Fwd: Adhyay 10

[Sachin Varade]

[4:20pm, 16/06/2014] Sandeep Mhajan: अधिभूत आणि अध्यात्मिक । तिसरें दुःख ते अधिदैविक ।
तरून जाती भक्त भाविक । होता नाविक सद्गुरू ।।

[1:23am, 17/06/2014] Harshsinh: Difficult to crack the line..
Hemadpant is talking about 3 different types of sorrows ...
1) Aadhibhoot 2) Aadhyatmik 3) Aadhidaaivik..

" Aadhibhoot " mhanje kadachit tumchya bhootkaalatil chukaa jyanchya mule tumhala vartamaan kala maadhe dukh bhogava laagat aahe asa mala vaat ta...your mistakes from past continue to haunt you ..
" Aadhyatmik dukha" kay asnar ?
May be ashi stithi jithe I reach a point where I feel my Adhyatmik prayaas are not yielding desired results ..

" Aadhidaaivik" ..pata nahi  word ka matlab kya hai...

SM if you can explain all 3 in detail ? Iss se zyadaa dimag chalta nahi...
Suneetaveera, SanjaySinh , Reshmaveera if you guys can help please 😀

After reading all the posts from today one thing for sure...there's a lot left in 10th Adhyay to be covered..😀😀😀

[1:28am, 17/06/2014] Yugashri Joshi: In addition to what you said Harshsinh Mala vatta aadhibhoot mhanje apan aplya magchya chuka ugalat rahne je bapunna hi nahi avdat...ani je bapu veloveli sangtat.

[10:47am, 17/06/2014] Madhvi Mungekar: Harshsinh ..mala ase vatat ki Aadhyatmik dukkha mhanje apan kahi upasana or pooja karatana mazyakdun hi chuk zali or pap ghadle ase bolun aapn aplyyalach kosat rahane mhanje Aadhytmik dukkha..

[10:51am, 17/06/2014] Seema Murkar: Aadhyatmik dukkha Chukichya rudhi palan as mala vatat

[10:55am, 17/06/2014] Sandeep Mhajan: See think on this lines.... some dukh r natural calamities.... floods earth quakes Maha maaru

[10:56am, 17/06/2014] Madhvi Mungekar: Bapu ekda bolale hote ki rajano tumchya jivanatlya lahan lahan chukana aani papana mi mojat nahi..mazyavar jevdya pramanat prem tevdya pramanat mi kshama karu shakto..karan to mazya aaicha niyam aahe..mi papi aahe,mi hi chuk keli he aadhi bolne thamba..

[11:06am, 17/06/2014] Gauriveera Kulkarni: Mala sae vatate Aadhystmik dukkha Madhe mi kiti devache karto,te barobar aahe Ki nahi,mazya kadun kahi chuk  tar nahi zali na devache kartana? Ase Anek kintu parntu manasachya manat yet astat. Tycha effect asa hoto Ki aapan devache kahihi kartana ghabru ghabun, bheti manat balgun karto. Eg. Are ujavya sondechya Ganpati chi puja ashi karaychi & all mag tyachi Pooja zalyavar konitari kahitar sangte & to manushya ji Pooja keli aahe tychya Anand upbhogaycha sodun tension Madhe yeto ..... Mhanjech tyala bappachi Pooja karunhi sukha,samadhan,shanti Naste. Bappachi Pooja karunahi varil gosti na milane mhanjech Aadhyatmik Dukha Asel ase mala Vatate.

[11:21am, 17/06/2014] Madhvi Mungekar: Man kiti pramanat buddhila namau shkte or buddhi kiti pramanat manala shdaripunpasun rokhu shakte hyavar prarbhache ghadne depend aste ..manane buddhivar vijay milavla ki manachi dushkaryshkti prabal hote..n tyabarobr pap n mag dukkha hote

[11:44am, 17/06/2014] Harshsinh: Very nice explanations provided by Gauriveera n Madhaviveera 
So to an extent we were able to crack the meaning of " Adhyatmik dukha" as per our capacity ...Its very important to understand these 3 types of sorrows coz as Hemadpant says :
अधिभूत आणि अध्यात्मिक । तिसरें दुःख ते अधिदैविक ।
तरून जाती भक्त भाविक । होता नाविक सद्गुरू ।।

