Fwd: အခ်စ္ရဲ႕ဒိတ္လြန္ေန႔စဲြ
7 views
Skip to first unread message
Straw Berry
Jun 8, 2011, 10:27:56 AM6/8/11
to tharnge158, orchid orc256, cro wn, leonin...@gmail.com, batch...@googlegroups.com
---------- Forwarded message ----------
From: zmo zmo <zmo...@gmail.com>
Date: 2011/6/8
Subject: အခ်စ္ရဲ႕ဒိတ္လြန္ေန႔စဲြ
To:
လုပ္ေဖာ္ကိုင္ဖက္ေတြနဲ႔ စကားစျမည္းေျပာျဖစ္တိုင္း လင္မယားသံေယာဇဥ္အေၾကာင္းနဲ႔ လန္းဆန္းတဲ့အိမ္ေထာင္ေရးအေၾကာင္းေတြ ကၽြန္မတို႔ေျပာျဖစ္ၾကတယ္။ အိမ္ေထာင္သက္ ႏွစ္အၾကာႀကီးထဲမွာ လင္ေယာက္်ားနဲ႔ ခ်စ္ခင္သင့္ျမတ္ေနတဲ့ကၽြန္မကို လုပ္ေဖာ္ကိုင္ဖက္ေတြက အားက်ၾကတယ္။ ကၽြန္မကို အခ်စ္နဲ႔အိမ္ေထာင္ေရးအေၾကာင္း စာအုပ္ထုတ္ပါလို႔ အႀကံေပးၾကတယ္။ တကယ္ေတာ့ လုပ္ေဖာ္ကိုင္ဖက္ေတြ ေျပာသေလာက္လည္း ကၽြန္မ,မစြမ္းပါဘူး။ ဒါေပမဲ့ ကၽြန္မရဲ႕ထင္ျမင္ယူဆခ်က္တခ်ဳိ႕ကို အမ်ားနဲ႔မွ်ေဝလိုက္ပါတယ္။
အခ်စ္ဆိုတာ ဘာလဲ?
အခ်စ္ဆိုတာ ဘာလဲ? ဒီေမးခြန္းနဲ႔ပတ္သက္ၿပီး လူတိုင္းရဲ႕အေျဖက ေယာင္တဝါးဝါးျဖစ္မယ္ ထင္ပါတယ္။ တကယ္လည္း အခ်စ္မွာ တိက်တဲ့အဓိပၸာယ္ သတ္မွတ္ခ်က္မရွိခဲ့ပါဘူး။ အခ်စ္ဆိုတာ ခ်စ္သူႏွစ္ဦးၾကားက ခ်ဳိၿမိန္တဲ့ခံစားမႈတစ္မ်ဳိးျဖစ္တယ္။ ခ်စ္သူကို တမ္းတလိုက္ရံုနဲ႔ ႏႈတ္ခမ္းေထာင့္စြန္းေလးက မသိမသာ ေကြးတက္သြားၿပီး ရင္ခုန္သြားေစတဲ့အရာျဖစ္တယ္။
ဒါမွမဟုတ္ အခ်စ္ဆိုတာ က်ီစယ္တတ္တဲ့နတ္သူငယ္နဲ႔တူၿပီး ျမင္ေတြ႔သူတိုင္းကို ေပ်ာ္ရႊင္တဲ့ခံစားမႈေတြ ေပးတယ္။ ေသြးေၾကာထဲထိေတာင္ ေပ်ာ္ရႊင္တဲ့သံစဥ္ေလးေတြ စီးဆင္းေစတယ္။
ဒါမွမဟုတ္ အခ်စ္ဆိုတာ မ်ဳိးေစ့တစ္ေစ့ျဖစ္တယ္။ အဲဒီမ်ဳိးေစ့ကို သင့္ေတာ္မွန္ကန္တဲ့ လူအေပၚမွာ ပ်ဳိးၿပီး ႏွလံုးေသြးနဲ႔ သြန္းေလာင္းမယ္၊ ဂရုတစိုက္နဲ႔ ပိုးမႊားေတြကို သုတ္သင္ခဲ့မယ္ဆိုရင္ လွပတဲ့ပန္းပြင့္ေတြပြင့္ၿပီး ေပ်ာ္ရႊင္တဲ့အသီးေတြကို ခံစားရမွာျဖစ္တယ္။
ဒါမွမဟုတ္ အခ်စ္ဆိုတာ စိတ္ကိုထံုထိုင္း၊ ျမဴးၾကြေစတဲ့ေဆးျဖစ္တယ္။ အခ်စ္နဲ႔ေတြ႔ဆံုသူေတြဟာ ထံုထံုထိုင္းထိုင္းျဖစ္ႏိုင္တယ္။ အခ်စ္နဲ႔ပတ္သက္တဲ့ စိန္ေခၚမႈေတြကိုလည္း သတိၱရွိရွိ ရင္ဆိုင္ႏိုင္တယ္။ အခ်စ္ဟာ ေရာဂါေဝဒနာကို ကုသေပ်ာက္ကင္းေစႏိုင္တဲ့ ေဆးတစ္မ်ဳိးျဖစ္သလို ေဘးသင့္ေစတတ္တဲ့ေဆးလည္း ျဖစ္တယ္။ အခ်စ္နဲ႔ပတ္သက္တဲ့ ေတြေဝျခင္း၊ ျငင္းခုန္ရန္ျဖစ္ျခင္း၊ သံသယရွိျခင္း၊ ထိခိုက္နာက်င္ေစျခင္း စတာေတြဟာ အခ်စ္ေဘးသင့္တာေတြျဖစ္တယ္။ ဒါေပမဲ့လည္း ဒီေဘးသင့္တာေတြက အခ်စ္ကို လိုခ်င္ေတာင့္တသူေတြ၊ ကိုးကြယ္ခ်င္သူေတြရဲ႕ ေျခလွမ္းကို မဟန္႔တားႏိုင္ခဲ့သလို အခ်စ္အေၾကာင္း ကဗ်ာေတြ၊ စာေတြဖဲြ႔ေနသူေတြရဲ႕ ကေလာင္သြားကိုလည္း မတံုးေစခဲ့ပါဘူး။ အခ်စ္မရွိတဲ့ဘဝမွာ ျပည့္စံုလွပတဲ့ဘဝမဟုတ္သလို အခ်စ္မရွိတဲ့ေန႔ရက္ေတြက တကယ့္ေန႔ရက္မဟုတ္ဘူးလို႔ ကၽြန္မထင္ပါတယ္။
အခ်စ္မွာ ဒိတ္လြန္ေန႔စဲြရွိသလား?
အခ်စ္မွာ ဒိတ္လြန္ေန႔စဲြရွိသလား? တကယ္လို႔ရွိခဲ့ရင္ ဘယ္ေလာက္တာရွည္ခံသလဲ?
