Pas op voor (kwik uit) amalgaamvullingen
ar...@hotmail.com
arie
REVIEW
-------------------------------------------------------------------
Blootstelling aan kwik uit "zilveren" vulmateriaal voor tanden en
kiezen: steeds meer feiten die het traditionele tandheelkundige
paradigma twijfelachtig maken.
FRITZ L. LORSCHEIDER*, MURRAY J. VIMY+ AND ANNE O. SUMMERS^
*Department of Medical Physiology and +Department of Medicine,
Faculty of
Medicine, University of Calgary, Alberta, T2N 4N1,
Canada; ^Department of Microbiology, University of Georgia, Athens,
Georgia, 30602, USA.
-------------------------------------------------------------------------
Korte samenvatting: Sinds meer dan 160 jaar is in de
tandheelkunde als favoriet vulmateriaal 'zilver'
amalgaam gebruikt dat gemiddeld 50% kwik bevat.
Gedurende de afgelopen 10 jaar heeft medisch on-
derzoek aangetoond dat het kwik constant uit de
vullingen lekt en in de vorm van damp via de adem-
halingslucht wordt ingeademd. Vervolgens wordt het
kwik geabsorbeerd in de weefsels van het lichaam,
geoexideerd tot geioniseerd Hg en uiteindelijk wordt
het covalent gebonden aan de eiwitten van de cel.
Proeven met mensen en dieren demonstreren dat de
opname en distributie van amalgaamkwik significant
is en dat het amalgaam in het gebit de belangrijkste
bron van kwikbelasting in het menselijk lichaam is.
[Recente research t.a.v. de pathofysiologische effec-
ten van amalgaam richt zich op het immuunsysteem,
de nieren, de orale- en darmbacterien, de voortplan-
tingsorganen en het centrale zenuwstelsel].
De feiten uit onderzoek wijzen bepaald niet in de
richting van veiligheid van amalgaam.
-Lorscheider,F.L., Vimy,M.J., Summers,A.O. Mercury exposure from
"silver" tooth fillings: emerging evidence questions a traditional
dental paradigm. FASEB J. 9, 504-508 (1995)
SleutelWoorden: mercury toxicity* dental amalgam
HISTORISCH OVERZICHT VAN KWIKGEBRUIK IN
DE TANDARTSENPRAKTIJK
1200 jaar geleden werd in China een 'zilver pasta', die
kwik bevatte, gebruikt om slechte tanden te vullen. In de
Middeleeuwen observeerden alchemisten in China en
Europa dat die mysterieuze zilverkleurige vloeistof, die
gewonnen werd uit bergrood (=vermiljoen), vluchtig was
en snel verdween als een damp wanneer het maar matig
werd verhit. Alchemisten waren gefascineerd door het feit
dat bij 'kamertemperatuur' kwik andere metalen in poe-
dervorm zoals zilver, tin en koper deed 'oplossen'. Vroeg
in de 19e eeuw werd het gebruik van zilver/kwikmengsels
populair in Engeland en Frankrijk en kort daarna in 1830
werd het in Noord Amerika geintroduceerd. Sommige
toenmalige tandartsen uitten hun bezorgdheid dat het
kwik/zilver mengsel uit ging zetten als het in de tand was
aangebracht, waardoor vaak de tand uit elkaar barstte of
de vulling naar boven uitstulpte en een goede sluiting van
de kaak onmogelijk werd. Andere tandartsen waren be-
zorgd over kwikvergiftiging, omdat het toen al wijd en
zijd bekend was dat blootstelling aan kwik de oorzaak
was van veel duidelijk zichtbare bijwerkingen inclusief
dementie en verlies van cooerdinatie van de spieren. Als
gevolg van deze bezorgdheid heeft de American Society
of Dental Surgeons en verscheidene aangesloten regionale
tandartsenorganisaties een resolutie aangenomen dat leden
een verklaring moeten ondertekenen waarin staat dat zij
geen amalgaam zullen gebruiken. Als gevolg hiervan zijn
enkele leden uit de tandartsenorganisatie gestoten van-
wege kwakzalverij door het gebruik van amalgaam. Maar
de voorstanders van het amalgaam overheersten na korte
tijd waardoor het aantal leden van de American Society
of Dental Surgeons dramatisch verminderde en in 1856
werd deze organisatie opgeheven. Daarvoor in de plaats
verrees de American Dental Association, opgericht in
1859, gebaseerd op het pleidooi voor amalgaam als een
veilig en wenselijk vulmateriaal. Kort daarna werd tin
toegevoegd aan het kwik/zilvermengsel om de expansie
van het tot dan toegepaste amalgaam te verminderen.1 2 3
Er waren dwingende economische redenen om amalgaam-
gebruik te bevorderen als vervanging van de andere toen-
maals gebruikelijke vulmaterialen zoals cement, lood,
goud- en tinfolie. De introduktie van amalgaam betekende
dat tandheelkundige hulp binnen de financile armslag
kwam van een veel grotere sector van de bevolking, en
omdat amalgaam eenvoudig van samenstelling was en
gemakkelijk was te gebruiken konden tandartsen eenvou-
dig worden getraind de verwachte enorme aanwas van
patinten te behandelen.
In 1895 is de amalgaamlegering verder verbeterd om de
expansie en contractie tijdens het uitharden te verminde-
ren. De basisformula is sindsdien dezelfde gebleven.2 3
Wetenschappelijke bezorgdheid over de veiligheid van
amalgaam ontstond in de twintiger jaren van deze eeuw
in Duitsland, maar verdween uiteindelijk zonder een
duidelijk oordeel over het wel of niet toepassen van
amalgaam. Volgens in 1992 verstrekte gegevens van een
fabrikant van tandheelkundige materialen bevat amalgaam
bij het mengen 50% metallisch kwik, 35% zilver, 9%
tin, 6% koper en een spoortje zink. Schattingen betref-
fende het kwikgebruik van tandartsen in de Verenigde
Staten van Amerika varieren van ongeveer 100.000 kg
per jaar in de 70er jaren tot 70.000 kg per jaar in 1995.
Kwik blijft nog steeds het favoriete materiaal bij 92% van
de tandartsen in de Verenigde Staten voor het herstel van
kiezen.4 5 Meer dan 100 milioen kwikvullingen worden
elk jaar in de Verenigde Staten aangebracht. Tegenwoor-
dig pareert de gevestigde tandheelkunde de kritiek op het
gebruik van kwik met de bewering dat kwik in reaktie
met de andere metalen in amalgaam "een biologisch inak-
tieve substantie" vormt en dat tandartsen nimmer enige
bijwerkingen hebben geconstateerd. Het feit dat het al zo
lang in gebruik en nog steeds zo populair is wordt als be-
wijs aangevoerd dat amalgaam veilig is.6
In het licht van de bewijsvoering vanuit medisch onder-
zoek dat voornamelijk is opgebouwd in de laatste tien
jaar is het doel van dit overzicht het bekijken van het
traditionele tandheelkundige paradigma dat blijft beweren
dat amalgaam een biologisch veilig en aan alle eisen
voldoend vulmateriaal is.
BLOOTSTELLING AAN KWIK AFKOMSTIG UIT
AMALGAAM VULMATERIAAL
Sedert het begin van de 80 er jaren van deze eeuw hebben
verscheidene laboratoria aangetoond dat kwikdamp con-
tinu uit amalgaam tandvullingen vrij komt, en dat de hoe-
veelheid kwikdamp in de mondholte enorm toeneemt
onmiddellijk na het kauwen 7 8 9 of na het tandenpoetsen.10
De hoeveelheid kwikdamp in de lucht van de
mondholte houdt rechtstreeks verband met het aantal
occlusale amalgaamvlakken in de kiezen. Continu kauwen
gedurende 10-30 minuten resulteert in een ononderbroken
verhoging van het kwikdampniveau dat pas 90 minuten
na de kauwsessie daalt tot de uitgangswaarde.11 De kwik-
spiegel in het bloed vertoont ook een positieve correlatie
met het aantal en het totale oppervlak van de amalgaam
vullingen.12
Uit een enkelvoudige amalgaamvulling met een gemid-
deld oppervlak van 0,4 cm2 is berekend dat per dag
15 microgram kwik vrijkomt: voornamelijk veroorzaakt
door mechanische slijtage en verdamping, maar ook
doordat kwik oplost in het speeksel.13 Recent gemaakte
elektronenmicroscopische beelden en elektrochemische
proeven hebben de bewijzen geleverd dat kwik uit het
amalgaam corrodeert en in het speeksel terecht komt als
vrije ionen.14 Dit betekent dat bij een persoon met acht
occlusale amalgaam vullingen 11 een totale hoeveelheid
van 120 microgram kwik per dag vrijkomt in de mond-
holte en een deel van deze hoeveelheid wordt ingeademd
en ingeslikt.
Deze schattingen zijn overeenkomstig een recent rapport
dat aantoont dat mensen met een gemiddeld aantal amal-
gaamvullingen ongeveer 60 microgram kwik per dag
uitscheiden in hun ontlasting,15 waarvan een deel bestaat
uit micropartikels amalgaam. Verscheidene laboratoria
hebben bewezen dat de gemiddelde opname van kwik
varieert van 1,2 tot 27 microgram per dag,16 met bij som-
mige mensen een piek van 100 microgram per dag. Te-
genwoordig is de aangenomen gemiddelde hoeveelheid 10
microgram per dag (varierend van 3 tot 17 microgram)
dat wordt geabsorbeerd.17 Een gemiddelde opname die in
een recent rapport wordt bevestigd (12 microgram per
dag).16 Bij wijze van contrast wordt geschat dat de kwi-
kopname uit vis en andere zeedieren 2,3 microgram per
dag is en die uit ander voedsel, de lucht en het water
ongeveer 0,3 microgram.17
De veronderstelling is ontstaan dat tandheelkundig amal-
gaam de grootste bron 17 van kwikbelasting is voor de
bevolking.18 Dit is duidelijk onderstreept door recent on-
derzoek waaruit blijkt dat minstens 65% van het uit-
scheidbare kwik in de menselijke urine uitsluitend afkom-
stig is van amalgaam uit het gebit en dat die hoeveelheid
kwik in de urine rechtstreeks gerelateerd is aan het opper-
vlak van de amalgaamvullingen.19
OPNAME VAN KWIK UIT AMALGAAM IN
BINDWEEFSEL.
