Islamitische landen weigeren Israël te erkennen
BRUSSEL - Van zaterdag tot maandag vergaderden de OIC in de Syrische
hoofdstad Damascus. Syrië nam het voortouw op de jaarlijkse
bijeenkomst van de ministers van Buitenlandse Zaken van de Organisatie
of the Islamic Conference (OIC). Het land zegt in de slotverklaring
bereid te zijn om te onderhandelen met buurland Israël, ongeacht wie
er aan de macht is. Maar veel lidstaten blijven weigeren Israël te
erkennen.
De OIC is de grootste organisatie van moslimlanden ter wereld en kan
daarom, ten voordele de islamitische landen, een wezenlijke rol spelen
in de dialoog.
Het OIC heeft haar hoofdkwartier in Saoedi Arabië. In de OIC zijn 56
Islamitische lidstaten (plus de PLO) vertegenwoordig en is de grootste
lobby organisatieis binnen de VS. Met olie als beste wapen kunnen zij
de VS net zo manipuleren als zij zelf willen.
De bevolking van de lidstaten bedraagt samen bijna anderhalf miljard
mensen, ruim een vijfde van de wereldbevolking. Ze is op de Verenigde
Naties na (waar ze overigens een permanente vertegenwoordiger heeft)
de grootste intergouvernementele organisatie ter wereld. Het conflict
tussen de PLO en Israël staat jaarlijks hoog op de agenda. Alle
lidstaten erkennen het recht op een Palestijnse staat maar zij blijven
weigeren Israël te erkennen, Israël werd in 1948 wel erkend werd door
de Verenigde Naties. De OIC, op Turkije en Egypte na, vinden het dat
heel het Israëlische grondgebied aan de PLO Arabieren toekomt. Zonder
uitzondering zijn alle landen akkoord dat Oost-Jeruzalem de hoofdstad
moet zijn van de onafhankelijke Palestijnse staat.
De PLO zei hierop dat ze bereid is om haar eis dat ze de controle over
de in Oost-Jeruzalem gelegen Tempelberg wil hebben, te laten vallen.
In plaats daarvan zou de Tempelberg onder beheer van de OIC moeten
vallen met als eind verantwoordelijke Iran.
De PLO stelt zich al jaren op het standpunt dat de Tempelberg geen
enkele connectie met het Jodendom heeft en dat ze daarom onder
islamitisch bestuur moet komen. De PLO ontkent dat er ooit een Joodse
Tempel heeft gestaan. Nadat er nabij de Tempelberg archeologische
vondsten werden gedaan die duidelijk bewijzen dat de Tempelberg zijn
oorsprong in het Jodendom kent, zette de PLO haar islamitische
geloofsgenoten aan tot enorme rellen.
Door nu met een voorstel te komen waarbij niet de PLO maar de OIC de
zeggenschap over de Tempelberg krijgt, hoopt Abbas de VS gunstiger te
stemmen, zodat die zich achter het plan stelt.
Secretaris-generaal Amr Moussa van de Arabische Liga benadrukte in
Damascus dat zijn organisatie Israël nog steeds weigert te erkennen.
"Zolang het land internationale regels overtreedt, kunnen we onze
relaties ermee niet normaliseren," zei Moussa hij becritiseerde vooral
Operatie Cast Lead van eind december vorig jaar tot half januari.
In haar slotverklaring haalt de OIC regelmatig uit naar Israël. Het
land wordt onder meer een ‘bezetter’ genoemd. Het antiterroristenhek,
heet binnen de OIC 'de apartheidsmuur'.
De organisatie adviseert dat lidstaten die banden met Israël willen
onderhouden, die moeten verbinden aan Israëlische inzet voor vrede in
het Midden-Oosten. Concreet houdt dit in dat de OIC eist dat Israël
zich terugtrekt uit Samaria, Judea, de Golanhoogvlakte en Zuid-
Libanon.
Bashar al-Assad, de president van Syrië, zei op de opening van de
conferentie dat "het Palestijnse gewapende verzet tegen Israël
gerechtvaardigd is omdat diplomatieke middelen faalden". Maar hij
voegde eraan toe dat Damascus een vreedzame weg naar een oplossing
verkiest. De Syrische minister van Buitenlandse Zaken, Walid Muallem,
verklaarde zich bereid om gesprekken aan te gaan met Israël over de
betwiste Golanhoogvlakte en de 'Palestijnse kwestie'.
"De gewapende strijd van organisaties als Hamas en Hezbollah tegen
Israël is geoorloofd en mag daarom niet als terrorisme omschreven
worden," is de overtuiging van de OIC. In de eindverklaring richten de
lidstaten een oproep aan de VN om een conferentie te organiseren om de
term precies te definiëren.
Amerikaanse Speciale Gezant
De VS heeft een dikke vinger in de pap bij de OIC. Sada Cumber is de
Amerikaanse Speciale Gezant. Bij zijn benoeming zei hij het volgende:
Mijn benoeming als de Speciale Gezant bij de Organization of the
Islamic Conference maakt deel uit van de inspanningen die mijn land
zich getroost om de kwaliteit van de dialoog tussen de Verenigde
Staten en de moslimgemeenschappen wereldwijd te verbeteren. De
afgelopen tien jaar is deze relatie een van de meest dominante thema’s
in de wereldpolitiek geworden.
