ယုတၱိကို မကိုးကြယ္ေတာ့တဲ့ေခတ္

[သုရွင္]

ေဒါက္တာဆိုရင္ေလးစားပါတယ္..တဲ့။ ေျပာေနက် ေခါက္ရုိးက်ိဳးစကားေတြ
အက္ေၾကာင္းထပ္ေနတဲ့မေန႔က အတိုင္းလူေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား
ေရရြတ္ၾကတာေပါ့။ေဒါက္တာ ခ်င္းတူရင္ေတာင္ သူက ဘယ္ဆီက ရတဲ့ ေဒါက္တာရယ္လို႔
လူအထင္ၾကီးေအာင္ လည္းေျပာဆိုေနၾကတာက ယဥ္ေက်းမႈ တစ္ခုလို အခုေခတ္အခုအခါမွာ
ထူးဆန္းေနတာမ်ိဳးေတာ့လည္း မဟုတ္ျပန္ပါဘူးေလ။ဒီလူက ဖီေလာ္ေဆာ္ဖာ ဦးျမသာ
ကို မသိ ပါဘူး။ ဒါမို႔လည္း သိပ္နားမလည္ဘူး ထင္ၾကတာေပါ့။ ျဖစ္နုိင္ပါတယ္။
ရူးမိုက္တာခ်င္းအတူတူေတာင္နာမည္ရ လူမိုက္က မိုက္မွ မိုက္တယ္ထင္ၾကတာ။
ေလာကၾကီးက မ်က္နွာလိုက္တယ္။ ပါးေပၚမွာ က် တဲ့
မ်က္ရည္ခ်င္းတူတူေတာင္သူတို႔ေတြကို က်ေတာ့ သနားၾကသတဲ့။ကားလိပ္ခ်တဲ့
ဇာတ္ထဲ ကလူလည္း ဇာတ္သဘင္ရဲ့ တစ္ေထာင့္တစ္ေနရာက
က်ရာတာ၀န္ထမ္းေဆာင္ေနတာဘဲလို႔ ထည့္တြက္တတ္ရင္ အခုေလာက္ ခြဲျခားဆက္ဆံ
မႈေတြ ရွိၾကမွာမဟုတ္ဘူး။အၾကီးစားသူခိုးက လူကိုဟစ္တယ္
..ငါ့ေျမေတြျပန္ေပးတဲ့။ေျခခ်စရာ မရွိတဲ့ လူေတြက ေျမေတြကို လုယူခံေနရေပါ့။
ေခတ္ကိုက ၾကီးနုိင္ငယ္ညင္း၀ါဒ ေခတ္။ျပဇာတ္ကတတ္တုိင္း ..
မင္းသားမင္းသမီးမျဖစ္ေတာ့ဘူး။ နည္းနည္းေလးထူးရင္ထူးမွ..ဒါမွမဟုတ္
ရူးရင္ရူးမွ ၊ ဒါမွမဟုတ္..၀ွစ္လစ္စလစ္ေတြ ေဖာခ်င္းေသာခ်င္းမွ။
စကားတစ္ခြန္းကလည္း တတ္ဦးမွ… ဘာတဲ့..သူ႔ေခတ္သူ႔စတုိင္ကို အမိီလိုက္
နုိင္မွ ဆိုဘဲ။ ေခတ္က ေက်ာ္သြားတာ ရာစုနွစ္တစ္္ခုစာေလာက္ရွိေပါ့။ အခုမွ
သူတို႔ေျပာတဲ့စကားတစ္ခြန္းကို သတိထားမိတယ္ … ရေအာင္
အမီလိုက္မယ္…ကဆုန္ေပါက္စီးပါြးေရးစနစ္နဲ႔တဲ့။
အေၾကြးေတြျပားပန္းခတ္ေနတဲ့ေတာသူေတာင္သားေတြ မသိတဲ့ စကားလံုးအဆန္းေတြနဲ႔
တင္ မဲတစ္ျပား မွာ မေန႔က ကတည္းက ေအာင္ျမင္သူေျခရာေတြ
ေပ်ာက္ပ်က္သြားခဲ့ေပါ့ေလ။ မဲဆြယ္စကားလံုးေတြသာ ေငြေၾကးေတြဆိုရင္
ေတာသားေတြ ခ်မ္းသာေနတာ ေခတ္က ရာစုနွစ္ တစ္၀က္ေတာင္ ဆယ္စုနွစ္
တစ္ခုစာေလာက္ေက်ာ္ခဲ့ေပါ့။အခုၾကည့္ေလ အမ်ိဳးသားေရး သမား
ကလူရိုင္းျဖစ္ရတဲ့ေခတ္။ အိမ္ရွင္က ခ မွ ဧည့္သည္
ေက်နပ္နုိင္မယ့္ေခတ္။ေႏြဆို ပူရမွာ က ဟိုးတုန္းက သဘာ၀ပါ။ အခု မိုးေတြ
ေဆာင္း ေတြမွာ ဘယ္သူက စိတ္ေအးခ်မ္းသာစြာ အိပ္စက္အနားယူရေတာ့မွာလဲ။