အခ်စ္မွာ အခ်စ္ရဲ႕သက္တမ္းရွိတယ္လို႔ ကၽြန္မထင္တယ္။ အခ်စ္မွာ အခ်စ္ရဲ႕အသက္အေငြ႔ေတြ တျဖည္းျဖည္း ေပ်ာက္ဆံုးကုန္ခဲ့ရင္ အခ်စ္ေသဆံုးသြားတာ မဟုတ္ဘူး။ မိသားစုသံေယာဇဥ္အျဖစ္ အဆင့္တက္သြားတာျဖစ္တယ္။ မိသားစုသံေယာဇဥ္အျဖစ္ ေျပာင္းသြားတာဟာ အခ်စ္ေသဆံုးသြားတာျဖစ္တယ္လို႔ လူတခ်ဳိ႕က ဆိုၾကတယ္။ ဒါကုိ ကၽြန္မ သေဘာမတူခဲ့ဘူး။ လူတိုင္းသိနားလည္တဲ့ ဥပမာနဲ႔ခိုင္းႏႈိင္းျပရရင္ မိသားစုသံေယာဇဥ္အျဖစ္ ေျပာင္းသြားတဲ့အခ်စ္က ခ်စ္သူနဲ႔သင့္ကို ဘယ္လက္နဲ႔ညာလက္အျဖစ္ ျဖစ္ေစၿပီး တဲြလက္ကို ခိုင္ၿမဲေစတာျဖစ္တယ္။ ဒါဟာ အခ်စ္ရဲ႕ အျမင့္ဆံုး အထြတ္အထိပ္ျဖစ္တယ္။ ဘယ္လက္တစ္ဖက္ပဲျဖစ္ျဖစ္ တဲြလက္ၿမဲဖို႔ ေနာက္လက္တစ္ဖက္ လိုအပ္လို႔ျဖစ္တယ္။ လက္တစ္ဖက္မဲ့တာနဲ႔ ျပည့္စံုတဲ့ခႏၶာကိုယ္ကို မရႏိုင္ေတာ့ပါဘူး။
အခ်စ္ရဲ႕ ဒိတ္လြန္ေန႔စဲြဟာ ထာဝရျဖစ္တယ္။ ကၽြန္မရဲ႕ဆရာတစ္ေယာက္က ေျပာဖူးတယ္... "ကဗ်ာႏွလံုးသားနဲ႔ အရာရာကိုၾကည့္ျမင္ရင္ အရာရာတိုင္းက ကဗ်ာပါ"တဲ့။ ဒါေၾကာင့္ ကၽြန္မလည္းေျပာခ်င္ပါတယ္... "အခ်စ္ရဲ႕ဒိတ္လြန္ေန႔စဲြကို သင္ဘယ္ေလာက္သတ္မွတ္ရင္ အခ်စ္က ဘယ္ေလာက္တာရွည္ခံပါတယ္"လို႔...
အခ်စ္ကိုေရြးတာလား? အိမ္ေထာင္ေရးကို ေရြးတာလား?
တခ်ဳိ႕အခ်စ္ေတြက ဘဝရဲ႕အစမ္းသပ္ကို မခံႏိုင္ခဲ့ၾကဘူး။ ခါးသီးတဲ့ဘဝရဲ႕ သံေျခဖေႏွာင့္ေအာက္မွာ ေသဆံုးသြားတတ္ၾကတယ္။ တခ်ဳိ႕ အိမ္ေထာင္ေရးက အခ်စ္ကိုေပါက္ဖြားေစတယ္။ ဒါေၾကာင့္ သင့္ေတာ္မွန္ကန္တဲ့အခ်စ္နဲ႔ အိမ္ေထာင္ေရးကို ေရြးတတ္ဖို႔ အေရးႀကီးတယ္။
ေပ်ာ္ရႊင္ျခင္းဆိုတာ အခ်စ္ေတြ အမွတ္တမဲ့ဓာတ္ျပဳၿပီး ျဖစ္လာတဲ့ ဓာတုတုန္႔ျပန္မႈေတြ မဟုတ္ဘူး။
ေပ်ာ္ရႊင္ျခင္းဆိုတာ အိမ္ေထာင္ေရးထဲက မၿငိမ္းတဲ့အခ်စ္မီးကို ရွာေဖြတာျဖစ္တယ္။ ဒါေၾကာင့္ အိမ္ေထာင္ေရးအတြက္ "သင့္ေတာ္မွန္ကန္တဲ့လူ" ေတြ႔ႏိုင္ဖို႔ ပိုအေရးႀကီးတယ္။ သင့္ေတာ္မွန္ကန္တဲ့လူအေပၚမွာသာ အခ်စ္မီးကို ဘဝဆံုးအထိ မၿငိမ္းတမ္းထြန္းညႇိႏိုင္မွာျဖစ္တယ္။
ေပ်ာ္ရႊင္တဲ့အိမ္ေထာင္ေရးအတြက္ ဘာလိုအပ္သလဲ?
အခ်စ္
ေပ်ာ္ရႊင္တဲ့အိမ္ေထာင္ေရးအတြက္ အခ်စ္ လိုအပ္တယ္။ ရူးရူးသြပ္သြပ္ခ်စ္တဲ့ အခ်စ္မ်ဳိးမဟုတ္ဘဲ နည္းအမ်ဳိးမ်ဳိးနဲ႔ ထုတ္ေဖာ္ျပတဲ့အခ်စ္မ်ဳိးျဖစ္တယ္။ ဥပမာ-- ဂရုစိုက္တဲ့အခ်စ္၊ ကရုဏာအခ်စ္၊ တန္ဖိုးထားတဲ့အခ်စ္ေတြျဖစ္တယ္။ အမ်ဳိးသမီးရႈေထာင့္ကေန ေျပာရရင္ စီးပြားေရးလုပ္ငန္းေတြမွာ ေအာင္ျမင္ေနတဲ့ အမ်ဳိးသမီးပဲျဖစ္ျဖစ္၊ အိမ္ေထာင့္တာဝန္ထမ္းေဆာင္ေနတဲ့ အမ်ဳိးသမီးပဲျဖစ္ျဖစ္ သူတို႔ရဲ႕ရင္ဘတ္ အနက္ရႈိင္းဆံုးေနရာမွာ အခ်စ္ကို ေတာင့္တေမွ်ာ္လင့္တတ္ၾကတယ္။ တစ္ခါတေလမွာ အိမ္ေထာင္ေရးထဲက အခ်စ္ဟာ ရိုးရွင္းသာမန္လြန္းပါတယ္။ ရိုးရွင္းတဲ့ အေပြ႔အဖက္ေလးတစ္ခု၊ ဂရုစိုက္တဲ့ စကားတစ္ခြန္း၊ ၾကင္နာတဲ့ အၾကည့္တစ္ခ်က္၊ ေရေအးေလးတစ္ခြက္၊ တိုရွင္းတဲ့ စာတိုေလးတစ္ေၾကာင္း၊ စိတ္လိုလက္ရ အၿပံဳးေလးတစ္ခုက သင့္အနားမွာရွိတဲ့ အမ်ဳိးသမီးကို ကာလအတိုင္းအတာတစ္ခုအထိ ဒါမွမဟုတ္ တစ္သက္တာ ေပ်ာ္ရႊင္မႈေတြျဖစ္ေစပါတယ္။ အဓိက,က သင့္စိတ္ထဲမွာ ဇနီးမယားအတြက္ အဆံုးမ့ဲတဲ့အခ်စ္ ရွိေနဖို႔ပဲ လိုပါတယ္။
