(Hm, dit weekend is 't avant-premiere van WALL-E. Verleidelijk...)
Mijn review, inclusief een boel spoilers, na de
s p o i l e r - s p a c e
s p o i l e r - s p a c e
s p o i l e r - s p a c e
s p o i l e r - s p a c e
s p o i l e r - s p a c e
s p o i l e r - s p a c e
s p o i l e r - s p a c e
s p o i l e r - s p a c e
s p o i l e r - s p a c e
s p o i l e r - s p a c e
s p o i l e r - s p a c e
Is The Dark Knight het meesterwerk dat IMDB users d'r van maken? (User
Rating: 9.5/10 -- 115,340 votes) Ik kan alleen maar zeggen: don't
believe the hype.
Toegegeven, Heath Ledger is fantastisch als The Joker. En op zich is
de film indrukwekkend (de Hong Kong sequentie alleen al is de prijs
van een toegangsticket waard), en erg duister en volwassen. Maar op
geen enkel moment voelde ik iets voor om 't even welk personage. In
tegenstelling tot bvb X-Men 2 of Spiderman 2.
Het is wel een hele zit, twee-en-een-half uur, met daarenboven nog een
pauze van tien minuten (Kinepolis Leuven). Als je dan bedenkt dat ik
meer dan een uur van te voren ter plaatse was, kwestie van zonder veel
problemen op mijn gereserveerde plaats te geraken, dan was dit meer
dan een avondje uit.
Maar dat wil niet zeggen dat de film te lang aanvoelt, zeker niet, ik
zou d'r geen seconde uit knippen. Meer nog, op 't einde had ik 't
gevoel dat dit slechts deel 1 was, en dat er nog een vervolg bij
hoort. Maar dat is niet bepaald likely: niet alleen is Heath Ledger
d'r niet meer, bovendien zijn nogal wat cruciale personages van 't
toneel.
Een must see? Ongetwijfeld. En als het even kan op een groot scherm en
in digitale kwaliteit. (In de VS vertonen ze hem op IMAX schermen, wat
echt waanzinnig moet zijn.)
Maar deze film 10/10 of 9/10 geven is overdreven, laten we dat soort
quotering reserveren voor echte meesterwerken a la Godfather. 8/10
lijkt me meer dan voldoende, En eigenlijk zou het zelfs lager moeten
zijn, als je bedenkt dat ik X-Men 2 en Spiderman 2 ook die score zou
willen geven. Maar 7/10 (of zelfs 7,5) lijkt me dan weer te weinig.
Dan maar zo: The Dark Knight is 8-, die twee andere films zijn 8+.
Ook verrassend: in essentie is er geen titelsequentie voor de film.
Welk enkele "logo-animaties" van de productiemaatschappijen, maar
daarna begint de film (zoals in de eerste zes minuten die op de nieuwe
Amerikaanse Batman begins-dvd staan) en dendert hij 2,5 uur voort. Pas
als alles gedaan is komt de titel in beeld en is er een sobere
aftiteling.
--
BVH
Ik vond het een fantastische film. Toegegeven, die eerste plek in de
IMDB top 250 is overdreven, maar dat effect treedt vaker op bij nieuwe
films. Maar The Dark Knight is wel degelijk een meesterwerk, naar mijn
bescheiden mening.
> Maar op
> geen enkel moment voelde ik iets voor om 't even welk personage. In
> tegenstelling tot bvb X-Men 2 of Spiderman 2.
Ja, maar Spider-Man en X-men spelen ook meer in op de gevoelslevens van
de personages. Vooral Spider-Man 2 is daar een duidelijk voorbeeld van.
The Dark Knight is meer een achtbaanrit die morele dilemma's aansnijdt.
De personages worden daarin wel degelijk 'uitgewerkt' - The Joker heeft
geen achtergrond nodig om een overtuigend werktuig van chaos te zijn en
Batman zélf krijgt wel degelijk voldoende achtergrond in de film om met
zijn personage mee te leven.
Batman is niet mijn favoriete superheld, ik heb veel meer met Spider-Man
en X-Men, maar ik denk dat deze *film* van het rijtje
superheldenverfilmingen wel degelijk het meest geslaagd is. Eigenlijk is
er maar héél weinig op aan te merken.
> Maar deze film 10/10 of 9/10 geven is overdreven, laten we dat soort
> quotering reserveren voor echte meesterwerken a la Godfather.
Ik moet zeggen dat ik het moeilijk vind om te stellen waarom The Dark
Knight geen écht meesterwerk zou kunnen zijn. Meestal vereist dat
herhaald kijken en de helderheid van een flink aantal jaren rijpen, om
vast te stellen welke rol de film in de filmgeschiedenis zal spelen.
Maar The Dark Knight heeft wel alles in zich om tot zo'n klassieker te
worden. Wellicht dat over 10 jaar mensen roepen: "jah, maar het is dan
weer géén The Dark Knight ofzo" ;-)
Mijn recensie van de film - op derecensent.nl - is overigens hier te
vinden: http://www.derecensent.nl/pivot/entry.php?id=765
Het is zeker een kandidaat voor m'n film-van-het-jaar (samen met Juno en
vermoedelijk No Country For Old Men, zodra ik die eíndelijk gezien heb
*schaam*).