De mate waarin lichaamsweefsels kwik kunnen opnemen
na blootstelling is gedemonstreerd in een verscheidenheid
aan mens- en dierproeven. Studies van menselijke weef-
sels na autopsie geven aan dat mensen met oudere amal-
gaamvullingen een significant hogere kwikconcentratie
hebben in de hersenen en nieren dan mensen zonder
amalgaamrestauraties.20 Toen schapen amalgaamvullingen
in de kiezen geplaatst kregen met een radioaktieve com-
ponent, bleek 4 weken later op een totale lichaamsscan
dat kwik zich ophoopte op diverse plaatsen in het schape-
lichaam inclusief in het mondslijmvlies, kaakbot, longen
en maagdarmkanaal, met als belangrijkste concentratie-
plaatsen de nier en de lever.21
Een dergelijke lichaamsscan werd herhaald bij een aap,
(die wat betreft tanden, dieet, voedselregime en kauw-
patroon dichter bij de mens staat) waarop duidelijk hoge
concentraties kwik uit amalgaam aantoonbaar waren in de
nier, de darmwand en andere weefsels. De hersen\liquor
kwik verhouding was drievoudig verhoogd 4 weken nadat
de amalgaamvullingen waren aangebracht.22 De nier van
de primaat gaat na het aanbrengen van amalgaamvullin-
gen minstens een jaar door met accumuleren van kwik.23
Herhaalde observaties bij volwassen schapen 21 24 bewij-
zen dat na het aanbrengen van amalgaamvullingen de
kwikspiegel in het bloed relatief laag blijft terwijl de
spiegels van de omliggende weefsels vele malen hoger
zijn dan die in het bloed. Dit suggereert dat weefsels net
zo snel kwik op blijven nemen als de initiele bloedwaar-
den. Dit fenomeen zou een verklaring kunnen zijn waar-
om bij de mens de controle van de bloedspiegel zo'n
slechte graadmeter is voor de lichaamsbelasting met kwik,
welke het gevolg is van blootstelling aan lage doses amal-
gaamkwik.
Uit onderzoek bij zwangere schapen die amalgaamvul-
lingen kregen met een radioaktieve tracer bleek dat zowel
moederlijk als foetaal weefsel kwik accumuleert en wel
binnen enkele dagen nadat de vullingen werden aange-
bracht. Maternaal-foetale overdracht van dentaal kwik
nam toe naarmate de zwangerschap vorderde en dit kwik
werd bovendien via de moedermelk overgebracht.24
Recente studies hebben op dezelfde wijze aangetoond dat
kwikconcentraties in de foetale nier en lever, plus in de
cerebrale cortex van kinderen significant correleren met
het aantal amalgaamvullingen van de moeders.25 De
laatstgenoemde bevindingen zijn consistent met voor-
gaande dierproeven die hogere kwikconcentraties laten
zien (en lagere placentale retentie) naarmate de bron
veeleer kwik zelf was dan kwikzouten.26
HET CELMETABOLISME VAN KWIK
Belangrijkste metabole trajekten
Figuur 1 illustreert het belangrijkste metabolisme voor de
drie variaties van kwik. De belangrijkste Hgo-bron is de
kwikdamp uit amalgaamvullingen terwijl organisch kwik
(Hg+) voornamelijk afkomstig is uit vis en andere zeege-
rechten. Anorganisch kwik (Hg2+) komt uit het overige
voedsel, uit het drinkwater en uit de lucht. Ongeveer
80% van het geinhaleerde kwik (uit amalgaamvullingen)
wordt door de long geabsorbeerd en intracellulair gecon-
verteerd tot Hg2+ door oxydatie onder invloed van catala-
se. In contrast met andere vormen van kwik is de sterke
vetoplosbaarheid van Hgo er de oorzaak van dat het ge-
makkelijk de celmembraan passeert inclusief de bloed-
hersenbarriere. Echter, het is in de nier waar uiteindelijk
het kwik zich ophoopt gedurende de compartimentale
redistributie na blootstelling aan Hgo. Een deel van het
Hgo is in het speeksel opgelost en ingeslikt en wordt door
peroxidase-oxydatie geconverteerd naar Hg2+. Het groot-
ste deel wordt als zodanig via de faeces uitgescheiden.
Ander Hg2+ dat via het voedsel binnenkomt wordt ook in
de faeces geelimineerd terwijl een substantieel deel intra-
cellulair wordt geabsorbeerd als methyl-Hg+. Zowel
intracellulair Hg2+ en Hg+ zijn uiteindelijk covalent ge-
bonden aan gereduceerd glutathion (GSH = gamma-
glutamyl-cysteinyl-glycine) en aan de aan cystene ge-
bonden eiwitgroepen. Hg2+ is het toxische produkt dat
verantwoordelijk is voor de negatieve effekten van ge-
nhaleerd Hgo.
De verschillende weefsels van het lichaam hebben uit-
eenlopende halfwaarde tijden voor de retentie van Hg+ en
Hg2+: varirend van dagen tot jaren.15 17 26 27 28
Nadat kwik uit het weefsel is vrijgemaakt is fecale
excretie de belangrijkste route van eliminatie uit het
lichaam. Fecale uitscheiding van kwik correleert signifi-
cant met het aantal amalgaamvullingen. De mate van Hg
excretie in faeces is 20 maal hoger dan de corresponde-
rende excretieverhouding in de urine. De hoeveelheid
fecale excretie van kwik bij mensen met amalgaam vullin-
gen kan wel het honderdvoudige bedragen in vergelijking
met mensen zonder zulke vullingen.15
Hoewel de fecale excretie van amalgaam overheerst is er
een duidelijke correlatie met de excretie via de urine.
Belang van glutathion en andere sulfhydryl compo-
nenten
De belangrijkste sulfhydryl component met een laag soor-
telijk gewicht bij zoogdieren is GSH (gereduceerd glutat-
hion=gamma-glutamyl-cysteinyl-glycine) dat ongeveer in
een concentratie van 5 mMol per liter in cellen, serum en
gal aanwezig is.29 Andere sulfhydrylgroepen die een laag
molecuulgewicht hebben, bevatten cysteine, biotine, vet-
zuur en coenzym A. De belangrijkste aangrijpingspunten
in eiwitten die passerende metalen, inclusief Hg binden
zijn de sulfhydryl-groep van cysteine en de imino-nitro-
geen-groep van histidine. De stikstofatomen (N) op de
aromatische ring van de nucleotidebasen vormen met
kwik (Hg) complexen: reaktiever met thymine en uracil
dan met cytosine, guanine en adenine.30
Terwijl Hgo uit het amalgaam vetoplosbaar is en vrij de
celmembraan kan passeren, is methylkwik en geioniseerd
kwik uit voedsel en andere bronnen, zoals water en lucht,
geladen en moet daarom gebonden zijn aan ionen of aan
zwavelverbindingen met een laag moleculair gewicht ten
einde vrij de celmembraan te kunnen passeren. De be-
langrijkste cellulaire reactie die de toxiciteit van kwik
versterkt is oxydatie van Hgo met behulp van het enzym
catalase.31 Dit oxydatieproces vindt plaats in ieder weefsel
van het lichaam en in het bloed. Als het eenmaal in de
cel verwerkt wordt door catalase zal het Hg2+ reageren
met een grote verscheidenheid aan verbindingen in de cel-
kern; het meest voorkomende produkt van deze reakties is
GSH. De sulfhydryl groepen van proteinen zijn de twee-
de in de volgorde van stoffen die zich gemakkelijk binden
met Hg2+, en die met de imino-stikstofverbinding histidi-
ne en de nucleotidebasen substantieel minder reaktief zijn.
Ondanks het surplus aan GSH, binden veel proteinen
zeer effektief de uit het voedsel afkomstige passerende
metalen zoals zink, nikkel en koper. De exacte chemische
basis voor de hoge affiniteit van deze metalloproteinen is
niet begrepen; veel van de normaal goed gedefinieerde
leden van deze groep, inclusief belangrijke regulatieeiwit-
ten, gebruiken cysteines en histidines als verbindingen
met hun respectievelijke metaalcofactoren.32 Deze prote-
nen kunnen dus metalen binden, inclusief Hg gebonden
aan GSH.
Eenmaal gebonden aan GSH kan Hg de cel verlaten om
in het serum of lymfevocht te circuleren waarna het zich
kan afzetten in andere organen of weefsels.
GS-Hg-SG wordt geelimineerd via de nier of via de gal
om terecht te komen in het darmlumen waarna het uitge-
scheiden wordt in de faeces. Nadat het kwik de cel verla-
ten heeft is de belangrijkste route van eliminatie in elke
vorm (anorganisch of organisch) met de faeces; minder
dan 10% van het Hg verlaat het lichaam via de urine.26
Experimenten met schapen 21 24 en met apen 22 wijzen uit
dat 99% van het kwik via de faeces wordt uitgescheiden.
Bij personen met 30 amalgaamvullingen is de gemiddel-
de kwik uitscheiding 60 microgram per dag via de faeces
(95% van de maximaal uit te scheiden hoeveelheid kwik)
in tegenstelling tot de 3 microgram per 24 uur die via de
urine wordt uitgescheiden.15 De halfwaardetijd van een
eenmalige dosis Hg2+ of methyl-Hg+ varieert van maan-
den tot jaren. Halfwaardetijden kunnen verschillen na
chronische kwik-blootstelling als het gevolg van een
aangepaste cellulaire functie (bijvoorbeeld in de nier
vermindert de omzet van kwik met het stijgen van de
leeftijd van het individu en de duur van de kwikbelas-
ting).17 26
EFFEKTEN VAN DENTAAL KWIK OP HET FUNC-
TIONEREN VAN CELLEN EN ORGANEN.
De duidelijke klinische effekten die voortkomen uit toxi-
sche blootstelling aan de drie soorten Hg zijn uitvoerig
beschreven.26 28 Verscheidene experimenten met mensen
en dieren in de afgelopen jaren hebben de aandacht geves-
tigd op subtielere pathofysiologische effekten van het
amalgaam- kwik op het functioneren van een grote ver-
scheidenheid van orgaansystemen of celtypes, inclusief
het immuunsysteem, renale systeem, orale en intestinale
bacterien, reproductieve systeem alsmede het centrale
zenuwstelsel.
Immuun systeem.
Bij ratten is aangetoond dat geioniseerd Hg als antigeen
kan werken en autoimmuunreakties induceert.33 34 In een
zeer recent rapport werden in gelatine ingekapselde stuk-
jes amalgaam intraperitoneaal geimplanteerd bij een ge-
kweekte muizenstam die genetisch vatbaar is voor Hg-
geinduceerde immuunpathologie. Binnen 10 weken tot 6
maanden vertoonden de dieren hyperimmunoglobulinae-
mie, serum-auto-antilichamen gericht tegen kerneiwitten
en systemische deposities van immuuncomplexen. Gelijk-
soortige veranderingen werden waargenomen als alleen
tandheelkundige legeringen zonder kwik werden geim-
planteerd. Deze immuunverschuiving werd toegeschreven
aan de zilverfractie van de legering. De conclusie van
deze studie was dat zowel kwik als zilver uit het tand-
heelkundige amalgaam chronisch het immuunsysteem van
de muis kan stimuleren met als gevolg een inductie van
systemische autoimmuniteit.35 15 Verder onderzoek naar de
moleculaire effekten van amalgaammetalen op het men-
selijke immuunsysteem is dringend noodzakelijk.