အမ်ဳိးသားရူေထာင့္ကေန ေျပာရရင္ သူတို႔ဟာ အိမ္ေထာင့္တာဝန္၊ မိသားစုတာဝန္၊ အလုပ္စတဲ့ ဖိအားေတြနဲ႔ စိတ္ပင္ပန္း၊ လူပင္ပန္းရတာမို႔ ပိုအားနည္းေပ်ာ့ညံ့ၿပီး အခ်စ္ကို ပိုလိုအပ္ပါတယ္။ ထိခိုက္ဒဏ္ရာရတဲ့ ကေလးငယ္ဟာ ေခ်ာ့ေမာ့ဂရုစိုက္တာကို ပိုလိုအပ္သလိုမ်ဳိး ဇနီးမယားျဖစ္သူေတြက ကိုယ့္လင္ေယာက္်ားကို ပိုၾကင္နာ၊ ပိုခ်စ္ခင္တတ္ဖို႔ လိုအပ္ပါတယ္။
နားလည္မႈ၊ ခြင့္လြတ္မႈ
အလုပ္က အေျပာထက္သာတယ္ ဆိုတဲ့စကားက အိမ္ေထာင္ေရးမွာလည္း သံုးဖို႔သင့္ေတာ္တယ္။ ဒ႑ာရီဆန္ဆန္ခ်စ္ခဲ့ၾကၿပီး သာမန္လက္ေတြ႔ဘဝကို အတူျဖတ္ေက်ာ္ၾကေတာ့ အိမ္ေထာင္တာဝန္၊ မိသားစုတာဝန္၊ လင္ဝတၱရား၊ မယားဝတၱရား စတဲ့အရာေတြၾကားမွာ ကၽြန္မတို႔ အသက္ရႈၾကပ္ခဲ့ၾကရတယ္။ တျခားတစ္ေယာက္က ေမာပန္းပင္ပန္းလာတဲ့အခါ အျခားတစ္ေယာက္ကို ဂရုစိုက္ဖို႔ လ်စ္လ်ဴရႈမိတတ္ၾကတယ္။ အဲဒီအခါ နားလည္ေပးတတ္ဖို႔ လိုအပ္တယ္။ တစ္ခါတေလ သူျပဳမႈတတ္တဲ့ ကိုယ္မႏွစ္သက္တဲ့ အျပဳအမႈေလးေတြကိုလည္း ခြင့္လြတ္ေပးတတ္ဖို႔ လိုအပ္တယ္။
အိမ္ေထာင္ေရးမွာျဖစ္ျဖစ္၊ ခ်စ္ေနၾကတဲ့ ခ်စ္သူႏွစ္ဦးမွာျဖစ္ျဖစ္ အမွားတစ္ခုက်ဴးလြန္တတ္ၾကတယ္။ အဲဒီအမွားက တစ္ဖက္သားရဲ႕အျပဳအမႈ၊ အထင္အျမင္ကုိ ကၽြန္မတို႔ သတ္မွတ္ထားတဲ့ပံုစံထဲ ဝင္ေအာင္ ေမွ်ာ္လင့္တာျဖစ္တယ္။ ဒါဟာ ေမွ်ာ္လင့္လို႔ရႏိုင္ေပမယ့္ အတင္းအဓမၼေတာ့ လုပ္ယူလို႔မရႏိုင္ပါဘူး။ တကယ္လို႔ သူ႔ကိုတကယ္ခ်စ္ရင္ သူ႔ရဲ႕အားနည္းခ်က္ကိုလည္း ကၽြန္မတို႔ လက္ခံတတ္ရမယ္။ ႏွစ္သက္လို႔ ေရြးခ်ယ္ခဲ့တဲ့ လူတစ္ေယာက္ကို အပင္ပန္းခံၿပီး ဘာလို႔သြားေျပာင္းလဲေနဦးမလဲ? အခ်င္းခ်င္းခ်စ္ၾကတဲ့ လူႏွစ္ဦးမွာရွိတဲ့ ျခားနားခ်က္ေတြဟာ ကဲြျပားတဲ့နည္းလမ္းနဲ႔ ကၽြန္မတို႔ အခ်င္းခ်င္းသင္ယူႏိုင္ဖို႔ပဲ ျဖစ္တယ္။ တစ္ဖက္သားရဲ႕ကိုယ္ေပၚကေန တစ္ဖက္သားရဲ႕ႏွစ္လိုမႈကို ကၽြန္မတို႔ရွာေဖြရတယ္။ ကိုယ္ခ်စ္တဲ့သူ႔ကိုယ္ေပၚက ရလာတဲ့ႏွစ္လိုမႈေတြဟာ ကၽြန္မတို႔ကို အေကာင္းျမင္တဲ့သက္ေရာက္မႈ ေပးပါတယ္။
ယံုၾကည္မႈ
ယံုၾကည္မႈဆိုတာ အိမ္ေထာင္ေရးထဲမွာ ႏွလံုးသားအခ်င္းခ်င္းကို တဲြခ်ည္ထားတဲ့ ႀကိဳးတစ္ေခ်ာင္းျဖစ္တယ္။ သက္သက္သာသာ တဲြခ်ည္ထားတဲ့ႀကိဳးျဖစ္လည္း ၿပီးျပည့္စံုတဲ့ အိမ္ေထာင္ေရးကို တည္ေဆာင္ႏိုင္ပါတယ္။ တရားသူႀကီးေရွ႕မွာ၊ က်မ္းစာေရွ႕မွာ၊ ဘုရားသခင္ေရွ႕ေမွာက္မွာ တဘက္သားထံ ယံုၾကည္မႈကို ကၽြန္မတိုအပ္ႏွံ႔ၾကတယ္။ သင္ယံုၾကည္တဲ့မိန္းကေလးကို ဇနီးမယားအျဖစ္ သင္လက္ထပ္ထိမ္းျမားတယ္။ ဆင္းရဲခ်မ္းသာပါေစ၊ အို၊ နာ၊ ေသပါေစ မစြန္႔လြတ္၊ မခဲြခြာစတမ္း လိုလိုလားလား သင္ဂတိျပဳတယ္။ ဒီအခ်ိန္မွာ ယံုၾကည္မႈက ၿပံဳးၿပံဳးရႊင္ရႊင္နဲ႔ အထီးက်န္တဲ့လက္တစ္ဖက္ကို အျခားေႏြးေထြးတဲ့လက္တစ္ဖက္ထဲ ထည့္ေပးလိုက္တယ္။
အခုေခတ္ အိမ္ေထာင္ေရးမွာ ယံုၾကည္မႈဆိုတာ ႏွလံုးသားခ်င္းခ်င္းကို တဲြခ်ည္ထားတဲ့ ႀကိဳးတစ္ေခ်ာင္းျဖစ္တယ္။ လြတ္သင့္ရင္လြတ္၊ ရုတ္သင့္ရင္ရုတ္မွ အိမ္ေထာင္ေရးကို ပိုခိုင္ၿမဲေစမွာျဖစ္တယ္။ လွပျပည့္စံုတဲ့ အိမ္ေထာင္ေရးဆိုတာ ယံုၾကည္မႈေပၚ အုတ္ျမစ္ခ် တည္ေဆာက္ထားတာျဖစ္တယ္။ အိမ္ေထာင္ဖက္ခ်င္း တစ္ဦးအေပၚတစ္ဦးယံုၾကည္မႈက အခ်စ္ကို ပိုဆတိုးေစပါတယ္။
ပြင့္လင္းမႈ
