသြားပါတယ္။ သူကေတာ့ လုပ္ခဲ့မိတဲ့အမွားအတြက္ ေနာင္တျဖစ္ကာ က်လာတဲ့မ်က္ရည္ေတြပါ။

၁၉၉၄-ခုႏွစ္ေလာက္တုန္း မိမိတုိ႕အရပ္မွ ေဆြမ်ိဳးေတာ္သူတစ္ေယာက္ ေရာဂါရွိလုိ႕ ရန္ကုန္ ဂ်ပန္ေဆးရုံႀကီးကုိ လာတက္ပါ တယ္။ မိမိက တတ္စြမ္းႏုိင္သမွ် ကူညီေပးရပါတယ္။ သူ႕မိန္းမက ေန႕လည္ဘက္မွာ ေစာင့္ေပးတယ္။ စာေရးသူကေတာ့ ညေနပုိင္း ေန႕တုိင္း သြားေတြ႕ပါတယ္။ ေရာဂါက တစ္ခါခြဲသည္။ ဟုတ္မလုိလုိနဲ႕ မေအာင္ျမင္ေပ။ ပုိဆုိးလာျပန္သည္။ ထုိ႕ေၾကာင့္ ဆရာဝန္မ်ားက ဒုတိယအႀကိမ္ ထပ္ခြဲျပန္သည္။ မထူးပါ။ ပုိလုိ႕ပင္ ဆုိးလာပါတယ္။ သည္ေတာ့ သူ႕ကုိယ္သူ ရိပ္မိလာတယ္။ သည္ေတာင္ကို သူမေက်ာ္ ႏုိင္ေတာ့ေပ။ သူ႕မွာ သမီးေလး ႏွစ္ေယာက္ရွိသည္။ ငယ္ၾကေသး၏။ မိန္းမကလဲ ငယ္ေသးသည္။ ထုိေန႕ ညေနပုိင္း ေဆးရုံက ဧည့္သည္ျပန္ခ်ိန္ ေခါင္းေလာင္းေခါက္ေတာ့ သူ႕မိန္းမေရာ, ကၽြႏု္ပ္ေရာ ျပန္ၾကရေတာ့မည္။ သည္ေတာ့ သူ႕မိန္းမလက္ကုိ က်စ္က်စ္ ပါေအာင္ ဆုပ္ထားပါေတာ့တယ္။ မ်က္လုံးကလည္း အားငယ္ေနတဲ့မ်က္လုံး။ ၿပီးေတာ့ မ်က္ရည္ေတြလည္း က်လုိ႕။ ငိုေနသည္ေျပာက ပုိမွန္မည္။ ကၽြႏု္ပ္က တရားေလးေတြ သတိေပးေနသည္ကုိပင္ သူနားမေထာင္ေတာ့။ ဇနီးႏွင့္သမီး ႏွစ္ေယာက္ကုိ ခြဲထားခဲ့ၿပီး ေသရမွာ ကုိ ေၾကာက္ေနရွာသည္။ ဟုတ္ပါသည္။ ေနာက္ေန႕မနက္ ေဆးရုံမွာ လႈပ္ရွားမႈမဲ့ေနသည့္ သူ႕အေလာင္းကုိသာ ကုတင္ေပၚမွာ ေတြ႕လုိက္ရေတာ့၏။ ဒါေၾကာင့္ မေန႕က သူမ်က္ရည္က်သည္။ ေသဖုိ႕ျပင္ဆင္ မထားေသးတဲ့အတြက္ ေသရမွာေၾကာက္၍ က်တဲ့ မ်က္ရည္ေတြပါ။