Later,
George
> > Mijn review, inclusief een boel spoilers, na de
>
> > s p o i l e r - s p a c e
>
> > s p o i l e r - s p a c e
>
> > s p o i l e r - s p a c e
>
> > s p o i l e r - s p a c e
>
> > s p o i l e r - s p a c e
>
> > s p o i l e r - s p a c e
>
> > s p o i l e r - s p a c e
>
> > s p o i l e r - s p a c e
>
> > s p o i l e r - s p a c e
>
> > s p o i l e r - s p a c e
>
> > s p o i l e r - s p a c e
>
> > s p o i l e r - s p a c e
>
> > s p o i l e r - s p a c e
>
> > s p o i l e r - s p a c e
> > Maar op
> > geen enkel moment voelde ik iets voor om 't even welk personage. In
> > tegenstelling tot bvb X-Men 2 of Spiderman 2.
>
> Ja, maar Spider-Man en X-men spelen ook meer in op de gevoelslevens van
> de personages. Vooral Spider-Man 2 is daar een duidelijk voorbeeld van.
> The Dark Knight is meer een achtbaanrit die morele dilemma's aansnijdt.
Maar dan nog moet je je toch kunnen inleven. De dood van Rachel Dawes,
de ontvoering van de familie van Lt. James Gordon (of zijn "dood"),...
al die emotionele story beats werken pas als je geeft om de
personages. Ik begreep best waarom de Joker Dawes vermoordde en zo
Harvey Dent ten val bracht, maar ik had er enkel een intellectuele
reactie op. En dat klopt niet.
Als Batman dat warehouse binnenvalt en niet Rachel vindt maar Dent,
dan moet je als kijker in principe geschokt zijn, want je beseft dat
daarmee het lot van dat personage bezegeld is. Maar dat gebeurt
helemaal niet. (Om maar een van de vele voorbeelden te geven.)
> De personages worden daarin wel degelijk 'uitgewerkt' - The Joker heeft
> geen achtergrond nodig om een overtuigend werktuig van chaos te zijn
Ik zeg toch niks van achtergrond? Ik snap al die motieven en zo best,
ik had best wel door hoe de personages in elkaar zaten, maar op geen
enkel moment kon ik meeleven. Naderhand voelde dit als een
wetenschappelijke paper, en niet als een meeslepende roman. Ik voelde
me een observer.
Ik had een gelijkaardig gevoel bij Scorsese's The Departed: technisch
een sterke film (ook al balanceerde hij naar 't einde toe op het
randje van zelfparodie), maar bijlange niet zo goed als bvb Goodfellas
of Casino, net omdat die emotionele connectie ontbrak.
> Batman is niet mijn favoriete superheld, ik heb veel meer met Spider-Man
> en X-Men, maar ik denk dat deze *film* van het rijtje
> superheldenverfilmingen wel degelijk het meest geslaagd is. Eigenlijk is
> er maar héél weinig op aan te merken.
Behalve dan die ene gigantische flaw die ik opmerk. Vergelijk met
Memento: net het feit dat je de hele film hebt meegeleefd met het
hoofdpersonage, zorgt voor die emotionele klap op 't einde. Nolan kan
't best, en in de eerste Batman was hij daar wel in geslaagd (jammer
dat Katie Holmes daarin zo zwak was).
Maar bij TDK lijkt het mij dat zijn ambitie hem voorbijgesneld is, en
dat hij zozeer bezig was met de boodschap, dat hij nooit de juiste
balans vond. Deze film barst van de verwijzingen naar 9/11 en de fall-
out daarvan, maar die intellectuele oefening werkt niet.
Zie ook de uitspraak van Michael Caine in een interview nav Batman
Begins: "Superman was how America saw itself and Batman was how the
rest of the world saw America". TDK voelt bijna aan alsof Nolan dat
als een uitgangspunt heeft gebruikt, zonder een evenwicht te vinden
tussen een politiek pamflet en een donkere stripverfilming.
> > Maar deze film 10/10 of 9/10 geven is overdreven, laten we dat soort
> > quotering reserveren voor echte meesterwerken a la Godfather.
>
> Ik moet zeggen dat ik het moeilijk vind om te stellen waarom The Dark
> Knight geen écht meesterwerk zou kunnen zijn.
Zie hierboven. Ik zou The Godfather ook geen meesterwerk noemen als
die film net zo afstandelijk was als TDK. Dat is net de kracht van een
groots filmmaker (en een meesterlijke film): dat je zelf meeleeft met
personages die mijlenver van je afstaan qua karakter. Zie ook Michael
Mann's Heat: een film die enkel werkt omdat je meeleeft met alle
personages, zowel Pacino als De Niro als Kilmer etcetera.
> Meestal vereist dat
> herhaald kijken en de helderheid van een flink aantal jaren rijpen, om
> vast te stellen welke rol de film in de filmgeschiedenis zal spelen.
> Maar The Dark Knight heeft wel alles in zich om tot zo'n klassieker te
> worden.
Zoals wat? D'r zit IMHO niks in TDK dat hiervoor gaat zorgen.
Filmtechnisch is d'r niks revolutionair, ditto verhaaltechnisch, ditto
personages (op Heath Ledger's The Joker na). Vijfendertig jaar na dato
wordt The Godfather nog steeds geciteerd en geparodieerd. Maar The
Dark Knight? Komaan zeg... Verwijder The Joker en The Dark Knight is
een heel flauw filmpje met straffe stuntscenes.