ယံုၾကည္မႈက အိမ္ေထာင္ေရးမွာ မရွိမျဖစ္တဲ့ လိုအပ္တဲ့အခ်က္ျဖစ္တယ္။ ယံုၾကည္မႈရဲ႕ေရွ႕ေဆာင္က ပြင့္လင္းမႈျဖစ္တယ္။ ေပ်ာ္ရႊင္တဲ့အိမ္ေထာင္ေရးဆိုတာ အခ်စ္ရွိရံုနဲ႔တင္၊ အခ်င္းခ်င္း နားလည္ခြင့္လြတ္မႈ ရွိရံုနဲ႔တင္ မလံုေလာက္ဘဲ ပြင့္လင္းမႈလည္းရွိဖို႔ လိုအပ္တယ္။ တခ်ဳိ႕ပြင့္လင္းမႈက လူကိုထိခိုက္နာက်င္တတ္ေစတယ္ ဆိုေပမယ့္ မေျပာမျဖစ္ အေျခအေနမ်ဳိးနဲ႔ ရင္ဆိုင္လာရတဲ့အခါ ပိုထုတ္ေဖာ္ေျပာသင့္ပါတယ္။ အိမ္ေထာင္ေရးထဲက လူႏွစ္ေယာက္ဟာ အုပ္စုတစ္စုျဖစ္တယ္။ ဘာပဲျဖစ္ေနျဖစ္ေန ႏွစ္ဦးစလံုး ရင္ဆိုင္ရမွာ၊ တာဝန္ယူရမွာျဖစ္တယ္။ ဘဝဟာ ဘယ္ေလာက္ပဲ ခါးသီးခက္ခဲလည္း ႏွစ္ဦးသား အတူလက္တဲြ ရင္ဆိုင္ေျဖရွင္းၾကတာမို႔ အခါးထဲကေန ေပ်ာ္ရႊင္ျခင္းေတြကို ႏွစ္ဦးသား ခံစားၾကရပါလိမ့္မယ္။
အခ်င္းခ်င္း ေျပာဆိုဆက္ဆံမႈ
စိတ္ပညာရွင္ Leo F. Buscaglia က "အခ်စ္ဆိုတာ ႏွလံုးသားထဲမွာ တခဏသာ ျဖစ္ေပၚလာတဲ့အရာ မဟုတ္ဘူး။ အခ်စ္ဆိုတာ လူႏွစ္ေယာက္ အုတ္တစ္ခ်ပ္၊ သဲတစ္ပြင့္နဲ႔ ႀကိဳးစားတည္ေဆာက္ထားတဲ့ ကမာၻျဖစ္တယ္။ အဲဒီလိုတည္ေဆာက္ဖို႔ အခ်ိန္လိုတယ္၊ စိတ္ႏွလံုးရွိဖို႔ ပိုလိုအပ္တယ္" လို႔ ဆိုခဲ့တယ္။ ဒီလိုႀကိဳးစားတည္ေဆာက္ေနတဲ့ ဘဝထဲမွာ အခ်င္းခ်င္းေျပာဆိုဆက္ဆံမႈက ေခ်ာဆီသဖြယ္ အသံုးဝင္တယ္။ အိမ္ေထာင္ေရးတစ္ခုမွာ ေအာက္ကအဆင့္ ၄ဆင့္ကို ျဖတ္ေက်ာ္ၾကရတယ္။
(၁) ခ်စ္သူရည္းစားျဖစ္ခ်ိန္
ဒီအဆင့္က တစ္ဘက္သားရဲ႕ အနာအဆာကို မျမင္တဲ့ အဆင့္ျဖစ္တယ္။ မ်က္စိကို ပုဝါစနဲ႔စည္းထားသလို စိတ္ကူး၊ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္၊ စိတ္လႈပ္ရွားမႈနဲ႔ ျပည့္ေနတဲ့အခ်ိန္ျဖစ္တယ္။ ပ်ားရည္ဆမ္းသလို အၿမဲတမ္းခ်ဳိၿမိန္ေနၿပီး လူကို အဆံုးမဲ့မူးယစ္ျခင္းေတြ ျဖစ္ေစတယ္။
(၂) မေရမရာ ရႈပ္ေထြးခ်ိန္
ပ်ားရည္ဆမ္းထဲကေန ရုတ္တရက္ လန္႔ႏႈိးလာတဲ့အခ်ိန္ျဖစ္တယ္။ တစ္ဘက္သားအေပၚ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္မဲ့စျပဳလာတယ္။ အခ်င္းခ်င္းဆက္ဆံေရးကို စိတ္ပ်က္လာတယ္။ ဒီလိုအခ်ိန္ဟာ အခ်င္းခ်င္း အံဝင္ေအာင္ ပြတ္တိုက္ခ်ိန္ျဖစ္တယ္။
(၃) အားၿပိဳင္ခ်ိန္
ဒီအဆင့္မွာ ႏွစ္ဦးႏွစ္ဖက္စလံုး ခံစားခ်က္ေတြ မတည္မၿငိမ္ျဖစ္ၾကတယ္။ ျငင္းခုန္မႈ၊ အားၿပိဳင္မႈေတြနဲ႔ ျပည့္ေနခ်ိန္ျဖစ္တယ္။ ဒီလိုအခ်ိန္မ်ဳိးမွာ တခ်ဳိ႕အတဲြေတြဟာ တစ္ေယာက္အေပၚ တစ္ေယာက္ေအးစက္ၿပီး ခြာလာတာမ်ဳိး၊ ထစ္ခနဲဆို ရန္ျဖစ္ျငင္းခုန္တာမ်ဳိးေတြ ျဖစ္လာၾကတယ္။ တခ်ဳိ႕က ေနာက္ထပ္အခ်စ္သစ္ရွာတာမ်ဳိးေတြ ျဖစ္လာတယ္။ တခ်ဳိ႕က လမ္းခဲြလိုက္တာမ်ဳိးေတြ ျဖစ္လာၾကတယ္။
(၄) ဂတိနဲ႔ လက္ခံခ်ိန္
ဘယ္လို ခက္ခဲတဲ့အေျခအေနမွာပဲျဖစ္ျဖစ္ ကၽြန္မတို႔က ကၽြန္မတို႔ရဲ႕ အသိဉာဏ္နဲ႔သည္းခံႏိုင္မႈကို ျမႇင့္တင္ရတယ္။ ကိုယ္နဲ႔မတူတဲ့ တစ္ဘက္သားရဲ႕ျခားနားခ်က္ကို စတင္ကိုက္ညိႇလက္ခံရတယ္။ ဒီလို အသိဉာဏ္၊ သည္းခံႏိုင္မႈနဲ႔ ကိုက္ညႇိလို႔ရလာတဲ့ အခ်စ္ရဲ႕လက္ေဆာင္က လူ႔ဘဝတစ္သက္တာကို ေကာင္းက်ဳိးျဖစ္ေစတယ္။ လူကိုလည္း ေပ်ာ္ရႊင္ခ်မ္းေျမ့ေစတယ္။ ဒီအဆင့္ကို ေက်ာ္ျဖတ္ႏိုင္ရင္ လူႏွစ္ေယာက္ရဲ႕ အခ်င္းခ်င္းအေပၚ ဂရုစိုက္ျခင္း၊ ၾကင္နာျခင္းေတြက အက်င့္တစ္ခုအျဖစ္ တျဖည္းျဖည္း အသြင္ေျပာင္းသြားတယ္။ ဘယ္ဖက္လက္နဲ႔ ညာဖက္လက္အက်င့္အသြင္ ေျပာင္းသြားတာျဖစ္တယ္။ လက္တစ္ဖက္ဖက္ မရွိရင္ အျခားလက္တစ္ဖက္အတြက္ မျပည့္စံုတဲ့အက်င့္မ်ဳိးျဖစ္တယ္။
--
သူငယ္ခ်င္းမ်ားအားလံုးရဲ႕
ဇင္မ်ဳိး...
