Luca met de scheve poot

[geeck]

Beste vrienden,
Jullie herinneren jullie vast nog het verhaal van Luca, het duifje met
de scheve poot dat het ondanks de slechte toestand van haar pootje na
een intensieve behandeling, vitaminekuren enz toch goed deed. Ze
groeide uit tot een mooie, gezonde, levenslustige duif die ondanks
haar "mankementje" perfect meekon met haar soortgenoten. Begin dit
jaar paarde ze met een mooie, jonge doffer en alles leek goed te gaan.
Er kwamen eitjes, maar jammer genoeg geen jongen. Ik durfde het ook
niet aan om jongen van een ander koppel onder te schuiven - met haar
scheve poot bleek Luca op het nest toch wat onhandig en ik wilde
uiteraard geen jongen verliezen.
Ach, geen erg. Ik heb mijn duiven niet echt voor de fok of voor
tentoonstellingen, dus zoveel maakte het niet uit dat er een koppel
onvruchtbaar bleef. Luca bleef het verder goed doen.
Tot ze een dikke maand geleden plots nog nauwelijks wilde lopen op die
scheve poot. Bij onderzoek bleek de poot gezwollen, warm en
pijnlijk. Dagelijks baden in zout water, antibiotica en druppeltjes
om de ontsteking tegen te gaan, hielpen niet echt. Luca ging snel
achteruit.
Het viel niet mee om afscheid te nemen. Luca was een beestje met
karakter, sterk en moedig, dat had ze ten volle bewezen en ik had me
na al die tijd erg aan haar gehecht. Maar het had geen zin om nog
verder te gaan. Voor Luca was het goed geweest, en ik troost me met
de gedachte dat ze ondanks alles een mooi leven heeft gehad.
Nee, voor mij was Luca niet zomaar een duif. Ze was speciaal. Dat
zijn ze trouwens allemaal...
Groetjes,
Gerda