မတရားမႈကို မလုပ္ဖူးေျပာျပီး ေလာဘႏြံ ကြ်ံက်ေနသူေတြက လြဲရင္…
မ်က္နွာဖံုးၾကီး စြတ္ထားလိုက္တာမ်ား ေရႊမင္းသားေရာင္ကို
ပ်ိဳးပ်ိဳးျပက္ျပက္လက္..လို႔။အေရးမၾကံဳခင္ေတာ့ စကားလံုးေတြက ပ်ားရည္ေတြ
ရႊဲလို႔.. ေလ်ာ္ေၾကးနဲ႔ ျပစ္ဒဏ္ ဆိုတာ..ဘာမွမရွိတဲ့သူဆင္းရဲေတြ
အတြက္ပဲသက္ဆိုင္တဲ့ ေ၀ါဟာရ ျဖစ္ခဲ့တာ ၾကာလွေပါ့။တရားမွ်တမႈ လို႔
အသံကုန္ဟစ္ေနၾကသူေတြကို ၾကည့္ေလ..တစ္ဖက္ေစာင္းေနတဲ့
သူတို႔အျမင္ေတြကိုေတာင္ ခ်ိန္သီးခ်ျပီး ေရျပင္ညီ မညွိရေသးဘူး။
အမွတ္အသားေတြ ခ်ထားတာေတာ့ၾကာပါ ျပီ။ျပီးရင္ မွတ္ထားတဲ့ေနရာ ကဘယ္ေတာ့မွ စ
ျပီးမတိုင္းတာက ခက္တယ္။ေနာက္မွ ေျပာေနက် စကားကို ေျပာဦးမယ္ ..
လြဲျပန္ျပီ၊မွားျပန္ျပီ၊ အားလံုးေသာလူသားေတြကို အစမ္းအသပ္ခံေတြလို
စမ္းသပ္ျပီး သူစား ကိုယ္စား..လုပ္လုိက္ေတာ့ သယံဇာတ ဆိုတာ စာအုပ္ထဲမွာ ဘဲ
ၾကြယ္၀ ခဲ့တဲ့ တုိင္းျပည္အရင္းမျမစ္ေတြသာ ျဖစ္ခဲ့ေပါ့။ ခပ္ငယ္ငယ္
သူငယ္တစ္ေယာက္စကားနဲ႔ေျပာရရင္ သယံဇာတ ဆိုတာ ကြ်န္ေတာ္တို႔ အိမ္ေနာက္ ေဖးက
ဘံုပုိင္ေရတြင္းလား ဆိုသလိုျဖစ္ေနျပီ။ ေရေတြေလေတြေတာင္ အခြန္အခနဲ႔
ေသာက္သံုးရႈရိႈက္ရဦးမယ့္ေခတ္ ေရာက္လာဦးမွာ။ ကြ်န္ေတာ္တို႔
ေျပာေျပာေနတဲ့ တိုးတတ္တဲ့ ေခတ္ၾကီးကို ေရာက္လာတဲ့
အခါေရာက္ရင္ေျပာပါတယ္။အၾကင္နာေတြေပးပါ။ ဒီလို သူေဌးေတြ ေတာင္းစားေနရျပီ။
ၾကြယ္၀မႈက ဟန္ေဆာင္မႈကို ပဲ တိုးတက္ထြန္းကားေစတာမ်ိဳး…ေလာကၾကိီး ကို
အျပစ္တင္တဲ့သူေတြမ်ားမ်ားလာတယ္။ အေၾကာင္းျပခ်က္ေပ်ာက္ေပ်ာက္သြားတဲ့
အခ်ိန္တိုင္းမွာေလ။ ေနသာ ေနလိုက္ၾက ပါေတာ့ ဒူးေနရာ ဒူးေတာ္ေနရာ ေတာ္။
ပညာရွိဆိုတာ အာဏာ ရွင္ရဲ့ ခုိင္းဖက္ျဖစ္တာ အခုမွ မွ မဟုတ္တာ။
ဟိုးတုန္းကတည္းက ဒီလိုဘဲ။ အာဏာ ဆိုတာက ဘဲေျပာင္းသြားတာ။ ေငြရွင္ ေၾကးရွင္
လူတန္းစား ေတြက ေျပာရဲမွာေပါ့။ မၾကိဳက္ရင္ အလုပ္ထြက္ ဆိုတဲ့ စကားမ်ိဳး။
ၾကိဳက္လည္း ကုမၸဏီ အၾကပ္အတည္း မွာ ဒီအတိုင္းအေၾကာင္း ျပ ခ်က္ရွာျပီး
ထုတ္လိုက္ၾကတာဘဲ။ ထမင္းတစ္လုပ္မွာ အခက္အခဲ ျဖစ္ေနၾကတာက ဟုိုးေအာက္ေျခက
လူတန္းစားတစ္ရပ္ပါ။ ကိုယ္ခ်င္းစာ တရား တစ္ခုေလာက္
ထြန္းကားလာရင္ကိုဘဲ…လူေတြမွာ ျငိမ္းခ်မ္းသာယာ၀ေျပာ နုိင္ပါေသးတယ္။
ယုတၱိဆိုတာကို မကိုးကြယ္ၾကေတာ့ တဲ့ ေခတ္ထဲမွာ။။။။။။။။

--
*အမွန္ျမင္မွ...အျမင္မွန္မည္။*

*သုရွင္*