From: zmo zmo <zmo...@gmail.com>
Date: 2011/6/8
Subject: အခ်စ္ရဲ႕ဒိတ္လြန္ေန႔စဲြ
To:
အခ်စ္ရဲ႕ဒိတ္လြန္ေန႔စဲြ
လုပ္ေဖာ္ကိုင္ဖက္ေတြနဲ႔ စကားစျမည္းေျပာျဖစ္တိုင္း လင္မယားသံေယာဇဥ္အေၾကာင္းနဲ႔ လန္းဆန္းတဲ့အိမ္ေထာင္ေရးအေၾကာင္းေတြ ကၽြန္မတို႔ေျပာျဖစ္ၾကတယ္။ အိမ္ေထာင္သက္ ႏွစ္အၾကာႀကီးထဲမွာ လင္ေယာက္်ားနဲ႔ ခ်စ္ခင္သင့္ျမတ္ေနတဲ့ကၽြန္မကို လုပ္ေဖာ္ကိုင္ဖက္ေတြက အားက်ၾကတယ္။ ကၽြန္မကို အခ်စ္နဲ႔အိမ္ေထာင္ေရးအေၾကာင္း စာအုပ္ထုတ္ပါလို႔ အႀကံေပးၾကတယ္။ တကယ္ေတာ့ လုပ္ေဖာ္ကိုင္ဖက္ေတြ ေျပာသေလာက္လည္း ကၽြန္မ,မစြမ္းပါဘူး။ ဒါေပမဲ့ ကၽြန္မရဲ႕ထင္ျမင္ယူဆခ်က္တခ်ဳိ႕ကို အမ်ားနဲ႔မွ်ေဝလိုက္ပါတယ္။
အခ်စ္ဆိုတာ ဘာလဲ?
အခ်စ္ဆိုတာ ဘာလဲ? ဒီေမးခြန္းနဲ႔ပတ္သက္ၿပီး လူတိုင္းရဲ႕အေျဖက ေယာင္တဝါးဝါးျဖစ္မယ္ ထင္ပါတယ္။ တကယ္လည္း အခ်စ္မွာ တိက်တဲ့အဓိပၸာယ္ သတ္မွတ္ခ်က္မရွိခဲ့ပါဘူး။ အခ်စ္ဆိုတာ ခ်စ္သူႏွစ္ဦးၾကားက ခ်ဳိၿမိန္တဲ့ခံစားမႈတစ္မ်ဳိးျဖစ္တယ္။ ခ်စ္သူကို တမ္းတလိုက္ရံုနဲ႔ ႏႈတ္ခမ္းေထာင့္စြန္းေလးက မသိမသာ ေကြးတက္သြားၿပီး ရင္ခုန္သြားေစတဲ့အရာျဖစ္တယ္။
ဒါမွမဟုတ္ အခ်စ္ဆိုတာ က်ီစယ္တတ္တဲ့နတ္သူငယ္နဲ႔တူၿပီး ျမင္ေတြ႔သူတိုင္းကို ေပ်ာ္ရႊင္တဲ့ခံစားမႈေတြ ေပးတယ္။ ေသြးေၾကာထဲထိေတာင္ ေပ်ာ္ရႊင္တဲ့သံစဥ္ေလးေတြ စီးဆင္းေစတယ္။
ဒါမွမဟုတ္ အခ်စ္ဆိုတာ မ်ဳိးေစ့တစ္ေစ့ျဖစ္တယ္။ အဲဒီမ်ဳိးေစ့ကို သင့္ေတာ္မွန္ကန္တဲ့ လူအေပၚမွာ ပ်ဳိးၿပီး ႏွလံုးေသြးနဲ႔ သြန္းေလာင္းမယ္၊ ဂရုတစိုက္နဲ႔ ပိုးမႊားေတြကို သုတ္သင္ခဲ့မယ္ဆိုရင္ လွပတဲ့ပန္းပြင့္ေတြပြင့္ၿပီး ေပ်ာ္ရႊင္တဲ့အသီးေတြကို ခံစားရမွာျဖစ္တယ္။
ဒါမွမဟုတ္ အခ်စ္ဆိုတာ စိတ္ကိုထံုထိုင္း၊ ျမဴးၾကြေစတဲ့ေဆးျဖစ္တယ္။ အခ်စ္နဲ႔ေတြ႔ဆံုသူေတြဟာ ထံုထံုထိုင္းထိုင္းျဖစ္ႏိုင္တယ္။ အခ်စ္နဲ႔ပတ္သက္တဲ့ စိန္ေခၚမႈေတြကိုလည္း သတိၱရွိရွိ ရင္ဆိုင္ႏိုင္တယ္။ အခ်စ္ဟာ ေရာဂါေဝဒနာကို ကုသေပ်ာက္ကင္းေစႏိုင္တဲ့ ေဆးတစ္မ်ဳိးျဖစ္သလို ေဘးသင့္ေစတတ္တဲ့ေဆးလည္း ျဖစ္တယ္။ အခ်စ္နဲ႔ပတ္သက္တဲ့ ေတြေဝျခင္း၊ ျငင္းခုန္ရန္ျဖစ္ျခင္း၊ သံသယရွိျခင္း၊ ထိခိုက္နာက်င္ေစျခင္း စတာေတြဟာ အခ်စ္ေဘးသင့္တာေတြျဖစ္တယ္။ ဒါေပမဲ့လည္း ဒီေဘးသင့္တာေတြက အခ်စ္ကို လိုခ်င္ေတာင့္တသူေတြ၊ ကိုးကြယ္ခ်င္သူေတြရဲ႕ ေျခလွမ္းကို မဟန္႔တားႏိုင္ခဲ့သလို အခ်စ္အေၾကာင္း ကဗ်ာေတြ၊ စာေတြဖဲြ႔ေနသူေတြရဲ႕ ကေလာင္သြားကိုလည္း မတံုးေစခဲ့ပါဘူး။ အခ်စ္မရွိတဲ့ဘဝမွာ ျပည့္စံုလွပတဲ့ဘဝမဟုတ္သလို အခ်စ္မရွိတဲ့ေန႔ရက္ေတြက တကယ့္ေန႔ရက္မဟုတ္ဘူးလို႔ ကၽြန္မထင္ပါတယ္။
အခ်စ္မွာ ဒိတ္လြန္ေန႔စဲြရွိသလား?
အခ်စ္မွာ ဒိတ္လြန္ေန႔စဲြရွိသလား? တကယ္လို႔ရွိခဲ့ရင္ ဘယ္ေလာက္တာရွည္ခံသလဲ?