Nee, dan liever het bronmateriaal:
- Batman: The Long Halloween - Jeph Loeb & Tim Sale -
http://www.amazon.com/Batman-Long-Halloween-Jeph-Loeb/dp/1563894696/ -
Abolute Edition: http://www.amazon.com/Absolute-Batman-Halloween-Jeph-Loeb/dp/1401212824/
- Batman: The Killing Joke - Alan Moore & Brian Bolland -
http://www.amazon.com/Batman-Killing-Joke-Alan-Moore/dp/1401216676/
- Batman: Arkham Asylum - Grant Morrison & Dave McKean -
http://www.amazon.com/Batman-Arkham-Asylum-15th-Anniversary/dp/1401204252/
- Batman: Year One - Frank Miller & David Mazzucchelli -
http://www.amazon.com/Batman-Year-One-Frank-Miller/dp/1401207529/
- Batman: The Dark Knight Returns - Frank Miller & Klaus Janson -
http://www.amazon.com/Batman-Knight-Returns-Frank-Miller/dp/1563893428/
- Absolute Edition: http://www.amazon.com/Absolute-Dark-Knight-Frank-Miller/dp/1401210791/
Overigens besefte ik tijdens het kijken dat de trailers deze film
redelijk verknald hadden voor mij. Waarom zaten daar in godsnaam
beelden in van het EINDE van de film? En ook diverse beelden van
commisaris Gordon die nog niet in de film waren geweest op 't moment
dat hij dood zou moeten zijn. (Maar ook zonder dat vond ik zijn dood
ongeloofwaardig, dat werd afgeraffeld en dat klopte niet met de
belangrijkheid van het personage.)
> Wellicht dat over 10 jaar mensen roepen: "jah, maar het is dan
> weer géén The Dark Knight ofzo" ;-)
Zal niet gebeuren, geloof me. Net zoals Serenity geen ijkpunt is. ;-)
> Mijn recensie van de film - op derecensent.nl - is overigens hier te
> vinden:http://www.derecensent.nl/pivot/entry.php?id=765
FYI: The Joker is niet Ledger's allerlaatste rol. Hij was bezig aan
The Imaginarium of Doctor Parnassus van Terry Gilliam:
http://www.imdb.com/title/tt1054606/ .
En vind jij de thema's van de film zo origineel? Ik heb die al wel
vaker gezien hoor.
> Het is zeker een kandidaat voor m'n film-van-het-jaar (samen met Juno en
> vermoedelijk No Country For Old Men, zodra ik die eíndelijk gezien heb
> *schaam*).
Ik denk niet dat er dit jaar al veel soeps is uitgekomen (de recentste
Indiana Jones heb ik compleet gemist, war mij doet vermoeden dat die
film wel echt heel erg slecht moet zijn). Hellboy 2 komt hier pas in
oktober (zucht), Iron man heb ik gemist, Wall-E komt er deze week
aan,... Ah ja, Cloverfield was van dit jaar!
--
BVH
> Mijn recensie van de film - op derecensent.nl - is overigens hier te
> vinden: http://www.derecensent.nl/pivot/entry.php?id=765
Goeie recensie George, ik ben het hier roerend mee eens!
Grace and peace,
--
Wietze
__________________________________________________________________
"Sensible words are better than gold or jewels." - Proverbs 20:15
> Maar dan nog moet je je toch kunnen inleven. De dood van Rachel Dawes,
> de ontvoering van de familie van Lt. James Gordon (of zijn "dood"),...
> al die emotionele story beats werken pas als je geeft om de
> personages. Ik begreep best waarom de Joker Dawes vermoordde en zo
> Harvey Dent ten val bracht, maar ik had er enkel een intellectuele
> reactie op. En dat klopt niet.
Inderdaad. Maar wellicht ligt dat niet alleen aan de film :-). Ik was
wel degelijk onder de indruk van wat er gebeurde. Er was minder tijd
voor het kleine, persoonlijke, dat zal ik niet ontkennen. Maar dat wil
niet zeggen dat er niet efficiënt met het (opnieuw) schetsen van de
personages werd omgesprongen. Bovendien hadden we al een vorige film
achter de kiezen, waar veel van het "voorwerk" in gebeurd is.
> Als Batman dat warehouse binnenvalt en niet Rachel vindt maar Dent,
> dan moet je als kijker in principe geschokt zijn, want je beseft dat
> daarmee het lot van dat personage bezegeld is. Maar dat gebeurt
> helemaal niet. (Om maar een van de vele voorbeelden te geven.)
Daar moeten we het dan maar vriendelijk over oneens zijn. Ik kan ook
niet veel met "dit deed me niets" of "ik was niet geschokt", want daar
kan ik (en dat klopt in dit geval ook) "dit deed me wel iets" tegenover
zetten en dan zijn we uitgesproken. Interessanter is waaróm iets je wel
of niet iets doet. Spider-Man 2, bijvoorbeeld, is veel meer een
persoonlijk drama dan Batman, dat over Grote Gebeurtenissen en Grote
Gedachten gaat en ik kan me zomaar voorstellen dat het makkelijker
binding krijgen met het gebeurde is, als er meer aandacht is voor de
kleine zaken. Maar dat is een andere discussie en een kwestie van
persoonlijke voorkeur. De vraag is: werkte de aanpal van TDN? En ik zou
daar simpelweg "ja" op antwoorden. TDN is een ander soort film en wat
het doet, doet het uitmuntend.
> Ik zeg toch niks van achtergrond? Ik snap al die motieven en zo best,
> ik had best wel door hoe de personages in elkaar zaten, maar op geen
> enkel moment kon ik meeleven. Naderhand voelde dit als een
> wetenschappelijke paper, en niet als een meeslepende roman. Ik voelde
> me een observer.
