Bir
anda uykudan kalktim
çok
ilginç bir ışık
gördüm
ama
odanın
ışığı kapalıydı
bir
baktım saat 3:30 gece facir vakti
peki
gördüğüm
bu kadar ışık nerden
-----
birden
şaşırıp kaldım baktım ki elimin yarısı duvarın içinde
hemen elimi
çıkardım korku içinde oturup elime bakıyordum
tekrar elimi duvara dogru
uzattım yine elim duvarın içine giriyordu!!!!!!!!
--
bir
gülümseme sesi duydum
Yüzümü kardeşime dogru
çevirdim, yatıyordu
korku içinde yatağımdan kalkıp kardeşimi uyandırmaya
gittim
ama cevap vermedi
annemin odasına doğru
gittim
babamı uyandırmaya çalıştım
birilerinin bana cevap
vermesini istiyorum ama kimse cevap vermiyordu
annemi uyandırmak
üzereyken, baktım ki annem
uykudan uyandı
uykudan uyandı ama
benimle konşmuyordu
---
bismillahirrahmanirrahim diyordu ve
tekrarlıyordu
babamı uyandırdı, kalk
kalk bir bakalım çocoklara
dedi annem
şimdi zamanımı bırak
uyuyayim yarın ola hayrola
dedi babam
ama annemin ısrarı
üzerine babam kalkıverdi
şaşkınlık içerisinde beraber odamıza doğru
geldiler
---
başladım bağırmaya, anne, baba ama hiç birisi
cevap vermiyordu!!!
annemin elbisesini
çekiyor beni dinlemesini
istiyordum ama annem beni
hissetmiyordu!!!
başladım
annemin arkasından yürümeye ta bizim
odaya kadar
odamıza
girdi ve ışıkları açıverdi
ama
benim
için fark etmiyordu çünkü benim için her taraf ışıktı
tam
o
sırada çok ilginç bir şeyle karşılaştım
---
kendi
vücüdumu
gördim!!!
evet
kendi vücüdumu
oturup kendi kendimi seyredıyordum, iki taneydim
kendi kendime
soruyordum kimdir bu acaba?
Nasılda bana benziyor!!!
başladım kendi kendimi
uyandırmaya, bu kabustan
kurtulayım diye
ama
uyanamadım
---
babam dedi ki bak yatıyorlar işte hadi yerimize
gidelim
ama annem sakin
olamadı ve benim uyuduğum yatağa
doğru gelerek
beni uyandırmaya
başladı kalk muhammed kalk bana
cevap ver
ama cevap
veremiyordu!!!
bir kaç defa uğraştı
ama yok. Birden baktım ki
babamın gözlerinden yaşlar
dökülüyor
o babam ki şimdiye
kadar onun göz yaşlarını
görememiştim
bağırışmalar başladı
oracık yerden .. kardeşim
uyandı ve sordu ne oldu?
annem ona bağırarak,
abin muhammed olmüş çok acıklı bir
şekilde
ağlıyordu
---
bağırmalar
fazlalaştı
anneme giderek, anne
ağlama ben burdayım bak
bana!!
ama kimse bana cevap vermiyordu, neden?
oturup bağırmaya
başladım, burdayım bakın işte
ama
kimse
cevap vermiyordu
başladım
bağırmaya ya rabbi, ya rabbi ne olur
beni bu rüyadan ve olduğum durumdan
kurtar
---
uzaktan
bir ses duydum ve geldikçede yükseliyordu
bu ses allah'u taalenin
bir ayeti idi
((andolsun
sen
bundan gaflette idin, derhal biz senin perdeni kaldırdık. Bugün artık
gözün
keskindir))
birden iki kişi
beni tuttular, ama insan
değillerdi
çok
korktum
!!
başladim
bağırmaya, bırakın beni, siz kimsiniz? Ne istiyorsunuz?
kabire kadar senin
gardiyanlarınız dediler
----
ben
ölmedim, daha yaşıyorum dedim
neden beni kabire
götürüyorsunuz? bırakın beni!!
Ben hissediyorum, konuşuyorum ve görüyorum,
ben ölmedim
bana
gülümseyerek
cevap verdiler
dediler
ki, ey insanlar sizzler çok ilginç yaratıksınız, sanıyorsunuz ki ölüm
hayatın
sonudur ama bilmiyorsunuz ki asıl olan sizin yaşadığınız hayat bir
rüyadan
ibaret olup öldüğünüz zaman uyanıyorsunuz.
beni kabire doğru çekiyorlardı hala
yoldayken baktım ki
benim gibi insanlar ve yanlarında da aynı
o iki yaratıktan var, kimi ağlayor
kimi gülüyor ve kimi ise bağırıyordu
onlara
sordum
neden böyle yapıyorlar?
dediler
ki, bu insanlar şaşkınlık içerisindeler, nereye gittiklerini
biliyorlar,
kimisi dalalettedir.. korku içinde sözlerini keserek
sordum:
ateşe gidiyorlar mi
yani?
evet
dediler
'
konuşmalarına
devam ederek, o gülenler ise
cennete gidiyorlar
hemen sordum onlara, peki ben nereye gidecem??
dediler ki, sen bazen
iyi gidiyordun, bazende
kötü
bazen
tövbe edip ertesi gün günah işliyordun ve izlediğin yol tam olarak
belli
değildi
ve hep öyle yitik kalacaksın
sözlerini korku içerisinde keserek sordum:
yani ben ateşemi gidiyorum yoksa?
Onlarda, Allahın
rahmeti geniştir ve yolculukta
uzundur dediler
---
yüzümü
çevirdim korku içerisinde baktım ailem, babam, amcam, kardeşlerim
ve
akrabalarım hepsi
Bir sandık içinde beni taşıyorlardı
Onlara kosarak gittim
ve onlara dedim ki benim
için dua edin lütfen
Ama kimse bana cevap
vermiyordu
kimi
ağlıyordu
kimi ise hüzünlüydü
Kardeşime giderek,
dikkatli ol dünyanın fitnesi
seni kandırmasın
Beni duymasını çok isterdim
O iki melek beni
kabirdeki cesedimin üzerine
bağladılar
baktım
ki babam toprak atıyor üzerime
Kardeşlerim topak atıyor
Ordaki insanlar hepsi
üzerime toprak atıyordu
----
dedim
ki, ahh keşke onların yerinde olsaydım Allaha tevbe etseydim
dün
sabah namazımı kılsaydım
Keşke her gün rabbime dua etseydim
Keşke her gün tevbemi yenileseydim
Keşke kötülüklerden uzak dursaydım
Başladım bağırmaya, ey
insanlar dikkatli olun
dünya hayatı sizleri
kandırmasın
en
azından
birisinin beni duymasını çok isterdim
Peki sen beni
duyuyormusun ???
----
lütfen herkese
gönder
---
eğer göndermesi
sana zor geliyorsa, daha iyi
olacak çünkü sevabını hakketmiyorsun, ama
kabirde olduğun zaman o zaman, ahh
keşke gönderseydim
diyeceksin
***
süphanallah ve bihamdihi.. süphanallahul azim
HİÇ OLMASSA ALLAH RIZASI İÇİN GÖNDER