ၿပီးခဲ့တဲ့ ႏုိဝင္ဘာလ(၆)ရက္ေန႕ကေတာ့ အေမရိကန္သမၼတ အုိဘားမားဟာ သူ႕ရဲ႕ဒုတိယသက္တမ္းအတြက္ ၿပိဳင္ဘက္ ျဖစ္တဲ့ မတ္ေရာမနီကုိ အျပတ္အသတ္ႏွင့္ အႏုိင္ရခဲ့ပါတယ္။ ေနာက္တစ္ေန႕ အိမ္ျဖဴေတာ္ကုိ မျပန္ခင္ သူ႕ရဲ႕ စည္းရုံးလႈံေဆာ္ ေရးဌာနခ်ဳပ္ကုိသြားၿပီး ပါဝင္ လႈပ္ရွားခဲ့ၾကတဲ့ ဝန္ထမ္းေတြ,လုပ္အားေပးသူေတြကုိ ကုိယ္တုိင္သြားေရာက္ ေက်းဇူးတင္ေၾကာင္း ေျပာပါတယ္။ သူေျပာပုံက--

“I’m really proud of all of you,” Obama said. “What you guys accomplished will go on in the annals of history.”

လုိ႕ ျဖစ္ပါတယ္။ သူဟာ အထက္ပါစကားေျပာရင္း မ်က္ရည္မ်ားပါ က်လာပါတယ္။ သမၼတႀကီး အုိဘားမားကေတာ့ သူ႕လုပ္ေဖၚ ကုိင္ဘက္ေတြရဲ႕ ေထာက္ခံအားေပးမႈဟာ ေက်းဇူးႀကီးမားလြန္းလုိ႕ က်တဲ့မ်က္ရည္ပါတဲ့။

ဟုိတုန္းက စာေရးသူ ရန္ကုန္ မဟာစည္ရိပ္သာမွာ ေနစဥ္က ဒကာမတစ္ေယာက္ တရားထုိင္လာပါတယ္။ အရင္က တရားထုိင္ရမွာ အင္မတန္ ေၾကာက္သူပါ။ စာေရးသူက အခုေန အားမထုတ္မိလွ်င္ မိမိအတြက္ ျဖစ္လာႏုိင္မည့္ ဆုံးရႈံးမႈနဲ႕ လုပ္လွ်င္ ရႏုိင္မည့္ ပစၥဳပၸန္တမလြန္ အက်ိဳးမ်ားကုိပါ ေျပာျပလုိ႕ ေနာက္ဆုံး တရားထုိင္ျဖစ္သြားပါတယ္။ အစပုိင္းမွာ အေတာ္ႀကိဳးစားရွာပါတယ္။ သုိ႕ေသာ္ တရားက မတက္ပါ။ ရက္ကေလး အေတာ္ၾကာလာေတာ့ သမာဓိေလး ေတာ္ေတာ္ေကာင္းလာတယ္္။ ထူးဆန္းသည့္ ခံစား မႈမ်ား၊ ေအးခ်မ္းမႈမ်ား၊ ဘယ္တုန္းကမွ မရဖူးသည့္ စိတ္ခ်မ္းသာမႈမ်ား ေတြ႕လာရလုိ႕ ေနာက္ေန႕ တရားေလွ်ာက္ေတာ့ မ်က္ရည္ေတြနဲ႕ စိတ္အားထက္သန္စြာ ေလွ်ာက္ပါေလေတာ့တယ္။ သူကေတာ့ တရားရဲ႕ၿငိမ္းေအးမႈေလးကုိ ခံစားလုိက္ရၿပီး ဓမၼပီတိေၾကာင့္က်တဲ့ မ်က္ရည္လုိ႕ ေျပာႏုိင္ပါတယ္။

