روحش شاد مرد بزرگی بود زمانی که دیگر هم قطارانش در بهشتی کم حسادت نمی کردند ازم خواست اگر به مشکلی خوردم به خونه شخصیش در ایالاتش برم و هیچ بالاترین کمک هارو برای پذیرشم انجام داد.
امروز فهمیدم و شوکه شدم اما خداوند بیامرزدش که چه روح بزرگی داشت در حالی که زمانی که چند بیسواد در دانشگاه بهشتی دو سوم بورسیه من رو برای ییل خوردند . چه بزرگوارانه کمک کرد.هم مالی و هم عاطفی
انشاالله هر زمانی که در هر کلاسی نشستم در هر جای دنیا ذکر خییری ازش بکنم.
روان پاکش در مینو خجستخ باد.
روزبه بهرامی 25 /92/12