အခ်စ္မွာ အခ်စ္ရဲ႕သက္တမ္းရွိတယ္လို႔ ကၽြန္မထင္တယ္။ အခ်စ္မွာ အခ်စ္ရဲ႕အသက္အေငြ႔ေတြ တျဖည္းျဖည္း ေပ်ာက္ဆံုးကုန္ခဲ့ရင္ အခ်စ္ေသဆံုးသြားတာ မဟုတ္ဘူး။ မိသားစုသံေယာဇဥ္အျဖစ္ အဆင့္တက္သြားတာျဖစ္တယ္။ မိသားစုသံေယာဇဥ္အျဖစ္ ေျပာင္းသြားတာဟာ အခ်စ္ေသဆံုးသြားတာျဖစ္တယ္လို႔ လူတခ်ဳိ႕က ဆိုၾကတယ္။ ဒါကုိ ကၽြန္မ သေဘာမတူခဲ့ဘူး။ လူတိုင္းသိနားလည္တဲ့ ဥပမာနဲ႔ခိုင္းႏႈိင္းျပရရင္ မိသားစုသံေယာဇဥ္အျဖစ္ ေျပာင္းသြားတဲ့အခ်စ္က ခ်စ္သူနဲ႔သင့္ကို ဘယ္လက္နဲ႔ညာလက္အျဖစ္ ျဖစ္ေစၿပီး တဲြလက္ကို ခိုင္ၿမဲေစတာျဖစ္တယ္။ ဒါဟာ အခ်စ္ရဲ႕ အျမင့္ဆံုး အထြတ္အထိပ္ျဖစ္တယ္။ ဘယ္လက္တစ္ဖက္ပဲျဖစ္ျဖစ္ တဲြလက္ၿမဲဖို႔ ေနာက္လက္တစ္ဖက္ လိုအပ္လို႔ျဖစ္တယ္။ လက္တစ္ဖက္မဲ့တာနဲ႔ ျပည့္စံုတဲ့ခႏၶာကိုယ္ကို မရႏိုင္ေတာ့ပါဘူး။
အခ်စ္ရဲ႕ ဒိတ္လြန္ေန႔စဲြဟာ ထာဝရျဖစ္တယ္။ ကၽြန္မရဲ႕ဆရာတစ္ေယာက္က ေျပာဖူးတယ္... "ကဗ်ာႏွလံုးသားနဲ႔ အရာရာကိုၾကည့္ျမင္ရင္ အရာရာတိုင္းက ကဗ်ာပါ"တဲ့။ ဒါေၾကာင့္ ကၽြန္မလည္းေျပာခ်င္ပါတယ္... "အခ်စ္ရဲ႕ဒိတ္လြန္ေန႔စဲြကို သင္ဘယ္ေလာက္သတ္မွတ္ရင္ အခ်စ္က ဘယ္ေလာက္တာရွည္ခံပါတယ္"လို႔...
အခ်စ္ကိုေရြးတာလား? အိမ္ေထာင္ေရးကို ေရြးတာလား?
တခ်ဳိ႕အခ်စ္ေတြက ဘဝရဲ႕အစမ္းသပ္ကို မခံႏိုင္ခဲ့ၾကဘူး။ ခါးသီးတဲ့ဘဝရဲ႕ သံေျခဖေႏွာင့္ေအာက္မွာ ေသဆံုးသြားတတ္ၾကတယ္။ တခ်ဳိ႕ အိမ္ေထာင္ေရးက အခ်စ္ကိုေပါက္ဖြားေစတယ္။ ဒါေၾကာင့္ သင့္ေတာ္မွန္ကန္တဲ့အခ်စ္နဲ႔ အိမ္ေထာင္ေရးကို ေရြးတတ္ဖို႔ အေရးႀကီးတယ္။
ေပ်ာ္ရႊင္ျခင္းဆိုတာ အခ်စ္ေတြ အမွတ္တမဲ့ဓာတ္ျပဳၿပီး ျဖစ္လာတဲ့ ဓာတုတုန္႔ျပန္မႈေတြ မဟုတ္ဘူး။
ေပ်ာ္ရႊင္ျခင္းဆိုတာ အိမ္ေထာင္ေရးထဲက မၿငိမ္းတဲ့အခ်စ္မီးကို ရွာေဖြတာျဖစ္တယ္။ ဒါေၾကာင့္ အိမ္ေထာင္ေရးအတြက္ "သင့္ေတာ္မွန္ကန္တဲ့လူ" ေတြ႔ႏိုင္ဖို႔ ပိုအေရးႀကီးတယ္။ သင့္ေတာ္မွန္ကန္တဲ့လူအေပၚမွာသာ အခ်စ္မီးကို ဘဝဆံုးအထိ မၿငိမ္းတမ္းထြန္းညႇိႏိုင္မွာျဖစ္တယ္။
ေပ်ာ္ရႊင္တဲ့အိမ္ေထာင္ေရးအတြက္ ဘာလိုအပ္သလဲ?
အခ်စ္
ေပ်ာ္ရႊင္တဲ့အိမ္ေထာင္ေရးအတြက္ အခ်စ္ လိုအပ္တယ္။ ရူးရူးသြပ္သြပ္ခ်စ္တဲ့ အခ်စ္မ်ဳိးမဟုတ္ဘဲ နည္းအမ်ဳိးမ်ဳိးနဲ႔ ထုတ္ေဖာ္ျပတဲ့အခ်စ္မ်ဳိးျဖစ္တယ္။ ဥပမာ-- ဂရုစိုက္တဲ့အခ်စ္၊ ကရုဏာအခ်စ္၊ တန္ဖိုးထားတဲ့အခ်စ္ေတြျဖစ္တယ္။ အမ်ဳိးသမီးရႈေထာင့္ကေန ေျပာရရင္ စီးပြားေရးလုပ္ငန္းေတြမွာ ေအာင္ျမင္ေနတဲ့ အမ်ဳိးသမီးပဲျဖစ္ျဖစ္၊ အိမ္ေထာင့္တာဝန္ထမ္းေဆာင္ေနတဲ့ အမ်ဳိးသမီးပဲျဖစ္ျဖစ္ သူတို႔ရဲ႕ရင္ဘတ္ အနက္ရႈိင္းဆံုးေနရာမွာ အခ်စ္ကို ေတာင့္တေမွ်ာ္လင့္တတ္ၾကတယ္။ တစ္ခါတေလမွာ အိမ္ေထာင္ေရးထဲက အခ်စ္ဟာ ရိုးရွင္းသာမန္လြန္းပါတယ္။ ရိုးရွင္းတဲ့ အေပြ႔အဖက္ေလးတစ္ခု၊ ဂရုစိုက္တဲ့ စကားတစ္ခြန္း၊ ၾကင္နာတဲ့ အၾကည့္တစ္ခ်က္၊ ေရေအးေလးတစ္ခြက္၊ တိုရွင္းတဲ့ စာတိုေလးတစ္ေၾကာင္း၊ စိတ္လိုလက္ရ အၿပံဳးေလးတစ္ခုက သင့္အနားမွာရွိတဲ့ အမ်ဳိးသမီးကို ကာလအတိုင္းအတာတစ္ခုအထိ ဒါမွမဟုတ္ တစ္သက္တာ ေပ်ာ္ရႊင္မႈေတြျဖစ္ေစပါတယ္။ အဓိက,က သင့္စိတ္ထဲမွာ ဇနီးမယားအတြက္ အဆံုးမ့ဲတဲ့အခ်စ္ ရွိေနဖို႔ပဲ လိုပါတယ္။