၁၉၈၂-ခုေလာက္တုန္းက စာေရးသူ ရန္ကင္းမွာေနခဲ့ပါတယ္။ ေဘာက္ေထာ္က ဆြမ္းစားပင့္လုိ႕ စာေရးသူလဲ ပင့္သံဃာ ေစ့ေအာင္ လုိက္သြားရပါတယ္။ အဲဒိပြဲမွာ ကမၻာ့ဗုဒၶသာသနာျပဳ ဆရာေတာ္ႀကီး ဦးေသ႒ိလလည္း ပါလာတယ္။ ဆြမ္းေကၽြးတဲ့ ဒကာမ ႀကီးက အဘိဓမၼာသင္တန္းသူလုိ႕ သိရပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ဆရာေတာ္ႀကီးက တရားခ်ီးျမွင့္တ့ဲအခါ အဘိဓမၼာအေၾကာင္းေလး ထည့္ေျပာ ပါတယ္။ လႉဒါန္းလွ်င္ ေသာမနႆျဖစ္ဖုိ႕လည္း အေရးႀကီးေၾကာင္း၊ ကမၼႆကတာ ဉာဏ္ပါၿပီး ဉာဏသမၸယုတ္ ျဖစ္ဖုိ႕လည္း လုိေၾကာင္း၊ တက္ၾကြသည့္စိတ္ဓာတ္ျဖင့္ အသခၤါရိကျဖစ္ဖုိ႕လည္း လုိအပ္ေၾကာင္းမ်ား ထည့္ေျပာသြားပါတယ္။ အလႉမွာ ဝမ္းသာလွ်င္ က,တာေတာင္ အျပစ္မရွိေၾကာင္း ဝိသာခါေက်ာင္းအမႀကီး ေက်ာင္းလႉပြဲအၿပီး ဝမ္းသာလြန္းလုိ႕ ေက်ာင္းပတ္ၿပီးက,တာကုိ ဥပမာထား ေဟာသြားပါတယ္။ တရားပြဲၿပီးေတာ့ သူ႕အလႉလဲ ေအာင္ျမင္၊ ဆရာေတာ္ႀကီးကုိယ္တုိင္လဲၾကြ တရားေဟာ၊ ေဟာျပန္ေတာ့လည္း ေသာမနႆျဖစ္ဖုိ႕အေၾကာင္းျဖစ္ေနေတာ့ ေရစက္ခ်ဆုံးေတာ့ သာဓုေတာင္ မေခၚႏုိင္ရွာဘူး။ ငိုပါေလေရာ့။ ေမးၾကည့္ေတာ့ ဝမ္းသာ လြန္းလုိ႕ပါ….တဲ့။ တရားနာရတာ ဝမ္းသာလြန္းလုိ႕က်တဲ့ ဓမၼႆဝနပီတိ မ်က္ရည္လုိ႕ ဆုိရမွာပါ။

ေနာက္ၿပီး ဂုိဏ္းႀကီး ၁၈-ဂုိဏ္းမွာ သံဃာေတာ္ေပါင္း ေထာင္ခ်ီ၍ စာခ်ေနသည့္ စာေပအလြန္တတ္သည္ မဟာသိဝမေထရ္ ႀကီးဟာ တေန႕မွာ သံေဝဂရၿပီး ရြာအနီးေတာသုိ႕ တရားအားထုတ္ရန္ ထြက္သြားပါတယ္။ စာေတြ သည့္ကေလာက္တတ္ထားမွေတာ့ တစ္ဝါတြင္းေလာက္ အားထုတ္လုိက္လွ်င္ ရဟန္းကိစၥ ၿပီးသြားမွာပါဟု ထင္ကာ အားထုတ္ပါတယ္။ ဝါကၽြတ္ေတာ့ သူထင္သလုိ ရဟႏၱာ ျဖစ္ဖုိ႕ အသာထား၊ နိမိတ္ေတာင္ မထင္ေသးပါဘူး။ သည္ေတာ့ ေနာက္တစ္ဝါဆုိရင္ ျဖစ္ပါလိမ့္မယ္လုိ႕ အားမေလွ်ာ့ဘဲ ဆက္လုပ္ပါ တယ္။ ေနာက္တစ္ဝါလည္း ရဟႏၱာက မျဖစ္ေသးပါ။ ေနာက္ေတာ့ ႏွစ္ေတြၾကာလာတာနဲ႕ ဝီရိယလုိေနလုိ႕ျဖစ္မယ္ဆုိၿပီး ကုတင္ကုိသိမ္း၊ ေက်ာခင္းမအိပ္ေတာ့ဘဲ ထုိင္ျခင္း,ရပ္ျခင္း,သြားျခင္း ဣရိယာပုထ္ သုံးပါးနဲ႕သာ ေနပါေတာ့တယ္။ သည္လုိနဲ႕ ႏွစ္ ၃၀-ၾကာသည့္ တုိင္ေအာင္ ရဟႏၱာမျဖစ္ေသးသျဖင့္ ဝါကၽြတ္ေတာ့ စိတ္ဓာတ္ေတြ က်ၿပီး ဆရာေတာ္ႀကီး ခ်ဳံးပြဲခ်ကာ ငုိပါေလေတာ့တယ္။ မဟာသိဝ မေထရ္ႀကီးကေတာ့ တရားမရလုိ႕ စိတ္ဓာတ္က်ကာ ဝမ္းနည္းၿပီး ငို္တဲ့မ်က္ရည္ပါ။