Daar kan ik helaas niets aan veranderen, ik kan alleen zeggen: zo heb ik
dat niet ervaren. Het is, moet ik zeggen, ook voor het eerst dat ik die
klacht hoor.
> Ik had een gelijkaardig gevoel bij Scorsese's The Departed: technisch
> een sterke film (ook al balanceerde hij naar 't einde toe op het
> randje van zelfparodie), maar bijlange niet zo goed als bvb Goodfellas
> of Casino, net omdat die emotionele connectie ontbrak.
Dát ben ik wél met je eens. The Departed stak te weinig tijd in zijn
personages, om ze uit te werken, draaide vooral om het inmiddels al
overbekende grijze-gebied-in-de-misdaad thema en deed daar weinig nieuws
of spannends mee. Het was vooral heel "cool" en leek daar erg trots op.
Er waren geen personages om ons het verhaal in te trekken, geen
indrukwekkende rollen om ons ademloos naar het scherm te laten staren.
Batman, daarentegen? Daar had ik dat probleem níet. Het eerste verschil
is dat er een heel eerste deel gebruikt is om het personage van Batman
neer te zetten en menselijk te maken. In dit deel krijgt hij te maken
met zijn geslaagde strijd uit dat vorige deel en de onverwachte
consequenties die daarmee gepaard gaan.
En wat blijkt: alles is eígenlijk alleen maar veel slechter geworden,
alles waar Batman vanuit zijn wereldvisie in gelooft, wordt door The
Joker in twijfel getrokken, inclusief of hij nu wel de Held is die hij
zichzelf in/na het eerste deel nog vond. Dat is een hele relevante vraag
voor het *personage* dat we hebben leren kennen in deel één en is
daarmee niet slechts een intellectueel construct. Ook zijn bijna
ideologische strijd met The Joker is meer dan dat: behalve een
interessante botsing van denkwijzen, is The Joker namelijk ook dé
persoon die het hoofdpersonage (Batman) aan het twijfelen brengt over de
juistheid van zijn aanpak en die hem uiteindelijk groot *persoonlijk*
leed bezorgt: de liefde van zijn leven steft en The Joker weet z'n
aartsvijand - die hij misschien zelf heeft helpen creëren - de beste
hoop die hij had op 'vroeg pensioen' en dé verpersoonlijking van wat
hij, als Batman, probeerde te bereiken (Harvey Dent) te doen veranderen
in een monster, waardoor The Joker het dispuut eígenlijk wint (hoewel
Batman een overwinning voor zíjn zienswijze haalde uit de afloop van de
situatie met de veerboten).
Dat indringende, persoonlijke verlies op twee vlakken, dat raakte mij
zeker. Ik vond het juist knáp dat TDN in een extreem snelle film, waarin
heel veel gebeurde, grote vragen werden gesteld en de actie van het
scherm spat, óók die koppeling met het hoofdpersonage en de emotionele
relevantie van de gebeurtenissen niet uit het oog werd verloren. Dat
Nolan er daarbij niet voor koos om dat persoonlijke drama heel direct te
tonen (door bijvoorbeeld meer tijd in te bouwen om duidelijker te rouwen
voor Rachel), dat wil niet zeggen dat de kijker via de gebeurtenissen en
reacties van ánderen niet alsnog de emotionele resonantie van het
gebeurde voor krijgt geschoteld: Alfred die de brief van Rachel leest en
ervoor kiest dat voor Bruce verborgen te houden, de draai die Dent maakt
vanwege het gebeurde, de reactie van Dent op het feit dat Batman hém
redde en niet háár: er werd genoeg emotie getoond om het te laten
inwerken. Meer had het moordende - bijna verlammende - tempo van de film
verstoord.
Kortom, ik benadruk het nogmaals: het gebeurde raakte mij. De filmmakers
hebben de film volgens mij ook bewust zo opgezet dat het de kijker zou
raken en zorgen voor genoeg verhaalelementen op dat ook te laten
gebeuren. Maar dan nog kan dat nog weleens misgaan en kan het gebeuren
een individuele filmbezoeker koud laten. Dat is dan tragisch, maar niet
systematisch voor de film. Mocht het een veelgehoorde klacht zijn, dan
hebben de filmmakers niet voldaan aan hun opzet. Maar de reacties -
buiten de recensies om - die ik tot nu toe heb gehoord, zijn vrijwel
allemaal lofuitingen van mensen die óók geraakt zijn door de film. Dan
lijkt het mij dat de filmmakers effectief in hun opzet geslaagd zijn.
Wat overigens niet wil zeggen dat je dat niet vriendelijk met me oneens
mag zijn: ik zie alleen geen "tekstuele" reden om dat gebrek aan
inleving in de film op te baseren en te extrapoleren tot onderbouwde
kritiek op de opzet. Maar wellicht zie ik iets over het hoofd, daarin
(omdat ik het niet op die manier ervaren heb, is het ook lastiger
daarvoor een directe aanleiding te zien), dat kan.
> Behalve dan die ene gigantische flaw die ik opmerk.
Het ontbreken van een emotionele binding bij jou is niet persé een flaw.
Dat kan ook aan de toestand liggen, waarin je de film gekeken hebt, waar
je hoofd op dat moment zat, enzovoorts. Volgens mij is er geen reden
waaróm je niet met de personages en gebeurtenissen zou kunnen meeleven.
Ik vond TDN een meeslepende film met interessante personages.
> Maar bij TDK lijkt het mij dat zijn ambitie hem voorbijgesneld is, en
> dat hij zozeer bezig was met de boodschap, dat hij nooit de juiste
> balans vond. Deze film barst van de verwijzingen naar 9/11 en de fall-
> out daarvan, maar die intellectuele oefening werkt niet.