အမ်ဳိးသားရူေထာင့္ကေန ေျပာရရင္ သူတို႔ဟာ အိမ္ေထာင့္တာဝန္၊ မိသားစုတာဝန္၊ အလုပ္စတဲ့ ဖိအားေတြနဲ႔ စိတ္ပင္ပန္း၊ လူပင္ပန္းရတာမို႔ ပိုအားနည္းေပ်ာ့ညံ့ၿပီး အခ်စ္ကို ပိုလိုအပ္ပါတယ္။ ထိခိုက္ဒဏ္ရာရတဲ့ ကေလးငယ္ဟာ ေခ်ာ့ေမာ့ဂရုစိုက္တာကို ပိုလိုအပ္သလိုမ်ဳိး ဇနီးမယားျဖစ္သူေတြက ကိုယ့္လင္ေယာက္်ားကို ပိုၾကင္နာ၊ ပိုခ်စ္ခင္တတ္ဖို႔ လိုအပ္ပါတယ္။
နားလည္မႈ၊ ခြင့္လြတ္မႈ
အလုပ္က အေျပာထက္သာတယ္ ဆိုတဲ့စကားက အိမ္ေထာင္ေရးမွာလည္း သံုးဖို႔သင့္ေတာ္တယ္။ ဒ႑ာရီဆန္ဆန္ခ်စ္ခဲ့ၾကၿပီး သာမန္လက္ေတြ႔ဘဝကို အတူျဖတ္ေက်ာ္ၾကေတာ့ အိမ္ေထာင္တာဝန္၊ မိသားစုတာဝန္၊ လင္ဝတၱရား၊ မယားဝတၱရား စတဲ့အရာေတြၾကားမွာ ကၽြန္မတို႔ အသက္ရႈၾကပ္ခဲ့ၾကရတယ္။ တျခားတစ္ေယာက္က ေမာပန္းပင္ပန္းလာတဲ့အခါ အျခားတစ္ေယာက္ကို ဂရုစိုက္ဖို႔ လ်စ္လ်ဴရႈမိတတ္ၾကတယ္။ အဲဒီအခါ နားလည္ေပးတတ္ဖို႔ လိုအပ္တယ္။ တစ္ခါတေလ သူျပဳမႈတတ္တဲ့ ကိုယ္မႏွစ္သက္တဲ့ အျပဳအမႈေလးေတြကိုလည္း ခြင့္လြတ္ေပးတတ္ဖို႔ လိုအပ္တယ္။
အိမ္ေထာင္ေရးမွာျဖစ္ျဖစ္၊ ခ်စ္ေနၾကတဲ့ ခ်စ္သူႏွစ္ဦးမွာျဖစ္ျဖစ္ အမွားတစ္ခုက်ဴးလြန္တတ္ၾကတယ္။ အဲဒီအမွားက တစ္ဖက္သားရဲ႕အျပဳအမႈ၊ အထင္အျမင္ကုိ ကၽြန္မတို႔ သတ္မွတ္ထားတဲ့ပံုစံထဲ ဝင္ေအာင္ ေမွ်ာ္လင့္တာျဖစ္တယ္။ ဒါဟာ ေမွ်ာ္လင့္လို႔ရႏိုင္ေပမယ့္ အတင္းအဓမၼေတာ့ လုပ္ယူလို႔မရႏိုင္ပါဘူး။ တကယ္လို႔ သူ႔ကိုတကယ္ခ်စ္ရင္ သူ႔ရဲ႕အားနည္းခ်က္ကိုလည္း ကၽြန္မတို႔ လက္ခံတတ္ရမယ္။ ႏွစ္သက္လို႔ ေရြးခ်ယ္ခဲ့တဲ့ လူတစ္ေယာက္ကို အပင္ပန္းခံၿပီး ဘာလို႔သြားေျပာင္းလဲေနဦးမလဲ? အခ်င္းခ်င္းခ်စ္ၾကတဲ့ လူႏွစ္ဦးမွာရွိတဲ့ ျခားနားခ်က္ေတြဟာ ကဲြျပားတဲ့နည္းလမ္းနဲ႔ ကၽြန္မတို႔ အခ်င္းခ်င္းသင္ယူႏိုင္ဖို႔ပဲ ျဖစ္တယ္။ တစ္ဖက္သားရဲ႕ကိုယ္ေပၚကေန တစ္ဖက္သားရဲ႕ႏွစ္လိုမႈကို ကၽြန္မတို႔ရွာေဖြရတယ္။ ကိုယ္ခ်စ္တဲ့သူ႔ကိုယ္ေပၚက ရလာတဲ့ႏွစ္လိုမႈေတြဟာ ကၽြန္မတို႔ကို အေကာင္းျမင္တဲ့သက္ေရာက္မႈ ေပးပါတယ္။
ယံုၾကည္မႈ
ယံုၾကည္မႈဆိုတာ အိမ္ေထာင္ေရးထဲမွာ ႏွလံုးသားအခ်င္းခ်င္းကို တဲြခ်ည္ထားတဲ့ ႀကိဳးတစ္ေခ်ာင္းျဖစ္တယ္။ သက္သက္သာသာ တဲြခ်ည္ထားတဲ့ႀကိဳးျဖစ္လည္း ၿပီးျပည့္စံုတဲ့ အိမ္ေထာင္ေရးကို တည္ေဆာင္ႏိုင္ပါတယ္။ တရားသူႀကီးေရွ႕မွာ၊ က်မ္းစာေရွ႕မွာ၊ ဘုရားသခင္ေရွ႕ေမွာက္မွာ တဘက္သားထံ ယံုၾကည္မႈကို ကၽြန္မတိုအပ္ႏွံ႔ၾကတယ္။ သင္ယံုၾကည္တဲ့မိန္းကေလးကို ဇနီးမယားအျဖစ္ သင္လက္ထပ္ထိမ္းျမားတယ္။ ဆင္းရဲခ်မ္းသာပါေစ၊ အို၊ နာ၊ ေသပါေစ မစြန္႔လြတ္၊ မခဲြခြာစတမ္း လိုလိုလားလား သင္ဂတိျပဳတယ္။ ဒီအခ်ိန္မွာ ယံုၾကည္မႈက ၿပံဳးၿပံဳးရႊင္ရႊင္နဲ႔ အထီးက်န္တဲ့လက္တစ္ဖက္ကို အျခားေႏြးေထြးတဲ့လက္တစ္ဖက္ထဲ ထည့္ေပးလိုက္တယ္။
အခုေခတ္ အိမ္ေထာင္ေရးမွာ ယံုၾကည္မႈဆိုတာ ႏွလံုးသားခ်င္းခ်င္းကို တဲြခ်ည္ထားတဲ့ ႀကိဳးတစ္ေခ်ာင္းျဖစ္တယ္။ လြတ္သင့္ရင္လြတ္၊ ရုတ္သင့္ရင္ရုတ္မွ အိမ္ေထာင္ေရးကို ပိုခိုင္ၿမဲေစမွာျဖစ္တယ္။ လွပျပည့္စံုတဲ့ အိမ္ေထာင္ေရးဆိုတာ ယံုၾကည္မႈေပၚ အုတ္ျမစ္ခ် တည္ေဆာက္ထားတာျဖစ္တယ္။ အိမ္ေထာင္ဖက္ခ်င္း တစ္ဦးအေပၚတစ္ဦးယံုၾကည္မႈက အခ်စ္ကို ပိုဆတိုးေစပါတယ္။
ပြင့္လင္းမႈ