ဘုရားလက္ထက္က ေကာလိယမင္းမ်ိဳးကေန ႏြားအက်င့္ကို က်င့္ေနတဲ့ ပုဏၰႏွင့္ ေခြးအက်င့္ကုိ က်င့္ေနတဲ့ ေသနိယတုိ႕ဟာ သူတုိ႕ေနရာ ေကာလိယတုိင္းကုိ ဘုရားေရာက္လာေတာ့ သြားေတြ႕ၾကပါတယ္။ ၿပီးေတာ့ သူတုိ႕အက်င့္ေတြအေၾကာင္း ေမးျမန္းၾက တယ္။ သူတုိ႕ဟာ ေခြးအက်င့္ႏွင့္ ႏြားအက်င့္ေတြကုိ ပင္ပင္ပန္းပန္း ႏွစ္ရွည္လမ်ား ျပည့္ျပည့္စုံစုံ က်င့္ထားသူေတြ ျဖစ္ၾကပါေၾကာင္း၊ ထုိ႕ေၾကာင့္ သူတုိ႕ေသလွ်င္ ဘယ္ဘုံဌာနကုိ ေရာက္ၾကပါမလဲလုိ႕ ေမးၾကပါတယ္။ ဒီေတာ့ ဘုရားက သုံးႀကိမ္တုိင္တုိင္ မေမးျမန္းဖုိ႕ ပိတ္ပင္ပါေသးတယ္။ သူတုိ႕က အတင္းေမးတာနဲ႕ ေနာက္ဆုံးေတာ့ ဘုရားက “ပုဏၰႏွင့္ ေသနိယတို႕…. ေခြး အက်င့္ကုိ က်င့္သူဟာ ေခြးသာျဖစ္ႏုိင္ၿပီး၊ ႏြားအက်င့္ကုိ က်င့္သူဟာလဲ ႏြားဘဲျဖစ္ႏုိင္တယ္။ အကယ္၍ ဒီအယူသာမွန္တယ္လုိ႕ ဒိ႒ိနဲ႕စြဲေနရင္ ငရဲကုိပင္ က်ႏုိင္ေသးတယ္”လုိ႕ ေျပာေတာ့ သူတုိ႕ ႏွစ္ေယာက္လုံး ငုိပါေလေတာ့တယ္။ ဘာလုိ႕ငိုတာတုန္းေမးေတာ့ သူတုိ႕ဟာ ဒီအက်င့္ေတြကုိ ႏွစ္ရွည္လမ်ား က်င့္ထားၾကၿပီး အခုမွ မွားမွန္းသိလုိ႕ ငိုတာပါဘုရားဆုိၿပီး ေလွ်ာက္ၾကတယ္။ သူတုိ႕ကေတာ့ အက်င့္မွားေတြကို က်င့္ခဲ့မိ လုိ႕ ေနာင္တရၿပီး က်တဲ့မ်က္ရည္ပါတဲ့။