Renale systeem
Omdat van de mens 20, de aap 22 23 en van het schaap 21 de
nier significant hogere Hg concentraties bevat na bloot-
stelling aan tandheelkundig amalgaam, hebben meerdere
onderzoeken zich geconcentreerd op de betekenis van
deze concentraties voor het functioneren van de nier.
Schapen met amalgaamvullingen vertonen een verlaagde
glomerulaire filtratie gradient voor inuline, een verhoog-
de excretie van natrium en een toename van albumine in
de urine.36 Een verhoogde excretie van natrium is ook
waargenomen bij apen die op dezelfde wijze zijn behan-
deld met amalgaam vullingen (ongepubliceerde data).
Omdat Hg2+ primair in de proximale tubulus in de nier
van de rat 37 en van het konijn 38 accumuleert en het amal-
gaamkwik ook in de proximale tubulus van de apenier
wordt geconcentreerd, (waar de grootste fractie van het
natrium normaal wordt 23 teruggeresorbeerd) betekent
toename van de natriumexcretie na het aanbrengen van
amalgaamvullingen bij schapen 36 vermindering van de
selektieve tubulaire terugresorptie capaciteit voor natrium.
De hoeveelheid albumine, uitgescheiden door de nier,
stijgt 1 jaar na het verwijderen van de amalgaamvullingen
bij mensen,12 terwijl de hoeveelheid albumine in de urine
daalt bij schapen nadat amalgaamvullingen waren aange-
bracht.36 Het is onzeker of de verschillen bij deze voor-
beelden van albuminexcretie een reduktie van de renale
bloedvoorziening onder invloed van het Hg reflekteert als
gevolg van het aanwezig zijn van amalgaamvullingen.
Orale en intestinale bacterien
Het is bewezen dat enkele menselijke darmbacterien
plasmiden bezitten die resistentie bewerkstelligen tegen
zowel Hg als tegen antibiotica.39 In een subgroep van de
bevolking bestaande uit 356 personen die recent niet
behandeld zijn met antibiotica, was bij die personen met
veel kwikresistente bacterien in de darmflora een neiging
tot resistentie bij dezelfde bacterien wat betreft een groot
spectrum aan antibiotica. Een parallel onderzoek bij apen
demonstreerde een duidelijke toename van de fractie Hg-
resistente bacterien in de flora van de darm en die van de
mondholte spoedig na het aanbrengen van tandheelkundi-
ge amalgaamvullingen; een toename die voortduurde tot
de vullingen waren verwijderd. Het grootste deel van
deze Hg-resistente bacterien was ook resistent voor een of
meer vaak toegepaste antibiotica.
De resultaten van het onderzoek laten zien dat kwik
afkomstig uit tandheelkundig amalgaam het veroorzaken
van bacterile resistentie bij de, normaal bij primaten aan-
wezige flora, bevordert.40
Reproduktieve systeem
De relatie van beroepsmatige blootstelling aan Hg en
vruchtbaarheid bij vrouwelijke tandartsassistenten is
recent onderzocht, omdat het bekend is dat bij knaagdie-
ren langdurige blootstelling aan Hg2+ de reproductieve
cyclus verandert. Epidemiologische screening van 7000
tandartsassistentes wijst uit dat binnen een relevante
subgroep van 418 vrouwen die achtereenvolgens werden
geinterviewd, de vruchtbaarheid tot 63% was gereduceerd
vergeleken met vrouwen die niet beroepsmatig waren
blootgesteld aan Hgo. De studie, die aan kritiek onderhe-
vig is omdat alle data berusten op subjektieve waarnemin-
gen, concludeert dat tandartsassistentes die meer dan 30
amalgaamvullingen per week prepareren en die ook nog
een slechte Hg hygiene er op na houden een verlaagde
vruchtbaarheid riskeren.41
Centraal zenuwstelsel
In 1983 rezen vermoedens binnen de medische weten-
schap dat neurodegeneratieve ziekten misschien wel ver-
band houden met het tandheelkundige amalgaam, maar er
waren toen geen experimenten die deze vermoedens kon-
den bevestigen.42 Echter, het is nu bewezen dat opname
en accumulatie van amalgaamkwik plaatsvindt in het
hersenweefsel van zowel apen als van de mens.22 27 Stu-
dies die hebben aangetoond dat Hg selektief wordt gecon-
centreerd in bepaalde menselijke hersengebieden die te
maken hebben met de geheugenfunctie (de thalamus,
corpus amygdaloideum en de hippocampus), suggereren
dat kwik waarschijnlijk (door mechanismen die nog niet
verklaard zijn) te maken heeft met de etiologie van de
ziekte van Altzheimer.43 44 Abnormale vorming van mi-
crotubuli zijn geassocieerd met een defect in de polymeri-
satiecyclus van tubuline,45 dat de dichtheid van de neuro-
fibrillaire verstrengelingen doet toenemen. Een analoog
effekt kan worden geinduceerd in de hersenen van ratten
die met kwikchloride worden behandeld,46 47 hetgeen
suggereert dat er een connectie bestaat tussen de bloot-
stelling aan anorganisch kwik en de ziekte van Altzhei-
mer. HgCl2 remt ook duidelijk in vivo de ADP (Adenosi-
ne Di Phosphate) ribosomale opbouw van 2 celskelet
proteinen, tubuline en actine, en verandert op deze wijze
de specifieke neurochemische reakties die betrokken zijn
bij het handhaven van de neuronale hersenopbouw.48
Het is bekend dat Hg+ reageert met tubuline en dat die
reactie resulteert in de destructie van microtubuli en die
microtubuli zijn juist nodig om de struktuur van de uitlo-
pers van de zenuwcellen te handhaven.49 In recent regu-
lier onderzoek werden ratten gedurende 14 dagen 4 uur
per dag blootgesteld aan Hgo. De kwikdampconcentratie
werd gehandhaafd op 300 microgram Hg per m lucht,
een concentratie die meetbaar is in de monden van som-
mige mensen met grote hoeveelheden amalgaamvullingen.
De gemiddelde kwikconcentratrie in de hersenen nam
significant toe met de tijd waarin de Hgo expositie plaats-
vond. Foto-affiniteitslabeling van de beta-subunit van de
tubuline dimeren met [alfa 32P] 8N3GTP in gehomogeni-
seerd hersenweefsel was met 75% verminderd na 14
dagen blootstelling aan Hgo. Een identieke neurochemi-
sche laesie van dezelfde omvang was te zien bij een
homogenaat uit hersenweefsel van mensen met de ziekte
van Altzheimer, er is echter geen direkt bewijs dat deze
laesie specifiek het resultaat is van menselijke blootstel-
ling aan kwik uit amalgaam.
Omdat de mate van tubuline-polymerisatie afhankelijk is
van de verbinding van tubuline dimeren met GTP, werd
de conclusie getrokken dat chronische inhalatie van lage
doses Hgo in ratten de polymerisatie van tubuline, essen-
tieel voor de vorming van microtubuli, kan remmen.50
Een ander recent onderzoek demonstreert subklinische
neuropsychologische en motorische effekten bij een be-
roepsmatige blootstelling aan Hgo gedurende 1 jaar in een
subpopulatie van tandartsen met een hoge Hg-urinespie-
gel.51 Een uitgebreider rapport evalueert een vergelij-
kende controle bij tandtechnici, tandartsen en niet tand-
heelkundig personeel: na toediening van een regulier
chelerend middel (DMPS=Dimercaptopropaansulfonzuur)
was de urinespiegel voor Hg 16 maal verhoogd bij de
tandtechnici en 6 maal verhoogd bij de tandartsen in
vergelijking met de controlepersonen. De basale urine-
spiegel voor porfyrinen gemeten voor de DMPS behande-
ling werden vergeleken met de Hg-spiegels na de DMPS
provocatie. De Hg-spiegels in de urine werden ook nega-
tief geassocieerd met verscheidene neurologische gedrags-
veranderingen bij mensen die blootstaan aan kwik, inclu-
sief het bij hen aangetaste concentratievermogen en de -
motorperceptie. Het gebruik van DMPS om de nierbelas-
ting met kwik vast te stellen is bekend.52
CONCLUSIES
Het (collectieve) resultaat van zeer veel onderzoeken in
de afgelopen tien jaar heeft aangetoond dat de voortdu-
rende afgifte van Hgo uit amalgaamvullingen de belang-
rijkste bijdrage levert aan de belasting van het lichaam
met kwik. De experimentele bewijsvoering geeft aan dat
amalgaamkwik de potentie heeft tot cel- en orgaanpatho-
fysiologie.
Op zijn allerminst kan gezegd worden dat het traditione-
le tandheelkundige paradigma betreffende amalgaam als
een chemisch stabiel restauratiemateriaal en de insigni-
ficante Hg-afgifte zonder enige wetenschappelijke
fundering is.
Een tandheelkundige autoriteit beweert dat er tegen-
woordig materialen zijn die een afdoend alternatief vor-
men voor de kwikvullingen.4 Gebaseerd op recente im-
munologische onderzoeken,35 elektrochemische corrosie-
experimenten 14 en studies van metabole processen bij de
mens 15 blijkt dat het gebruik van zilver in amalgaam net
zo discutabel is als het gebruik van kwik en deze onder-
zoeken geven aan dat het vullen van tanden met de recen-
te kwikvrije, zilver bevattende amalgaamvullingen zeer
riskant is.53 Het lijkt erop dat nu de tijd is gekomen voor
de tandheelkunde om met composiet (polymeren en kera-
miek) alternatieven te gebruiken 4 en de metalen alchemie
die aan de professie is geschonken in een minder verlicht
tijdperk af te danken. Hoewel op dit moment de experi-
mentele bewijsvoering bij de mens incompleet is, is het
toch zo dat recent medisch onderzoek sterk de ongefun-
deerde opinies tegenspreekt die worden geuit door diverse
organisaties van tandheelkundigen en handelsfirma's die
verzekeren dat amalgaam veilig is voor tandheelkundig
personeel en hun patienten zonder ook maar enig hard
bewijs te leveren, inclusief dierproeven, cellulaire en
moleculaire proefnemingen om hun beweringen te onder-
steunen.54
De auteurs danken the Wallace Genetic Foundation, the
International Academy of Oral Medicine and Toxicology, the
University of Georgia Research Foundation, en the National
Institutes of Health, wier ondersteuning uit het onderzoek naar een
groot aantal citaten bestond, dat deze review mogelijk heeft gemaakt.
