بيمارستان رواني

[reyhane hoseyni]

به هنگام بازديد از يک بيمارستان روانى، از روان‌ پزشک پرسيدم شما چطور

مي‌فهميد که يک بيمار روانى به بسترى شدن در بيمارستان نياز دارد يا نه؟

روان‌پزشک گفت: ما وان حمام را پر از آب مي‌کنيم و يک قاشق چايخورى، يک فنجان

و يک سطل جلوى بيمار مي‌گذاريم و از او مي‌خواهيم که وان را خالى کند.

به نظر شما جواب چیه؟

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

من گفتم: آهان! فهميدم. آدم عادى بايد سطل را بردارد چون بزرگ‌ تر است.

روان‌پزشک گفت: نه! آدم عادى درپوش زير آب وان را بر مي‌دارد...  شما

مي‌خواهيد تختتان کنار پنجره باشد؟

نتیجه گیری :

1.    راه حل هميشه در گزينه هاي پيشنهادي نيست.

2.    در حل مشکل و در هنگام تصميم گيري هدفمان يادمان نرود . در حکايت فوق

هدف خالي کردن آب وان است نه استفاده از ابزار پيشنهادي.

3.    همه  راه حل ها هميشه در تير رس نگاه نيست

•