NSDAP en SDAP - Het Scheelt Maar 1 letter - Een Fantastisch Betoog Van Marcel Roele
Barbarossa
Stel er wordt een politieke partij opgericht die zichzelf socialistisch
noemt en in haar programma heeft staan dat de staat de plicht heeft ervoor
te zorgen dat alle burgers in hun levensonderhoud kunnen voorzien of door de
staat worden onderhouden. In andere programmapunten belooft de partij:
uitbreiding van sociale voorzieningen; goede gezondheidszorg en dito
onderwijs die toegankelijk zijn voor iedereen; onteigening van grond ter
voorkoming dat particulieren ermee speculeren; nationalisatie van bedrijven
die een monopolie hebben en winstdeling bij grote bedrijven.
Dertien jaar later komt de partij aan de macht. Ze heeft haar ideologische
veren niet afgeschud; het programma is al die tijd onveranderd gebleven en
wordt voortvarend uitgevoerd. Een echte linkse partij, zou je toch zeggen.
Maar omdat het nu toevallig de Nationalsozialistische Deutsche
Arbeiterpartei (NSDAP) betreft, beschouwt bijna iedereen die partij en haar
leider, Adolf Hitler, als heel erg rechts.
Er zijn verschillende verklaringen mogelijk voor het rechtse imago dat aan
Hitler kleeft. Stalin was zijn grote rivaal in de wedkamp der dictators.
Stalin was links, dus gelooft iemand die onbekend is met Hitlers
ideologische achtergrond en politiek al snel dat Hitler dan wel rechts zal
zijn geweest. Zowel fatsoenlijke sociaal-democraten als neostalinisten
hebben er belang bij om Hitler als rechts af te schilderen. Voor de
sociaal-democraten geldt dat hun sociaal-economische politiek gźnant veel op
die van Hitler lijkt. Anders dan Stalin wilde Hitler niet een almachtige
staat die alle productiemiddelen bezit, maar wel een bemoeizuchtige staat,
die voor de mensen zorgt en bepaalt wat goed voor hen is. Veel keurig nette
naoorlogse politici wilden net als de NSDAP een geleide loonpolitiek, hoge
overheidsuitgaven, nationalisaties, een verzorgingsstaat en een bedillerige
Moeder Overheid. Maar ze verzwegen zoveel mogelijk de overeenkomsten tussen
hun beleid en dat in het vooroorlogse Duitsland. Hitler mocht niets gemeen
hebben met hedendaagse politici. Hij was immers de duivel in eigen persoon.
Hij verdiende die reputatie doordat hij de Tweede Wereldoorlog was begonnen
en zes miljoen joden had laten vermoorden. Dat is heel slecht en het is dan
ook geen wonder dat de sociaal-democraten Hitler liever niet als links
geafficheerd wilden zien.
Anders dan Stalin wilde Hitler niet een almachtige staat die alle
productiemiddelen bezit, maar wel een bemoeizuchtige staat, die voor de
mensen zorgt en bepaalt wat goed voor hen is.
Hitler had ook iets gemeen met de niet-democratische communisten en
socialisten - namelijk dat er steevast heel wat doden vallen na hun
machtsovernames. Het overgrote merendeel van de massamoorden in de
twintigste eeuw staat op naam van regimes die zichzelf communistisch,
socialistisch of nationaal-socialistisch noemden. Sociaal-democraten konden
zich daar effectief van distantiėren omdat ze de individuele vrijheid en
onschendbaarheid van lijf en goed respecteerden. Dat geldt niet voor
westerse communisten en socialisten. Zij probeerden desalniettemin hun
handen in onschuld te wassen. Bijvoorbeeld door de massamoorden in uithoeken
van de wereld door communistische en socialistische regimes te ontkennen.
Met een redelijke mate van succes. Weliswaar heeft tegenwoordig bijna
iedereen gehoord van de slachtingen in de Sovjet-Unie, China en Cambodja.
Maar het is minder bekend dat de communistische Polen in de jaren na de
Tweede Wereldoorlog anderhalf miljoen burgers vermoordden - hoofdzakelijk
apolitieke leden van de Duitse etnische minderheid, maar ook Poolse
tegenstanders van de socialistische heilstaat. In communistisch Vietnam
(destijds zo geļdealiseerd door links) werden ook anderhalf miljoen mensen
door hun regering vermoord. En Tito liet in Joegoslaviė ruim een miljoen van
zijn landgenoten ombrengen.
De massamoorden van Hitler waren dichtbij huis begaan en onder de
slachtoffers waren veel West-Europeanen. Er viel niet veel te ontkennen.
Bovendien konden toen Hitler in 1941 zijn bondgenootschap met Stalin verbrak
de communisten zich afficheren als antipode van Hitler. Een ideale
gelegenheid om Hitler te herdefiniėren als rechts. Het risico dat je daarbij
door de mand valt, is te verkleinen door het woord socialist in verband met
Hitler te vermijden. Vandaar dat hedendaags links Hitler een nazi noemt
(afkorting van nationaal-socialist, waarin je nauwelijks nog het socialisme
herkent) of zelfs een fascist. Hitler was geen fascist. De Argentijn Peron
en de Italiaan Mussolini wel. Fascisten waren veel gematigder (en minder
links) dan Hitler en zijn niet met historische schande beladen. Vandaar dat
er wel een adorerende musical is gemaakt over Evita Peron en haar
echtgenoot, maar niet over Eva Braun en haar Adolf. Alessandra Mussolini,
kleindochter van de Duce, is een gerespecteerd lid van het Italiaanse
parlement en de neofascist Gianfranco Fini (die ruzie kreeg met Alessandra
omdat hij het waagde een kritische opmerking over haar opa te maken) is
vice-premier.
Nazi's zijn niet zo salonfähig. Toch blijkt in de praktijk dat de
Nederlandse naoorlogse politici nogal gecharmeerd waren van de
sociaal-economische politiek die de Duitse bezetters hier vanaf 1940
introduceerden. Zo bleef na de bevrijding het door de nazi's ingestelde
College van Rijksbemiddelaars bestaan dat grote bevoegdheden had lonen en
andere arbeidsvoorwaarden te bepalen. De nazi's hebben ook de
ontslagvergunning ingevoerd; werkgevers kunnen niet zomaar mensen op straat
zetten. Verder besliste de naoorlogse overheid over de hoogte van huren,
pachten en dividenden volgens door de nationaal-socialisten geļntroduceerde
regelgeving. De naoorlogse gezondheidszorg was gebaseerd op het
Ziekenfondsbesluit uit 1941. De contacten tussen bedrijven onderling, tussen
bedrijfsleven en overheid en praktische zaken zoals grondstoffendistributie
werden geregeld door de Organisatie Woltersom - alweer een uitvinding van de
nazi's - een overheidsorgaan waarin werkgevers waren verenigd. Die
organisatie werd in 1955 opgeheven. Inmiddels bouwde men ijverig aan een
verzorgingsstaat naar Duits model.
De Duitse verzorgingsstaat dateert overigens van voor Hitlers geboorte (in
1889). Op 17 november 1881 presenteerde keizer Wilhelm I de 'Kaiserliche
Sozialbotschaft' - bedacht en geschreven door de hoge ambtenaar Robert Bosse
en goedgekeurd door de almachtige rijkskanselier Otto von Bismarck. Tot dat
moment boden staten in het beste geval burgers volop gelegenheid om voor
zichzelf te zorgen; nu trok voor het eerst de staat de zorgtaak naar zich
toe. Er werden allerlei collectieve verzekeringen geļntroduceerd: in 1882
een ziektekostenverzekering; in 1884 een ongevallenverzekering en in 1889
een ouderdoms- en invaliditeitsverzekering. In eerste instantie waren die
verplichte verzekeringen alleen bedoeld voor fabrieksarbeiders, maar later
werden steeds meer beroepsgroepen erbij betrokken: boerenknechten,
bosbouwers, huishoudelijk personeel enzovoort. In de Weimarrepubliek
(1919-1933) werd de verzorgingsstaat verder uitgebouwd, bijvoorbeeld met de
introductie van de achturige werkdag en een werkloosheidsverzekering (in
1927). Tegelijkertijd bleek de verzorgingsstaat tijdens economische crises
onbetaalbaar - bijvoorbeeld toen de hyperinflatie van 1923 de prijs van een
brood in 4 maanden van 100 duizend mark tot 20 miljoen mark deed stijgen of
toen na de beurskrach van 1929 het aantal werklozen snel toenam, tot zes
miljoen in 1932 (bijna een derde van de beroepsbevolking). Bijkomend
probleem na 1929 was dat vakbonden en werkgevers het maar niet eens konden
worden over arbeidsvoorwaarden. In 1933 kreeg de NSDAP (inmiddels de
grootste partij van het land) voor het eerst regeringsmacht.
De leider van de NSDAP was een allochtoon; maar wel eentje die behoorlijk
was ingeburgerd. De Oostenrijker Adolf Hitler was in 1912 naar het Duitse
München uitgeweken, omdat hij per se niet in het Oostenrijks-Hongaarse leger
wilde dienen. Hij vond de dubbelmonarchie een "Rassenbabylon" en was
voorstander van de aansluiting van Oostenrijk bij het Duitse Rijk.