ယံုၾကည္မႈက အိမ္ေထာင္ေရးမွာ မရွိမျဖစ္တဲ့ လိုအပ္တဲ့အခ်က္ျဖစ္တယ္။ ယံုၾကည္မႈရဲ႕ေရွ႕ေဆာင္က ပြင့္လင္းမႈျဖစ္တယ္။ ေပ်ာ္ရႊင္တဲ့အိမ္ေထာင္ေရးဆိုတာ အခ်စ္ရွိရံုနဲ႔တင္၊ အခ်င္းခ်င္း နားလည္ခြင့္လြတ္မႈ ရွိရံုနဲ႔တင္ မလံုေလာက္ဘဲ ပြင့္လင္းမႈလည္းရွိဖို႔ လိုအပ္တယ္။ တခ်ဳိ႕ပြင့္လင္းမႈက လူကိုထိခိုက္နာက်င္တတ္ေစတယ္ ဆိုေပမယ့္ မေျပာမျဖစ္ အေျခအေနမ်ဳိးနဲ႔ ရင္ဆိုင္လာရတဲ့အခါ ပိုထုတ္ေဖာ္ေျပာသင့္ပါတယ္။ အိမ္ေထာင္ေရးထဲက လူႏွစ္ေယာက္ဟာ အုပ္စုတစ္စုျဖစ္တယ္။ ဘာပဲျဖစ္ေနျဖစ္ေန ႏွစ္ဦးစလံုး ရင္ဆိုင္ရမွာ၊ တာဝန္ယူရမွာျဖစ္တယ္။ ဘဝဟာ ဘယ္ေလာက္ပဲ ခါးသီးခက္ခဲလည္း ႏွစ္ဦးသား အတူလက္တဲြ ရင္ဆိုင္ေျဖရွင္းၾကတာမို႔ အခါးထဲကေန ေပ်ာ္ရႊင္ျခင္းေတြကို ႏွစ္ဦးသား ခံစားၾကရပါလိမ့္မယ္။
အခ်င္းခ်င္း ေျပာဆိုဆက္ဆံမႈ
စိတ္ပညာရွင္ Leo F. Buscaglia က "အခ်စ္ဆိုတာ ႏွလံုးသားထဲမွာ တခဏသာ ျဖစ္ေပၚလာတဲ့အရာ မဟုတ္ဘူး။ အခ်စ္ဆိုတာ လူႏွစ္ေယာက္ အုတ္တစ္ခ်ပ္၊ သဲတစ္ပြင့္နဲ႔ ႀကိဳးစားတည္ေဆာက္ထားတဲ့ ကမာၻျဖစ္တယ္။ အဲဒီလိုတည္ေဆာက္ဖို႔ အခ်ိန္လိုတယ္၊ စိတ္ႏွလံုးရွိဖို႔ ပိုလိုအပ္တယ္" လို႔ ဆိုခဲ့တယ္။ ဒီလိုႀကိဳးစားတည္ေဆာက္ေနတဲ့ ဘဝထဲမွာ အခ်င္းခ်င္းေျပာဆိုဆက္ဆံမႈက ေခ်ာဆီသဖြယ္ အသံုးဝင္တယ္။ အိမ္ေထာင္ေရးတစ္ခုမွာ ေအာက္ကအဆင့္ ၄ဆင့္ကို ျဖတ္ေက်ာ္ၾကရတယ္။
(၁) ခ်စ္သူရည္းစားျဖစ္ခ်ိန္
ဒီအဆင့္က တစ္ဘက္သားရဲ႕ အနာအဆာကို မျမင္တဲ့ အဆင့္ျဖစ္တယ္။ မ်က္စိကို ပုဝါစနဲ႔စည္းထားသလို စိတ္ကူး၊ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္၊ စိတ္လႈပ္ရွားမႈနဲ႔ ျပည့္ေနတဲ့အခ်ိန္ျဖစ္တယ္။ ပ်ားရည္ဆမ္းသလို အၿမဲတမ္းခ်ဳိၿမိန္ေနၿပီး လူကို အဆံုးမဲ့မူးယစ္ျခင္းေတြ ျဖစ္ေစတယ္။
(၂) မေရမရာ ရႈပ္ေထြးခ်ိန္
ပ်ားရည္ဆမ္းထဲကေန ရုတ္တရက္ လန္႔ႏႈိးလာတဲ့အခ်ိန္ျဖစ္တယ္။ တစ္ဘက္သားအေပၚ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္မဲ့စျပဳလာတယ္။ အခ်င္းခ်င္းဆက္ဆံေရးကို စိတ္ပ်က္လာတယ္။ ဒီလိုအခ်ိန္ဟာ အခ်င္းခ်င္း အံဝင္ေအာင္ ပြတ္တိုက္ခ်ိန္ျဖစ္တယ္။
(၃) အားၿပိဳင္ခ်ိန္
ဒီအဆင့္မွာ ႏွစ္ဦးႏွစ္ဖက္စလံုး ခံစားခ်က္ေတြ မတည္မၿငိမ္ျဖစ္ၾကတယ္။ ျငင္းခုန္မႈ၊ အားၿပိဳင္မႈေတြနဲ႔ ျပည့္ေနခ်ိန္ျဖစ္တယ္။ ဒီလိုအခ်ိန္မ်ဳိးမွာ တခ်ဳိ႕အတဲြေတြဟာ တစ္ေယာက္အေပၚ တစ္ေယာက္ေအးစက္ၿပီး ခြာလာတာမ်ဳိး၊ ထစ္ခနဲဆို ရန္ျဖစ္ျငင္းခုန္တာမ်ဳိးေတြ ျဖစ္လာၾကတယ္။ တခ်ဳိ႕က ေနာက္ထပ္အခ်စ္သစ္ရွာတာမ်ဳိးေတြ ျဖစ္လာတယ္။ တခ်ဳိ႕က လမ္းခဲြလိုက္တာမ်ဳိးေတြ ျဖစ္လာၾကတယ္။
(၄) ဂတိနဲ႔ လက္ခံခ်ိန္
ဘယ္လို ခက္ခဲတဲ့အေျခအေနမွာပဲျဖစ္ျဖစ္ ကၽြန္မတို႔က ကၽြန္မတို႔ရဲ႕ အသိဉာဏ္နဲ႔သည္းခံႏိုင္မႈကို ျမႇင့္တင္ရတယ္။ ကိုယ္နဲ႔မတူတဲ့ တစ္ဘက္သားရဲ႕ျခားနားခ်က္ကို စတင္ကိုက္ညိႇလက္ခံရတယ္။ ဒီလို အသိဉာဏ္၊ သည္းခံႏိုင္မႈနဲ႔ ကိုက္ညႇိလို႔ရလာတဲ့ အခ်စ္ရဲ႕လက္ေဆာင္က လူ႔ဘဝတစ္သက္တာကို ေကာင္းက်ဳိးျဖစ္ေစတယ္။ လူကိုလည္း ေပ်ာ္ရႊင္ခ်မ္းေျမ့ေစတယ္။ ဒီအဆင့္ကို ေက်ာ္ျဖတ္ႏိုင္ရင္ လူႏွစ္ေယာက္ရဲ႕ အခ်င္းခ်င္းအေပၚ ဂရုစိုက္ျခင္း၊ ၾကင္နာျခင္းေတြက အက်င့္တစ္ခုအျဖစ္ တျဖည္းျဖည္း အသြင္ေျပာင္းသြားတယ္။ ဘယ္ဖက္လက္နဲ႔ ညာဖက္လက္အက်င့္အသြင္ ေျပာင္းသြားတာျဖစ္တယ္။ လက္တစ္ဖက္ဖက္ မရွိရင္ အျခားလက္တစ္ဖက္အတြက္ မျပည့္စံုတဲ့အက်င့္မ်ဳိးျဖစ္တယ္။
--
သူငယ္ခ်င္းမ်ားအားလံုးရဲ႕
ဇင္မ်ဳိး...
Reply all
Reply to author
Forward
0 new messages