We can overcome these sorrows , we can rise above these 3 sorrows only when my Sadguru becomes the Captain of my ship ..!!!
[11:54am, 17/06/2014] Harshsinh: Ok..just Googled for the meaning of the word 
"अधिदैविक " and it says ..it means natural calamities ..Ativrushti , Anavrushti, floods etc ...so that is what SM was talking about ..
[12:01pm, 17/06/2014] Harshsinh: But the point is how much are we impacted by this particular type of Sorrow..natural calamities don't occur on regular basis ..at least for us,people from Mumbai ..Ambadnya to Bapu ..but yes if you once get hit by any of the natural calamity the impact can be everlasting ...imagine people loosing their dear ones , their homes , their valuAbles etc...all this can put them in deep deep sorrow ..hence Hemadpant must hv considered अधिदैविक as one of the main sorrows...

[12:28pm, 17/06/2014] Prashant Talpde: अधिभूत - मी परमेश्वराचाच एक अंश आहे. मात्र या परमेश्वरापासून कधीतरी (भूतकाळात) वेगळा झालो आहे. विभक्त झालो आहे हे दु:ख म्हणजेच अधिभूत दु:ख व यामुळे माझ्या जीवनात प्रारब्धाची, संकटाची मालिका सुरु झाली आहे. जितका मी परमेश्वरापेक्षा दूर, जितका मी आदिमातेने माझ्यासाठी बनविलेल्या योजनेपासून दूर तितके कष्ट माझ्या जीवनात अधिक. 

अध्यात्मिक - परमेश्वराची विस्मृती हेच दु:खाचे मूळ कारण व हेच अध्यात्मिक दु:ख. परमेश्वराची स्मृती ठेवण्याचे सोपे साधन म्हणजे नाम. 

आधिदैविक - परमेश्वर आणि मी याच्या मिलनात (मोक्षप्राप्तीत) येणारी बाधा म्हणजे आधिदैविक दु:ख.

तरुन जाती भक्त भाविक । होता नाविक सद्गुरु ।। 

[1:08pm, 17/06/2014] Komalveera Sonavane: adhibhut adhyatmik aso athava adhidaivik aso kuthlyahi dukhache karan he parmeshwarache vismaran kivva tyachya namachya vismarnamulech nirman hote...mulat dukha mhanje Kay tar jithe aananad nahi te dukha. jyapramane andharache swatache astitva naste...prkashacha abhav mhanjech andhar. tyach pramane dukhalahi swatache astitva naste...anandacha abhav mhanjech dukha...mag te kitihi prakarche aso Pn jithe aananda ahe tithe dukh yeuch shakat nahi. ani jithe prem ahe tithe aananda ahech. mhanunach apla Bapu ananya prem swarup ahe...so dukha kas yeu Shakel?...Mhanunch pudhe lihilay ki tarun jati bhakt bhavik, hota navik sadguru. so meena aai aplya abhngat mhantat ki,  je ale te taruni gele, je na ale te tasech rahile...Ambadnya. it's my thoughts ha...Ambadnya

[3:24pm, 17/06/2014] Anjana Mahajan: Prashantsinh,Komalveera and Niteshsinh very true!Ambadnya! Aadhibhotik dukh is related to our prarabdhha...the mistakes we do consiously or unconcioudly and which we do not remember and face the consequences in the future births ..A sadguru can make us cross this ocean of three dukhs easily when we are in His shelter..Ambadnya

[7:00pm, 17/06/2014] Sanjaysinh Vayangankar: Hariom, Sarva sinh aani Veera. Kamachya vyapamule group discussion madhye barech divas sahabhag gheta aala nahi krupaya mafi asavi. Mi ek chhotasa prayas karun maze mat vyakta karit aahe. kadachit te chukichehi asu shakel tari aapan mothya manane maf karal hi aasha balagto.
[7:01pm, 17/06/2014] Sanjaysinh Vayangankar: Adhyatmik va Aadhidaivik Dukkh. Hyavar mat mandnyapurvi mi he spashta karu ichhito ki ha khup gahan sukshma va chintanacha vishay aahe ase mala vatate hyavar vividh prakare barech nishkarsh nighu shaktil. Mi he mat vyakt karat aahe te kadachit chukichehi asu shakel. Pan mi mazya kutumbat te mandatoy tyamule thodasa mokalepanane bolu shakto.