Uiteindelijk slaagde hij erin zich af te laten keuren voor militaire dienst
in zijn vaderland. Toen de Eerste Wereldoorlog uitbrak, meldde hij zich als
vrijwilliger voor het Duitse leger en bewoog hemel en aarde om in een Beiers
regiment te mogen dienen; hij schreef zelfs naar de Beierse koning Ludwig
III. Het mocht en aan het westers front in Vlaanderen maakte hij zich zeer
verdienstelijk. Hij begaf zich 48 keer direct in de vuurlinie en verdiende
daarmee achtereenvolgens het IJzeren Kruis Tweede en Eerste klasse. Hitler
werd aan zijn been gewond en schreef vanuit het hospitaal een dringend
verzoek aan zijn superieuren om hem zo snel mogelijk weer naar het front te
sturen. In oktober 1918 was hij tijdelijk blind door een aanval met gifgas
en moest enkele weken revalideren. Toen hij uit het ziekenhuis kwam, was de
oorlog afgelopen. Enkele maanden later vroeg een nationalistische officier
(vermoedelijk Ernst Rohm) hem eens poolshoogte te nemen bij de Deutsche
Arbeiterpartei, die zojuist was opgericht door de journalist Karl Harrer en
de metaalarbeider Anton Drexler. Hitler ergerde zich groen en geel aan het
vergadercultuurtje dat hij aantrof, maar hij herkende geestverwanten en nam
zich voor de zaak op de rails te zetten (waarbij hij op de achtergrond veel
hulp zou krijgen van Rohm en zijn mentor Dietrich Eckart). In 1919 werd
Hitler lid en meteen chef propaganda. In 1920 werd de naam van de partij
veranderd in NSDAP en schreef Hitler met Drexler een kort partijprogramma
van 25 punten. In 1921 werd Hitler partijleider met uitgebreide volmachten.
Het partijprogramma van de NSDAP richtte zich duidelijk op de zwakste en
meest kwetsbare groepen in de samenleving. Zo beloofde het een verbod op
kinderarbeid en betere oudedagsvoorzieningen. De NSDAP had niet alleen leuke
dingen voor de arbeiders in petto, maar ook voor keuterboertjes en pachters
(landhervormingen) en voor kleine middenstanders (aanpak van de grote
warenhuizen). Daarnaast was er natuurlijk het nationalistische element. De
vredesregeling van Versailles (waarin Duitsland grondgebied dat rijk was aan
delfstoffen had moeten afstaan, tot herstelbetalingen aan de tegenstanders
uit de Eerste Wereldoorlog werd gedwongen en er geen leger van betekenis
meer op na mocht houden) moest worden herroepen. Duitsland zou weer net als
iedere andere Europese mogendheid koloniėn mogen hebben. Op basis van het
zelfbeschikkingsrecht der volkeren diende een Groot-Duitsland te worden
gevormd. Er moest een stop komen op immigratie van niet-Duitsers. Alleen een
volksgenoot van Duitsen bloed kon staatsburger zijn. Joden werden expliciet
van het staatsburgerschap uitgesloten. Wie geen staatsburger is, zou onder
het vreemdelingenrecht vallen en te gast zijn in het land. Als het land niet
alle inwoners kan voeden, zouden de gasten moeten vertrekken.
Het is een wijdverbreid misverstand dat de NSDAP de steun had van veel
grote ondernemers. Hitler was een tegenstander van vrijhandel.
Het is een wijdverbreid misverstand dat de NSDAP de steun had van veel grote
ondernemers. Hitler was een tegenstander van vrijhandel. Hij wilde een
autarkisch Duitsland dat zowel op het gebied van de dagelijkse
levensmiddelen en consumptiegoederen als de zware industrie onafhankelijk
was van het buitenland. Dus hadden alle bedrijven die hun geld verdienden
met im- of export weinig goeds te verwachten van de NSDAP. Verder kondigde
Hitler een jaar voor hij aan de macht kwam alvast de hoofdlijnen van zijn
eerste vierjarenplan aan en de meeste ondernemers gruwden van zijn
staatsdirigisme. Dat lag anders voor bedrijven die (terecht) meenden onder
een nazistisch bewind grote staatsopdrachten tegemoet te kunnen zien - in
het kader van infrastructurele werken en herbewapening. Zo zouden in 1937 de
bouw tachtig procent en de industrie vijftig procent van hun omzet halen uit
opdrachten van de staat.
Een ander wijdverbreid misverstand is dat er weliswaar linkse elementen
zaten in de NSDAP, zoals Gregor Strasser en Ernst Rohm, maar dat het al snel
afgelopen was met links in de NSDAP. Na de Nacht van de lange messen in
1934, toen Hitler hen wegens vermeend verraad uit de weg had laten ruimen,
zou het nazi-regime toch echt alleen maar rechts zijn geweest. De praktijk
van Hitlers politiek toont echter anders aan.
Duitsland werd een planeconomie waarin de staat de lonen en prijzen
bepaalde. De werkgevers hadden letterlijk de minister van economische zaken
als hoogste baas. De staat dwong vanaf juli 1933 bedrijven om samen te
werken in kartels in plaats van te concurreren. Het kartel bepaalde de
hoogte van de prijzen, investeringen enzovoort in overeenstemming met
instructies van bovenaf. De minister van landbouw was de baas van de
boerenorganisatie en bepaalde wat boeren verbouwden; zo moest bijvoorbeeld
de productie van suikerbieten omhoog.
De overheid liet de bankbiljettenpers draaien en werkte met staatsopdrachten
de werkloosheid weg. In Berlijn werden het Olympisch Stadion en de
Rijkskanselarij gebouwd. In vier jaar tijd liet de staat meer dan
tweeduizend kilometer snelweg aanleggen. In 1937 werden de Reichswerke
Hermann Goring opgericht; het staatsstaalconcern dat het grootste van Europa
zou worden. In hetzelfde jaar begon op door de staat geconfisceerd
grootgrondbezit de bouw van de 'Kraft durch Freude' autofabriek, plus een
dorp voor de werknemers. De autofabriek werd de grootste van Europa en was
oorspronkelijk bedoeld om een miljoen Volkswagens per jaar te produceren -
elke arbeider zou voor minder dan duizend mark een kever krijgen. De
Volkswagen was, in opdracht en volgens specificaties van de staat (Hitler
had zich er zelfs persoonlijk mee bemoeid) door Ferdinand Porsche ontworpen.
Omdat de oorlog was uitgebroken toen de staatsautofabriek klaar was, werden
er militaire voertuigen geproduceerd en slechts een paar honderd Volkswagens
voor partijfunctionarissen.
De verzorgingsstaat werd geconsolideerd en iets uitgebreid. Om te stimuleren
dat kinderen middelbaar onderwijs voltooiden alvorens de arbeidsmarkt op te
gaan, werden kinderbijslag en wezenuitkering tot het achttiende jaar
uitbetaald. De oudedagsvoorziening werd verbeterd, in de vorm van een
verplichte verzekering voor een lijfrente. Verder werden er allerlei
maatregelen genomen om te komen tot "een Duitsland zonder klassen of
kasten," zoals Hitler in 1934 verkondigde. In dat verband was de instelling
van de arbeidsdienst in 1935 heel belangrijk. Zoals Mao in de jaren zestig
en zeventig de studentjes op het platteland liet zwoegen om het boerenleven
te leren kennen, moest de arbeidsdienst standsverschillen in Duitsland
wegnemen. Iedere jongeman tussen de 18 en 25 moest verplicht een half
jaartje in arbeidsdienst; voor jonge vrouwen was de arbeidsdienst tot 1939
nog vrijwillig. De jongelui maakten voor een loon dat nauwelijks boven
uitkeringsniveau lag moerassen droog en woeste gronden rijp voor de ploeg.
Konstantin Hierl, leider van de arbeidsdienst, meende: "Er is geen betere
manier om de sociale kloof, de klassenhaat en de klassenhoogmoed te
overwinnen dan als de zoon van de fabrieksdirecteur en de jonge
fabrieksarbeider in hetzelfde uniform hun eredienst verrichten voor volk en
vaderland."
Nivellering en sociale mobiliteit waren belangrijk voor de
nationaal-socialisten. In de Weimarrepubliek was hoger onderwijs een
privilege voor de oude elite geweest. Hitler liet staatsscholen stichten
waar in zijn woorden "herkomst, titel, stand en vermogen" geen rol speelden
en die de kans boden dat "ook de armste jongen tot iedere positie kan
opklimmen als hij de kwaliteiten daarvoor in zich heeft." In 1938 kwam er
ook een soort colloquium doctum: wie niet de vereiste diploma's bezat,
doorgaans omdat nederige afkomst een studie aan een hogere burgerschool
onmogelijk had gemaakt, kon toch met een beurs een universitaire studie
volgen. De partij, de Hitlerjugend en de Bund Deutscher Mädel boden ook
volop mogelijkheden voor mensen uit de arbeidersklasse en lagere
middenklasse om hun sociale positie te verbeteren. Voor de machtsovername
werd het officierskorps van het leger gerekruteerd uit kringen van de
Pruisische elite; Hitler gooide de deur open voor de lagere sociale klassen.
Er werden in het leger ook uitgebreide scholingsmogelijkheden gecreėerd
zodat militairen de kwalificaties voor promotie of een goede baan in de
burgermaatschappij konden verwerven.
