وظایف و ویژگی های واحد
تحقیق و توسعه(6):
خروجي هاي يك
واحد تحقيق وتوسعه:
خروجي
و نتيجه فعاليت توليد و مهندسي ايده و يا بعبارت ديگر تحقيق و توسعه در سطح
شركت و جامعه اثرات زير را به دنبال خواهد داشت:
الف
) اثرات خروجي يك واحد تحقيق و توسعه ايده آل و بهره ور بر سازمان
:
1)
افزايش درآمد و
سود.
2)
افزايش كيفيت و كميت
توليدات.
3)
خروج از
انفعال.
4)
آزاد شدن انرژي
فكري.
5)
بهره وري منابع(مواد،
انرژي، نيروي انساني، تجهيزات و . . . . ).
6)
ارضا نياز به پيشرفت و
توفيق.
7)
ارضا علاقه به آزادي و
استقلال.
8)
ارضا
شغلي پرسنل.
ب ) اثرات
خروجي يك واحد تحقيق و توسعه ايده آل و بهره ور بر جامعه(كشور) :
1)
اشتغال
زائي.
2)
انتقال تكنولوژي، توليد
تكنولوژي و علم.
3)
ترغيب به سرمايه گذاري
سالم.
4)
افزايش بهره وري
منابع.
5)
تعادل
اقتصادي.
6)
افزايش نوآوري، تغيير و
تحول.
7)
تشويق رقابت
سالم.
8)
رقابتي شدن
بازار.
9)
عدالت اجتماعي و
اقتصادي.
10)
تغيير شيوه تفكر و
زندگي.
11)
كاهش فشار بر خانواده
ها.
12)
ارتقا سطح
زندگي.
ساختار
سازماني واحد تحقيق و توسعه:
در
راستاي كارائي بيشتر، جهت گيري مناسب و تسريع در دستيابي به اهداف مورد
نظر، يك واحد تحقيق و توسعه ايده آل و خصوصاً واحدهاي تحقيق و توسعه مستقر
در صنايع، نيازمند به "ساختار
سازماني"
خاصي مي باشد كه بايستي داراي حداقل ويژگي
ها
و مشخصات مشروحه ذيل باشند:
1)
انعطاف
پذيري.
2)
ارتباطات گسترده و
متنوع.
3)
فراواني و گوناگوني
اطلاعات توليد شده.
4)
وجود مكانيزم با
بازخوردهاي پيچيده و غير خطي.
5)
تعامل فراوان بين بخشها
و مجموعه ها.
6)
پذيرش اصل ديالوگ و
گفتگو به جاي روش دستوري.
7)
عدم تسلط يك ديدگاه يا
ايده خاص.
8)
رسميت كم (قواعد و
مقررات بسيار محدود).
9)
عدم تمركز.
10)
وجود مكانيزم با
بازخوردهاي پيچيده و غير خطي.
11)
تعامل فراوان بين بخشها
و مجموعه ها.
12)
عدم تسلط يك ديدگاه يا
ايده خاص.
13)
رسميت كم(قواعد و
مقررات بسيار محدود).
14)
عدم تمركز.
15)
محدود بودن حيطه نظارت.
16)
ارتباط مستقيم بين
كاركنان.
17)
درگير شدن و درگير كردن
تمامي افراد خلاق سازمان، به طور پاره وقت.
18)
ارجمند شمردن حق انتخاب
كه لازمه نوآوري است.
19) بهبود
مستمر.
ويژگيهاي
“مديريت” واحد تحقيق و توسعه:
در
رابطه با سيستم و روش مناسب جهت "پياده
كردن ساختار سازماني" با
ويژگي
هايي
كه ذكر آن رفت، بايستي"مديريت
واحد تحقيق و توسعه" از
نظر راهبري و نظام عملكرد و داراي حداقل ويژگي
هاي
زير باشد: 
1)
مشاركت
آميز.
2)
تماس رهبران با
متخصصان.
3)
حمايت از نظر و ايده
هاي جديد.
4)
ايجاد ارزشهاي
مشترك.
5)
اعتماد متقابل به
همكاران و تفويض اختيار.
6)
ريسك
پذيري.
7)
ارزيابي متخصصان از
طريق مجموعه هدف هاي
سازماني.
8)
حداقل دستور و تكليف
سازماني.
9)
توافق بين سازمان و
متخصصان بر روي نتايج(مسئوليت مشترك).
10)
هم افزايي، از كار
گروهي و ترغيب و قدرداني از پرسنل مشاركت جو و همكار.
11)
احترام به نقش افراد
متخصص و ايجاد حس اعتماد و ارتباط گسترده بين اعضاي سازمان.
12)
توانايي مديريت و ايجاد
حس همبستگي و تاثيرگذاري بر مديريت ارشد.
13)
مدير واحد تحقيق و توسعه
مي بايستي
فردي ناراضي و معتقد به تغيير سيستم باشد.
14) استفاده بهينه از
منابع در اختيار.
15) ايجاد يك ديدگاه واضح و
روشن از آينده واحد.
16) ايجاد اطمينان و حذف
ترس از سازمان.
17) ايجاد و حفظ
ارزش ها و
اصول جوانمردانه و اخلاقي در تمامي سطوح سازماني.