Vertaling: J.H. de Jonge E-mail: la...@antenna.nl
Referenties.
1. American Academy of Dental Science. (1876) A History of Dental
and Oral Science in America (Dexter, J.E., ed) S.S. White Publ.,
Philadelphia
2. Bremner, M.D.K. (1954) The Story of Dentistry, 3rd Ed., Dental
Items of Interest Publ. Co., Brooklyn
3. Ring, M.E. (1985) Dentistry: An Illustrated History.H.N. Abrams
Inc Publ., New York
4. Reinhardt, J.W. (1988) Risk assessment of mercury exposure
from dental amalgams. J. Pub. Hlth. Dent. 48, 172-177
5. Berry, T.G., Nocholson, J. and Troendle, K. (1994) Almost two
centuries with amalgam: Where are we today? J. Am. Dent.
Assn. 120, 395-398
6. American Dental Association Divisions of Communication and
Scientific Affairs (1990) When your patients ask about mercury
in amalgam. J. Am. Dent. Assn 120, 395-398
7. Svare, C.W., Peterson, L.C., Reinhardt, J.W., Boyer, D.B.,
Frank, C.W., Gay, D.D. and Cox, R.D. (1981) The effects of dental
amalgams on mercury levels in expired air. J. Dent. Res. 60,
1668-1671
8. Vimy, M.J. and Lorscheider, F.L. (1985) Intra-oral air mercury
released from dental amalgam. J. Dent. Res. 64, 1069-1071
9. Aronsson, A.M., Lind, B., Nylander, M., and Nordberg, M.
(1989) Dental amalgam and mercury. Biol. Metals 2, 25-30
10. Patterson, J.E., Weissger, B., and Dennison, P.J. (1985) Mercury
in human breath from dental amalgam. Bull. Enviro. Contam.
Toxicol. 34, 459-468
11. Vimy, M.J., and Lorscheider, F.L. (1985) Serial measurements of
intra-oral air mercury: Estimation of daily dose from dental
amalgam. J. Dent. Res. 64, 1072-1075
12. Molin, M., Bergman, B., Marklund, S.L., Schutz, A., and Skerf
ving, S. (1990) Mercury, selenium and glutathione peroxidase
before and after amalgam removal in man. Acta Odontol. Scand.
48, 189-202
13. Gross, M.J., and Harrison, J.A. (1989) Some electrochemical
features of the in vivo corrosion of dental amalgams. J. Appl.
Electrochem. 19, 301-310
14. Masi, J.V. (1995) Corrosion of amalgams in restorative materi-
als: the problem and promise. In Status Quo and Perspectives of
Amalgam and other Dental Materials (Friberg, L., Schrauzer,
G.N., eds) Thieme-Verlag, Stuttgart. In press
15. Skare, I., and Engqvist, A. (1994) Human exposure to mercury
and silver released from dental and amalgam restorations. Arch.
Environ. Hlth. 49, 384-394
16. Vimy, M.J., and Lorscheider, F.L. (1990) Dental amalgam
mercury daily dose estimated from intra-oral vapor measure
ments: A predictor of mercury accumulation in human tissues.
J.Trace Elem. Exp. Med 3, 111-123
17. World Health Organisation (1991) Environmental Health Criteria
118, Inorganic Mercury (Friberg, L., ed.) WHO, Geneva
18. Clarkson, T.W., Friberg, L., Hursh, J.B., and Nylander, M.
(1988) The prediction of intake of mercury vapor from amal-
gams. In Biological Monitoring of Toxic Metals (Clarkson, T.W.,
Friberg, L., Nordberg, G.F., and Sager, P.R., eds) pp. 247-260.
Plenum, New York
19. Aposian, H.V., Bruce, D.C., Alter, W., Dart, R.C., Hurlbut,
K.M.,and Aposian, M.M.(1992) Urinary mercury after admi-
nistration of DMPS: correlation with dental amalgam score.
FASEB J. 6, 2472-2476
20. Nylander, M., Friberg, L., and Lind, B. (1987) Mercury concen-
trations in the human brain and kidneys in relation to exposure
from dental amalgam fillings. Swed. Dent.J.11, 179-187
21. Hahn, L.J., Kloiber, R., Vimy, M.J., Takahashi, Y., and
Lorscheider, F.L.(1989) Dental "silver" tooth fillings: A source of
mercury exposure revealed by whole-body image scan and tissue
analysis. FASEB J.3, 2641-2646
22. Hahn, L.J., Kloiber, R., Leininger, R.W., Vimy, M.J., and
Lorscheider, F.L. (1990) Whole-body imaging of the distribution
of mercury released from dental fillings into monkey tissues.
FASEB J. 4, 3256-3260
23. Danscher, G., H rsted-Bindslev, P., and Rungby,J.(1990) Traces
of mercury in organs from primates with amalgam fillings. Exp.
Mol. Pathol. 52, 291-299
24. Vimy, M.J., Takahashi, Y., and Lorscheider, F.L.(1990) Maternal
- fetal distribution of mercury (203-Hg) released from dental
amalgam fillings. Am. J. Physiol. 258, R939-R945
25. Drasch, G., Schupp, I., Hoefl, H., Reinke, R., and Roider, G.
(1994) Mercury burdon of human fetal and infant tissues. Eur. J.
Pediat. 153,607-610
26. Clarkson, T.W., Hursh,J.B., Sager,P.R., and Syversen, T.L.M.
(1988) Mercury. In Biological Monitoring of Toxic Metals
(Clarkson, Friberg, Nordberg,and Sager, eds) pp. 199-246.
Plenum, New York
27. Goering, P.L., Galloway, D.W., Clarkson, T.W., Lorscheider,
F.L., Berlin, M., and Rowland, A.S. (1992) Toxicity assessment
of mercury vapor from dental amalgams. Fundam. Appl. Toxicol.
19, 319-329
28. Klaassen, C.D.(1990) Heavy metals and heavy-metal antagonists.
In the Pharmacological Basis of Therapeutics, 8th Ed. (Gilman,
Rall, Nies, and Taylor, eds) pp. 1598-1602, Pergamon Press, New York
29. Meister, A., and Anderson, M.E., (1983) Glutathione. Ann. Rev.
Biochem. 52, 711-760
30. Bloomfield, V.A., Crothers, D.M., and Tinoco, I., Jr. (1974)
Physical Chemistry Nucleic Acids. pp.420-429, Harper & Row
Publ., New York
31. Magos, l., Halbach,S., and Clarkson,T.W.(1978) Role of catalase
in the oxidation of mercury vapor. Biochem. Pharmacol.27, 1373-
1377
32. O'Halloran, T.V.(1993) Transition metals in control of gene
expression. Science 261, 715-725
33. Druet, P., Bernard, A., Hirsch, F., Weening, J.J., Gengoux, P.,
Mahieu, P., and Berkeland, S.(1982) Immunologically mediated
glomerulonephritis induced by heavy metals. Arch. Tocicol. 50,
187-194
34. Hirsch,F.,Kuhn,J.,Ventura,M.,Vial,M-C.,Fournie,G.,and Druet, P
(1986)Autoimmunity induced by HgCl2 in Brown-Norway rats
I.Production of monoclonal antibodies. J.Immunol. 136,3272-
3276
35. Hultman,P.,Johansson,U.,Turley,S.J..,Lindh,U.,Enestroem,S., and
Pollard,K.M.(1994) Adverse immunological effects and autoim-
munity induced by dental amalgam and alloy in mice. FASEB J.
8, 1183-1190
36. Boyd, N.D., Benediktsson, H., Vimy, M.J., Hooper, D.E., and
Lorscheider, F.L. (1991) Mercury from dental "silver" tooth-
fillings impairs sheep kidney function. Am. J. Physiol. 261,
R1010-R1014
37. Zalups, R.K. (1991) Autometallographic localization of inorga-
nic mercury in the kidneys of rats: Effect of unilateral
nephrectomy and compensatory renal growth. Exp. Mol. Pathol. 54, 10-
21
38. Zalups, R.K., and Barfuss, D.W. (1990) Accumulation of inorga-
nic mercury along the renal proximal tubule of the rabbit.
Toxicol. Appl. Pharmacol. 106, 245-253
39. Gilbert, M.P., and Summers, A.O. (1988) The distribution and
divergence of DNA sequences related to the Tn21 and Tn501
mer operons. Plasmid 20, 127-136
40 Summers, A.O., Wireman, J., Vimy, Lorscheider, F.L., Marshall,
B., Levy, S.B., Bennett, S., and Billard, L. (1993) Mercury
released from dental "silver" fillings provokes an increase in mercu-
ry- and antibiotic resistant bacteria in oral and intestinal
floras of primates. Antimicrob. Agents & Chemother. 37, 825-834
41. Rowland, A.S., Baird, D.D., Weinberg, C.R., Shore, D.L., Shy,
C.M., and Wilcox, A.J. (1994) The effect of occupational exposu-
re to mercury vapour on the fertility of female dental
assistants. Occup. Environ. Med 51, 28-34
42. Ingalls, T.H. (1983) Epidemiology, etiology and prevention of
multiple sclerosis. Am. J. Forensic Med. Path. 4, 55-61
43. Thompson, C.M., Markesbery, W.R., Ehmann, W.D., Mao, Y.-X.
and Vance, D.E. (1988) Regional brain trace-element studies in
Alzheimer's disease. Neurotoxicology 8, 1-7
44. Wenstrup, D., Ehmann, W.D., and Markesbery, W.R. (1990)
Trace element imbalances in isolated subcellular fractions of
Alzheimer's disease brains. Brain Res. 533, 125-131
45. Khatoon, S., Campbell, S.R., Haley, B.E., and Slevin, J.T.
(1989) Aberrant guanosine triphosphate- -tubulin interaction in
Alzheimer's disease. Ann. Neurol. 26, 210-215
46. Duhr, E., Pendergrass, C., Kasarskis, E., Slevin, J.T., and
Haley, B. (1991) Hg2+ induces GTP-tubulin interactions in rat brain
similar to those observed in Alzheimer's disease. FASEB J. 5,
A456
47. Duhr, E.F., Pendergrass, J.C., Slevin, J.T. and Haley, B.E.
(1993) HgEDTA complex inhibits GTP interactions with the E-site of
brain-beta-tubulin. Toxicol. Appl. Pharmacol. 122, 273-280
48. Palkiewicz, P., Zwiers, H., and Lorscheider, F.L. (1994) ADB-
ribosy lation of brain neuronal proteins is altered by in vitro
and in vivo exposure to inorganic mercury. J. Neurochem. 62, 2049-
2052
49. Falconer, M.M., Vaillant, A., Reuhl, K.R., Lafierre, N., and
Brown, D.L. (1994) The molecular basis of microtubule stability
in neurons. Neurotoxicology, 15, 109-122
50. Lorscheider, F.L., Vimy, M.J., Pendergrass, J.C., and Haley,
B.E. (1994) Toxicity of ionic mercury and elemental mercury
vapor on brain neuronal protein metabolism. 12th International
Neurotoxicology Conference, Hot Springs, AR, October 31, 1994.