ေက်ာင္းဒကာ အနာထပိဏ္သူေဌးႀကီးကေတာ့ အသက္ ၇၉-ႏွစ္အရြယ္မွာ အုိမင္းရင့္ေရာ္မႈေၾကာင့္ ျပင္းထန္တဲ့ ေရာဂါေဝဒနာ ေတြ ခံစားလာရပါတယ္။ ဒါနဲ႕ အိမ္က အခုိင္းအေစေလးကုိ ရွင္သာရိပုၾတာႏွင့္ ရွင္အာနႏၵကုိ အပင့္ခုိင္းလုိက္ပါတယ္။ မေထရ္ႏွစ္ပါး လည္း ေရာက္လာၿပီး ေရာဂါအေျခအေနကုိ ေမးၾကည့္ေတာ့ ပုိ၍သာ တုိးေနေၾကာင္း ေက်ာင္းဒကာႀကီးက ေလွ်ာက္ထားလုိက္ပါတယ္။ ဒီေတာ့ ရွင္သာရိပုၾတာမေထရ္ႀကီးက ေက်ာင္းဒကာႀကီးကုိ တရားဆယ္မ်ိဳး အစဥ္အတုိင္းေဟာသြားပါတယ္။ တရားဆုံးေတာ့ ေက်ာင္း ဒကာႀကီးက ငုိပါေလေတာ့တယ္။ အဲဒီမွာ ရွင္အာနႏၵက “စည္းစိမ္ေတြကုိ တြယ္တာေနလုိ႕ ငိုတာလား၊ ေသရမွာကုိ ေၾကာက္လုိ႕ငုိတာ လား”လုိ႕ ေမးျမန္းလုိက္ေတာ့ “ဒီလုိ မဟုတ္ပါဘူးဘုရား၊ ဒီေက်ာင္းမွာ ၂၄-ႏွစ္ပတ္လုံး ဘုရားသတင္းသုံးခဲ့ေပမဲ့ ဒီေလာက္ေကာင္းတဲ့ တရားကုိ ဘုရားဆီကလဲ မနာဖူးဘူး။ အရွင္ဘုရားတုိ႕ဆီကလဲ မနာဖူးဘူး။ အခုမွ နာရလုိ႕ ငုိတာပါဘုရား”တဲ့။ ေက်ာင္းဒကာႀကီး ကေတာ့ ဘုရားနားမွာ ကပ္ေနေပမဲ့ အႏွစ္ပါတဲ့တရားကုိ ေသခါနီးေလးမွ ကပ္နာလုိက္ရလုိ႕ ငိုတာပါတဲ့။ တရားေကာင္းနာလိုက္ရလုိ႕ က်တဲ့မ်က္ရည္ပါ။

အဘိညာဏ္ စ်ာန္သမာပတ္နဲ႕ျပည့္စုံတဲ့ ကာဠေဒဝိလရေသ့ႀကီးဟာ ဘုရားအေလာင္းေတာ္ ဖြားျမင္တာကုိ ၾကားလုိ႕ နန္းေတာ္ထဲ ၾကြလာပါတယ္။ သုေဒၶါဓနမင္းႀကီးက သားေတာ္ေလးကုိ ျပလုိက္ေတာ့ ဘုရားျဖစ္မဲ့လကၡဏာအရပ္ရပ္တုိ႕ႏွင့္ ျပည့္စုံေနလုုိ႕ သိဒၶတၳမင္းသားေလးဟာ ဘုရားဧကန္ျဖစ္လိမ့္မယ္လုိ႕ အနာဂတံသဉာဏ္ျဖင့္သိၿပီး အားရဝမ္းသာ ၿပံဳးရယ္ပါတယ္။ ေနာက္ၿပီး မင္းသား ေလး ဘုရားျဖစ္ခ်ိန္ မိမိမွာ ဖူးခြင့္ရဦးမည္ေလာလုိ႕ ဆင္ျခင္ၾကည့္လုိက္တဲ့အခါ ဘုရားျဖစ္ခ်ိန္မွာ သူ႕ဟာေသလြန္၍ အရူပျဗဟၼာ့ဘုံသုိ႕ ေရာက္ေနေလၿပီ။ ထုိအခါ သူ႕မွာ ဘုရားႏွင့္လြဲရေလၿပီဆုိတာ သိလုိက္ရလုိ႕ စိတ္မေကာင္းျခင္းမ်ားစြာနဲ႕ ငိုပါေလျပန္တယ္။ ကာဠေဒဝိလရေသ့ႀကီးကေတာ့ ဘုရားႏွင့္လြဲလုိ႕ ဝမ္းနည္းၿပီး က်တဲ့မ်က္ရည္ပါတဲ့။