Oneens. Die intellectuele oefening werkt uitstekend. Opnieuw constateer
ik hier een kort-door-de-bocht redenatie. Ja, het script verwijst méde
naar 9/11-achtige gebeurtenissen, maar werkt niet alleen op dat niveau.
De morele dilemma's die opgeworpen worden zijn veel ouder dan die
gebeurtenis (en veel voorkomend in oude literatuur of zélfs de al
bestaande Batman strips) en het zijn universele vragen die ook nu nog
relevant en interessant zijn.
> Zie ook de uitspraak van Michael Caine in een interview nav Batman
> Begins: "Superman was how America saw itself and Batman was how the
> rest of the world saw America".
Dat is een interessante observatie - en eventuele een leuke springplank
naar een discussie over de politieke lading van de film - maar zeker
niet de enige interpretatie die mogelijk is. De vergelijking gaat, dénk
ik, nog wel op een aantal punten scheef, namelijk.
> TDK voelt bijna aan alsof Nolan dat
> als een uitgangspunt heeft gebruikt, zonder een evenwicht te vinden
> tussen een politiek pamflet en een donkere stripverfilming.
Ik heb dat geen moment zo gezien en vind dat ook niet zo waarschijnlijk.
TDN sluit zo dicht aan bij bekende (Batman)thema's, dat ik denk dat
eventuele resonantie met de rol van America in een wereld na 9/11
slechts (onbewuste?) bijzaak was. Maar ik kan - net als jij - natuurlijk
niet in het hoofd van Nolan kijken.
> Zoals wat? D'r zit IMHO niks in TDK dat hiervoor gaat zorgen.
> Filmtechnisch is d'r niks revolutionair, ditto verhaaltechnisch, ditto
> personages (op Heath Ledger's The Joker na).
Ja, maar daar noem je er dan ook wel direct eentje. Heath Ledger's 'The
Joker' is zó belangrijk voor TDN, dat hij bijna eigenhandig de film naar
een hoger niveau tilt. Zijn rol is méér dan indrukwekkend en als er
rechtvaardigheid bestaat, zal die rol nog lang zo beschouwd en onthouden
worden. Als zo'n - mogelijkerwijs - iconische rol dan óók nog in een
kwalitatief sterke film als TDN voorkomt, dan denk ík dat er in elk
geval *potentie* is voor het bereiken van een bepaalde status.
> Vijfendertig jaar na dato
> wordt The Godfather nog steeds geciteerd en geparodieerd. Maar The
> Dark Knight? Komaan zeg... Verwijder The Joker en The Dark Knight is
> een heel flauw filmpje met straffe stuntscenes.
Dat ben ik dus niet met je eens. Ja, TDN is minder "quotable". En dat is
één van de allersterkste punten van The Godfather: dat het náást een
fantastisch, gelaagd verhaal en een aantal ijzersterke rollen, óók nog
zo'n verdomd gevat script heeft dat eindeloos geciteerd kan worden. Dat
maakt het tot een sterke kandidaat voor een iconische film, maar TDN
leent zich ook minder voor dergelijke benadering. Maar een nieuwe film
met een gearriveerde Klassieker als The Godfather vergelijken is ook
niet zo eerlijk, denk ik.
Beide films zitten in een ander genre. Bovendien is welke huidige film
ook, vergelijken met een heuze klassieker vragen om problemen: geen
enkele film - zelfs niet The Godfather, mocht die nu uitkomen - kan zo'n
iconische status hebben. Sommige dingen verstrengelen zich nou eenmaal
in de populaire cultuur en bereiken zo de status van canon. Als een film
dat eenmaal bereikt heeft, staat de film ook snel boven kritiek.
Nieuwe films, waarover de gemeenschap de uiteindelijke mening nog moet
uitkristalliseren en waar nog vele jaren overheen moeten gaan voordat de
ímpact bepaald kan worden daarmee vergelijken is oneerlijk. Ik denk dat
TDN wel de kwaliteít heeft om een klassieker te worden. Ik denk echter
dat het genre ervoor zal zorgen dat het dat niet zal bereiken. Maar dat
neemt niet weg dat de film zelf, nu, gewoon één van de allerbeste van
het jaar is.
> Nee, dan liever het bronmateriaal:
*knip*. Ik heb hiervan alleen The Dark Knight Returns en The Killing
Joke gelezen. Beide iconische Batmanverhalen, natuurlijk. Maar ik vind
TDN qua stijl en gevoel héél dicht bij TDNR aansluiten. Zijn de thema's
daar zoveel interessanter of origineler? Ik denk dat er heel veel
overlap bestaat (en natuurlijk ook onderscheid, omdat het twee
verschillende verhalen zijn). TDNR is een klassieke comic. Waarom kan
TDN geen klassieke fílm worden?
> Zal niet gebeuren, geloof me. Net zoals Serenity geen ijkpunt is. ;-)
Neuh. Maar daar hebben ook véél te weinig mensen de film voor gezien.
Neemt niet weg dat Serenity wél een hele goede sciencefictionfilm is.
Maar een klassieker: geenszins en dat zal-ie nooit worden ook.
> FYI: The Joker is niet Ledger's allerlaatste rol. Hij was bezig aan
> The Imaginarium of Doctor Parnassus van Terry Gilliam:
> http://www.imdb.com/title/tt1054606/ .