Aadhibhautik Dukkha: Pavitrya hech praman hya niyamanusar jari aapan vartan karanyacha prayas kela tarihi aapan samanya aahot sant naahit. Tya drushtikonatun aapan pahile tar varanvar aaplyakadun anavadhanane chuka ghadatach asatat. Kahi vela aaplyala hyachi janivahi hot aste ki aapan chuk karat aahot. Tarihi BUDDHIVAR manache rajya karanare aapan manav tya chuka talu shakat naahi.
[7:02pm, 17/06/2014] Sanjaysinh Vayangankar: Tyamule mi jivanvikasachya margavarun adhunmadhun bhatkat asto.
[7:02pm, 17/06/2014] Sanjaysinh Vayangankar: Hya Bhautik jagatil sukhachya mage lagun mul uddesh PARMATMAPRAPTI  pasun dur jato.
[7:03pm, 17/06/2014] Sanjaysinh Vayangankar: Shrushtichya nirmitipasun shwetkamalatun baher padalele Bramhadevhi karmasvatantryacha anuchit vapar kelyamule dukkhi hotat. Va sankatache nivaran karanyasathi shevti PARMATMYALA MAHAVISHNULA sharan jatat. Va to Parmatmach hyachyatun tyana sodavato. Thodyafar farkane hech aaplya jivanat ghadat asate. Varanvar ghadat asate.
[7:03pm, 17/06/2014] Sanjaysinh Vayangankar: Aaplya chukanmule, pradnyaparadhamule He je prarabdhache bhog aaplya vates aalelech asatat. Je mi swatach nirman kelele aahet te hya bhautik dehala janmojanmi adathala tharatat.
[7:04pm, 17/06/2014] Sanjaysinh Vayangankar: tya PARMATMAPRAPTICHYA margapasun chukinche marg chalatana dukkha he honarach.
[7:04pm, 17/06/2014] Sanjaysinh Vayangankar: Mala vatate Aadhibhautik Dukkha hech asave.
[7:05pm, 17/06/2014] Sanjaysinh Vayangankar: Adhyatmik Dukkha: Purvapar Chalat aalelya pavitra upasana. Aahar, Vihar, Aachar, Vichar hyapasun dur  vikarankade aakarshit houn mul uddeshapasun bharkatane. Bhakti margavarun payutar houn shortcut cha avalamb karun dnyanmargacha vihangam margacha avalamb karane.
[7:05pm, 17/06/2014] Sanjaysinh Vayangankar: mhanjech Adhyatmik dukkha ase mala vatate.

Aghori upasana, kshudra devatanche pujan, pavitryache vidamban mandun shuddha va pavitryacha prakashacha margacha tyag karane. Parmatmyachya karyala virodh karane. Parmatyavar prem nasane. Vammarg avalambine Va hya krutitin parmatmyachi ichha asunahi tyachyapasun dur Jane mhanjech aadhidaivik dukkha.
[7:06pm, 17/06/2014] Sanjaysinh Vayangankar: Aghori upasana, kshudra devatanche pujan, pavitryache vidamban mandun shuddha va pavitryacha prakashacha margacha tyag karane. Va hya krutitin parmatmyachi ichha asunahi tyachyapasun dur Jane mhanjech aadhidaivik dukkha.
[7:08pm, 17/06/2014] Sanjaysinh Vayangankar: Mi Ambadnya aahe. I LOVE YOU MY DAD FOREVER. 

[9:42pm, 17/06/2014] Sandeep Mhajan: Sanjaysinh.... good points. As u said this topic is very deep so whatever everyone is expressing is adding to the depth.
[9:46pm, 17/06/2014] Sandeep Mhajan: Really appreciate Sanjaysinh's efforts as he is truly busy and had shared his inability to participate as before when we were together in Hanuman Chalisa Pathan. Still he spared some time for the discussion. Worth learning....ambadnya