ၿပီးခဲ့တဲ့ ႏုိဝင္ဘာလ (၆)ရက္၊ အဂၤါေန႕ညက ေတာ့ ကၽြႏု္ပ္ကုိယ္တုိင္ မ်က္ရည္က်ခဲ့ပါတယ္။ ညပုိင္း တရားထုိင္ၿပီးေတာ့ သမၼတေရြးေကာက္ပြဲသတင္း ၾကည့္ မိပါတယ္။ ၾကည့္ၿပီး မၾကာခင္ ၁၅-မိနစ္ေလာက္မွာ မ်က္စိစပ္လာပါတယ္။ ေနာက္ေတာ့ မ်က္လုံးပူၿပီး မ်က္ရည္မ်ားပါ က်လာပါတယ္။ ဒါနဲ႕ ရုိးရုိးမ်က္စိ ေျခာက္လုိ႕ ျဖစ္တယ္ထင္ၿပီး မ်က္စဥ္းေလးခပ္ကာ သတင္းဆက္ၾကည့္ျပန္ ပါတယ္။ ၾကာၾကာ မၾကည့္ႏုိင္ပါ။ မ်က္ရည္က်လာျပန္ပါတယ္။ ေနာက္ေတာ့ မၾကည့္ တခ်က္ ၾကည့္တခ်က္နဲ႕ အႏုိင္အရႈံးေရာက္မွဘဲ ပိတ္ၿပီး အိပ္လုိက္ပါတယ္။ ဒိမတုိင္ခင္ သုံးရက္ေလာက္ကေတာ့ ဘယ္ဘက္ နားေနာက္ကအေၾကာ နာတာရွိပါတယ္။ တခါတေလ အထက္ကိုတက္ၿပီး ေခါင္းဦးေရ ေအာက္ကေန သစ္ျမစ္လုိျဖာၿပီး နာတတ္တယ္။ တခါတေလ နားေခါင္းထဲအတုိင္း အတြင္းဘက္ စူးဝင္ကာ ဦးေႏွာက္ထဲအထိ နာတတ္တယ္။ ဒါက ပထမပုိင္း စျဖစ္တဲ့ လကၡဏာေတြပါ။

