Barış'tan Bizlere..
Paradise
Okuyamayanlar İçin Göndermek İstedim..
Hep diyorsunuz ya hani sen gökyüzündesin bizi görüyorsun diye.
Evet doğru söylüyorsunuz.
Hepinizin tahmin ettiği yerde size bakıyorum.
Ama sadece geceleri izin veriyorlar buradan sizi izlememe.
Dün iyiydi de, bu gece biraz soğuktu yalnız gökyüzü.
Yanımdaki meleklere sordum neden soğuk neden üşüyorum ben bu gece
diye, esmemesi gereken bir rüzgarın estiğini söylediler bana.
Neden eser bu rüzgar diye sordum bu defa, bu rüzgar sevenlerinin isyan
rüzgarları diye cevap verdiler yüzlerini yüzümden çevirerek.
Anlayamamıştım neden bana yüz çevirdiklerini.
Sizi izledikçe içimin ısınması gerekirken ürpermeye başlamıştım bu
gece.
Benimle dolan yüreklerinizin sıcaklığı yetişemiyordu gökyüzüne,
yıldızlara ve fersiz kalıyordu sevgi ateşiniz.
Üşüyordum.
Kalbim yoktu ama ruhum vardı.
İnanın insanın ruhunun acıması kalbinin acımasından milyonlarca
milyarlarca kat daha zor daha dayanılmaz.
Ve acıtmaya başlamıştınız içimi.
Yanımda duran ve bana yüz çeviren meleklerden bir tanesi tekrar bana
dönerek aşağıdan ışıl ışıl parlayan bir dostumu işaret ederek O da
olmasa yok olurdun dedi.
Neden dedim.
Herkes isyan ederken bak o açmış ellerini tüm samimiyeti ile yaradana
senin için dua ediyor. Kulak ver ve dinle istersen dedi.
Sesini duymaya başlamıştım.
O güzel yüreğin sesi benim ezgilerimden daha hoş geliyordu kulağıma.
"Ya Rabbim. Senin yazgından sual sorulmaz. Onu bizden fazla sevdin ve
yanına erken aldın. Bizlere onun yokluğuna dayanma gücü ver. İsyanımız
hem bize hem ona zarar verir biliyorum. O nedenle sünnet olan sürmeli
gözlerinin hatırına onu cennetine al. Ve bizi de isyandan koru ki
cennette onun komşusu olma şansımız elimizden gitmesin. Peygamber
efendimiz hem onun hem geride kalan bizlerin şefaatçisi olsun. Amin"
dedi ve nemli gözlerini silerek yatağına girdi.
Aynı melek " Diğerleri Allah'ım neden derken o neden sormaksızın senin
için dua ediyor.
Her şeyin Yaradan'dan geldiğini biliyor.
Yokluğuna isyan etmek yerine alışmaya çaba gösteriyor ve buna gücü
yetmeyen yerlerde kendisine yardım elini Yaradan'ından istiyor.
İşte seni ayakta tutan bu" dedi ve tekrar yüzünü çevirdi.
Ağlamıştım. Gözlerimle değil ruhumla ağlamıştım.
Yanına gidebilir miyim? diye sordum.
Evet dediler.
Ben o dostumun başucuna geldiğimde uyuyordu ve onun sıcaklığı beni
ısıtmaya yetmişti. Sabaha kadar o dostumun başucundaydım bu gece.
Umarım bundan sonraki bütün gecelerde sizlerde o dostum gibi bana acı
vermek ruhumu üşütmek yerine güzel dualarla başucunuza davet edersiniz
beni.