Neurotoxicology, 15, 955
51. Escheverria, D., Heyer, N., Martin, M.D., Naleway, C.A.,
Woods, J.S., and Bittner, A.C. (1995) Behavioral effects of low
exposure to Hgo among dentists. Neurotoxicol. Teratol. 17, 161-
168
52. Gonzales-Ramirez, D., Maiorino, R.M., Zuniga-Charles, M., Xu,
Z., Hurlbut, K.M., Junco-Munoz, P., Aposhian, H.V. (1995)
Sodium 2,3-dimercaptopropane-1-sulfonate (DMPS) challenge
test for mercury in humans: II - Urinary mercury, porphyrins
and neurobehavioral changes of dental workers in Monterrey,
Mexico. J. Pharmacol. Exp., Ther. 272, 264-274
53. Daniel, M.P., Lashmore, D.S., and Ratzker, M. (1994)
New technology for mercury free metallic dental restorative
alloys. Powder Metallurgy, 37, 88
54. Lorscheider, F.L., and Vimy, M.J. (1993) Evaluation of the
safety issue of mercury release from dental fillings. FASEB J.
7, 1432-1433
arie
J. J. Lodder
> Ik vond deze informatie 'op het internet'
Je kan zoveel onzin op internet vinden.
Geen reden om dat allemaal overal in bulk te gaan herposten hoor.
Laat iedereen liever zijn eigen onzin bij elkaar sprokkelen,
Jan
Jos
> De feiten uit onderzoek wijzen bepaald niet in de
> richting van veiligheid van amalgaam.
Klinkt als het volgende onderzoek waarin men tevergeefs heeft proberen
aan te tonen dat kwik in vullingen schadelijk is.
--
Groeten,
Jos
ar...@hotmail.com
Lodder) wrote:
><ar...@hotmail.com> wrote:
>
>> Ik vond deze informatie 'op het internet'
>
>Je kan zoveel onzin op internet vinden.
Maar ook heel nuttige dingen :)
arie
ar...@hotmail.com
>ar...@hotmail.com wrote:
>
>> De feiten uit onderzoek wijzen bepaald niet in de
>> richting van veiligheid van amalgaam.
>
>Klinkt als het volgende onderzoek waarin men tevergeefs heeft proberen
>aan te tonen dat kwik in vullingen schadelijk is.
Valt wel mee hoor, was alleen als informatie voor bewustwording
bedoeld. Het aantonen is allang gebeurd, helaas in 't engels. De
eerste referentie toont aan hoe groot de sistemische opname van kwik
in't lichaam is uit amalgaamvullingen. De 2-de en 3-de laten zien dat
de range van kwikopname uit amalgaamvullingen overlap vertoont met de
range van kwikopnames (in de werksituatie) waarbij gezondheidseffecten
zijn waargenomen.
arie
[Eng1998]: Engqvist A, Colmsjo A, Skare I. Speciation of mercury
excreted in feces from individuals with amalgam fillings. Arch Environ
Health 1998 May-Jun;53(3):205-13
[Ric1999]: G. Mark Richardson. Dental amalgam and mercury exposure:
potential patient risks and the basis for restrictions on use. Swedish
council for planning coordination of research, Ed.: Vera Novakova,
ISSN 0348-3991, pp. 197-202.
[Ric1999a]: G. Mark Richardson. Mercury exposure from dental amalgam:
re-evaluation of the Richardson Model, standardisation by body surface
area, and consideration of recent occupational studies. Amalgam and
health - new perspectives on risks. Swedish council for planning
coordination of research, Ed.: Vera Novakova, ISSN 0348-3991, pp.
384-418.
The "Virtual"
"V"
MrBizarro
Oppassen dat ze niet gaan lekken.
Misschien beter om met holle kiezen te gaan lopen?
Gegroet door Peter
ar...@hotmail.com
<juice...@europe.com> wrote:
>40 Kb gelul!
Hoe bedoel je, 'gelul'? Denk je dat er geen waarheid achter zit of zo?
Waar zitten dan de fouten?
arie
>"V"
ar...@hotmail.com
wrote:
>Oud nieuws
>
>Oppassen dat ze niet gaan lekken.
Dat doen ze al, en heftig ook.
>Misschien beter om met holle kiezen te gaan lopen?
Nee, je kunt ze misschien beter vullen met composiet, dan worden de
gaten ook niet zo snel groter.
arie
>Gegroet door Peter
>
J. J. Lodder
The "Virtual"
<ar...@hotmail.com> schreef in berichtnieuws
>
> >40 Kb gelul!
>
> Hoe bedoel je, 'gelul'? Denk je dat er geen waarheid achter zit of
zo?
> Waar zitten dan de fouten?
Het gelul zit hem in het bericht zelf. Doe de volgende keer een URL
plaatsen, ben je sneller klaar. Het feit dat je 'iets' gevonden hebt
op internet is fantastisch hoor, maar ik vind iedere dag wel 'iets'
op internet. Zal ik ff 200 MB aan info aan je opsturen?
"V"
ar...@hotmail.com
Lodder) wrote:
><ar...@hotmail.com> wrote:
>
>> On Sun, 12 Sep 1999 23:07:40 +0200, "The \"Virtual\""
>> <juice...@europe.com> wrote:
>>
>> >40 Kb gelul!
>>
>> Hoe bedoel je, 'gelul'? Denk je dat er geen waarheid achter zit of zo?
>> Waar zitten dan de fouten?
>
>Waarom zoek je dat zelf niet uit,
>-voor- je de bagger hier dumpt?
nou ja, het is geen bagger :-)
arie
>Jan
ar...@hotmail.com
<juice...@europe.com> wrote:
>
><ar...@hotmail.com> schreef in berichtnieuws
>>
>> >40 Kb gelul!
>>
>> Hoe bedoel je, 'gelul'? Denk je dat er geen waarheid achter zit of
>zo?
>> Waar zitten dan de fouten?
>
>Het gelul zit hem in het bericht zelf. Doe de volgende keer een URL
>plaatsen, ben je sneller klaar. Het feit dat je 'iets' gevonden hebt
>op internet is fantastisch hoor, maar ik vind iedere dag wel 'iets'
>op internet. Zal ik ff 200 MB aan info aan je opsturen?
Nee, laat maar, doe maar in deze nieuwsgroep als je 't graag kwijt
wilt :)
arie
>"V"
>
The "Virtual"
<ar...@hotmail.com> schreef
<knip>
> Nee, laat maar, doe maar in deze nieuwsgroep als je 't graag kwijt
> wilt :)
Je hebt het dus begrepen?
"V"
J. J. Lodder
> On Tue, 14 Sep 1999 11:00:08 +0200, nos...@de-ster.demon.nl (J. J.
> Lodder) wrote:
>
> ><ar...@hotmail.com> wrote:
> >
> >> On Sun, 12 Sep 1999 23:07:40 +0200, "The \"Virtual\""
> >> <juice...@europe.com> wrote:
> >>
> >> >40 Kb gelul!
> >>
> >> Hoe bedoel je, 'gelul'? Denk je dat er geen waarheid achter zit of zo?
> >> Waar zitten dan de fouten?
> >
> >Waarom zoek je dat zelf niet uit,
> >-voor- je de bagger hier dumpt?
>
> nou ja, het is geen bagger :-)
Hoe was de smiley voor schouderophalen ook alweer?
Jan
Johan Wevers
>Nee, je kunt ze misschien beter vullen met composiet, dan worden de
>gaten ook niet zo snel groter.
Modern composiet gaat wel langer mee dan amalgaam. Tevens hoef je voor een
composietvulling minder gezond materiaal uit de kies te boren dan bij
alamgaam. Er zijn dus wel degelijk voordelen.
Ik raak de kwikvullingen vanzelf kwijt omdat ze er na verloop van tijd
gewoon uitvallen, en ze worden dan door composiet vervangen. Maar voor
kwikvergiftiging door amalgaamvullingen zijn nooit serieuze aanwijzingen
gevonden.
--
ir. J.C.A. Wevers // Physics and science fiction site:
joh...@vulcan.xs4all.nl // http://www.xs4all.nl/~johanw/index.html
Finger joh...@xs4all.nl for my PGP public key. PGP-KeyID: 0xD42F80B1
Pieter Kuiper
Wevers) wrote:
> Ik raak de kwikvullingen vanzelf kwijt omdat ze er na verloop van tijd
> gewoon uitvallen, en ze worden dan door composiet vervangen. Maar voor
> kwikvergiftiging door amalgaamvullingen zijn nooit serieuze aanwijzingen
> gevonden.
Hier in Zweden wordt daar door veel mensen anders over gedacht. Ik geloof
dat het parlement besloten heeft dat kinderen geen amalgaam-vullingen
krijgen. "Men" gelooft dus dat kwik in elk geval potentieel gevaarlijk is.
En als het niet giftig is voor iedereen, zijn sommige mensen misschien
allergisch. Er zijn zweedse experts die dit standpunt steunen. Dat de rest
van de wereld nog niet zover is, ligt misschien aan het
dentistisch-mercurologisch complex.
--
kui...@fysik.uu.se http://usx218.fysik.uu.se/PieterWWW/
J. J. Lodder
> Hier in Zweden wordt daar door veel mensen anders over gedacht. Ik geloof
> dat het parlement besloten heeft dat kinderen geen amalgaam-vullingen
> krijgen. "Men" gelooft dus dat kwik in elk geval potentieel gevaarlijk is.
> En als het niet giftig is voor iedereen, zijn sommige mensen misschien
> allergisch. Er zijn zweedse experts die dit standpunt steunen. Dat de rest
> van de wereld nog niet zover is, ligt misschien aan het
> dentistisch-mercurologisch complex.
Gewoon welvaartsverschijnsel.
De tolerantie voor potentieel en zelfs fictief risico op allerlei
tereinen neemt af, naarmate het vermijden ervan betaalbaar wordt.
