FW: สำหรับพม่า : ครั้งเดียว...เกินพอ เราจะหาข้อมูลเกี่ยวกับเมืองที่เราจะไป และโรงแรมที่จะพักมากกว่านี้

[Tanaporn Da]

--- On Fri, 2/24/12, Tanaporn Chinruksa <Tanapo...@thanachart.co.th> wrote: From: Tanaporn Chinruksa <Tanapo...@thanachart.co.th> Subject: FW: สำหรับพม่า : ครั้งเดียว...เกินพอ เราจะหาข้อมูลเกี่ยวกับเมืองที่เราจะไป และโรงแรมที่จะพักมากกว่านี้ To: da_ta...@yahoo.com Date: Friday, February 24, 2012, 10:25 AM        From: Charas Limsurat Sent: จ. 13/2/2555 9:37 Subject: FW: เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นกับคุณแม่ ของคุณหมอเจ้าของกระทู้ ระหว่างการเดินทางไปท่องเที่ยวในพม่า โปรดอย่าลืมตรวจสอบอุปกรณ์ไฟฟ้า และ เครื่องทำน้ำอุ่นไฟฟ้า ให้ดีก่อนเปิดสวิตช์ใช้งานนะครับ สติ(คิดรอบ สนใจ จำ คำเตือน เตือนคนรัก) ถ้าพยายามแล้ว จึงทำใจว่าถึงที่ / ในบ้านก็เกิด แต่ใช้เครื่องไฟฟ้านอกบ้านโอกาสสูง ครั้งแรกต้องเช็คให้ลูก(ถ้าเมียที่ไม่รักก็ให้ใช้คนแรก) ยิ่งไฟในห้องน้ำ + คนในประเทศที่ไม่รู้/หรือรู้แต่ไม่ติดคุก ต้องกลัวอีก 5 เท่าตัว /สรุป แม่ไฟดูดในห้องน้ำ รร. ที่พม่า ได้แต่นั่งมอง รพ. ไกล ถึงแล้วขาดหมอเก่ง-เครื่องมือ ขอบินก็รออนุมัติ 6 ชม. /มหา’รัส ทฤษฏีแต่ก็หวังดี   ----------------- พม่า ครั้งเดียว เกินพอ   ไม่ได้เข้าพันทิปนานมากแล้วเพราะตั้งแต่มาเรียนต่ออเมริกาก็ไม่ค่อยมีเวลา แต่เรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อไม่นานมานี้เป็นเรื่องสะเทือนใจมาก หลังจากที่ครอบครัวเราเริ่มทำใจได้แล้วก็คิดว่าควรจะ share เพื่อเป็นอุทาหรณ์กับผู้อื่น หวังว่าจะเป็นประโยชน์ไม่มากก็น้อยค่ะ   ปีใหม่ที่ผ่านมาดิฉันตัดสินใจลาพักร้อน หยุดการทำวิทยานิพนธ์บินกลับกรุงเทพเพราะไม่ได้กลับบ้านนานมากแล้ว เราคิดถึงยายมาก ครอบครัวเราวางแผนไว้จะไปเที่ยวพม่า 5 วัน ระหว่าง 30 ธันวา ถึง 3 มกรา เพื่อไปกราบพระธาตุต่างๆ ทั้งเจดีย์ชเวดากอง พระธาตุอินทร์แขวน พระธาตุมุเตา แล้วที่ขาดไม่ได้ต้องไปชมพระอาทิตย์ขึ้นที่ทะเลเจดีย์เมืองพุกาม (Bagan) บ้านเราเรื่องมากกับการเลือกโรงแรม อาหาร schedule มาก ๆ ค่าทัวร์ก็เลยปาเข้าไป 58,000 ต่อคน ซึ่งก็เรียกว่าแพงเลยล่ะสำหรับทัวร์ 5 วัน เรียกว่าไปด้วยความศรัทธา บ้า history จริง ๆ   หลังจากไต่เขา+นั่งเสรี่ยงขึ้นพระธาตุอินทร์แขวน ไปกราบเช้ากราบเย็น นั่งรถน้านนานไปสักการะพระธาตุมุเตา แล้วก็ขอพรทันใจที่เจดีย์ซเวดากองแล้ว ในวันปีใหม่เราบินกันแต่เช้าตรู่ไปเมืองพุกาม ที่ ๆ เค้าบอกว่าพระอาทิตย์ขึ้นสวยที่สุดในโลก เมืองนี้สวยมากจริง ๆ ทะเลเจดีย์กลางสายหมอกตอนพระอาทิตย์ขึ้น แล้วก็มี Balloon ลอยเป็นฉากหลัง   เช้าวันที่ 2 มกราคม 2555 เราตื่นกันตี สี่ตีห้า เพื่อไปดูพระอาทิตย์ขึ้น ซัก 7 โมงเช้าก็กลับมาที่โรงแรมเพื่อแยกย้ายกันอาบน้ำและกินข้าวเช้า