Hitler was niet zomaar links; hij was zelfs groenlinks. Meteen in 1933 werd
vivisectie verboden en in 1934 de vossenjacht. Goring sprak over "de
martelingen en het onverdraaglijke lijden in experimenten met dieren" en
liet weten dat "degenen die nog steeds denken dat zij dieren kunnen
behandelen als een gebruiksvoorwerp dat zij bezitten" naar een
concentratiekamp zullen worden gestuurd. De nazi's waren actieve
natuurbeschermers en richtten diverse Nationale Parken op. Hitler was
natuur- en dierenliefhebber, vegetariėr, sinds de aanvang van zijn politieke
carričre niet-roker (daarvoor rookte hij twee pakjes per dag),
geheelonthouder en aanhanger van de homeopathie. Zijn regering voerde
campagnes voor het eten van volkorenbrood, streekproducten en groenten en
fruit van het seizoen. De nazi's ondersteunden ook de biologisch-dynamische
landbouw en de SS-leider Himmler bezat een eco-boerderij.
In de overheidsvoorlichting werd er verder op gewezen dat roken
longkanker en hart- en vaatziekten veroorzaakt (hierin waren de nazi's de
Nederlandse overheid tientallen jaren vooruit). Er werden beperkingen
opgelegd aan de reclames van de tabaksindustrie.
De staat stimuleerde de burgers om gezond te leven en alert te zijn op
ziekten. Mobiele rontgenapparaten werden naar bedrijven, universiteiten en
openbare bijeenkomsten gereden zodat alle aanwezigen zich konden laten
controleren op longziekten. Vrouwen werden geļnstrueerd hoe ze hun borsten
konden onderzoeken op verdachte knobbeltjes. Zwangere vrouwen en zogende
moeders werden in voorlichtingscampagnes ontraden te roken of alcohol te
drinken. In de overheidsvoorlichting werd er verder op gewezen dat roken
longkanker en hart- en vaatziekten veroorzaakt (hierin waren de nazi's de
Nederlandse overheid tientallen jaren vooruit). Er werden beperkingen
opgelegd aan de reclames van de tabaksindustrie. Voor de nazi-tijd werd
roken vaak afgebeeld als stoer of sexy; de nazi's verboden iedere verwijzing
naar sportiviteit of seksualiteit in tabaksreclames. In gebouwen die
eigendom waren van de NSDAP mocht niet worden gerookt, evenmin in de
wachtkamers van overheidsdiensten. Verder werd er druk uitgeoefend op
scholen, universiteiten en ziekenhuizen om het roken te verbieden.
De nazi's vonden ook dat de genetische kwaliteit van het nageslacht niet
alleen een zaak is van de ouders, maar dat de staat zich ermee mag bemoeien.
Om iedereen een eerlijke kans op een gezonde geest in een gezond lichaam te
bieden, dient de staat het risico te verminderen dat mensen met geestelijke
of lichamelijke afwijkingen ter wereld komen. Destijds werd het standpunt
dat de staat een taak heeft op het gebied van eugenetica (genetische
verbetering) algemeen gedeeld in linkse kringen. Tot de voorstanders van
staatseugenetica behoorden bekende linkse intellectuelen, zoals de
statisticus en Quaker Karl Pearson, de econoom John Maynard Keynes, de
schrijvers George Bernard Shaw en Herbert G. Wells, de bioloog Julian
Huxley, de geneticus John B.S. Haldane, de Labour-minister en oprichter van
de utopistisch-socialistische Fabian Society, Sidney Webb en in Nederland de
seksuele hervormer Jan Rutgers, de feministe Aletta Jacobs en het
SDAP-kopstuk Floor Wibaut.
Op 14 juli 1933 werd in Duitsland de Gesetz zur Verhütung erbkranken
Nachwuchses aangenomen. Het wetsontwerp was afkomstig van de
nationaal-socialistische partij, maar soortgelijke plannen waren tussen 1925
en 1932 door de Duitse sociaal-democraten opgesteld. Vrijwel identieke
wetten waren al aangenomen of werden rond die tijd aangenomen in
traditioneel sociaal-democratische landen zoals Denemarken, Noorwegen,
Zweden, Finland en IJsland. De Duitse eugeneticawet stelde artsen en
advocaten in de gelegenheid om de rechter te vragen opdracht te geven om een
lijder aan erfelijke zwakzinnigheid, schizofrenie, epilepsie, ernstige
manische depressiviteit, ernstige lichamelijke misvormingen, de ziekte van
Huntington of erfelijke vormen van alcoholisme, doofheid of blindheid te
laten steriliseren. Als de patiėnt of zijn wettelijke vertegenwoordiger het
oneens was met de beslissing van de rechter, kon hij in hoger beroep.
Deskundigen gaven op de rechtszitting hun oordeel over de erfelijkheid van
de kwaal en de mate waarin lijders een last zijn voor de samenleving. Wie
echt niet onder het mes wilde, kreeg het aanbod om zich in een gesloten
inrichting te laten opnemen waar heteroseksuele copulaties voor patiėnten
uit den boze waren.
De nazi's bemoeiden zich actief met de kunsten. Terwijl hedendaagse
sociaal-democraten subsidiėren wat ze mooi of interessant vinden, verbood
Hitler simpelweg alles wat hem niet beviel. Hierin leek hij op Stalin en zij
hadden niet toevallig ook nog dezelfde smaak. Wat in nazi-Duitsland en de
Sovjet-Unie overbleef, was een sociaal-realistische literatuur en beeldende
kunst die het nobele van de arbeider, boer en soldaat verheerlijkten en een
wat bombastische architectuur die de grootsheid van de volksbeweging en de
almacht van de staat benadrukte. Hedendaagse democratische linkse politici
kiezen natuurlijk ook voor kunst die hun politieke ideeėn propageert, maar
daarnaast appreciėren zij uitheemse invloeden en een beetje brutaliteit in
de kunst. Daar hoefde je bij linkse dictators zoals Stalin, Hitler en Mao
niet mee aan te komen.
De modernistische houding van democratisch links op artistiek gebied is
overigens langzaam gegroeid. Zo deden de jongeren van de Arbeiders Jeugd
Centrale, van 1918 tot 1958 de jeugdbeweging van de SDAP (de latere PvdA) en
de NVV (de latere FNV), aan volksdansen; ze behoorden natuurlijk niet op de
decadente Amerikaanse muziek te dansen. Socialistische kranten zoals Het
Vrije Volk en Het Parool waren ook niet erg gediend van de bezoeken van de
zwarte Amerikaanse jazzmusicus Lionel Hampton aan Nederland tussen 1953 en
1956. De angst voor zedelijk verval overheerste - niet alleen bij de
socialisten maar ook bij de confessionelen. De (rechtse) liberale burgerij
was het minst bang voor nieuwlichterij.
Op het gebied van de emancipatie van vrouwen en homo's huldigde Hitler
soortgelijke standpunten als fundamentalistische christenen, joden en
moslims. Volgens de nationaal-socialistische ideologie hoorde de vrouw in
het kraambed en achter het aanrecht thuis, hoewel in de praktijk de soep
minder heet werd gegeten dan zij werd opgediend. Zo nam het aantal vrouwen
werkzaam in de industrie tussen 1933 en 1938 met vijftig procent toe. Na het
uitbreken van de Tweede Wereldoorlog in 1939 zag je overal vrouwen
'mannenwerk' doen, omdat het manvolk naar het front werd gestuurd. De
antiburgerlijke vleugel van de nazi's (sterk vertegenwoordigd in de SS)
wilde dat buitenechtelijke kinderen dezelfde wettelijke status zouden
krijgen als kinderen die binnen het huwelijk werden geboren. De kerken en de
behoudende vleugel van de NSDAP waren hier sterk op tegen en bij wijze van
compromis werden juridische obstakels voor het verkrijgen van een
echtscheiding opgeruimd.
De houding van Hitler tegenover homoseksuelen was merkwaardig. Dietrich
Eckart (aan wie Hitler Mein Kampf opdroeg) was zeer openlijk homoseksueel,
evenals Ernst Rohm. Over Rudolf Hess (Hitlers rechterhand tot 1941) gingen
sterke geruchten dat hij homoseksueel was (over Hitler zelf gingen trouwens
ook dergelijke geruchten). Desalniettemin gedroeg het nazi-regime zich met
het verstrijken der jaren steeds vijandiger tegenover homo's. Het oude
wetsartikel dat homoseksuele handelingen strafbaar stelde, werd afgestoft.
Wie werd veroordeeld, moest in therapie. Hopeloze gevallen bij wie therapie
niet bleek te werken, werden naar het concentratiekamp gestuurd. Daar kwamen
uiteindelijk enkele duizenden homo's om het leven.
Nazi's hadden totaal geen scrupules wanneer het ging om het doden van
mensen - iets waarin de nationaal-socialisten zich duidelijk onderscheidden
van de sociaal-democraten. De sociaal-democraten staan op het gebied van de
rechten van individuele burgers dichter bij de liberalen; en de nazi's bij
de communisten. Geen wonder dat Hitler in 1934 verklaarde: "De verschillen
tussen ons en de bolsjewisten zijn kleiner dan de overeenkomsten. Bovenal
hebben wij een waarlijk revolutionair gevoel gemeen. Hiermee rekening
houdend, heb ik verordonneerd dat voormalige communisten ogenblikkelijk als
lid van de nationaal-socialistische partij geaccepteerd dienen te worden. De
kleinburgerlijke sociaal-democraat en de vakbondsbaas zullen nooit een echte
nazi worden, maar een communist altijd."