De instelling van een Speciale Gezant bij de OIC biedt Amerika een
extra gelegenheid een dialoog te faciliteren en bruggen te bouwen
tussen onze gemeenschappen. De OIC is de grootste organisatie van
moslimlanden ter wereld en kan daarom, ten voordele van ons allen, een
wezenlijke rol spelen in de dialoog. De OIC is van belang voor Amerika
omdat het de 57 Islamitische lidstaten (Cumber telt hierbij
'Palestina' mee als een volwaardig lidstaat - red.) zeer makkelijk te
benaderen maakt. De 57 lidstaten op hun beurt kunnen ook snel de VS
benaderen.
Daar ik zelf een Amerikaanse moslim ben geloof ik dat ik mij in een
unieke positie bevind om deze dialoog te stimuleren en meer begrip,
respect en vertrouwen te kweken tussen mijn land en de
moslimgemeenschappen in de wereld. Ik ben van plan de ervaring van
miljoenen geslaagde moslims zoals ikzelf te benutten voor het zoeken
naar nieuwe manieren om relaties te leggen en begrip te kweken. Alle
gemeenschappen delen een gezamenlijke basis en hoewel we soms termen
anders kunnen definiëren zijn we allen toegewijd aan beschaving,
wetgeving, rechtspraak, mededogen met minderbedeelden, voorspoed en
natuurlijk vrede. We delen allen een diep respect voor de kracht van
het geloof en geloofsgemeenschappen.
Het erkennen van deze gemeenschappelijke basis is belangrijk en ik zal
helpen een respectvolle dialoog te bevorderen. Ik verwacht niet dat
mijn rol als Amerikaanse Gezant bij de OIC gemakkelijk zal zijn. Ik
zal het Amerikaanse belang met betrekking tot een reeks vraagstukken
verdedigen, van Irak tot de Palestijnse kwestie tot atoomkwesties. Ik
zal mij er echter op toeleggen deze discussies op een respectvolle,
attente en constructieve manier te voeren. Terwijl ik niet verwacht
altijd tot overeenstemming te komen, hoop, bid en wens ik wel dat we
een klimaat van wederzijds respect en vertrouwen kunnen onderhouden.
Ik zie ernaar uit met u allen te werken, individueel en tesamen, bij
het bouwen van sterkere bruggen tussen alle gemeenschappen wereldwijd.
Lidstaten van de Organisatie of the Islamic Conference
1. Afghanistan (vanaf begin)
2. Albanië (vanaf 1992)
3. Algerije (vanaf begin)
4. Azerbeidzjan (vanaf 1991)
5. Bahrein (vanaf 1970)
6. Bangladesh (vanaf 1974)
7. Benin (vanaf 1982)
8. Brunei (vanaf 1984)
9. Burkina Faso (vanaf 1975)
10. Comoren (vanaf 1976)
11. Djibouti (vanaf 1978)
12. Egypte (vanaf begin)
13. Gabon (vanaf 1974)
14. Gambia (vanaf 1974)
15. Guinee (vanaf begin)
16. Guinee-Bissau (vanaf 1974)
17. Guyana (vanaf 1998)
18. Indonesië (vanaf begin)
19. Irak (vanaf 1976)
20. Iran (vanaf begin)
21. Ivoorkust (vanaf 2001)
22. Jemen (vanaf begin)
23. Jordanië (vanaf begin)
24. Kameroen (vanaf 1975)
25. Kazachstan (vanaf 1995)
26. Kirgizië (vanaf 1992)
27. Koeweit (vanaf begin)
28. Libanon (vanaf begin)
29. Libië (vanaf begin)
30. Maldiven (vanaf 1976)
31. Maleisië (vanaf begin)
32. Mali (vanaf begin)
33. Marokko (vanaf begin)
34. Mauritanië (vanaf begin)
35. Mozambique (vanaf 1994)
36. Niger (vanaf begin)
37. Nigeria (vanaf 1986)
38. Uganda (vanaf 1974)
39. Oezbekistan (vanaf 1995)
40. Oman (vanaf 1970)
41. Pakistan (vanaf begin)
42. Qatar (vanaf 1970)
43. Saoedi-Arabië (vanaf begin)
44. Senegal (vanaf begin)
45. Sierra Leone (vanaf 1972)
46. Soedan (vanaf begin)
47. Somalië (vanaf begin)
48. Suriname (vanaf 1996)
49. Syrië (vanaf 1970)
50. Tadzjikistan (vanaf 1992)
51. Togo (vanaf 1997)
52. Tsjaad (vanaf begin)
53. Tunesië (vanaf begin)
54. Turkije (vanaf begin)
55. Turkmenistan (vanaf 1992)
56. Verenigde Arabische Emiraten (vanaf 1970)
PLO (vanaf begin)
Waarnemers
Burundi (vanaf 1994)
Centraal-Afrikaanse Republiek (vanaf 1997)
Rusland (vanaf 2005)
Turkse Republiek Noord-Cyprus (vanaf 2004)
Bron:
- IPS
-
oic-oci.org/
-
www.state.gov/r/pa/prs/ps/2008/mar/102080.htm
- Wikipedia