ประมาณ 9 โมง น้องสาวตะโกนดังมาจากโทรศัพท์ว่า แม่เราโดนไฟช๊อต เราสองคนวิ่งสุดชีวิตจากห้องพักเราไปที่วิลล่าที่แม่เราพัก ภายในโรงแรม Aureum Palace Hotel โรงแรมที่ได้ชื่อว่าดีที่สุดในพม่า ฉันภาวนาขอให้เป็นแค่แผลบาดเจ็บ แต่ภาพที่ดิฉันเห็นคือ คุณพ่อของฉันกำลังปั๊มหัวใจ ผายปอดให้แม่ ภาพและขั้นตอนการช่วยชีวิตผู้ป่วยฉุกเฉินและผู้ป่วยวิกฤติที่เคยทำมานับร้อยครั้งพุ่งเข้ามาในหัว แต่ฉันไม่เคยคิดเลยว่าผู้ป่วยที่อยู่ตรงหน้าจะเป็นหม่าม้าของเรา ฉันตรวจสัญญาณชีพ รูม่านตา และทำการปั๊มหัวใจ ผายปอดต่อ เราต้องการเครื่องมือแพทย์อื่น ๆ ในการช่วยชีวิต   แต่หัวใจฉันแทบสลายเมื่อไปถึงโรงพยาบาลแห่งเดียวในระยะทาง หลายร้อยกิโลเมตร และพบว่าเครื่องไม้เครื่องมือที่ฉันที่ฉันต้องการแทบไม่มีซักอย่าง โรงพยาบาล Nyaung Oo District Hospital เปรียบเหมือนโรงพยาบาลในที่ห่างไกลในเมืองไทยย้อนไปซักห้าสิบปี เจ้าหน้าที่นอกจากหมอไม่มีใครพูดภาษาอังกฤษได้ ดิฉันสั่งการตามหน้าที่แพทย์ ร่วมกับหมอ ณ ห้องฉุกเฉิน เราได้ใส่ท่อช่วยหายใจ ให้น้ำเกลือ และยากระตุ้นหัวใจ ที่นั่นไม่มีแม้แต่เครื่องติดตามคลื่นไฟฟ้าหัวใจ (EKG monitoring) ซึ่งสำคัญมากในการดูแลและรักษาผู้ป่วยวิกฤติ   เราสองลูกสาวสลับกันนวดหัวใจแม่เราอย่างไม่ย่อท้อ ในระหว่างที่น้องชายติดต่อประสานงานให้มีเฮลิคอปเตอร์การแพทย์มารับเราอย่างเร็วที่สุด แพทย์ประจำห้องฉุกเฉินได้ลากแขนดิฉันไปพูดตามลำพังว่า หลังจากที่เราเข้ามาถึงประมาณ 1 ชั่วโมง เพื่อบอกฉันว่า “Do you know that she was dead before arrival?” เหมือนกำลังบอกฉันว่าเธอกำลังทำสิ่งที่ไม่มีหวัง หยุดและยอมรับความจริงเถอะ ฉันจึงตอบไปว่า “I know, I am also a doctor. I will not give up hope because she is my mom. If I stop it will be a point of no return.” แพทย์ผู้นั้นพยักหน้าเดินจากไป ปล่อยให้ฉันคุมการปั๊มหัวใจต่อไปอีกหลายชั่วโมง   เราพยายามจะหาเครื่องบินการแพทย์จากโรงพยาบาลที่เมืองไทย แต่ก็ไม่สามารถลงจอดรับเราได้เพราะประเทศนี้ไม่อนุญาต ต้องขออนุญาตกันเป็นวัน ๆ   น้องชายเราเดินเข้ามาบอกว่าเราไม่มีทางเลือกที่ดีเลย เราอาจจะขึ้นรถตู้โรงพยาบาลที่ไม่มีเครื่องมือแพทย์อะไรเลยตามทางลูกรังอีก 5 ชั่วโมงไปโรงพยาบาลมัณฑะเลย์ หรือ รอเครื่องบินโดย Bagan Airline ที่จะมารับในอีก 6 ชั่วโมงเข้าย่างกุ้ง   ถ้าจะบอกให้เราปั๊มหัวใจไปอีก 5 ชั่วโมงแล้วแม่เราจะฟื้น เราก็จะทำแน่นอน แต่ฉันรู้อยู่เต็มอกว่าความจริงคืออะไร ฉันรู้ว่าทุกนาทีที่ผ่านไปมันหมายถึงโอกาสที่น้อยลงเรื่อย ๆ กับหัวใจที่หยุดเต้นมาหลายชั่วโมงกับรูม่านตาที่ไม่ตอบสนองอะไรเลย กับร่างกายของแม่ที่เปลี่ยนไปเรื่อย ๆ เราเริ่มยอมรับความจริงบ้าง   เราทำทุกอย่างที่ปัญญาเราพอจะคิดได้ เราไม่เคยหมดหวังตลอดเวลาหลายชั่วโมงที่เรา