Je weet immers maar nooit ;-)
Jan
--
"It is known to the state of California that this product may be
dangerous to your health, and cause........." (productsticker)
Er stond niet bij hoe nou juist de state of CAlifornia aan deze wijsheid
gekomen was.
Van een kiezerscommitee/pressiegroep gehoord waarschijnlijk.
Johan Wevers
>Hier in Zweden wordt daar door veel mensen anders over gedacht.
Ik had het over serieuze aanwijzingen, niet over wat het gepeupel allemaal
voor onzin gelooft.
Rudy Deblieck
minder goed aan de tand hechten dan amalgaamvullingen. Verder is het niet zo
zeker dat een fotochemisch uithardend hars (ik neem aan dat het epoxy's
zijn) geen schade aan het lichaam toebrengt.
Rudy
ar...@hotmail.com heeft geschreven in bericht
<37dba42e...@news2.support.nl>...
>Ik vond deze informatie 'op het internet'
>
>arie
>
<knip, knip...>
Lieven Marchand
> Dat het veilig zou zijn, is ook nooit bewezen.
Je kunt van niets bewijzen dat het veilig is. Het enige soort
uitspraken dat je kan doen is: "We hebben x aantal gevallen van
toepassing y geobserveerd en we hebben geen nadelige gevolgen
waargenomen die we moesten toeschrijven aan y."
Dat bewijst niet dat y veilig is. Misschien is er wel een speciale
samenloop van omstandigheden nodig om een nadelig neveneffect te
bekomen dat in onze testgevallen zich niet heeft voorgedaan.
Maar in reele situaties ga je altijd neveneffecten vinden. Er zullen
dus mensen zijn die wel degelijk een grotere gevoeligheid hebben voor
kwik dan het gemiddelde en als die dan ook nog veel vullingen hebben
en misschien de gewoonte hebben meer met de tanden te knarsen dan de
gemiddelde burger kunnen zij problemen hebben. Maar er zullen
ongetwijfeld ook mensen allergisch zijn aan de bestanddelen van de
keramische vullingen.
Daarom dat je dat soort studies zeer zorgvuldig moet analyseren. Maar
helaas heeft het woord statistiek twee betekenissen: wiskundigen
gebruiken het voor een onderdeel van de theorie van eindige Lebesgue
maten en menswetenschappers gebruiken het als de moderne variant van
numerologie. De twee hebben zelden iets met elkaar te maken.
--
Lieven Marchand <m...@bewoner.dma.be>
If there are aliens, they play Go. -- Lasker
Johan Wevers
>Net als bv vroeger met asbest. Dat was ook pas sinds begin jaren 90
>officieel onveilig, ondanks dat er al decennia voordien aanwijzingen van
>het tegendeel waren.
Het gevaar van asbest wordt momenteel zwaar overdreven. Asbest is pas
gevaarlijk als je het langdurig in stofvorm inademt.
ar...@hotmail.com
Lodder) wrote:
><ar...@hotmail.com> wrote:
>
>> On Tue, 14 Sep 1999 11:00:08 +0200, nos...@de-ster.demon.nl (J. J.
>> Lodder) wrote:
>>
>> ><ar...@hotmail.com> wrote:
>> >
>> >> On Sun, 12 Sep 1999 23:07:40 +0200, "The \"Virtual\""
>> >> <juice...@europe.com> wrote:
>> >>
>> >> >40 Kb gelul!
>> >>
>> >> Hoe bedoel je, 'gelul'? Denk je dat er geen waarheid achter zit of zo?
>> >> Waar zitten dan de fouten?
>> >
>> >Waarom zoek je dat zelf niet uit,
>> >-voor- je de bagger hier dumpt?
>>
>> nou ja, het is geen bagger :-)
>
>Hoe was de smiley voor schouderophalen ook alweer?
Moet je zelf weten
arie
>Jan
ar...@hotmail.com
dat weet ik niet, ik geef gewoon antwoord op je vraag :)
arie
>"V"
>
ar...@hotmail.com
Kuiper) wrote:
>In article <FI2Ht...@vulcan.xs4all.nl>, joh...@vulcan.xs4all.nl (Johan
>Wevers) wrote:
>
>> Ik raak de kwikvullingen vanzelf kwijt omdat ze er na verloop van tijd
>> gewoon uitvallen, en ze worden dan door composiet vervangen. Maar voor
>> kwikvergiftiging door amalgaamvullingen zijn nooit serieuze aanwijzingen
>> gevonden.
>
>Hier in Zweden wordt daar door veel mensen anders over gedacht. Ik geloof
>dat het parlement besloten heeft dat kinderen geen amalgaam-vullingen
>krijgen. "Men" gelooft dus dat kwik in elk geval potentieel gevaarlijk is.
>En als het niet giftig is voor iedereen, zijn sommige mensen misschien
>allergisch. Er zijn zweedse experts die dit standpunt steunen. Dat de rest
>van de wereld nog niet zover is, ligt misschien aan het
>dentistisch-mercurologisch complex.
In Duitsland wordt voor jonge kinderen grote terughoudendheid
aangeraden, en voor zwangere vrouwen wordt 't risico voor de vrucht zo
groot geacht dat amalgaambehandelingen (dus plaatsen EN verwijderen)
sterk wordt afgeraden. En dat wordt dan door de tandartsorganisaties
zo afgeraden, niet door zomaar wat 'gepeupel'.
arie
ar...@hotmail.com
Wevers) wrote:
><ar...@hotmail.com> wrote:
>
>>Nee, je kunt ze misschien beter vullen met composiet, dan worden de
>>gaten ook niet zo snel groter.
>
>Modern composiet gaat wel langer mee dan amalgaam. Tevens hoef je voor een
>composietvulling minder gezond materiaal uit de kies te boren dan bij
>alamgaam. Er zijn dus wel degelijk voordelen.
>
>Ik raak de kwikvullingen vanzelf kwijt omdat ze er na verloop van tijd
>gewoon uitvallen, en ze worden dan door composiet vervangen. Maar voor
>kwikvergiftiging door amalgaamvullingen zijn nooit serieuze aanwijzingen
>gevonden.
Dan heb je't volgende artikel niet gelezen:
G. Mark Richardson.
Dental Amalgam and Mercury Exposure: Potential patient risks and the
basis for restriction in use.
Swedish council for planning coordination of research.
Amalgam and health - New perspectives on risks, 1999, report 99:1, pp.
197-202, ISSN 0348-3991
arie
ar...@hotmail.com
Wevers) wrote:
>Hans N*lisse <hn...@bart.nl> wrote:
>
>>Net als bv vroeger met asbest. Dat was ook pas sinds begin jaren 90
>>officieel onveilig, ondanks dat er al decennia voordien aanwijzingen van
>>het tegendeel waren.
>
>Het gevaar van asbest wordt momenteel zwaar overdreven. Asbest is pas
>gevaarlijk als je het langdurig in stofvorm inademt.
Ik dacht van de gevaarlijke asbest dat een enkel vezeltje al kanker
kon veroorzaken. 't Hoeft alleen maar het DNA te beschadigen van een
cel.
arie
ar...@hotmail.com
<R.Deb...@Village.UUnet.BE> wrote:
>Anderszijds is het wel zo dat de composietvullingen minder stevig zijn en
>minder goed aan de tand hechten dan amalgaamvullingen. Verder is het niet zo
>zeker dat een fotochemisch uithardend hars (ik neem aan dat het epoxy's
>zijn) geen schade aan het lichaam toebrengt.
Tegenwoordig zijn de composieten minstens zo duurzaam als amalgaam.
Ze hechten ook prima, mits goed geplaats - wat nogal een moeilijk
karwei is. De lekkage van gevaarlijke stoffen (waren 't nu bisphenolen
of zo?) kun je beperken door in het gat in de tand een goedje te
smeren waardoor 'ie niet hecht, de vulling erin te stoppen, te harden
met blauw licht, eruit te halen en in een oven uit te harden, en 'm
dan met lijm weer vast te zetten.
arie
Johan Wevers
>Anderszijds is het wel zo dat de composietvullingen minder stevig zijn en
>minder goed aan de tand hechten dan amalgaamvullingen.
Van dat minder goed hechten kan ik niet veel merken, mijn ervaring is dat
composietvullingen juist _beter_ hechten. Kwikvullingen (zeker tweevlaks)
komen bij mij erg gauw los, sinds m'n tandarts daar composietvullingen voor
in de plaats zet heb ik daar geen last meer van.
Ik ben niet onder de indruk van dat anti-amalgaam verhaal, maar vind
composietvullingen om hele andere redenen wel een forse vooruitgang.
ar...@hotmail.com
Wevers) wrote:
>Rudy Deblieck <R.Deb...@Village.UUnet.BE> wrote:
>
>>Anderszijds is het wel zo dat de composietvullingen minder stevig zijn en
>>minder goed aan de tand hechten dan amalgaamvullingen.
>
>Van dat minder goed hechten kan ik niet veel merken, mijn ervaring is dat
>composietvullingen juist _beter_ hechten. Kwikvullingen (zeker tweevlaks)
>komen bij mij erg gauw los, sinds m'n tandarts daar composietvullingen voor
>in de plaats zet heb ik daar geen last meer van.
>
>Ik ben niet onder de indruk van dat anti-amalgaam verhaal,
Dat komt omdat je je er nog niet in hebt verdiept.
arie
B
>>officieel onveilig, ondanks dat er al decennia voordien aanwijzingen van
>>het tegendeel waren.
>
>Het gevaar van asbest wordt momenteel zwaar overdreven. Asbest is pas
>gevaarlijk als je het langdurig in stofvorm inademt.
>
>ir. J.C.A. Wevers // Physics and science fiction site:
>joh...@vulcan.xs4all.nl // http://www.xs4all.nl/~johanw/index.html
>Finger joh...@xs4all.nl for my PGP public key. PGP-KeyID: 0xD42F80B1
dat is dus niet waar. asbestose heeft wel een relatie met de hoeveelheid
ingeademde vezels, een mesothelioom kan door een enkele ingeademde
vezel ontstaan. het is natuurlijk wel zo dat de kans groter wordt naarmate
je er meer inademt, maar er is casuistiek dat vrouwen van mannen die
met asbest gewerkt hebben door het wassen van de overalls waaraan
nog wat vezels zaten ook een mesothelioom opgelopen hebben.
Jos
>
> dat is dus niet waar. asbestose heeft wel een relatie met de hoeveelheid
> ingeademde vezels, een mesothelioom kan door een enkele ingeademde
> vezel ontstaan. het is natuurlijk wel zo dat de kans groter wordt naarmate
> je er meer inademt, maar er is casuistiek dat vrouwen van mannen die
> met asbest gewerkt hebben door het wassen van de overalls waaraan
> nog wat vezels zaten ook een mesothelioom opgelopen hebben.