Dat 'waarlijk revolutionair gevoel' uit zich vaak in genocide. Op de
ranglijst van de meest moorddadige régimes (samengesteld door Rudolph
Rummel, emeritus hoogleraar politicologie aan de Universiteit van Hawaļ)
staan de nationaal-socialisten derde met krap 21 miljoen doden. Zij moeten
slechts communistisch China (35 miljoen doden) en de Sovjet Unie (62 miljoen
doden) voor zich dulden. Relatief (als we het aantal doden afzetten tegen
het aantal mensen dat het régime in zijn macht had) waren de Rode Khmer
(Cambodja) de nummer 1 met 2 miljoen slachtoffers. Zowel communisten als
nationaal-socialisten vonden het vanzelfsprekend dat individuen die met hun
gedrag 'het algemeen belang' schaadden, werden geėlimineerd. Ook waren
collectieve straffen gebruikelijk (vaak met de dood) van groepen die ervan
verdacht werden het régime te saboteren. Zo veranderde Stalin in 1932 en
1933 het platteland van de 'ongehoorzame' westelijke Oekraļne in één groot
concentratiekamp (compleet met streefcijfers voor het aantal doden) waar de
plaatselijke bevolking dwangarbeid verrichtte voor te weinig voedsel en
dagelijks willekeurige executies plaatsvonden. Zeven miljoen Oekraļners
kwamen hierbij om het leven.
Wat betreft de joden maakte Stalin een merkwaardige ontwikkeling door. In de
beginjaren van het Sovjetregime waren de meeste kopstukken van de
communistische partij joods (bijvoorbeeld Trotski, Kamenev, Zinovjev,
Boekharin, Jagoda en Radek). Stalin was zonder hulp van zijn joodse
kameraden nooit aan de macht gekomen. Hij liet het merendeel van zijn oude
kameraden eind jaren dertig executeren en werd met het vorderen der jaren
steeds anti-semitischer. Vanaf 1948 was het discrimineren van joden
overheidsbeleid geworden. Stalin liet ook 'lastige' minderheden zoals
Tsjetsjenen, Balkaren, Karatsjajers, Ingoesjeten, Turken-Mescheten en
Krim-Tataren massaal deporteren naar de steppe van Centraal-Aziė, wat flink
wat slachtoffers kostte. Maar tot een systematische poging om bepaalde
etnische groepen uit te roeien, zoals Hitler vanaf begin 1942 met de joden
en zigeuners probeerde, is het in communistische landen niet gekomen.
Overigens ook niet in de landen die een fascistisch régime hadden (Italiė
onder Mussolini, Argentiniė onder Peron en Taiwan onder Tsjang Kai-sjek).
Mussolini's beweging had in de beginjaren een aantal joden op prominente
posten. De joodse journaliste Margherita Sarfatti was van 1913 tot 1936
Mussolini's minnares. Net als Mussolini maakte ze de overstap van socialisme
naar fascisme. Zij hielp hem met de planning van de Mars op Rome in 1922,
schreef zijn biografie in 1925 en diende regelmatig als speechwriter of
ghostwriter van zijn artikelen. In 1938 nam Mussolini een paar
antisemitische wetten aan om Hitler een plezier te doen, maar de Italiaanse
joden hoefden geen moment voor hun hachje te vrezen.
De ideologische wortels van zowel de nationaal-socialisten als van de
fascisten liggen in het marxisme. De Franse revolutionaire ideoloog Georges
Sorel vond dat je het marxisme niet moest presenteren als een theorie met
wetenschappelijke pretenties maar als een antirationalistische mythe waar
best een flinke scheut patriottisme bij mag - zo krijg je de arbeidersklasse
het beste op de been. Hij inspireerde zowel Lenin als Mussolini. Tot grote
vreugde van Lenin werd Mussolini in 1913 bestuurslid van de Italiaanse
socialistische partij en hoofdredacteur van haar blad. In 1914 werd hij
echter uit de partij geschopt omdat hij voorstander van Italiaanse deelname
(als tegenstander van Duitsland) aan de Eerste Wereldoorlog was. Na de
oorlog richtte hij een beweging op die socialisme combineerde met
nationalisme. De naam fascisme is afgeleid van de fasces, een samengebonden
roede van berkenhout met een bijl die in de tijd van het Romeinse Rijk
symbool was van 'eendracht maakt macht.'
In 1922 kwamen de fascisten aan de macht. De beroemde Duitse socioloog
Robert Michels (die de Duitse sociaal-democratische partij had verlaten
omdat hij haar niet links genoeg vond) kreeg van Mussolini een leerstoel
aangeboden om het economisch beleid van de fascisten uit te werken. De
Belgische socialistische socioloog Hendrik de Man, auteur van het Plan de
Man (waarin een zelfde aanpak van de werkloosheid werd aanbevolen als ook
Hitler voorstond) en die vanaf 1935 als minister ook uitvoerder van dat plan
was, bekeerde zich in de loop van de jaren dertig eerst tot het fascisme en
toen tot het nationaal-socialisme. Vooraanstaande linkse intellectuelen uit
die tijd, zoals de schrijver George Bernard Shaw en de schilder en schrijver
Percy Wyndham Lewis, prezen Stalin, Mussolini en Hitler in één adem.
Deze drie dictators waren alledrie links. Een essentieel onderdeel van hun
ideologie is de geleide economie, terwijl rechts principieel kiest voor
laissez faire. Stalin, Mussolini en Hitler wilden - als echte linkse
mensen - een uitgebreide verzorgingsstaat, terwijl rechts wil dat burgers
zelf verzekeringen tegen ziekte, arbeidsongeschiktheid en werkloosheid
afsluiten. Volgens de (nationaal-) socialistische ideologie waakt de staat
over de gezondheid van de burgers en is het bovendien een burgerplicht om
gezond te leven omdat men zich dan nuttiger kan maken voor de gemeenschap.
Rechts daarentegen vindt dat het een zaak van het individu is hoe 'ongezond'
hij wil leven. Links wil een grote staat met een uitgebreid takenpakket,
bijvoorbeeld bescherming van de natuur. Rechts vindt dat natuurliefhebbers
maar geld moeten betalen aan particuliere organisaties zoals
Natuurmonumenten, zodat die natuurreservaten kunnen kopen. Rechts ziet
nauwelijks een rol voor de overheid, behalve in de drie kerntaken:
bescherming van vrijheid, lijf en goed van de burgers. Laat dat nou precies
overheidstaken zijn waar Stalin, Mussolini en Hitler zich weinig aan gelegen
lieten liggen. Dat geldt echter ook voor rechtse dictators zoals Pinochet in
Chili (1973-1990) en het geldt niet voor sociaal-democraten. Dus geweld en
onderdrukking zijn niet per se links. Maar linkse dictators vervallen wel
makkelijker in massamoord dan hun rechtse collega's, omdat links gedreven
wordt door een hoog ideaal dat de staat een Nieuwe Mens moet creėren - en
daar moet men soms (mensen)offers voor brengen.
Kenmerkend voor links is ook dat men wil terugkeren naar een natuurzuivere
levenswijze. Volkert van der Graaf zou een man naar Hitlers hart zijn
geweest. Daarnaast hechtte Hitler aan family values en een traditionele
rolverdeling tussen man en vrouw. Men kan dit conservatisme rechts noemen,
hoewel natuurlijk de rechtse liberalen op dit gebied juist progressief zijn.
Nationalisme kon men traditioneel zowel bij links als rechts aantreffen,
waarbij rechts voorstander was van vrijhandel en globalisering (dus van
vreedzame competitie tussen naties) terwijl communisten liefst met geweld
aan andere landen het eigen systeem opdrongen. Karl Marx was een virulente
antisemiet (hoewel zelf van joodse afkomst) en zijn kompaan Friedrich Engels
wilde de Duitse macht over Elzas-Lotharingen, Nederland en Belgiė
herstellen. Hitler had het niet van een vreemde.
Als Hitler nog leefde en een Nederlandse stemwijzer zou invullen,
kreeg hij waarschijnlijk het advies om voor de Socialistische Partij te
kiezen.
Racisme en nationalisme treft men ook bij modernere linkse kopstukken aan.