CPR (ปั๊มหัวใจ) แม่เรา แต่เวลาที่ผ่านไปหลายชั่วโมงทำให้เราค่อย ๆ ตระหนักความจริงว่าเราไม่สามารถทำอะไรได้ดีไปกว่านี้อีกแล้ว เรากอดร่างที่ไร้วิญญาณของแม่ หูแนบที่หน้าอกของท่าน ภาวนาขอปาฏิหาริย์ให้ท่านมากระซิบว่าอย่าเพิ่งหยุดปั๊มหัวใจฉันเลย  ฉันได้ยินแค่ความว่างเปล่าจากหน้าอกท่าน กับเสียงหัวใจเจ็บ ๆ ของตัวเอง   ฉันตรวจคลื่นไฟฟ้าหัวใจด้วยเครื่องรุ่นโบราณสุด ๆ เป็นครั้งสุดท้ายซึ่งแสดงเพียงเส้นขีดตรงไร้สัญญาณไฟฟ้าหัวใจ…..   เราสามคนพี่น้องกอดกัน ตอนที่ฉันถามว่า “ทุกคนทำใจได้นะ ถ้าจะประกาศว่าแม่เราเสียชีวิตแล้ว” ทุกคนพยักหน้าทั้งน้ำตา และคิดว่าเราทุกคนได้ทำเต็มที่แล้ว เรากอดร่างของแม่ด้วยความรัก ก่อนที่จะดำเนินการทางการแพทย์และทางกฎหมายต่อไป   ...การบอกข่าวร้าย...ไม่ว่ากับคนป่วยหรือญาติ เป็นสิ่งที่ฉันลำบากใจที่สุดในอาชีพของฉัน แต่วันนั้นเราต้องโทรกลับบ้้าน เราต้องโทรบอกพี่ชาย พี่สะใภ้ที่อยู่บ้านเลี้ยงลูก ๆ ตัวน้อย เราเศร้าที่สุด ตอนแค่คิดว่าเราจะบอกคุณยายยังไง   ฉันดูแลร่างไร้วิญญาณของแม่ด้วยความรัก ช่างโชคดีที่มีโอกาสได้แต่งตัว แต่งหน้า หวีผม สวมรองเท้าให้ เราจัดดอกไม้ธูปเทียนไว้ในมือท่าน ก่อนบรรจุท่านลงในหีบศพ คุณแม่ของฉันสวยเหลือเกิน ร่างกายภายนอกท่านไม่มีบาดแผลใด ๆ ใบหน้าของท่านดูสงบ สบาย ฉันกอดท่านเป็นครั้งสุดท้ายด้วยความรัก   ขั้นตอนทางกฎหมายของพม่านั้นต้องใช้เวลาถึง 7 วันในการส่งร่างชาวต่างชาติกลับมาตุภูมิ เดชะบุญที่ได้รับความช่วยเหลือ และความเมตตาทั้งจากสถานทูตไทยในพม่า เจ้าหน้าที่การบินไทย และเจ้าหน้าที่ระดับสูงของโรงแรมที่เราไปพัก เราจึงสามารถนำร่างแม่กลับมาที่กรุงเทพในเวลา 2 วันครึ่ง จึงขอกราบขอบพระคุณทุกท่านที่เกี่ยวข้อง มา ณ ที่นี้ด้วย   คิดย้อนกลับไปในเวลานั้น สิ่งที่สำคัญที่สุดเมื่อเกิดเหตุการณ์ไม่คาดฝันคือ เราทุกคนต้องมีสติ เพราะถ้าไม่มีสติแล้ว เราจะไม่สามารถทำอะไรได้เลย ภาพที่ฉันได้เห็นได้เรียนรู้คือ คนเราเกิดมาก็มีแต่ตัวแต่ตอนตายนั้น แม้แต่ตัวก็เอาไปไม่ได้สิ่งที่เหลือในใจของทุกคนคือ คุณธรรมความดีของท่านที่ทำเอาไว้ คำสอนสุดท้ายที่ได้จากแม่ คือ สัจธรรมว่าทุกอย่างตั้งอยู่ก็ต้องดับไป ไม่มีอะไรแน่นอน ความไม่แน่นอนสิคือความแน่นอน   พระคุณของแม่ที่มีต่อลูกนั้นยิ่งใหญ่อย่างที่เพลงเด็ก ๆ ร้องว่า “จะเอาโลกมาแทนปากกา แล้วเอานภามาแทนกระดาษ เอาน้ำหมดมหาสมุทรแทนหมึกวาด ประกาศพระคุณไม่พอ” ข้าพเจ้าโชคดีที่ตลอดชีวิตของดิฉัน แม่คอยมากอด มาหอม แสดงความรัก ให้กำลังใจ เวลาทุกข์ หรือกังวล ไม่ว่าจะมีเรื่องทุกข์ร้อนอย่างไร คำพูดเพียงไม่กี่ประโยคจากท่าน เราก็คลายทุกข์กังวลได้ทันที วันนี้แม้หม่าม้าหมดกรรมไปแล้ว แต่ทุกคำพูดคำสอนของหม่าม้าจะอยู่ในใจลูกเสมอค่ะ   เช้าวันนี้หลังจากหายตัวไปเดือนนึง เราเข้าไปเจออาจารย์ฝรั่งเอาหนังสือที่ระลึกงานศพไปให้เค้า