[1:12am, 18/06/2014] Sanket Bhandari: मुळात कोणत्याही दुखाचे कारण अभक्ति आहे हे बापूंनी सांगितलाय . अधि-दैविक दुख म्हणजे काय ​असे दुख ज्यात काहीतरी नॉर्मल शक्तींचा वाटा नाही अश्या!!! गुरुचरित्रात आपण बघतो कि एका स्त्रीची बाळे जन्मताच एक पिशाच्च मारून टाकत असतो , तिची बाळे जगत नव्हती, तिला कुणीतरी श्रीगुरूंची  माहिती सांगितली आणि ती गुरुनाथांना शरण आली, श्रीगुरुंनी तिला पवित्र औदुंबर वृक्षाच्या प्रदक्षिणा करायला सांगितल्या होत्या , सांगितल्या प्रमाणे ती प्रदक्षिणा करत असताना ते पिशाच्च तिला पुन्हा छळू लागले, मागच्या जन्मी ह्या स्त्रीने त्या माणसाचे पैसे बुडवले होते आणि पैसे-पैसे करत ह्या माणसाने जीव सोडला होता , म्हणून पिशाच्च बनून हा तिला छळत होता , पण श्रीगुरुंनी त्या पिशाच्चाला आपला दंडू दाखवून दटावले आणि आत्ता आमच्या भक्ताला छळू नये अशी ताकीद दिली, व त्या पिशाच्च ला मुक्ती दिली , त्या स्त्रीची मुले-बाळे तेव्हा पासून जगू लागली. 

ह्या स्त्रीला पूर्वजन्मातील कर्मांमुळे  दुष्ट शक्तींचा त्रास सहन करावा लागला, पण जेव्हा ती श्रीगुरुंना म्हणजे श्री नृसिंहसरस्वतीन्ना शरण गेली तिने आज्ञा पालन केला त्याच क्षणी तिची आधी-दैविकदुखे नाहीशी झाली. 

---- संकेतसिंह 

[9:24am, 18/06/2014] Naina Shelar: Kharach bapunchya bhashet sangayach tr aaichi adnya hi tar to vajralep asto
[9:24am, 18/06/2014] Naina Shelar: Tasach bapuchi adnya vajralep asto
[9:25am, 18/06/2014] Naina Shelar: N kahihi zal tri mala ti palayachich aste

[10:05am, 18/06/2014] Sanket Bhandari: Murti vyasthit rahanyasathi chemical compositions use karun ek lep banavtat tyane dagadi murtya kityek varsha jhijhat nahit
[10:06am, 18/06/2014] Sanket Bhandari: Murti ajun tanak hote tyane

[10:06am, 18/06/2014] Harshsinh: Vajra means somthn that is very very strong
[10:07am, 18/06/2014] Harshsinh: Vajralep mhanje asa lep ki jo laavla tar 108% gun yenarch ..guaranteed
[10:09am, 18/06/2014] Harshsinh: Vajra he Indrache aayudha hote na ..Dadhichi Rushinchya hadaan pasun banavlele ..

[10:11am, 18/06/2014] Suyash Gavad: I think sarv devani apli shashtre adimatela dili thevha indrane apla vajara adimatela dile hote....i am not sure....but i heard something like this

[10:12am, 18/06/2014] Sanket Bhandari: Indrache vajra n
Vajralep r two difrent things

[10:25am, 18/06/2014] Pranil Takale: I thnk vajra is shastra that indra having...

Ani vajralep means.. its a perfect boundary of adimata's kavach.. jyachya baher parmatma aple karya karat nahi...
mhnje vajralep in short the the bestest words, adya shabd of adimata to our parmatma

[11:04am, 18/06/2014] Harshsinh: Bapu had said that in the Pravachan cd played at Shri Harigurugram 2 weeks back that Since Indra gives his Vajra to Aadimata , in return Aadimata gives him a special astra ( I don't remember the name of the astra ..somthn " Maha" ) ...while explaining the Marathi proverb " Kaavlyachya shaapane Gaayi marat nahi " ( Loosely translated as Cows don't die from the curse of the crow )...bapu had said that Indra takes the roop of a Crow to trouble Krishna and all the People from Gokul..Indra wanted to prove them that he is superior to Krishna...so he causes heavy rainfall ...Krishna then lifts the Govardhan Parvat n protects everyone from the rainfall....Indra then gets angry n tries to distract everyone , tries to harm everyone by his beak...Bapu said this beak used by indra in the form of the crow was nothing but the Astra given by Aadimata to him ....this Astra is supposed to be very powerful...but Indra was unable to harm anyone with his beak since all of them were blessed by Krishna...