Ulrike Meinhof van de Rote Armee Fraktion (RAF) schreef in de jaren zeventig
"antisemitisme is eigenlijk haat tegen het kapitalisme." De enige
volkerenmoord in Europa na de val van de Berlijnse Muur werd gepleegd op
instigatie van Milosevic, die soepeltjes van een socialist in een
nationaal-socialist veranderde. De kloof tussen socialisten en
nationaal-socialisten blijft klein. In 2000 sloot Horst Mahler,
medeoprichter van de RAF zich aan bij de nationaal-socialistische
Nationaldemokratische Partei Deutschlands (NPD). NPD-voorzitter Udo Voigt
verklaarde november 2004 in het Duitse ef-Magazine dat de NPD strijdt om
"het liberaalkapitalistische systeem het huichelachtige masker van het
gezicht te rukken." Hij sprak zich uit tegen "de asociale, globalistische
economische politiek van Duitsland." De NPD gaat prat op haar goede
contacten met de enig overgebleven stalinistische staat, Noord-Korea, en
heeft haar aanhang vooral in de voormalige DDR, waar velen terug verlangen
naar het socialisme. Neonazi's verwerpen het decadente, materialistische,
individualistische Westen. Communisten en socialisten denken daar precies
hetzelfde over. Het enige verschil tussen neonazi's en hedendaagse westerse
communisten en socialisten is dat westers-links tegenwoordig afkerig is van
nationalisme en racisme (dat geldt weer niet voor links in de voormalige
Sovjet-Unie). Westerse communisten zien bij het ondermijnen van het
kapitalisme een belangrijke rol weggelegd voor de allochtone onderklasse,
terwijl de neonazi's exclusief de frustraties van de autochtone onderklasse
aanwakkeren.
Wij hebben nog geen Nederlandse NPD, dus als Hitler nog leefde en een
Nederlandse stemwijzer zou invullen, kreeg hij waarschijnlijk het advies om
voor de Socialistische Partij te kiezen.
Marcel Roele
Dit artikel verscheen eerder in HP/De Tijd
-------------------------------------------------
http://www.marcelroele.nl/index.php?pagina=27
Groetjes,
Barbarossa
user
> BTW, de welvaartsstaat is na de oorlog in Nederland - na de
> Drees/Romme-periode, de rooms-rode coalitie tot 1958 - door de VVD en de
> gristen-democraten opgebouwd, conform het economische model van Keynes.
> Thans weer in toenemende mate populair, met name om de gevolgen van de
> financiële crisis het hoofd te bieden.
D'er is iemand die toch zo graag privatiseert, en als het niet lukt ... is
er de staat ... de schuld van de staat, die niet controleerde ... haha ...
Volgens sommigen is een verzekering geen herverdeling, maar een lotto.
Een verzekering is een mannetje in een marmeren buro dat ook betaald moet
worden, om ziektes te promoten heeft ie geen werkzekerheid nodig.
De efficientie van de markt is: 100% werkgelegenheid. Is die er niet:
splits een bedrijf op, en doe een aantal keer hetzelfde.
Ergens beweert iemand dat je productie kunt vervangen door een basisinkomen,
dan moet je tenslotte ook geen staatsproductie opstarten (wapenproductie).
Waar zijn de gediplomeerden die vinden dat ze nooit een diploma nodig
hadden, want de bazen willen maar junk?? En zelfs de overheid wil maar
junk.
--
--
What's on Shortwave guide: choose an hour, go!
http://shortwave.tk
700+ Radio Stations on SW http://swstations.tk
300+ languages on SW http://radiolanguages.tk
Yeswecan
"Barbarossa" <fa07...@skynet.be> schreef in bericht
news:4b9c3e92$0$2877$ba62...@news.skynet.be...
> Was Hitler links?
>
> Stel er wordt een politieke partij opgericht die zichzelf socialistisch
> noemt en in haar programma heeft staan dat de staat de plicht heeft ervoor
> te zorgen dat alle burgers in hun levensonderhoud kunnen voorzien of door
> de
> staat worden onderhouden. In andere programmapunten belooft de partij:
> uitbreiding van sociale voorzieningen; goede gezondheidszorg en dito
> onderwijs die toegankelijk zijn voor iedereen; onteigening van grond ter
> voorkoming dat particulieren ermee speculeren; nationalisatie van
> bedrijven
> die een monopolie hebben en winstdeling bij grote bedrijven.
>
>
> Dertien jaar later komt de partij aan de macht. Ze heeft haar ideologische
> veren niet afgeschud; het programma is al die tijd onveranderd gebleven en
> wordt voortvarend uitgevoerd. Een echte linkse partij, zou je toch zeggen.
> Maar omdat het nu toevallig de Nationalsozialistische Deutsche
> Arbeiterpartei (NSDAP) betreft, beschouwt bijna iedereen die partij en
> haar
> leider, Adolf Hitler, als heel erg rechts.
>
Vooral de communisten en later de sociaal-democraten beschouwen het NS als
rechts.
Zij willen daarmee vooral het patriottistisch aspect benadrukken in
tegenstelling tot de
(internationale) klassenstrijd die ten grondslag ligt aan hun eigen
ideologie.
> Er zijn verschillende verklaringen mogelijk voor het rechtse imago dat aan
> Hitler kleeft. Stalin was zijn grote rivaal in de wedkamp der dictators.
> Stalin was links, dus gelooft iemand die onbekend is met Hitlers
> ideologische achtergrond en politiek al snel dat Hitler dan wel rechts zal
> zijn geweest. Zowel fatsoenlijke sociaal-democraten als neostalinisten
> hebben er belang bij om Hitler als rechts af te schilderen. Voor de
> sociaal-democraten geldt dat hun sociaal-economische politiek gênant veel
> op
>>
>
bla, bla, knip
De nsdap was net als de pvda nu vooral "obrigkeitshörig" en moest het vooral
hebben van mensen
zoals H. Kuiling.
Bellende Belhamel
"Barbarossa" <fa07...@skynet.be> schreef in bericht
news:4b9c3e92$0$2877$ba62...@news.skynet.be...
> Was Hitler links?
Nee.
Nou dat was een stuk korter dan de rest van het gewauwel.
VH
()
Te lang. Verworpen door Google. Ofwel stond my bullshit plugin aan.
Who cares.
boutros gali
news:4b9ccf47$0$6852$e4fe...@dreader14.news.xs4all.nl:
>>
> bla, bla, knip
Zeg dat wel!
Plonk!
jos boersema
Het is allemaal vrij simpel: links in het parlement zaten d emensen die
democratie wilden, mensenrechten, voorzieningen, rechts zaten de valse
honden die dat wilden voorkomen, die geen democratie wilden. Het is
schrikbarend hoe kort dat geleden is (+- 100 jaar).
Het is eigen aan dictators en manipulators om te liegen: ze zeggen alles
wat ze moeten zeggen om populair te worden.
Stalin was een dictator, dictatuur is het tegenovergestelde van
democratie, en daarom was Stalin dus rechts. Hitler was een dictator,
hij brak de democratie af (of wat daarvoor doorging, maar toch), dus was
hij ook rechts. Welke praatjes ze verder uitbraakten is niet zo zeer van
toepassing. Hadden ze hun eigen linkse praatjes met goede wil uitgevoerd,
dan hadden ze wellicht als helden de boeken in gegaan, hadden ze geen
dictatuur gevestigd.
Het verschil tussen Stalin's controle over de maatschappij, en die van
Hitler is marginaal, het gaat om machtsverschuivingen binnen de
Plutocratie. Bij Hitler hadden de grote bedrijven nog veel macht, en die
buitten genadeloos de oorlog uit ten gunste van winst, de groot
industriele bazen en financiers gebruikten Hitler als hun zetbaasje om
het volk te manipuleren, zo hielden ze hun macht in stand, tot op de dag
van vandaag wel te verstaan.
Bij Stalin lijkt het meer te gaan om een absolute alleenheerschappij.
Dit doet vermoeden dat Stalin een competentere tiran was dan Hitler.
Stalin had ook te maken met een links gericht middenkader, dat kan
verklaren waarom de rethoriek van Stalin linkser was, en bepaalde
activiteiten meer gericht waren op wat goed was voor het volk (mogelijk
als afleidingsmaneuvre, bijvoorbeeld een volkstram/trein ofzo, die
nog bestaat), terwijl Hitler een rechts middenkader had, ze
gevormd omdat het allemaal meteen met knokploegen en gewelddadigheid
tegen socialisten/communisten gepaard ging. Dat zou kunnen verklaren
waarom Hitler een rechtser pro-kapitalistisch beleid voerde (volledig
tegen zijn eigen programma in overigens).
Als je Aristoteles werk neemt, praat hij over hoe een Tiran zijn macht
kan baseren op het volk, maar ook op de bureaucratie. Wellicht dat
Stalin zijn macht meer baseerde op het volk dan Hitler, die het meer op
het repressie apparaat baseerde, en het op rechts gehersenspoelde volksdeel.
'Ein Volk, ... Ein Fuhrer' is zo'n beetje de definitie van het rechtse
'gedachtengoed:' totaal-negatie van democratie. Stalin baseerde zich
officieel wel op de volkswil en onderhorigheid daaraan, echter de
communisten zijn altijd zo vervloekte dom geweest om daar nooit
fatsoenlijke wetten voor op te stellen, hoe dan die volkswil ook echt
zou doordringen tot de gehele organisatie van de staat.
Het waren allebei populistiche tirannen, Hitler was rechts-extremer in
zijn propaganda omdat hij direct voor oorlog en militarisering was.
Dat is het soort gedoe als je denkt dat je te goed bent voor wetgeving,
dat je geen protocollen nodig hebt.
Wilders heeft als je zijn programma bekijkt ook eigenlijk een links
programma, maar iedereen noemt hem rechts en hij noemt zichzelf rechts.