Ja, ik was daarvan op de hoogte. Ik had daar wellicht moeten schrijven
allerlaatste *volledige* rol.
> En vind jij de thema's van de film zo origineel? Ik heb die al wel
> vaker gezien hoor.
Beweerde ik dat? Sterker nog: ik verwijs in m'n recensie zelfs naar één
van de bronnen die dezelfde vragen stellen. Dus: origineel? Nee, maar er
zijn slechts zelden écht originele thema's. Maar relevant en goed
uitgewerkt? Zeker.
> Ik denk niet dat er dit jaar al veel soeps is uitgekomen (de recentste
> Indiana Jones heb ik compleet gemist, war mij doet vermoeden dat die
> film wel echt heel erg slecht moet zijn).
Blijf gerust bij de nieuwe Indiana Jones weg. Dat is geen goede film.
Hellboy 2 komt hier pas in
> oktober (zucht),
Heb ik wel zin in.
Iron man heb ik gemist,
Ik ook.
> Wall-E komt er deze week
> aan,...
Ja, en de recensies zijn goed. Dat gezegd hebbende: ik ben geen fan van
de meeste Pixar films. Ik zie waaróm ze goed zijn en vermaak me ermee,
maar ze doen me weinig (want: dat heb je soms :-p).
> Ah ja, Cloverfield was van dit jaar!
Cloverfield was verre van briljant. Het basisgegeven was interessant en
de manier van filmen nieuw. Maar uiteindelijk is het plot flinterdun, de
personages van bordkarton en de film heeft weinig meer te vertellen dan
wat we op het scherm te zien krijgen. Bovendien zijn de scènes met het
monster een grote stijlbreuk met de grimmige chaos die de rest van de
film verfrissend maken om te kijken. Uiteindelijk een film die alleen
herinnerd zal worden om de vernieuwende promotiecampagne.
Later,
George
> >>>Mijn review, inclusief een boel spoilers, na de
>
> >>>s p o i l e r - s p a c e
>
> >>>s p o i l e r - s p a c e
>
> >>>s p o i l e r - s p a c e
>
> >>>s p o i l e r - s p a c e
>
> >>>s p o i l e r - s p a c e
>
> >>>s p o i l e r - s p a c e
>
> >>>s p o i l e r - s p a c e
>
> >>>s p o i l e r - s p a c e
>
> >>>s p o i l e r - s p a c e
>
> >>>s p o i l e r - s p a c e
>
> >>>s p o i l e r - s p a c e
>
> >>>s p o i l e r - s p a c e
>
> >>>s p o i l e r - s p a c e
>
> >>>s p o i l e r - s p a c e
> Interessanter is waaróm iets je wel
> of niet iets doet. Spider-Man 2, bijvoorbeeld, is veel meer een
> persoonlijk drama dan Batman, dat over Grote Gebeurtenissen en Grote
> Gedachten gaat
Spider-Man gaat daar ook over. Het universele in het individuele
etcetera.
> > Zoals wat? D'r zit IMHO niks in TDK dat hiervoor gaat zorgen.
> > Filmtechnisch is d'r niks revolutionair, ditto verhaaltechnisch, ditto
> > personages (op Heath Ledger's The Joker na).
>
> Ja, maar daar noem je er dan ook wel direct eentje. Heath Ledger's 'The
> Joker' is zó belangrijk voor TDN, dat hij bijna eigenhandig de film naar
> een hoger niveau tilt.
Maar dat is grotendeels Ledger's werk. (En laat die "bijna" maar weg.)
> > Vijfendertig jaar na dato
> > wordt The Godfather nog steeds geciteerd en geparodieerd. Maar The
> > Dark Knight? Komaan zeg... Verwijder The Joker en The Dark Knight is
> > een heel flauw filmpje met straffe stuntscenes.
>
> Dat ben ik dus niet met je eens. Ja, TDN is minder "quotable". En dat is
> één van de allersterkste punten van The Godfather: dat het náást een
> fantastisch, gelaagd verhaal en een aantal ijzersterke rollen, óók nog
> zo'n verdomd gevat script heeft dat eindeloos geciteerd kan worden.
Ik heb het niet enkel over quotables, The Godfather is in zekere zin
de ultieme maffia-film, een touchstone. Het heeft tot The Sopranos
geduurd voor er iemand in slaagde dat beeld te doorbreken, en zelfs
dan werd er voortdurend verwezen naar TG.
> Ik denk dat
> TDN wel de kwaliteít heeft om een klassieker te worden.
Maar WAAROM dan? TDK is een excellente zomer-actie-film, maar zelfs
jij kan niets aanbrengen waarom dit een klassieker zou kunnen worden.
> TDNR is een klassieke comic. Waarom kan
> TDN geen klassieke fílm worden?
Omdat TDNR een revolutionaire comic was, en TDK verre van een
revolutionaire film is.
> > Ah ja, Cloverfield was van dit jaar!
>
> Cloverfield was verre van briljant. Het basisgegeven was interessant en
> de manier van filmen nieuw. Maar uiteindelijk is het plot flinterdun, de
> personages van bordkarton en de film heeft weinig meer te vertellen dan
> wat we op het scherm te zien krijgen.
IMHO was Cloverfield exact wat het pretendeerde te zijn, zonder absurd
veel te kosten. Het is allesbehalve een meesterwerk, of course.
Deze post geeft misschien beter aan wat er mis is met The Dark Knight:
http://letters.salon.com/ent/movies/review/2008/07/17/dark_knight/permalink/4bf37073ee61709b282917b133d2e2aa.html
Nolan is becoming the kind of director whose work you admire, not
like...