[12:29pm, 18/06/2014] Sunita Karande: I think  My Bapu is with me here in Assam ...You can call Your Bapu .....
Bapu only told in one pravchan Everyone's Bapu is different...
Hey just kidding...
I can very much underst nd all your feelings ...how u all r desparate to see Him..i am too praying every moment that HE should come to SHGG atleast this Thursday ....but at the same time HE is doing this hard Kathor upasana /penance only for us....for His kids...so i think while chanting Hsnuman chalisa or any prayer of Aadimata or Chandikakul like Shivganga gauri namavali we must ask to give 108 % SURAKSHA KAVACH for our beloved Bapu ..NO DOUBT They are going to offer the same for HIM....but our first duty to ask Them for same....that what i feel...
Surely writing on 3 types of dukha
[10:35pm, 18/06/2014] Sunita Karande: हरि ओम . अध्याय १० : ओवी
अधिभूत आणि आध्यात्मिक तिसरें दु:ख ते आधिदैविक
तरून जाती भक्त भाविक होता नाविक सद्गुरु

काहीशा जुजबी अवांतर वाचनावरून आपल्या बापूंच्या प्रवचनाच्या आधारे माझे
मत मांडायचा प्रयास करते, काही चुकल्यास क्षमस्व...
प्रसन्नोत्सवाच्या आधी देवी अपराध क्षमापन स्तोत्र समजावताना बापू म्हणाले होते की
न जाने मुद्रा: ते तदपि च न जाने विलपनं ,
परं जाने मात: त्वद-अनुसरणं क्लेश हरणम ॥
 अगं आई, तुझ्या मुद्रांचे अर्थही मला कळत नाहीत, तु रागवलीस की आनंदी
आहेस हे ही मला कळत नाही, एव्हढा मी अडाणी आहे. तुझ्या अठरा हातातील अठरा
शस्त्रे तु कधी वापरतेस तेच मला कळत नाही.आई तुझ्याविना मला रडताही येत
नाही गं, लहान बाळ जसे आई आई करुन रडते ते विरहाचे रडणेही मला जमत नाही
गं ... एव्हढा मी बावळट आहे.
    परंतु एक मात्र मी नक्कीच जाणतो की तुझ्या मागोमाग (त्वद-अनुसरणं)
येण्याने सर्व प्रकारचे क्लेशांचा नाश होतो. आधिदैविक, आधिभौतिक,
आध्यात्मिक , दानव, राक्षस  असे कुठल्याही प्रकारचे क्लेश असुच शकत
नाहीत. बाळाला आईने दुर केले तरी ते तिचाच पदर धरुन राहते, जेव्हा ते
आईचा हात सोडुन जाते तेव्हा मग कुठेतरी धडपडते, त्यामुळे क्लेश उत्पन्न
होतो आईचा विरह जाणवतो आणि मग ते बाळ परत आई आई करत आईच्या मागे मागे
जाते.
तदेतत क्षन्तव्य  जननि सकलोध्दाराणि शिवे ,
कुपुत्रो जायेत क्विचिदपि कुमाता न भवति ॥
"सकलोध्दाराणि" मराठीत "सगळे" ह्या अर्थाने सकल शब्द आपण वापरतो पण मुळ
सकल शब्द खुप महान आहे. सगळ्यांचाच( जो जो उध्दार करुन घेऊ इच्छितो
त्याचा) उध्दार करणारी.. किती अर्थ आहे ह्या षोड्शी मंत्रामध्ये !!
मनुष्याच्या त्रिविध देहाचा आधीच्या जन्मातील असलेल्या त्रिविध देहाच्या
संबंधामुळे (बीजामुळे- पूर्व जन्मातील कनेक्शन ) क्लेश उत्पन्न होतात.
सकल हे त्रिमितीवरचे आहे, हे कुठलेही क्लेश कारक संबंध ऊरु नयेत म्हणुन
ही सकलोध्दाराणि आधीच्या जन्माशी जोडणारे बीज मुळापासुन उखडुन टाकते.