Dat komt omdat hij geen democratische protocollen nastreeft, nog zich
eraan onderwerpt. De overeenkomsten met Hitler en Stalin zijn er dus wel
degelijk, waarbij het linkse programma (grotendeels volkslievend) wordt
opgevat als een propagandistisch leugenverhaal dat in een lage la
verdwijnt zodra Herr Wilders de alleen heerschappij naar zich toe kan
trekken.
Waarom wordt Wilders niet aangevallen dat hij dictatoriale en
demagogische trekjes heeft, het stramien van de fascistische traditie
volgt tot nog toe (net als Pim en Rita), door de rechtsen die wel
'links' willen besmeuren met de misdaden van anti-democratische dictators ?
Blijkbaar voelen ze hetzelfde aan: Wilders in een vriend van het
anti-democratische kamp, zijn linkse programma wordt opgenomen als een
leugenverhaal dat niet serieus genomen hoeft te worden, enkel een truk
om de macht te vergaren en dan democratie en arbeidersrechten te
vernielen, wellicht oorlogen te stoken, zodat het volk ...
Het vervelende is dat programma's makkelijk zijn op te stellen, en
makkelijk te negeren als de macht binnen is. Dan zijn er immers altijd
'veranderde omstandigheden' aan te wijzen, verzonnen, gefabriceerd, of
echt.
Dit is wat je krijgt als je niet voor wetgeving op de 1ste plaats gaat,
maar voor poppetjes en demagogen die je met de macht vertrouwd.
Mar c W
"Barbarossa" <fa07...@skynet.be> schreef
> Was Hitler links?
Wat is links? Hitler was niet liberaal, is dat links? Hitler was voor
overheidsingrijpen in de economie. Klopt. Was Hitler een socialist? Nee. Ik
denk eerder dat het een derde stroming is naast het socialisme en het
liberalisme. In die derde stroming zijn er meer ideen geweest met hun eigen
voor en tegens: Falangisme, Fascisme, Perronisme, Coorperatisme. Ze zijn
allemaal te complex in hun eigen ideeen om een stempel links of rechts te
geven. Mensen die dit wel doen, willen eerder iets met dat stempel doen, dan
dat ze de zaak historisch willen analyseren. Bijvoorbeeld zeggen dat links
eigenlijk fascime en fout is. Of zeggen dat populisme leidt tot een
'verkeerde', dus niet neo liberale econmie. Ik lees de eerste drie woorden
en ik denk...., weer zo'n gevalletje.
Ghingis Khan
"Mar c W" <nddie...@ajb.no> schreef in bericht
news:38726$4b9d4ac7$4df9ad9d$93...@news.chello.nl...
Het typische van links is het "gratis"
Hitler verdeelde "gratis" kolen.
--
Ghingis Khan
http://www.lotuschild.org
http://www.khadag.org
http://www.snowleopard.org
VH
> Toen Hitler ...
Voldoende kort nu. Helemaal gelezen. Interessant. Nu nog waarom
Duitsland sowieso een oorlog zou begonnen zijn om het Rijnland terug
te krijgen en om grondstoffen te kunnen importeren via de Oceaan en
niet via zo'n gat in de Oostzee.
PieterW
wrote:
>
>"Barbarossa" <fa07...@skynet.be> schreef
>
>> Was Hitler links?
>
>Wat is links? Hitler was niet liberaal, is dat links? Hitler was voor
>overheidsingrijpen in de economie. Klopt. Was Hitler een socialist? Nee. Ik
>denk eerder dat het een derde stroming is naast het socialisme en het
>liberalisme.
hitler was niet links en niet rechts.
hitler was nix.
een ideologie gebaseerd op mythen en sagen, een soort sprookjes dus.
Cheers, Pieter
Bellende Belhamel
"Ghingis Khan" <ghingi...@mail.co.kr> schreef in bericht
news:4b9d66d8$0$28056$c3e...@news.astraweb.com...
Ja en heel veel bedrijven geven wel eens wat "gratis" weg
als je hun produkt koopt, de vuile socialisten ;o)
Marc W
> On Sun, 14 Mar 2010 21:44:01 +0100, "Mar c W" <nddietdd...@ajb.no>
> wrote:
>
>
>
> >"Barbarossa" <fa073...@skynet.be> schreef
>
> >> Was Hitler links?
>
> >Wat is links? Hitler was niet liberaal, is dat links? Hitler was voor
> >overheidsingrijpen in de economie. Klopt. Was Hitler een socialist? Nee. Ik
> >denk eerder dat het een derde stroming is naast het socialisme en het
> >liberalisme.
>
> hitler was niet links en niet rechts.
> hitler was nix.
> een ideologie gebaseerd op mythen en sagen, een soort sprookjes dus.
>
> Cheers, Pieter
Dit is totaal onwaar. Het is 't typische 'overwinnaars' oordeel. Al de
'extreem rechtse' ideologieën hebben een uitgebreide onderbouwing. Dat
ze 'niks' zouden zijn, is een waardeoordeel. Je kunt het er best niet
mee eens zijn, maar denk je nu echt dat miljoenen mensen die er wat
inzagen allemaal dom en onwetend waren? Er zit wel degelijk een
redenatie achter. Dat die niet klopt, dat is een andere kwestie, maar
het is zeker niet 'allemaal niks en onzin'.
Tom De Moor
nott...@live.nl says...
>
> hitler was niet links en niet rechts.
> hitler was nix.
> een ideologie gebaseerd op mythen en sagen, een soort sprookjes dus.
>
>
>
Thx om te hetbevestigen -please : we weten het ondertussen- dat Hitler
links was.
Hitler was bij de start de perfecte socialist, copie conforme aan Lenin,
Stalin, Pol Pot of andere Ceausescu.
Eens aan de macht verving hij enige ideologie door persoonlijkelijk
verheerlijking. Dat schijnt een trekje van elke dictator... op die ene
rechtste rakker van Chili na.
Die Chileen liet een welvarend en modern land, daarvoor liet ie een
socialistische president en ergens 5 tot 10-duizend socialisten gericht
vermoorden. De precisie waarmee dat gebeurde steekt schril tegen de
niet-discrimatorische manier waarop de uit oorsprong linkse -goed voor
iedereen- dictators hun vermeende tegenstanders uitschakelden.
Tom De Moor
Tom De Moor
ghingi...@mail.co.kr says...
>
> Het typische van links is het "gratis"
>
> Hitler verdeelde "gratis" kolen.
>
>
>
Verdeelde ook gratis gas.
TDM
Fullator
wrote:
Onbegonnen werk. Masturbob is het levende bewijs van het feit dat je
domheid kan simuleren, maar intelligentie niet.
F.
Ghingis Khan
"Tom De Moor" <viper...@removethis.gmail.com> schreef in bericht
news:MPG.26082fe03...@newsgroups.telenet.be...
had in Cyclon-B
http://nl.wikipedia.org/wiki/Zyklon_B
VH
> Beroerd Nederlands en dito vraagstelling, getuigend van zowel taal- als
> geschiedkundige ignorantie.
Dat kan best ouwe ijdele misantrope zuurpruim, maar ik offreer mijn
paarlen niet aan de zwijnen. Dit is Usenet, en mijn snelle krabbels
mogen voor jou volstaan. Daar kan je dan een hele week maagzuur van
hebben bij je kanariepiet en je Leuvense stoof. Ik heb andere katten
te geselen dan jouw van Wikipedia gepikte overjarige kleffe
pedanterieën te weerleggen bij mijn Passoa-met-ijs onder een tropische
palmboom.
Kind regards :-p
VH
> Onbegonnen werk. Masturbob is het levende bewijs van het feit dat je
> domheid kan simuleren, maar intelligentie niet.
Net zoals zijn evenknie Houthakker toch soms amusant, in zijn post-
Calvinistische hoge ivoren toren in de polder op -7m NAP. Voor de
doordeweekse honger is dr. Bukkake echter stukken beter.
VH
> Er zijn veel soorten gas....ik dacht dat Hitler aandelen
> had in Cyclon-B
Hitler was een stomme poesjenel van Bayer en Krupp. Toen hij als een
Duracell konijntje bleef doorgaan, tegen de puppet masters in, zijn ze
met hun patenten naar de VS gaan lopen waar ze de Invasie hebben
gefinancierd met de opbrengsten van de Langste Dag en de patenten van
Einstein op tijd en eeuwigheid. Hitler was al lang dood voor 1945. Hij
is inwendig gestorven toen hij niet meer op zijn nichtje kon pissen
omdat ze er een end aan had gemaakt. Nog eentje die beter landschappen
was blijven schilderen.
Ghingis Khan
"VH" <visua...@gmail.com> schreef in bericht
news:3c39bcef-c2c7-4b31...@b36g2000pri.googlegroups.com...
-------------
Weet je wat die landschappen tegenwoordig waard zijn ?
Ghingis Khan
Ach ja......
http://glamour.blog.nl/famous/2009/04/24/schilderijen-hitler-verkocht-voor-105000-euro
VH
> Weet je wat die landschappen tegenwoordig waard zijn ?
Zoveel als een gek er wil voor geven, zoals altijd. Ergens in het oude
Istanbul wordt een baardhaar van Mohammed bewaard en daar hebben ze
een heel paleis rond gebouwd. Topkapi oid. Ingegoten in plastic of
zoiets en als je 't bekijkt lijkt het net een grijs schaamhaar van de
bomma van Kamiel Huysmans.