เค้ากอดเราแน่นมากแล้วก็แสดงความเสียใจ เค้าฟังเรื่องที่เกิดกับเราแล้วก็น้ำตาไหลพราก เราคุยกันว่าเราควรจะเตือนคนอื่นเกี่ยวกับเรื่องที่เกิดขึ้น เค้าบอกว่าโศกนาฏกรรมไม่ควรเกิดขึ้นอีก ก็เลยเป็นที่มาของกระทู้นี้ค่ะ   มันเป็นความผิดพลาดทางเทคนิกของโรงแรม เป็นการขาดความรู้ของคนวางสายไฟ เป็นความเลินเล่อประมาทไม่ตรวจสอบ เป็นเพราะใช้สายไฟคุณภาพต่ำ หรือ เป็นแค่ความมักง่ายมองข้ามเรื่องความปลอดภัย เราไม่รู้หรอก   รู้แต่ไม่อยากให้เกิดขึ้นกับใครอีกเลย โรงพยาบาลก็บอกเองว่ามีชาวต่างชาติมาเสียชีวิตที่เมืองนี้มาก่อนแล้ว   อย่าไปพักที่โรงแรมนี้ หรือโรงแรมในเครือนี้เลย   อยากให้คนที่ได้อ่านคิดหนัก ๆ เลย ถ้าคุณกำลังจะไป หรือวางแผนจะไปพม่า เราชอบประเทศนี้ เรารักความน่ารักคนประเทศนี้ แต่มันไม่คุ้มเลยค่ะ   อย่าไปเลยพม่า อย่าไปเลยพุกาม   ตอนที่เราไปแจ้งเรื่องที่อำเภอ ตอนกลับมาเมืองไทยแล้ว เจ้าหน้าที่บอกว่ามีคนไทยคนอื่นที่เสียที่พม่า หลายวันมากแล้วก็ยังนำศพกลับมาไม่ได้เพราะข้อกฎหมาย ความล่าช้าราชการที่นั่นและความล้าหลังของระบบ   สำหรับเรา : เราจะไม่ไปเที่ยวที่ ๆ การแพทย์ไม่เจริญอีกแล้ว เราจะไม่ไปที่ ๆ คนส่วนใหญ่พูดภาษาอังกฤษไม่ได้ถ้าไม่จำเป็น   ที่ ๆ สัญญาณโทรศัพท์ไม่ดี ไม่มี internet อยากขอความช่วยเหลือจากใครก็ทำได้ยาก ก็ไม่อยากไป   เราจะหาข้อมูลเกี่ยวกับเมืองที่เราจะไป และโรงแรมที่จะพักมากกว่านี้ จะตามไปอ่าน review เยอะๆๆๆๆ   เพิ่งอ่านเจอใน trip advisor ว่าเหตุการณ์ไฟดูด เคยเกิดขึ้นกับอีกครอบครัวหนึ่งมาแล้วในโรงแรมนี้ ถ้ารู้ก่อน เราคงไม่ไป...   สำหรับคนอ่าน : อยากให้กลับบ้านไปกอดพ่อ กอดแม่ ขออโหสิกรรมถ้าเราเคยทำอะไรไม่ดีกับท่าน   อยากให้ช่วยบอกต่อเกี่ยวกับเหตุการณ์นี้ เพื่อเป็นอุทาหรณ์ และข้อมูลการวางแผนท่องเที่ยว เดินทาง   สำหรับชาวพุทธ : หมั่นรักษาศีล เจริญสติ ทำบุญทำทาน   อยากให้ทุกคนใช้ชีวิตด้วยความไม่ประมาท   สำหรับพม่า : ครั้งเดียว...เกินพอ   ความจริงเบื้องหลังคืออะไร เราก็ตอบไม่ได้ค่ะ ไม่รู้ว่าเป็นเพราะไฟฟ้าลัดวงจร ไม่ได้วางสายดิน หรืออะไร เราก็ไม่ค่อยมีความรู้ด้านไฟฟ้า แล้วหลังจากเหตุการณ์ก็มัวแต่วุ่นที่โรงพยาบาล ต่อให้มีหลักฐานอะไรก็คงโดนเจ้าหน้าที่โรงแรมเคลียร์ไปแล้ว   เหตุการณ์เกิดตอนที่แม่เรากำลังจะอาบน้ำ คุณพ่อบอกว่าได้ยินเสียงคุณแม่ร้องมาจากห้องอาบน้ำ พอวิ่งไปดูก็พบว่าคุณแม่นอนนิ่งอยู่ที่พื้นยังไม่ได้เปิดน้ำด้วยซ้ำ มือสองข้างกุมหัวฝักบัว คุณพ่อนึกว่าแม่ลื่นล้มธรรมดาเพราะพื่นหินมันลื่นมาก ก็จะช่วยแม่ลุกขึ้นมา แต่พอท่านคว้ามือไปจับจะเอาฝักบัวออก ท่านก็โดนไฟดูดด้วยเป็นเวลานานพอสมควร เดชะบุญที่ท่านไม่ได้เป็นอะไรไปมากกว่าแผลไหม้พุพองตามทิศทางกระแสไฟฟ้าเข้าออก หลังจากที่คุณพ่อหลุดมาได้ก็ปั๊มหัวใจคุณแม่ ท่านพยายามเรียกให้คนช่วย แต่กว่าจะมีคนมาก็ซักพักใหญ่ กว่าจะมีคนโทรมาบอกดิชั้นก็หลังจากนั้นไปอีกซักพักค่ะ   จากคุณ         : forMiciD_กรดมดผสมน้ำผึ้ง เขียนเมื่อ       : 31 ม.