...and I think it's because his real interest has become (as
Zacharek noted) diagramming plot and character, not revealing them.
THE PRESTIGE had all the surface elements in place (terrific
performances, complex writing, a terrific premise). But it was way
less effective and emotionally gripping than it should have been
because Nolan cared more about (and obviously had more fun) revealing
the plot convolutions than he did showing the characters' obsession
with obsession. And it's a shame, because anyone could relate to
wanting to win at revenge so badly you'd get sucked into taking things
too far. It sounds like TDK has almost the same problem.
En daar ben ik 't mee eens.
Zie ook deze stukjes uit de review waar die post een reactie op is:
http://www.salon.com/ent/movies/review/2008/07/17/dark_knight/index.html
Nolan -- who co-wrote the script with his brother, Jonathan,
working from a story he conceived with David S. Goyer -- gives us
enough multilayered subplots to at least fool us into thinking this is
a work of intellectual and moral complexity. But as a piece of visual
storytelling, from shot to shot, "The Dark Knight" is a mess.
Characters disappear from one locale and show up inexplicably in
another, thanks to the magic of editing. At one point, we learn two
characters have been abducted, but Nolan doesn't bother to show us who
did it or how. (Later, he explains the "who did it" with dialogue --
the lazy way.) At the end, a major character is left hanging,
literally, as we are figuratively. If this is genius, give me hackery.
[...]
"The Dark Knight" looks as if it were made from a messy
blackboard diagram with lots of circles, heavily underlined phrases
("Duality! Good vs. evil -- in the same person! Kinship between hero
and villain!") and crisscrossing arrows that ultimately point to
nothing. [...] But what the Nolans have come up with here is just
more pretentious poot, dumped onto the screen in a style that pretends
to be fresh and energetic but is really only semicoherent.
[...]
There's no dramatic arc in "The Dark Knight" -- only a series of
speed bumps. The moments in the movie that should be the most dramatic
are glanced over so quickly that we barely have time to register what
has happened.
Daar kan ik me ook in vinden.
--
BVH
>>Ja, maar daar noem je er dan ook wel direct eentje. Heath Ledger's 'The
>>Joker' is zó belangrijk voor TDN, dat hij bijna eigenhandig de film naar
>>een hoger niveau tilt.
> Maar dat is grotendeels Ledger's werk. (En laat die "bijna" maar weg.)
Is dat erg? Een film is een eindproduct van de samenwerking van veel
mensen. In de filmwereld is de regisseur vaak degene die de meeste
credits krijgt voor een product (opvallend genoeg is dat in de
televisiewereld weer veel minder het geval, daar is het de schrijver,
maar dit terzijde), maar het is het eindproduct zélf dat telt. Dat het
dan vooral Ledger's verdienste is dat The Joker zó fantastisch wordt,
dat vind ik dan minder interessant.
>>Dat ben ik dus niet met je eens. Ja, TDN is minder "quotable". En dat is
>>één van de allersterkste punten van The Godfather: dat het náást een
>>fantastisch, gelaagd verhaal en een aantal ijzersterke rollen, óók nog
>>zo'n verdomd gevat script heeft dat eindeloos geciteerd kan worden.
> Ik heb het niet enkel over quotables, The Godfather is in zekere zin
> de ultieme maffia-film, een touchstone. Het heeft tot The Sopranos
> geduurd voor er iemand in slaagde dat beeld te doorbreken, en zelfs
> dan werd er voortdurend verwezen naar TG.
Ja, maar The Godfather is ook een kwestie van 'juiste film op de juiste
plek en tijd'. Wat uit gaat groeien tot iets iconisch, is lastig te
zeggen. Star Wars werd ook een icoon en hoewel ik de films fantastisch
vond, zijn ze welbeschouwd eigenlijk niet briljant (maar recyclede ze
wel zaken op zó'n manier dat het een groot publiek aansprak). Hetzelfde
geldt voor bijvoorbeeld Indiana Jones of - meer recent - The Matrix. Dat
zijn klassiekers in de populaire cultuur geworden. The Godfather is net
zoiets, maar omdat het een bétere film is, is-ie ook meer geliefd.
Daarna was dat meteen dé maffia-film (zijn er goede maffiafilms van voor
The Godfather?).
>>Ik denk dat
>>TDN wel de kwaliteít heeft om een klassieker te worden.
> Maar WAAROM dan? TDK is een excellente zomer-actie-film, maar zelfs
> jij kan niets aanbrengen waarom dit een klassieker zou kunnen worden.
Ik deed daar in mijn vorige berichtje al een poging toe. Ik zal een paar
redenen geven:
1) Het heeft een absoluut fantastische hoofdrol met Heath Legder's The
Joker. Dat is het soort schurk die de potentie heeft om mensen er nog
jaren over te laten praten.
2) Het is een moreel complexe film die zijn gelaagdheid weet te verkopen
aan een groot publiek. De kans bestaat dat bij discussies over
dergelijke zaken, The Dark Knight voortaan het ijkpunt voor de massa zal
zijn.
Dat brengt me bij:
3) De film is simpelweg heel populair. De goede recensies strómen
binnen, de lofuitingen zijn niet van de lucht en mensen gaan met hordes
tegelijk naar de bioscoop. Als genoeg recensenten blijven roepen dat de
film een meesterwerk is (ook bij de DVD release, als het blijft opduiken
als referentiemateriaal waaraan toekomstige superheldenfilms gespiegeld
worden, enzovoorts), dan wórdt het een meesterwerk in de ogen van het
filmpubliek. Op een gegeven moment is zoiets een gearriveerd "feit".