Vuurspuger
> Was Hitler links?
>
> Stel er wordt een politieke partij opgericht die zichzelf socialistisch
> noemt en in haar programma heeft staan dat de staat de plicht heeft ervoor
> te zorgen dat alle burgers in hun levensonderhoud kunnen voorzien of door de
> staat worden onderhouden. In andere programmapunten belooft de partij:
> uitbreiding van sociale voorzieningen; goede gezondheidszorg en dito
> onderwijs die toegankelijk zijn voor iedereen; onteigening van grond ter
> voorkoming dat particulieren ermee speculeren; nationalisatie van bedrijven
> die een monopolie hebben en winstdeling bij grote bedrijven.
>
>
> Dertien jaar later komt de partij aan de macht. Ze heeft haar ideologische
> veren niet afgeschud; het programma is al die tijd onveranderd gebleven en
> wordt voortvarend uitgevoerd. Een echte linkse partij, zou je toch zeggen.
> Maar omdat het nu toevallig de Nationalsozialistische Deutsche
> Arbeiterpartei (NSDAP) betreft, beschouwt bijna iedereen die partij en haar
> leider, Adolf Hitler, als heel erg rechts.
Tja, Roele, politiek is een verwarrend spelletje. Er bestaan ook
beweringen dat Stalin in feite heel rechts was. In de jaren 70 en 80
gingen die ouwe knarren in hun obscure Russische politbureau door voor
zeer conservatief en toen verscheen de progressieve Gorbatsjov ten
tonele met zijn glasnost (transparantie) en perestrojka (staatkundige en
economische hervormingen) Was Michail daarmee rechts of juist links? Was
hij heimelijk een democraat of wilde hij, met wat oppervlakkige
aanpassingen, Rusland zoveel mogelijk op de oude voet door laten
modderen? De meningen waren en zijn ook daarover verdeeld.
Kortom, mijns inziens bestaat er overal behoefte aan verdere politieke
nuancering.
> Er zijn verschillende verklaringen mogelijk voor het rechtse imago dat aan
> Hitler kleeft. Stalin was zijn grote rivaal in de wedkamp der dictators.
> Stalin was links, dus gelooft iemand die onbekend is met Hitlers
> ideologische achtergrond en politiek al snel dat Hitler dan wel rechts zal
> zijn geweest. Zowel fatsoenlijke sociaal-democraten als neostalinisten
> hebben er belang bij om Hitler als rechts af te schilderen. Voor de
> sociaal-democraten geldt dat hun sociaal-economische politiek gênant veel op
> die van Hitler lijkt. Anders dan Stalin wilde Hitler niet een almachtige
> staat die alle productiemiddelen bezit, maar wel een bemoeizuchtige staat,
> die voor de mensen zorgt en bepaalt wat goed voor hen is. Veel keurig nette
> naoorlogse politici wilden net als de NSDAP een geleide loonpolitiek, hoge
> overheidsuitgaven, nationalisaties, een verzorgingsstaat en een bedillerige
> Moeder Overheid. Maar ze verzwegen zoveel mogelijk de overeenkomsten tussen
> hun beleid en dat in het vooroorlogse Duitsland.
Wel... tja... maar eigenlijk gaat het daar niet om. In feite zijn dat
uiterlijke overeenkomsten die een groot innerlijk verschil voor wie niet
goed kijkt verborgen houden. Het grote verschil tussen die keurige
sociaal democraten en Hitler is wie tot de eigen bevolking wordt
gerekend en wie niet. En hoe je met mensen omgaat die je liever kwijt
dan rijk bent. Dat maakt ook de discussie over Geert Wilders en zijn
politieke beweging opmerkelijk.
Omdat mensen graag afgaan op uiterlijkheden werd het benoemen van
projecten en bezigheden, die in gang gezet door Hitler en zijn
trawanten, en voor de bevolking wel goed hebben uitgepakt een taboe.
Laat ik eens tegen vele schenen gaan schoppen. Door Hitler heeft
Duitsland een mooi autobaan netwerk gekregen, er werd in Wolfsburg een
grote bekende autofabriek gesticht die Volkswagens ging produceren, en
wij hebben aan de Duitse bezetting de erfenis over gehouden dat wij
sinds medio mei 1940 bij de Centraal Europese Tijdszone horen. En ook
dat Friesland ten koste van Noord Holland werd verrijkt met een aantal
waddeneilanden. Toch mooi gedaan door die Teutoonse bruten, of niet
soms?
> Hitler mocht niets gemeen
> hebben met hedendaagse politici. Hij was immers de duivel in eigen persoon.
> Hij verdiende die reputatie doordat hij de Tweede Wereldoorlog was begonnen
> en zes miljoen joden had laten vermoorden. Dat is heel slecht en het is dan
> ook geen wonder dat de sociaal-democraten Hitler liever niet als links
> geafficheerd wilden zien.
Ik hierboven lees ik een kleine historische misvatting. Hitler is de
Tweede wereldoorlog niet begonnen, de Britten en Fransen hebben van
Hitlers en, niet te vergeten, Stalins locale oorlog tegen Polen een
nieuwe wereldoorlog gemaakt. Daarbij was Stalin zo leep om volgens
afspraak pas twee weken later Polen binnen te vallen waardoor de Britten
en Fransen blijkbaar zijn vergeten om ook de Sovjet Unie de oorlog te
verklaren. Dat gebeurde ook niet toen Stalin vervolgens in Finland de
boel op stelten ging zetten en daarmee de Finnen min of meer in de armen
van Duitsland dreef.
En raad eens van welke andere snorremans Duitsland de felicitaties in
ontvangst mocht nemen toen Hitler zich bij de Eifeltoren heeft laten
fotograferen... juist ja... met de hartelijke groeten van ome Jo!
> Anders dan Stalin wilde Hitler niet een almachtige staat die alle
> productiemiddelen bezit, maar wel een bemoeizuchtige staat, die voor de
> mensen zorgt en bepaalt wat goed voor hen is.
>
> Hitler had ook iets gemeen met de niet-democratische communisten en
> socialisten - namelijk dat er steevast heel wat doden vallen na hun
> machtsovernames. Het overgrote merendeel van de massamoorden in de
> twintigste eeuw staat op naam van regimes die zichzelf communistisch,
> socialistisch of nationaal-socialistisch noemden. Sociaal-democraten konden
> zich daar effectief van distantiëren omdat ze de individuele vrijheid en
> onschendbaarheid van lijf en goed respecteerden. Dat geldt niet voor
> westerse communisten en socialisten.
Ik denk dat Roele hier een karikatuur aan het scheppen is. Het is pas
vrij recent dat sociaal democraten (of wat daar nog voor door moet gaan)
zich hebben gedistantieerd van het begrip socialistisch. En daarmee
proberen ze om electorale redenen hun eigen geschiedenis te verhullen of
daar afstand van te nemen. Ook kan je niet zeggen dat de westerse
communisten gelukkig waren met de gang van zaken in eerst Moskou en
later toen daar meer over bekend werd ook China. Het was zelfs zo dat
een gegeven moment Juultje Von Lippe Biesterfeld met haar echtgenoot
Benno heel officieel bij Conducator Ceausescu op de koffie en nog meer
kwam aankleppen omdat in Nederland de opvatting bestond dat Roemenië,
omdat het zich veel meer op China ging richten dan Rusland, zich
(moreel) flink aan het verbeteren was. Roele denkt blijkbaar dat hij
door de kennis van vandaag feilloos kan oordelen over de morele keuzes
en opvattingen die mensen decennia geleden nog maakte.
Zij probeerden desalniettemin hun
> handen in onschuld te wassen. Bijvoorbeeld door de massamoorden in uithoeken
> van de wereld door communistische en socialistische regimes te ontkennen.
> Met een redelijke mate van succes. Weliswaar heeft tegenwoordig bijna
> iedereen gehoord van de slachtingen in de Sovjet-Unie, China en Cambodja.
> Maar het is minder bekend dat de communistische Polen in de jaren na de
> Tweede Wereldoorlog anderhalf miljoen burgers vermoordden - hoofdzakelijk
> apolitieke leden van de Duitse etnische minderheid,
Tja, velen konden zo kort na de tweede wereldoorlog Duits bloed wel drinken.
> maar ook Poolse
> tegenstanders van de socialistische heilstaat. In communistisch Vietnam
> (destijds zo geïdealiseerd door links) werden ook anderhalf miljoen mensen
> door hun regering vermoord. En Tito liet in Joegoslavië ruim een miljoen van
> zijn landgenoten ombrengen.
Ook hier ontbreekt de nodige nuancering en meerzijdige belichting. Het
betoog van Roele begint m.i. steeds meer op een rechts propagandastuk te
lijken.
> De massamoorden van Hitler waren dichtbij huis begaan en onder de
> slachtoffers waren veel West-Europeanen. Er viel niet veel te ontkennen.
> Bovendien konden toen Hitler in 1941 zijn bondgenootschap met Stalin verbrak
> de communisten zich afficheren als antipode van Hitler.
Een tendentieuze en zeker wat Nederland betreft onware bewering.
