>>>>>> Bij een geboorteregulatie kunnen de ouders minder kinderen groot
>>>>>> brengen, en stijgt de omvang vd kerk minder snel.
>>>>> Daarom is het aanbevolen om iets meer kinderen te krijgen. en niet
>>>>> alleen om de kerk te "plezieren" maar om onze westerse maatschappijen
>>>>> van de ondergang te redden. Want zoals het nu voor staat in de
>>>>> autochtone bevolking stevenen naar een regelrechte ramp in Europa,
>>>>> door depopulatie, en later overname door wie wel meer kinderen
>>>>> krijgen: de islamieten.
>>>> Prachtig toch? daarmee zijn de taaltwisten in de Spaansche Nederlanden
>>>> voorgoed beslecht: Geen Waals of Vlaams, maar Arabisch!
>>>> Allahu Akbar! La ilaha illa Allah!
>>> Rokh ila'a dsjehennam! :-)))
>> zie: http://www.rijksmuseum.nl/aria/aria_assets/NG-VG-1-407-A?lang=nl :-P
> Dat was inderdaad in de geest der tijden, want de Franse koning
> François premier had ook al in 1536 een bondgenootschap met Suleiman
> van Turkije gesloten om Keizer Karel V een hak te zetten.
>
> Hier over die koning:
> http://nl.wikipedia.org/wiki/Frans_I_van_Frankrijk
> Hier over zijn alliantie met Sulayman I:
> http://www.infoplease.com/ce6/people/A0847149.html
Het perspectief van een van mij Turkse vrienden hierop is dat de
Europese politiek van de 16de-18de eeuw (en misschien wel tot aan WWI)
bepaald werd door de Habsburgse-Ottomaanse tegenstelling. De Turken
probeerden middels bondgenootschappen met verschillende Europese
mogendheden de Habsburgers te verzwakken. De door jou aangegeven
bondgenootschap tussen Frankrijk en Turkije is daar slechts een
voorbeeld van; denk ook aan Genoa (dat zich ernstig bedreigd voelde door
Karel V), de Nederlandse opstand, de 30-jarige oorlog in Duitsland, de
oorlog tussen Engeland en Spanje (Armada).
Wat betreft Genoa vertelde hij mij dat dat zover ging dat de Genoase
vloot hielp een Turks leger in Italie aan te land zetten. De Turkse
vloot schijnt ook een basis gehad te hebben in Marseille in het kader
van het bondgenootschap tussen Frankrijk en Turkije. Suleyman heeft
duidelijk geprofiteerd van de tegenstellingen tussen de verschillende
Europese mogendheden; hij was niet alleen een groot strateeg, maar ook
een gewiekst politicus
Daarmee ben ik het volmondig eens: de buitenlandse politiek van
Turkije was in die tijden zeker zeer intelligent gezien vanuit het
Turks standpunt: want de Drang nach Osten van de Habsburgers was een
bedreiging voor de expansiedrang van de Turken. Het feit dat deze
laatsten in Lepanto in 1571 hadden verloren werd uiteindelijk enkel
een drama voor de zeevloot. Te lande hadden ze toen en naderhand (tot
in de 19e eeuw) meer succes in de Balkan dan de Habsburgers.
--
Fusti