"Iedereen weet toch dat TDN briljant is, kom op". En met de populariteit
van deze film, gekoppeld aan de perceptie bij een héél groot deel van
het filmgaand publiek én critici, heeft het genoeg potentie om die
status te bereiken. Gaat dat ook gebeuren? Geen idee, dat kan niemand
voorspellen, lijkt me, zo kort na de release van een film. Maar het kán
wel, denk ik.
*knip recensie*
> Daar kan ik me ook in vinden.
Ik snap deze kritiek beter, ja, omdat-ie meer inhoudelijk is dan wat jij
aangaf. Ik zie de punten die de recensent maakt, maar ben het met de
conclusie niet eens. Warrige editing? Ik zou de film moeten herkijken
(ben ik ook van plan), maar het is míj in elk geval niet opgevallen. Dat
er veel Grote Thema's in de film zitten, ben ik met de recensent eens.
Dat de presentatie daarvan pretentieus en onsamenhangend is, is een
conclusie die ik niet snap. Als hij met onsamenhangend bedoeld dat de
uitwerking hier-en-daar wat ambigu is, dan ben ik het wel met hem eens.
Maar ik vind ambiguďteit een kracht in fictie, niet iets dat opgelost
dient te worden.
En dat TDN geen dramatische arc heeft is simpelweg pertinent niet waar.
Batman maakt in de film absoluut een ontwikkeling door - daar heb ik al
uitgebreid over gesproken in m'n vorige reactie - (en in zekere zin
maakt Harvey Dent de tegenovergestelde ontwikkeling door) en The Joker
is daarin de katalysator. Je kunt klachten hebben over de consistentie
van die ontwikkeling (zo vind ik nog steeds de weinig onderbouwde
transformatie van Dent dé meest steekhoudende klacht die je op de film
kunt hebben) of de manier waarop het in beeld gebracht wordt. Maar
beweren dat het er simpelweg niet is? Nope, pertinent oneens.
Later,
George
>>>Dat ben ik dus niet met je eens. Ja, TDN is minder "quotable".
>>>Ik denk dat
>>>TDN wel de kwaliteít heeft om een klassieker te worden.
>
> "Iedereen weet toch dat TDN briljant is, kom op".
> En dat TDN geen dramatische arc heeft is simpelweg pertinent niet waar.
Wat is TDN?
Joe
Haha, nu maak ik dezelfde fout als mijn bioscoopkaartje waar 'The Dark
Night' opstond. Jeetje wat stom! :-).
Later,
George
Oh maar dan is het de schuld van de bioscoop :-)
Joe
Zit ik gisteren doorheen de opgenomen programma's te bladeren op mijn
DVR, ontdek ik een aflevering van The Culture Show die ik nog niet
gezien heb. Blijkt dat het net de aflevering is waarin Mark Kermode
The Dark Knight bespreekt. En die heeft net dezelfde klacht als
ondergetekende. ;-)
Ik vind niet zometeen een online link, behalve dit:
http://www.facebook.com/pages/Mark-Kermodes-film-reviews/8509069028
-------------------------------------------------------------------------------------------------------
Alvaro wrote at 4:16am on July 23rd, 2008
I didn't see The culture show last night. Does anybody know what
Mark's verdict in The dark knight is?
Dominic wrote at 5:10pm on July 23rd, 2008
It didn't live up to his expectations. On the plus side he admired the
boldness of the film and Heath Ledger is excellent but at the end of
the day, it felt 2hr30mins and he didn't have any empathy towards the
characters, which he was at pains to admit. He did say though that
after a few more views he might see more in it. :-/
-------------------------------------------------------------------------------------------------------
Een uitgebreide versie van zijn review is ongeveer halverwege deze
podcast:
http://downloads.bbc.co.uk/podcasts/fivelive/kermode/kermode_20080725-1824.mp3
En nee, ik had geen weet van deze review voor ik de film zag. ;-)
--
BVH
Ik wil me hier graag bij aansluiten. :-)
Echter.......jij schrijft
> Net als in Batman Begins, probeert Nolan ook in The Dark Knight z'n film visueel in de alledaagse realiteit te aarden.
ik vond het jammer dat Gotham City zo alledaags was. Het leek net op het
alledaagse New York. Ik had graag wat meer 'Gothisch' gezien. Toch een
of ander onderscheid.
Jacqueline
Met jij bedoel ik dus George! :-)
Jacqueline
>>> Mijn recensie van de film - op derecensent.nl - is overigens hier te
>>> vinden: http://www.derecensent.nl/pivot/entry.php?id=765
>> Goeie recensie George, ik ben het hier roerend mee eens!
>
> Ik wil me hier graag bij aansluiten. :-)
>
> Echter.......jij schrijft
>
>> Net als in Batman Begins, probeert Nolan ook in The Dark Knight z'n
>> film visueel in de alledaagse realiteit te aarden.
>
> ik vond het jammer dat Gotham City zo alledaags was. Het leek net op het
> alledaagse New York. Ik had graag wat meer 'Gothisch' gezien. Toch een
> of ander onderscheid.
Je bedoelt de stijl van Tim Burton? Dat was wel een mooie voorstelling van
Gotham City, maar niet echt noodzakelijk voor een Batman-film. Ik geef je
echter wel gelijk dat het de film iets meer sfeer had gegeven...
't Is overigens gefilmd in Chicago. ;-)
--
BVH