ขนมปังไหม้
แหล่งที่มา http://www.haqislam.org/burnt-toast/
ตอนที่ผมยังเป็นเด็กตัวเล็กๆ อยู่ ผมยังจดจำเช้าวันหนึ่งได้เป็นอย่างดี ตอนที่แม่ของผมทำอาหารเช้าให้กับพวกเรา วันนั้นแม่คงเหนื่อยมากๆ แม่วางจานไข่ทอด และขนมปังไหม้ไว้บนโต๊ะตรงหน้าของพ่อ ผมจำได้ว่า ผมรอดูปฏิกิริยาของแต่ละคนว่าจะมีใครสังเกตเห็น “ขนมปังไหม้” หรือไม่ แต่สิ่งที่พ่อของผมทำคือ เอื้อมมือไปหยิบขนมปังของท่าน และยิ้มให้แม่ จากนั้นก็ถามผมว่า ผมพร้อมที่จะไปโรงเรียนหรือยัง แต่ผมจำไม่ได้ว่าผมตอบท่านไปอย่างไร ผมจำได้เพียงแต่ว่า ผมจ้องมองดูท่าน ทาเนยและแยมลงบนขนมปังไหม้แผ่นนั้น และกินมันทุกๆ คำจนหมด
เมื่อผมลุกขึ้นจากโต๊ะทานอาหาร ผมได้ยินเสียงของแม่กล่าวขอโทษพ่อที่ทำขนมปังไหม้ให้ท่านทาน แต่ผมก็ไม่เคยลืมสิ่งที่พ่อของผมตอบแม่ของผมว่า “ที่รัก ผมชอบขนมปังไหม้ของคุณ”
ตกกลางคืน วันนั้น ผมเข้าไปหอมพ่อของผม และถามท่านว่า ท่านชอบขนมปังไหม้ที่ท่านทานตอนเช้าจริงๆ หรือ ท่านดึงตัวผมไปกอดและบอกกับผมว่า “แม่ของลูกทำงานหนักทุกวันจนเธอเหนื่อยล้า หมดแรง อีกทั้งขนมปังไหม้นิดๆ หน่อย ก็ไม่ได้ทำร้ายใครหนิลูก ลูกรู้มั้ยว่า “ชีวิตของเรา” มันเต็มไปด้วยความไม่สมบูรณ์แบบมากมาย รวมไปถึงคนที่ไม่สมบูรณ์แบบ และพ่อเองก็ไม่ใช่คนที่ดีที่สุดเหมือนกัน”
สิ่งที่ผมได้เรียนรู้ตลอดระยะเวลาหลายปีที่ผ่านมา คือ “การเรียนรู้ที่จะยอมรับ ความผิดพลาดของกันและกัน และเลือกที่จะมีความสุขกับความแตกต่างของกันและกัน” คือ หนึ่งกุญแจสำคัญที่จะนำไปสู่การสร้างความสัมพันธ์ภายในครอบครัวที่ดี ยั่งยืน และมั่นคง