Everyone who is conditioned by material existence—whether he be a man
or beast or demigod or bird—must suffer from ādhyātmika (bodily or
mental) pains, ādhibhautika pains (those offered by living creatures),
and ādhidaivika pains (those due to supernatural disturbances).
According to the Bhagavad-gita, as well as according to the teachings
of Lord Buddha, the source of suffering is in the fact that the body
is temporary, that life is temporary, and therefore everything is
subjected to birth, old age, disease, and death.

The Vedas explain that there are three types of suffering: Adhyatmika,
sufferings of one’s own body and mind; Adi-bhautika, sufferings due to
other living beings; and Adi-daivika, sufferings due to natural
circumstances like heat or cold, or earthquakes. These sufferings are
always there, potentially posing threat to the physical body at any
moment.

    माणसाच्या जीवनात येणार्या दु:खाचे आधिभौतिक, आधिदैविक आणि
आध्यात्मिक हे धर्मग्रंथांनुसार ३ प्रकार होत. ज्या कारणानुसार सुखदुःख
होते, त्यानुसार हे प्रकार आहेत. एखादे उदाहरण घेतल्याने या तिन्ही
शब्दांचा अर्थ समजणे सुलभ जाईल; म्हणून
श्रीसाईसच्चरितातीलच उदाहरण घेऊ या.

१. आधिभौतिक
        स्वत:व्यतिरिक्त इतर प्राणी आणि मनुष्य यांपासून होणार्‍या
सुखदुःखांचा समावेश या प्रकारात होतो.
जगी नाचते सैन्य ते दानवांचे शिरी लाविती मुंडके सज्जनांचे तुझिया पदी
अर्पितो शुध्द भाव खलमर्दनाचा जाणूनी तुझा माव
महिषासुराचा थयथयाट चालू असताना बफोमेटची कल्पना जाहीर रित्या समजावून
देऊन अखिल भक्तांना आश्वासन देणारा माझा सावळा अनिरुद्ध ..माझा देव ....
२२ व्या अध्यायांत सापापासून विषबाधा झालेली असताना ही माधवरावांचे प्राण
वाचविणारा माझा बापूसाई --- प्राण्यांपासून संरक्षण
गाणगापूराला श्री कणेकरांच्या हाताला जहरीला विंचू दंश झाला असताना
स्वत:ची उपासना थांबवून केवळ थुंकीने विष रोखणारा माझा बापू

२. आधिदैविक

सूर्य हा तेजरूप असून त्यामध्ये प्रचंड प्रमाणात ऊर्जा असते. अशा
सूर्याचे तप्त किरण हिवाळ्यात सुखदायक असतात; मात्र उन्हाळ्यात तेच किरण
शरिराला दाहक ठरतात.  तसेच पाणी म्हणजे जीवन , परंतु हेच पाणी
प्रमाणाबाहेर वाढले की जीवघेणे ठरते जसे की पूर, महापूर.  अशा प्रकारे
पंचमहाभौतिक गोष्टींपासून शरिराला अनुभवाला येणार्‍या सुखदुःखांना
‘आधिदैविक सुखदुःखे’ म्हणतात. आग, अवर्षण, अतीवृष्टी यांपासून होणार्‍या
सुखदुःखांचा समावेश या प्रकारात होतो.
आपण श्रीसाईसच्चरितात ११व्या अध्यायांत वाचतो की शिर्डीवासियांना
पावसाच्या अस्मानी संकटाला तोंड द्यावे लागले. तो पाऊस साधासुधा नव्हता
हेही कळते. निसर्गाचे ते महातांडवच होते जणू काही ... गावातील जागाई ,
जोखाई आदी देवता कामी आल्या नाही. पण तेच सद्गुरु साईनाथांचा आश्रयाला
आलेले मशीदीच्या वळचणीखाली येऊनही सुखरूप वाचले. माणसाला तरी उशिरा कळले
पण गायीगुरे मात्र आधीच "त्या"च्या आश्रयाला गेली होती हे ही वर्णन आपण
वाचतो.
आता हर्षसिंह म्हणाले तसे ही नैसर्गिक आपत्ती नेहमी यत नाही पण कधी येते
ते सांगून येत नाही. प्रारब्धानुसार कलिकाळाच्या तडाख्यात कधी माणूस
सापडेल हे सांगता येत नाही. बापूंच्याच कृपेने आम्हांला मुंबईला हा धोका
मोठ्या प्रमाणात जाणवत नाही हे जरी १०८ % सत्य असले तरी हेमाडपंतानी हा
संदर्भ समस्त मानव जाती साठी दिला आहे. मुंबईला ही २००२ च्या महापूराला
सामोरे जावेच लागले होते आणि त्यातही बापूंचे भक्त सुखनैव तरूनही गेले
होते.
आपल्याच बापू परिवारातील एक बापूभक्त श्री वैभव कांबळी हा २६ डिसेंबर
२००४ च्या त्सुनामीच्या महाभयानक आपातीतून कल्पक्कम, तामिळनाडू येथे
राहणारा तारला होता --  तसेच श्रीमती वनजा ,चेन्नई येथे राहत असलेल्या
बापूभक्ताची मुलगी लग्नानंतर अंदमानला राहत होती आणि त्सुनामीच्या महाकाय
लाटांनी तिच्या घराचा काही भाग वाहून गेलेला आणि ती तिच्या लहानग्या ३
वर्षाच्या मुलीसकट आत अडकली होती आणि तिचा पती मात्र ५ वर्षाच्या मुलीला
घेऊन घराबाहेर पडू शकला , तेव्हाही वनजा बाईंनी चेन्नईवरून मुलीसाठी
बापूंचा धावा करताच माझा बापू मुंबईवरून धावलाच होता.
मला तरी वाटते की फक्त सदगुरुच मानवाला ह्या प्रकारच्या दु:खातून तारू
शकतो आणि कोणी दुसरे नक्कीच नाही.