ค. 55       UOB EMAIL DISCLAIMER Any person receiving this email and any attachment(s) contained, shall treat the information as confidential and not misuse, copy, disclose, distribute or retain the information in any way that amounts to a breach of confidentiality. If you are not the intended recipient, please delete all copies of this email from your computer system. As the integrity of this message cannot be guaranteed, neither UOB nor any entity in the UOB Group shall be responsible for the contents. Any opinion in this email may not necessarily represent the opinion of UOB or any entity in the UOB Group.

 

---------------------------------- Confidentiality and Disclaimer This e-mail and any attachments hereto (the E-mail) may contain information which is confidential and/or proprietary and transmitted for the sole use of the recipient(s) named above and for the intended purpose only. If you are not the intended recipient of the E-mail, you are hereby notified that any review, copy, retransmission, distribution, or use of the E-mail in any manner for any purpose is strictly prohibited and please notify the sender, delete the original of the E-mail and destroy all copies immediately. Bangkok Bank accepts no responsibility for any mis-transmission or virus contamination of, or interference with, the E-mail, or for any loss or damage that may be incurred as a result of the use of any information contained in the E-mail.

The information contained in this communication is confidential and may be legally privileged. It is intended solely for the individual or entity to whom it is addressed and others authorized to receive it. If you are not the intended recipient you are hereby notified that any disclosure, copying, distribution or taking action in reliance of the contents of this information is strictly prohibited and may be unlawful. THANACHART GROUP is neither liable for the proper and/or complete transmission of the information contain in this communication nor any delay in its receipt.

If you have received this email in error, please notify us immediately by returning this email or telephone, and then destroy the original message and delete such message from your system.