In die tijd dat Hitler Rusland binnenviel waren er in Nederland al lang
verzetshaarden opgezet gericht tegen de Duitse bezetter. Relatief, naar
verhouding met de rest van de Nederlandse bevolking, was het verzet uit
de communistische of socialistische hoek het omvangrijkst. Dat in
tegenstelling tot kleinburgerlijk rechts Nederland dat in grote
meerderheid hun snor drukte, zich in de, ik geef toe, anti nazistische
Nederlandse Unie probeerde aan te passen aan de nieuwe omstandigheden of
opvallend veel met de Duitsers mee heulde.
Veruit van de meeste Nederlanders die uiteindelijk dienst namen bij de
Duitse krijgsmacht kwamen uit traditioneel rechtse kleinburgerlijke
kringen. Daarmee was het aantal Nederlanders dat vanuit Nederland actief
op de een of andere manier met de Duitsers ging heulen zelfs opvallend
groter dan het aantal dat in het actieve verzet kwam. Pas tegen het
einde van de oorlog stonden er veel helden van het laatste uur op die
deze nationale schande ongedaan probeerde te maken. En dat kreeg een
vervolg in de naoorlogse anti Duitse 'heldhaftigheid' die vooral vanaf
de zijlijn of voor de televisie tijdens bepaalde voetbalwedstrijden werd
gedemonstreerd.
Nee Beste Roele, je opvallend eenzijdige rechtse kijk wordt in de loop
van je betoog voor mij steeds duidelijker. Tijdens de bezettingsjaren
waren erg veel Nederlandse verzetshaarden van socialistische of
communistische origine. Sterker nog, de enige twee organisaties die al
onmiddellijk na de capitulatie het verzet gingen organiseren waren de
communisten in de CPN en de anti Stalinistische
revolutionair-Socialistische Arbeiderspartij onder leiding van Henk
Sneevliet.
Ik vind het ook een leugenachtige verdachtmaking dat *de* westerse
communisten zich achter communistische gingen scharen. Ja, Sneevliet was
inderdaad in China een van de belangrijkste krachten tijdens the
oprichtingsproces van de Chinese communistische partij van Mao Zedong.
Mao die al heel snel na de Japanse inval samen met Tsjang Kai Tsjek een
bondgenoodschap sloot tegen Japan die, zoals Roele behoort te weten, pas
in 1945 werd verslagen. Dus een poging om Sneevliet, waarna o.a. een
Amsterdams metro station is genoemd, in verband brengen met Mao's latere
wandaden is kwaad spreken over een overledene, Sneevliet werd namelijk
op 13 april 1942 op de Leusderheide door de Duitse bezetter vermoord.
> Een ideale
> gelegenheid om Hitler te herdefiniëren als rechts. Het risico dat je daarbij
> door de mand valt, is te verkleinen door het woord socialist in verband met
> Hitler te vermijden. Vandaar dat hedendaags links Hitler een nazi noemt
> (afkorting van nationaal-socialist, waarin je nauwelijks nog het socialisme
> herkent) of zelfs een fascist.
Het betoog van Roele begint nu echt schandalig leugenachtig te worden.
Het komt er op neer dat Roele het socialisme op een lijn gaat stellen
met de ideologie van het Derde Rijk. Wat ik van hem lees is een staaltje
onvervalste geschiedenis vervalsing.
Het verschil tussen het nationaal socialisme en het socialisme is
bijzonder groot. De kern van het nationaal socialisme is dat het een
vorm van racisme en antisemitisme is die uit de hoek van conservatief
kleinburgerlijk rechts in met name Centraal Europa kwam. Na de Eerste
Wereldoorlog werd dat vermengt met bepaalde waarden die uit het toen al
lang bestaande socialisme werden gestolen. Dat om onder de gewone en
vaak straatarme bevolking uiteindelijk een grote aanhang te verwerven.
Daarbij werd ook volop gebruik gemaakt van de vanuit name Katholieke
religie overgeleverde anti Joodse sentimenten. Dat, Roele, heeft
helemaal NIETS met socialisme te maken maar alles met het misbruik maken
van bepaalde socialistische ideeën. Het heeft alles te maken met het
gevaarlijk aanwakkeren van die, naar mijn mening, verwerpelijke
kleinburgerlijke conservatief-rechtse sentimenten die steeds weer de kop
op steken.
> Hitler was geen fascist. De Argentijn Peron
> en de Italiaan Mussolini wel.
Kletskous Roele plaats Peron samen met Mussolini in het rijtje van
fascisten, zijn betoog wordt daarmee steeds zotter.
Even wat over Juan Peron. Hij was inderdaad van huis uit een militair en
verbleef in de jaren 30 als argentijns militair waarnemer in het Italië
van Mussolini maar dat maakt van Peron nog geen fascist. En ja, in 1943
was Peron zelfs betrokken bij een militaire coup in zijn land toen de
zittende president ernstig ziek was geworden maar de macht niet over
wilde dragen aan zijn vice president waardoor het land in een grote
chaos terecht dreigde te komen. Argentinië ging een roerige tijd
tegemoet waarin toen minister Peron, die inmiddels zeer populair was
geworden onder de bevolking, gedwongen werd om af te treden en kort
daarna werd gearresteerd. Dat pikte de bevolking niet en de toenmalige
machthebbers haalde bakzeil. Juan Peron werd vervolgens democratische
gekozen als president en begon met het doorvoeren van sociale en
economische hervormingen. Daarbij bewandelde hij de zogenoemde derde
weg, een solidaristische koers die tussen het kapitalisme en communisme
lag.
Het solidarisme, dat ontstaan binnen de katholieke arbeidersbeweging,
vind zijn oorsprong bij o.a. de Belgische priester Daens en is daarmee
de katholieke variant van de socialistische arbeidersbeweging. In
Nederland zou je de Volkskrant van oorsprong als een solidaristische
krant kunnen beschouwen maar kletskous Roele zou ook daar m.i. graag het
etiket fascistisch op willen plakken.
Kortom, na al zoveel onzin te hebben gelezen ik ga verder geen tijd meer
verspillen om kletskous Marcel Roele verder in zijn ellelange
braakbetoog te volgen.
<snip>
Ghingis Khan
----------------
Kunst VH kunst is onbetaalbaar.....en ook oneetbaar.
Bellende Belhamel
"Tom De Moor" <viper...@removethis.gmail.com> schreef in bericht
news:MPG.26082fe03...@newsgroups.telenet.be...
En gratis huisvesting en een 'doe kamp.'
boutros gali
news:MPG.26081ab03...@newsgroups.telenet.be:
>
> Hitler was bij de start de perfecte socialist, copie conforme aan
Lenin,
> Stalin, Pol Pot of andere Ceausescu.
Tiens, Ceausescu's Roemeniė was nochtans een geliefde pleisterplaats voor
Westerse leiders, Amerikaanse niet in het minst.
Presidenten Nixon en Ford deden Bukarest aan, Ceausescu werd door Nixon
en Carter naar Washington geļnviteerd. Het is zelfs zo dat Nixon door
Ceausescu geholpen werd om in 1972 een doorbraak naar China te forceren
en de NAVO was een gewillige afnemer van olie- en vleesproducten.
http://www.youtube.com/watch?v=pVuL3cJe_m0
http://www.presidency.ucsb.edu/ws/index.php?pid=2761
>
> Eens aan de macht verving hij enige ideologie door persoonlijkelijk
> verheerlijking. Dat schijnt een trekje van elke dictator... op die ene
> rechtste rakker van Chili na.>
> Die Chileen liet een welvarend en modern land,
Ahum:"In 1973, the year General Pinochet brutally seized the government,
Chile's unemployment rate was 4.3%. In 1983, after ten years of free-
market modernization, unemployment reached 22%. Real wages declined by
40% under military rule.
In 1970, 20% of Chile's population lived in poverty. By 1990, the year
"President" Pinochet left office, the number of destitute had doubled to
40%. Quite a miracle"
http://preview.tinyurl.com/3obt6c
> daarvoor liet ie een
> socialistische president en ergens 5 tot 10-duizend socialisten gericht
> vermoorden. De precisie waarmee dat gebeurde steekt schril tegen de
> niet-discrimatorische manier waarop de uit oorsprong linkse -goed voor
> iedereen- dictators hun vermeende tegenstanders uitschakelden.
http://www.gwu.edu/~nsarchiv/NSAEBB/NSAEBB110/index.htm
http://www.gwu.edu/~nsarchiv/NSAEBB/NSAEBB110/chile03.pdf
Fullator
wrote:
>On Mar 15, 11:20�pm, "Ghingis Khan" <ghingis_k...@mail.co.kr> wrote:
Euh, de leverende partij was in dit geval wel het nichtje. Adolf stond
aan de ontvangende kant.
Wat is geschiedenis toch fascinerend...
F.
Fustigator
09:35:44 -0700 (PDT), in littera
<ea0288c4-4f45-4ebb...@l11g2000pro.googlegroups.com> in
foro be.politics(et aliis) vere scripsit quod sequitur:
Ach van de reliekwie van het Heilig Bloed in Brugge zeggen sommigen
ook dat het in feite kamelenbloed is. Het enige dat men zeker weet is
dat de glazen ampul die het bloed bevat van middeleeuwse byzanthijnse
makelij is, en dat die nooit is opengemaakt serdert het blazen van het
glas.
--
Fusti