११व्या अध्यायांत आगीच्या ज्वाळांनी मशीदीची राखरांगोळी झाली असती परंतु
माझ्या साईअनिरुध्दाच्या "सबूर सबूर " वचनांपुढे आगीला ही नमते घ्यावेच
लागले. तसेच आगीच्या तडाख्यातून बापूंनी विजय दायमा ह्या बुलढाण्याच्या
भक्ताच्या घराला आणि सोन्याच्या दुकानाला ही सहीसलामत वाचविले, जेव्हा की
हा फक्त नितीन पिंगले ह्या मित्राच्या सांगण्यावरून बापूंना न भेटतानाही
रामनामवहीचे "जय जय अनिरुद्ध हरी " पान लिहित होता.
हे उदाहरण बापूंनी देऊन पटविले की एकमेव सदगुरु हाच फक्त तारू शकतो
आधिदैविक दु:खातून..
 कधी कधी मंत्र जपणार्‍या वा पूजा करणा‍या व्यक्तीवर एखादी देवता प्रसन्न
होऊन तिला आशीर्वाद देते. त्यामुळे व्यक्तीला मिळणार्‍या सुखाला
‘आधिदैविक सुख’ असे म्हणतात; मात्र ही देवता रागावल्यास शाप देते आणि
त्यामुळे व्यक्तीला दुःख भोगावे लागते.थोडक्यात, देवतांच्या कृपेने किंवा
क्रोधाने होणारे सुखदुःख, भूत-प्रेतादींपासून होणारी सुखदुःखे, मरणोत्तर
यातना इत्यादींचा पण समावेश या प्रकारात होतो.
कृष्णाने असे गोकुळवासीयांचे गोवर्धन पर्वत उचलून इंद्राच्या कोपापासून
संरक्षण केले तो हाच प्रकार होता.
भूत पिशाच निकट नही आवे महाबीर जब नाम सुनाए
नासे रोग हरे सब पीरा जपत निरंतर हनूमत बीरा  - हाच आणि फक्त हाच भूत
पिशांचा कडून वाचवितो.

३. आध्यात्मिक
अ. शारीरिक : वात, पित्त आणि कफ या तीन धातूंच्या वैषम्यामुळे

आ. मानसिक : काम, क्रोध, लोभ, मद, मोह आणि मत्सर या षड्रिपूंमुळे. हे
रिपूही वात, पित्त आणि कफ यांवर अवलंबून असतात. आधिभौतिक आणि आधिदैविक
दुःखांचे निवारण करण्यासाठी बहुधा बाह्य उपाय करावे लागतात, म्हणजेच ती
बाह्योपायसाध्य दुःखे आहेत. मानसिक दुःखे आंतरोपायसाध्य आहेत.