ေနာက္ေန႕(ႏုိဝင္ဘာ ရ-ရက္ေန႕)မနက္မွာေတာ့ ဘုရားဝတ္ကုိေတာင္ ဆုံးေအာင္မတက္ႏုိင္ေတာ့ပါဘူး။ နားေနာက္က နာတာ ေတာ္ေတာ္ေလး ဆုိးလာလုိ႕ ဘုရားဝတ္တက္ရင္း တစ္ဝက္ေလာက္မွာ အခန္းျပန္ၿပီး နားေနရပါတယ္။ အာရုံဆြမ္းစားေတာ့ ဘယ္ဘက္ အေပၚႏႈတ္ခမ္းက ေရာ့ေတာ့ေတာ့နဲ႕ စားရင္ ဟင္းေရကုိ စုပ္လုိ႕မရဘူး။ ျပန္ထြက္ခ်င္တယ္။ ဒါနဲ႕ မသင္ကာလုိ႕ ေက်ာင္းျပန္ေရာက္ေတာ့ မွန္ေရွ႕မွာ ပါးစပ္ကုိ ေလမႈတ္ၾကည့္ေတာ့……….။ ဟုတ္ပါတယ္…..bell’s polsy ျဖစ္ေနတာပါ။ ဒါေၾကာင့္ ဆရာဝန္ကုိ ခ်က္ခ်င္းေခၚၿပီး အပြိင့္မန္႕ လုပ္၊ သူခ်ိန္းတဲ့ မနက္ ၉-နာရီ ၁၅ မိနစ္မွာ သြားေတြ႕။ စစ္ေဆးၿပီး ေဆးမ်ားေပးလုိက္ပါတယ္။ အခု ေဆးေသာက္လ်က္ပါ။ နားေနာက္က နာတာေတာ့ သက္သာသြားပါၿပီ။ စားေသာက္တဲ့အခါမွာေတာ့ ဘယ္ဘက္အေပၚႏႈတ္ခမ္း မလုံတဲ့အတြက္ အေတာ့္ကုိ ကသိကေအာက္ ျဖစ္လွပါတယ္။ မ်က္လုံးကေတာ့ မွိတ္ရင္ အနည္းငယ္ပြင့္ေနေသးတဲ့အတြက္ မ်က္စိ ေျခာက္ၿပီး မ်က္ရည္က်က်ေနလုိ႕ မ်က္လုံးကုိ အုပ္ထားရပါေသးတယ္။ တစ္ပါတ္ႏွစ္ပါတ္အတြင္း ေပ်ာက္ပါလိမ့္မယ္လုိ႕ေတာ့ ဆရာဝန္က ေျပာပါတယ္။ ကၽြႏု္ပ္က်တဲ့မ်က္ရည္ကေတာ့ bell’s polsy ေရာဂါေၾကာင့္ က်တဲ့မ်က္ရည္လုိ႕ ဆုိပါရေစေတာ့။

အင္း…..မ်က္ရည္ေတြက်ၿပီ ဆုိမွျဖင့္ ငါ့မ်က္ရည္ ဘာေၾကာင့္က်သလဲဆုိတာ ဆင္ျခင္မိဖုိ႕ လုိလာပါတယ္။ ေသာကေတြ ေလာဘေတြ အပူဗ်ာပါဒေတြေၾကာင့္ က်တဲ့မ်က္ရည္ေတြကေတာ့ ကၽြႏု္ပ္တုိ႕သံသရာကုိ ရွည္ေစဖုိ႕ျဖစ္လုိ႕ မေကာင္းဘူးေျပာရမွာပါ။ တရားေၾကာင့္ က်တဲ့မ်က္ရည္မွသာ အငုိတိတ္ရာ မ်က္ရည္ေတြလုံးဝ ခမ္းေျခာက္ရာ အမတာနိဗၺာန္နန္းဆီကုိ လွမ္းခ်ီႏုိင္မွာမုိ႕ တရားေၾကာင့္ က်တဲ့မ်က္ရည္မ်ားမွသာ ေဆးေပါင္းခမည္ ျဖစ္ပါေၾကာင္း အၾကံေကာင္းေပးအပ္ပါတယ္။

 မ်က္ရည္ခမ္းေျခာက္၊ နိဗၺာန္ေပါက္၊ အျမန္ေရာက္ႏုိင္ၾကပါေစ။
--
Send email to - edi...@moemaka.com to contact and contribute with MoEmAKa

MoeMaKa on Facebook Page from here  (For Burma / Myanmar User)

MoeMaKa News & Media covering Burmese Community
PO Box 320-207, San Francisco, CA 94132-0207, USA.
http://MoeMaKa.Com - Burmese Language
http://MoeMaKa.Org - English Edition
http://MoeMaKa.Net - Audio & Video Archives
Reply all
Reply to author
Forward
0 new messages