Even uit mijn hoofd:
een veilige hoeveelheid asbest: 1000 deeltjes per kubieke meter
een mens ademt zo'n 15 kuub per etmaal
dus 15000 vezels per etmaal inademen is normaal / veilig.
--
Groeten,
Jos
Jos
> > Maar voor
> >kwikvergiftiging door amalgaamvullingen zijn nooit serieuze aanwijzingen
> >gevonden.
>
> Dan heb je't volgende artikel niet gelezen:
>
> G. Mark Richardson.
> Dental Amalgam and Mercury Exposure: Potential patient risks and the
> basis for restriction in use.
Er staat waarschijnlijk niet voor niets "potential". Niets aangetoond
dus.
--
Groeten,
Jos
Pieter Kuiper
> Ik dacht van de gevaarlijke asbest dat een enkel vezeltje al kanker
> kon veroorzaken. 't Hoeft alleen maar het DNA te beschadigen van een
> cel.
Het mechanisme schijnt te zijn dat zo'n vezel scherp is. De voortdurende
beweging van de long geeft een plaatselijke irritatie die tot kanker kan
leiden. Dat kan komen door één vezel. Het hangt wel erg van de soort asbest
af (sommige soorten zijn scherpere of hardere dan andere).
--
kui...@fysik.uu.se http://usx218.fysik.uu.se/PieterWWW/
ar...@hotmail.com
Lekker makkelijk. Je hebt dus niet eens het artikel gelezen, dan zou
je zien dat de range in opname van kwik uit amalgaamvullingen overlap
vertoont met de range van kwikopnames in de werkomgeving waarbij
gezondheidseffecten zijn waargenomen. Iets om toch wel serieus te
nemen, lijkt me.
(Is roken niet ook een potentieel risico voor je gezondheid? Of is het
'gewoon' een risico?)
arie
B
schillende soorten asbest maar dat weet je ook vast wel) maar dat is
niet waarop ik reageerde. Een mesothelioom is een ziekte die kan
voorkomen na elk miniem asbestcontact, dit i.t.t. bijv. asbestose waar
altijd een bepaalde hoeveelheid asbest ingeademd moet zijn. dus
theoretisch kan een vezel een mesothelioom verzoorzaken.
Johan Wevers
>Dan heb je't volgende artikel niet gelezen:
>
>G. Mark Richardson.
>Dental Amalgam and Mercury Exposure: Potential patient risks and the
>basis for restriction in use.
>Swedish council for planning coordination of research.
>Amalgam and health - New perspectives on risks, 1999, report 99:1, pp.
>197-202, ISSN 0348-3991
Uiteraard heb ik dat niet gelezen, staat dat ergens on-line?
--
Johan Wevers
>Ik dacht van de gevaarlijke asbest dat een enkel vezeltje al kanker
>kon veroorzaken. 't Hoeft alleen maar het DNA te beschadigen van een
>cel.
Ja, maar de kans daarop is te verwaarlozen. Het roken van 1 sigaret kan om
dezelfde reden ook al kanker veroorzaken, maar als jet het bij 1 laat is die
kans ook niet zo groot.
frank v h
(5.7. Grenswaarden.
De volgende grenswaarden worden toegepast
5.7.1. Concentratie van asbestvezels behorende tot de groep van de
serpentijnen in de lucht op de arbeidsplaats 0,50 vezel per kubieke
centimeter (500 000 vezels per kubieke meter) gemeten of berekend
over een referentieperiode van 8 uur.
5.7.2. Concentratie van asbestvezels behorende tot de groep van de amfibolen
in de lucht op de arbeidsplaats 0,15 vezel per kubieke centimeter
(150 000 vezels per kubieke meter) gemeten of berekend
over een referentieperiode van 8 uur.
5.7.3. Concentratie van asbestvezels in de lucht op de arbeidsplaats van
vezels die zowel behoren tot de groep van de serpentijnen als tot de
groep van de amfibolen 0,15 vezel per kubieke centimeter (150 000
vezels per kubieke meter) gemeten of berekend over een referentieperiode van
8 uur.) (11)
5.8. Overschrijding van de grenswaarden
5.8.1. Wanneer de in punt 5.7. vastgestelde grenswaarden overschreden
worden, moeten de oorzaken van deze overschrijding worden opgespoord
en moeten onmiddellijk passende maatregelen worden
getroffen om deze situatie te verhelpen.
Het werk in de betrokken zone mag alleen worden voortgezet indien er ter
bescherming van de betrokken
werknemers adequate maatregelen genomen worden.
5.8.2. Ten einde de doeltreffendheid van de in punt 5.8.1. eerste lid
genoemde maatregelen na te gaan,
wordt het asbestgehalte in de lucht onmiddellijk opnieuw gemeten.
5.8.3. Wanneer de blootstelling redelijkerwijs niet met andere middelen kan
worden beperkt en het dragen
van individuele bescherming en ademhalingsapparatuur noodzakelijk blijkt,
moet dit niet blijvend zijn en
moet dit tot de duur van de blootstelling beperkt blijven.
***************
Voorts dient men voor kankerverwekkende stoffen ALARA toepassen, dit is As
Low As Reasonably Achievable.
Men moet dus zo laag mogelijk gaan in blootstelling.
15000 vezels per etmaal inademen per dag is dus zeker niet veilig te noemen,
het kan hoogstens minder risicovol genoemd worden.
*****************
Hieronder wat gegevens in de nederlandse wetgeving.
Blauw asbest
MAC waarde : 0,1 vezels/cm3
De MAC-waarde is een wettelijke grenswaarde.
Het algemene CAS-nummer voor asbest is 1332-21-4. In afdeling 5. van het
Arbobesluit 1997 wordt de term 'asbest' voorbehouden aan alle andere soorten
dan blauw asbest (crocidoliet), dus aan wit asbest, bruin asbest, etc.
Blauwe asbest (crocidoliet) wordt als de voor de gezondheid meest
schadelijke soort gezien. Daarom is be- en verwerken en het ter verkoop
voorhanden hebben van crocidoliet (blauwe asbest) en crocidoliethoudende
produkten verboden. Onder dit verbod vallen ook crocidoliethoudende
asbestcementbuizen en hulpstukken. Reparaties van crocidoliethoudende
asbestcementbuizen in een bestaand leidingnet zijn wel toegestaan. Van het
crocidolietverbod is ontheffing mogelijk. In PUBLIKATIEBLAD CP 18-1, CP 18-2
en P 188 van de Arbeidsinspectie worden uitvoerige instructies gegeven voor
het veilig werken met asbest en crocidoliet. Uitgebreide registratie
verplicht volgens art. 4.13 van het Arbobesluit (Stb. 60, 1997). In het
Arbobesluit, afdeling 5 (Stb.60, 1997) worden nadere regels gegeven voor het
werken met asbest.
Wit asbest
MAC waarde : 0,3 vezels/cm3
De MAC-waarde is een wettelijke grenswaarde. Actieniveau asbest 0,1
vezel/cm<H>3<h> of een gecumuleerde dosis van 6 vezeldagen/cm<H>3<h>. Voor
deze gecumuleerde dosis geldt een referentieperiode van drie maanden.
Het algemene CAS-nummer voor asbest is 1332-21-4. De gezondheidsrisico's op
de kaart en die op het afleveringsetiket kunnen uiteenlopen omdat de kaart
op basis van recentere gegevens en/of criteria is opgesteld dan het
afleveringsetiket.
Actieniveau asbest 0,1 vezel/cm#0s3 of een gecumuleerde dosis van 6
vezeldagen/cm#0s3. Voor deze gecumuleerde dosis geldt een referentieperiode
van drie maanden. Boven actieniveau is melding districtshoofd
Arbeidsinspectie vereist. Totaalverbod op het verspuiten van asbest. Verbod
op bewerken of verwerken van crocidoliet(-houdende) produkten (asbest
(blauw), zie aldaar). Boven actieniveau medisch onderzoek vereist, alsmede
bijhouden arbeidshygiėnisch register. In het Arbobesluit, afdeling 5 (Stb.
60, 1997) worden nadere regels gegeven voor het werken met asbest.
Uitgebreide registratie verplicht volgens art. 4.13 van het Arbobesluit
(Stb. 60, 1997).
Bedrijfskleding niet mee naar huis nemen.
--
-----------------------------------------
| verzonden door Frank V H |
-----------------------------------------
Jos heeft geschreven in bericht <37E3B202...@hotmail.com>...
Jos
> dat wist ik ook wel (overigens is 1000 wel veel, daarnaast zijn er ver-
> schillende soorten asbest maar dat weet je ook vast wel) maar dat is
> niet waarop ik reageerde. Een mesothelioom is een ziekte die kan
> voorkomen na elk miniem asbestcontact, dit i.t.t. bijv. asbestose waar
> altijd een bepaalde hoeveelheid asbest ingeademd moet zijn. dus
> theoretisch kan een vezel een mesothelioom verzoorzaken.
Dit soort theoretische kansen zegt dus niks, als er niet bijstaat hoe
groot die kans is. Iedereen ademt dagelijks vele asbestvezels in. Eentje
meer of minder zal de kans op ziekte niet wezenlijk (meetbaar)
veranderen.
We zitten momenteel met een groep mensen die in het verleden extreme
hoeveelheden asbest ingeademd hebben (10-tallen jaren in het asbeststof
gestaan en zo). Deze mensen verdienen m.i. alle hulp, steun en
sympathie. Verder dienen dergelijke toestanden natuurlijk in het vervolg
uitgesloten te worden, nu we weten hoe gevaarlijk het is.
Dit betekent echter niet dat we nu op jacht moeten naar het laatste
vezeltje.
--
Groeten,
Jos
Jos
>
> Lekker makkelijk. Je hebt dus niet eens het artikel gelezen, dan zou
> je zien dat de range in opname van kwik uit amalgaamvullingen overlap
> vertoont met de range van kwikopnames in de werkomgeving waarbij
> gezondheidseffecten zijn waargenomen. Iets om toch wel serieus te
> nemen, lijkt me.
> (Is roken niet ook een potentieel risico voor je gezondheid? Of is het
> 'gewoon' een risico?)
Een bewezen risico noem je geen potentieel risico, lijkt me. Ik ben
overigens inderdaad niet van plan allerlei artikelen over dit onderwerp
te gaan bestuderen. Laat eerst de wetenschappers die er verstand van
hebben het maar eens worden.
Tot die tijd maak ik me niet zo druk. Als er namelijk echt aanzienlijke
risico's zouden zijn, is dat niet zo moeilijk aan te tonen, lijkt me. We
praten dus waarchijnlijk over "geen risico" of een "heel klein risico".