१ आ. जिवंतपणीचे सुखदु:ख : क्रियमाणकर्मआणि प्रारब्धकर्म यांमुळे शारीरिक
आणि मानसिक दुःखे

१. शारीरिक दु:खे
अ. क्रियमाणकर्म : समजा ‘अ’ला सांगितले की, अमूक ठिकाणी पाणी दूषित
असल्याने उकळून पी; पण त्याला जर आपल्या शारीरिक क्षमतेची घमेंड असली, तर
तो म्हणेल, ‘‘कोणतेही जंतू पचवण्याची माझ्यात शक्ती आहे. मला काही होणार
नाही.’’ नंतर ते पाणी प्यायल्यावर त्याला रेच (जुलाब) झाले, तर ते त्याने
स्वतः ओढवून घेतल्यामुळे, म्हणजे क्रियमाणकर्मामुळे झालेले असतात.

आ. प्रारब्धकर्म : आता प्रारब्धामुळे रेच होणार असतील, तर असे घडेल की,
एरव्ही स्वतःच्या शारीरिक क्षमतेची घमेंड नसणार्‍यालाही नेमकी त्याच वेळी
‘बुद्धी (प्रारब्ध) कर्मानुसारिणी’ या नियमाने घमेंड वाटेल किंवा अशी
परिस्थिती निर्माण होईल की, त्याला ‘पाणी उकळून पी’, असे सांगणारा कोणी
भेटणार नाही. मग ते पाणी प्यायल्यामुळे त्याला रेच होतील.

बुटींना , काका महाजनींना झालेले जुलाब , रेच प्रारब्ध्कर्माने असावेत
ज्यातून साईंनी तारले आता सध्या बापूंनी डेंग्यु (मंगेशसिंह मानेंची आई)
, चिकनगुनिया ( अमितसिंह सिंघल, गाझियाबाद ह्यांची २ वर्षाची मुलगी)
ह्यांना आणि असंख्य भक्तांना heart attack, cancer , blood cancer आणि
हजारो दुर्दम्य आधिव्याधींतून तारलेच आहे.

२. मानसिक दुःखे
         अनुरूप नसलेल्या स्त्रीशी/पुरुषाशी लग्न होऊन एखाद्या
पुरुषाला/स्त्रीला मनस्ताप भोगायला लागणे, हेही क्रियमाण आणि प्रारब्ध
अशा दोन्हींमुळे वरीलप्रमाणेच होऊ शकते. कोणाचेही न ऐकता स्वतःच्या
बुद्धीने एखादीशी लग्न करणे, म्हणजे क्रियमाणकर्म असावे. लग्न
ठरवण्याच्या वेळी प्रारब्धानुसार बुद्धी भ्रष्ट होऊन अनुरूप नसलेल्या
स्त्रीला/पुरुश्झाला होकार देणे, हे प्रारब्धकर्म असावे असे मला वाटते.

संत तुकाराम म्हणतात की सुख पाहता जवापडे दु:ख पर्वताएवढे पण जेथे हा
माझा बापू उभा ठाकलाय भक्तांसाठी तेथे दु:ख मुळी उरतच नाही

आहे भक्तां तारण्या सिध्द माझा अनिरुध्द अनिरुध्द अनिरुध्द माझा साई अनिरुध्द
माझ्या बापूराया मला काही कळो ध्यात्मिकवा न कळो तूच शिकवल्या प्रमाणे मी
एकच जाणते की तुझ्यामागे येण्याने , तुझाच शब्द ऐकल्यानेच माझ्या सकल
दु:खांचा नाश होणारच आहे मग
मी कशाला शोधत बसू की ते आधिभौतिक आहे का आधिदैविक का आध्यात्मिक
एक विश्वास असावा पुरता कर्ता हर्ता बापू ऐसा हाच दृढ कर देवा तूच तुझ्या पायाशी...
सोडूनिया लाख चतुराई स्मरा निरंतर साई साई (बापू बापू )
बेडा पार होईल पाही संदेह न मनी धरावा
अम्बज्ञ अम्बज्ञ अम्बज्ञ !!!