--
Groeten,
Jos
B
>>gevaarlijk als je het langdurig in stofvorm inademt.
>>
>
>>joh...@vulcan.xs4all.nl // http://www.xs4all.nl/~johanw/index.html
>>Finger joh...@xs4all.nl for my PGP public key. PGP-KeyID: 0xD42F80B1
>
>
>ingeademde vezels, een mesothelioom kan door een enkele ingeademde
>vezel ontstaan. het is natuurlijk wel zo dat de kans groter wordt naarmate
>je er meer inademt, maar er is casuistiek dat vrouwen van mannen die
>met asbest gewerkt hebben door het wassen van de overalls waaraan
>nog wat vezels zaten ook een mesothelioom opgelopen hebben.
>
dat asbest pas gevaarlijk is als je het langdurig in stofvorm inademt. Dat
is
gewoonweg niet weer, ergens anders in de thread zag ik een officieel advies
om bedrijfskleding niet mee naar huis te nemen, dat is waarschijnlijk
gebaseerde
op de "overall casuistiek". Ik geef direct toe dat de gevaren schromelijk
over-
dreven worden (het is een enorme commerciele business) maar toch is
een mesothelioom op te lopen door een enkele vezel. Asbestose dus niet,
dat is echt een ziekte waarbij er eerst langdurig grote hoeveelheden stof
ingeademd moeten zijn.
Ik vind het prima dat je dat een theoretisch risico noemt, maar het
tegendeel
is al bewezen. Dus mijn oorspronkelijk antwoord op de stelling dat "asbest
pas gevaarlijk is als je het langdurig in stofvorm inademt" onderschrijf ik
nog steeds.
Johan Wevers
>(Is roken niet ook een potentieel risico voor je gezondheid? Of is het
>'gewoon' een risico?)
Voor zover ik weet is de kans dat je kanker krijgt door roken sterk
genetisch bepaald, dus er zit zeker een sterke potentiele component
in.
--
Reinier Post
>[...] Als er namelijk echt aanzienlijke
>risico's zouden zijn, is dat niet zo moeilijk aan te tonen, lijkt me.
Lijkt mij wel, het zou om een zeer-lange-termijneffect gaan.
De Romeinen gebruikten veel lood voor hun vaatwerk, gevolg:
loodvergiftiging, maar dat hadden ze niet door, omdat de
verschijnselen lijken op dronkenschap of extreme vermoeidheid
of iets dergelijks, en het wordt heel langzaam opgebouwd.
>We praten dus waarchijnlijk over "geen risico"
>of een "heel klein risico".
Van 'risico' spreek je als zich een incident kan voordoen;
dat is hier niet aan de orde. Het gaat hier over de vraag of
kwikvullingen de drager langdurig een beetje ongezonder maken.
--
Reinier Post
Johan Wevers
>hier uittreksel van het arbeidsreglement betreffende asbest (belgiė)
[...]
>Hieronder wat gegevens in de nederlandse wetgeving.
[...]
Dat zijn geen bronnen die veel met het werkelijke gevaar overeen hoeven te
komen. Dat soort regels worden opgesteld door ambtenaren die zelf geen
verstand van de materie hebben. Ik ben ooit eens rondgeleid door een
afvalverbrandingsoven waar het grootste probleem scheen te zijn dat de
emissienormen zo streng waren dat ze onder de detectielimiet van de
meetapparaatuur lag en men dus niet kon weten of men in overtreding was of
niet. Regels opgesteld door complete onbenullen dus.
Jos
> Ik geef direct toe dat de gevaren schromelijk
> over-
> dreven worden (het is een enorme commerciele business) maar toch is
> een mesothelioom op te lopen door een enkele vezel. Asbestose dus niet,
> dat is echt een ziekte waarbij er eerst langdurig grote hoeveelheden stof
> ingeademd moeten zijn.
>
> Ik vind het prima dat je dat een theoretisch risico noemt, maar het
> tegendeel
> is al bewezen. Dus mijn oorspronkelijk antwoord op de stelling dat "asbest
> pas gevaarlijk is als je het langdurig in stofvorm inademt" onderschrijf ik
> nog steeds.
Hoe bewijs je dan dat je van 1 vezel ziek kan worden? Iedereen ademt
constant asbestvezels in. Waar zijn dan die proefpersonen die hun hele
leven (bewezen) slechts één vezel indademen en dan ziek worden?
--
Groeten,
Jos
J. J. Lodder
> Hoe bewijs je dan dat je van 1 vezel ziek kan worden? Iedereen ademt
> constant asbestvezels in. Waar zijn dan die proefpersonen die hun hele
> leven (bewezen) slechts één vezel indademen en dan ziek worden?
Dat kan je natuurlijk niet bewijzen,
maar -de mogelijkheid- kan je wel met statistische methoden
aannemelijk maken.
Beste,
Jan
B
>> tegendeel
>> is al bewezen. Dus mijn oorspronkelijk antwoord op de stelling dat
"asbest
>> pas gevaarlijk is als je het langdurig in stofvorm inademt" onderschrijf
ik
>> nog steeds.
>
>constant asbestvezels in. Waar zijn dan die proefpersonen die hun hele
>leven (bewezen) slechts één vezel indademen en dan ziek worden?
>
>Groeten,
>
>Jos
Nog een keer dan, ik ben het niet eens met de stelling dat asbest pas
gevaarlijk
is als je het langdurig inademt. Er er is genoeg casuistiek waarbij mensen
met
geringe asbestexpositie toch een mesothelioom kregen, dus asbest is altijd
gevaarlijk, theoretisch tot zelfs een vezel. Het is natuurlijk niet te
bewijzen dat
je van 1 vezel ziek kan worden, maar op die manier kan je elke discussie
mond-
dood maken door om het oorspronkelijke discussiepunt heen te praten.
Pieter Kuiper
> Nog een keer dan, ik ben het niet eens met de stelling dat asbest pas
> gevaarlijk is als je het langdurig inademt.
> Er er is genoeg casuistiek waarbij mensen
> met geringe asbestexpositie toch een mesothelioom kregen,
> dus asbest is altijd gevaarlijk, theoretisch tot zelfs een vezel.
^^^^
Jouw "dus" is niet logisch.
Je kunt vast wel een mesothelioom krijgen zonder asbest.
Of vindt men een asbestvezel als de kern van elke tumor?
--
kui...@fysik.uu.se http://usx218.fysik.uu.se/PieterWWW/
J. J. Lodder
> Nog een keer dan, ik ben het niet eens met de stelling dat asbest pas
> gevaarlijk
> is als je het langdurig inademt. Er er is genoeg casuistiek waarbij mensen
> met
> geringe asbestexpositie toch een mesothelioom kregen, dus asbest is altijd
> gevaarlijk, theoretisch tot zelfs een vezel. Het is natuurlijk niet te
> bewijzen dat
> je van 1 vezel ziek kan worden, maar op die manier kan je elke discussie
> mond-
> dood maken door om het oorspronkelijke discussiepunt heen te praten.
Ook nog een keer dan maar: iedere vezel is er vast wel een teveel,
maar er moet ergens een grens getrokken worden.
Die grens wordt in het algemeen gelegd bij een kleine fractie van de
expositie waarbij geen verhoging van het voorkomen van de kwaal boven
het achtergrondniveau in de populatie merkbaar is.
Verder ALARA,
Jan
jan nauta
Lodder) wrote:
>Jos <josn...@hotmail.com> wrote:
>
>> Hoe bewijs je dan dat je van 1 vezel ziek kan worden? Iedereen ademt
>> constant asbestvezels in. Waar zijn dan die proefpersonen die hun hele
>> leven (bewezen) slechts één vezel indademen en dan ziek worden?
>
>Dat kan je natuurlijk niet bewijzen,
>maar -de mogelijkheid- kan je wel met statistische methoden
>aannemelijk maken.
>
>Beste,
>
>Jan
Laat eens zien....!
jan nauta
Kun je een mesothelioom alleen maae van asbest krijgen.
Een koe is een zoogdier. maar niet elk zoogdier is een koe.
Anders gezegd: <post aut propter>, er na of er door.
>>> Ik vind het prima dat je dat een theoretisch risico noemt, maar het
>>> tegendeel
>>> is al bewezen. Dus mijn oorspronkelijk antwoord op de stelling dat
>"asbest
>>> pas gevaarlijk is als je het langdurig in stofvorm inademt" onderschrijf
>ik
>>> nog steeds.
>>
>>Hoe bewijs je dan dat je van 1 vezel ziek kan worden? Iedereen ademt
>>constant asbestvezels in. Waar zijn dan die proefpersonen die hun hele
>>leven (bewezen) slechts één vezel indademen en dan ziek worden?
>>
>>--
>>Groeten,
>>
>>Jos
J. J. Lodder
> Je kunt vast wel een mesothelioom krijgen zonder asbest.
> Of vindt men een asbestvezel als de kern van elke tumor?
Nee. Maar dat zegt niets, want microscopische asbestvezels hebben de
onaangename eigenschap dat ze zich door het lichaam kunnen verplaatsen.
De tumor zit dan ook gewoonlijk niet in het longweefsel,
Jan
Johan Wevers
>Dat kan je natuurlijk niet bewijzen,
>maar -de mogelijkheid- kan je wel met statistische methoden
>aannemelijk maken.
Ahum. Je kent toch hopenlijk dat bekende theorema dat een verband legt
tussen leugens, grove leugens en statistiek?
J. J. Lodder
> J. J. Lodder <j...@de-ster.demon.nl> wrote:
>
> >Dat kan je natuurlijk niet bewijzen,
> >maar -de mogelijkheid- kan je wel met statistische methoden
> >aannemelijk maken.
>
> Ahum. Je kent toch hopenlijk dat bekende theorema dat een verband legt
> tussen leugens, grove leugens en statistiek?
Als geafficheerd Ir. zou je beter moeten weten.
Of weten ze op de TU te E niet wat statistische mechanica is?
Beste,
Jan
--
"There are lies, damn lies, and statistics", (vaak aan Mark Twain
toegeschreven, maar Disraeli zei het eerder)
Johan Wevers
>> Ahum. Je kent toch hopenlijk dat bekende theorema dat een verband legt
>> tussen leugens, grove leugens en statistiek?
>
>Als geafficheerd Ir. zou je beter moeten weten.
>Of weten ze op de TU te E niet wat statistische mechanica is?
Tuurlijk wel, hoewel de wat geavanceerdere vorm een keuzevak is wat ik niet
gevolgd heb. Maar medische statistiek is toch echt heel wat anders dan dat
hoor.